II SA/KR 2873/03
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA uchylił postanowienie WSA o odrzuceniu skargi na bezczynność organów nadzoru budowlanego w sprawie samowolnej budowy pętli autobusowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę Janusza A. na bezczynność organów nadzoru budowlanego w sprawie samowolnej budowy pętli autobusowej, uznając ją za niespełniającą wymogów formalnych. Skarżący kasacyjnie zarzucił naruszenie przepisów postępowania, wskazując, że skarga dotyczyła bezczynności organów, a braki formalne zostały uzupełnione. Naczelny Sąd Administracyjny uznał skargę kasacyjną za zasadną, uchylając postanowienie WSA i stwierdzając, że przedmiot skargi był wystarczająco określony.
Sprawa dotyczyła skargi kasacyjnej Janusza A. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, które odrzuciło jego skargę na bezczynność organów nadzoru budowlanego. Skarżący domagał się wyłączenia z użytkowania pętli komunikacji autobusowej, argumentując, że została ona wybudowana samowolnie, bez wymaganego pozwolenia na budowę, na jego działce i odcięła mu dostęp do pozostałej części nieruchomości. Pomimo interwencji w organach nadzoru budowlanego, skarżący nie uzyskał satysfakcjonującego rozstrzygnięcia. WSA odrzucił skargę, uznając, że nie sprecyzowano w niej przedmiotu zaskarżenia ani nie wskazano, czy jest to skarga na milczenie organu. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając skargę kasacyjną, uznał, że skarżący, mimo pewnej nieporadności w formułowaniu pism, uzupełnił braki formalne w wystarczającym stopniu. Analiza pism procesowych, w tym informacji od Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego, pozwoliła NSA jednoznacznie stwierdzić, że przedmiotem skargi była bezczynność organów nadzoru budowlanego. NSA uznał, że postanowienie WSA o odrzuceniu skargi było wadliwe, ponieważ zamykało stronie drogę do zwalczania bezczynności organów. W związku z tym NSA uchylił zaskarżone postanowienie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, skarga taka może spełniać wymogi formalne, jeśli z treści pism skarżącego wynika przedmiot zaskarżenia (np. bezczynność organu) i skarżący wyczerpał tok postępowania administracyjnego.
Uzasadnienie
NSA uznał, że mimo pewnej nieporadności skarżącego, jego pisma jednoznacznie wskazywały na bezczynność organów nadzoru budowlanego w sprawie samowolnej budowy pętli autobusowej. Wyczerpanie trybu zażaleniowego i informacja od Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego potwierdzały, że przedmiotem skargi była bezczynność.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (4)
Główne
PPSA art. 58 § 1 pkt 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, co ma miejsce, gdy mimo prawidłowego wezwania strony, nie można nadać skardze dalszego biegu z powodu nieokreślenia przedmiotu zaskarżenia.
PPSA art. 185
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
NSA może uchylić zaskarżone postanowienie.
Pomocnicze
PPSA art. 182 § par. 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej z urzędu § par. 20 i 19
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarga, mimo braków formalnych, wystarczająco określała przedmiot zaskarżenia jako bezczynność organów nadzoru budowlanego. Skarżący wyczerpał tok postępowania administracyjnego, co uprawniało go do wniesienia skargi na bezczynność. Postanowienie WSA o odrzuceniu skargi było wadliwe, ponieważ zamykało stronie drogę do zwalczania bezczynności organów.
Godne uwagi sformułowania
"dziką budowę" "nie można nadać skardze dalszego, prawidłowego biegu gdyż w istocie nie określono w żaden sposób przedmiotu tego zaskarżenia" "nie budzi wątpliwości Naczelnego Sądu Administracyjnego, że z pism załączonych przez skarżącego [...] wynika, iż właściwym przedmiotem skargi jest bezczynność organów nadzoru budowlanego."
Skład orzekający
Andrzej Jurkiewicz
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja wymogów formalnych skargi na bezczynność organu, zwłaszcza w kontekście działań strony bez profesjonalnego pełnomocnika."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku reakcji organów nadzoru budowlanego i nieprecyzyjnego sformułowania skargi przez stronę.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak sąd administracyjny może interweniować w obronie strony, która ma trudności z formułowaniem pism procesowych, a jednocześnie walczy z samowolą budowlaną i bezczynnością urzędników.
“Nawet nieporadna skarga może doprowadzić do uchylenia decyzji sądu, gdy organ działa bezprawnie.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyOSK 1121/04 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2005-01-13 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2004-08-09 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Andrzej Jurkiewicz /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6036 Inne sprawy dotyczące dróg publicznych Hasła tematyczne Drogi publiczne Nadzór budowlany Sygn. powiązane II SA/Kr 2873/03 - Postanowienie WSA w Krakowie z 2004-01-30 Skarżony organ Prezydent Miasta Treść wyniku Uchylono zaskarżone postanowienie Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 58 par. 1 pkt 3, art. 185 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz, po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Janusza A. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 stycznia 2004 r. sygn. akt II SA/Kr 2873/03 o odrzuceniu skargi Janusza A. w przedmiocie zamknięcia węzła komunikacji autobusowej 1. postanawia uchylić zaskarżone postanowienie 2. zasądza od Skarbu Państwa – kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – na rzecz adwokata Anny K. kwotę 270 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Uzasadnienie Skargą z dnia 3 listopada 2003 r. określoną jako wniosek o pilne spowodowanie wyłączenia z użytkowania pętli /węzła/ komunikacji autobusowej podmiejskiej na Rondzie w K.-P. między ul. W., a ul. B. i przywrócenie tego terenu do stanu pierwotnego wraz z dojazdem - skarżący Janusz A. informował Sąd administracyjny, że ww. obiekt pętli autobusowej został wybudowany na początku 2000 r. w części na terenie skarżącej bez jego wiedzy, a przede wszystkim bez wymaganego pozwolenia na budowę. Przez tę - jak określił skarżący - "dziką budowę" odcięto dostęp do pozostałej działki skarżącego, zaś Gmina wobec tej samowoli nie wypłaciła stronie odszkodowania". Do skargi dołączono pismo Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego z dnia 9 października 2003 r., w którym informowano Janusza A., że w sprawie wybudowania bez zezwolenia pętli autobusowej przy Rondzie oraz zniszczenia działek sąsiadujących z terenem objętym tymi robotami, ww. organ otrzymał informację od (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K., z której wynika, iż tenże wojewódzki organ nadzoru budowlanego wydał w dniu 30 kwietnia 2003 r. postanowienie, w którym uznał zażalenie skarżącego i wyznaczył Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w K. Powiat Grodzki, dodatkowy termin załatwienia sprawy do dnia 30 czerwca 2003 r. Jednakże nałożony obowiązek nie został wykonany. Tym samym poinformowano Janusza A., że wyznaczenie dodatkowego terminu do wydania decyzji administracyjnej wyczerpało tok postępowania, wobec czego ww. przysługuje skarga bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego na bezczynność Państwowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. Powiat Grodzki. Następnie pismem z dnia 27 listopada 2003 r. Naczelny Sad Administracyjny OZ w Krakowie, wezwał skarżącego do uzupełnienia braków skargi poprzez wskazanie decyzji, postanowienia organu I instancji, innego aktu lub czynności będącej przedmiotem skargi, względnie podanie, czy jest to skarga na bezczynność, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to doręczono skarżącemu dnia 5 grudnia 2003 r. i tenże pismem nadanym 10 grudnia 2003 r. uzupełnił ten brak w szczególności podnosząc, iż przedmiotem pozwu jest zamknięcie pętli /węzła/ komunikacji miejskiej przy Rondzie w K.-P. z powodu wybudowania tej pętli bez pozwolenia na budowę i bez odbioru tej inwestycji. Na koniec zaznaczono, że skarżący wielokrotnie interweniował w Inspektoratach Nadzoru Budowlanego, lecz bezskutecznie. Jednocześnie na dołączonym do ww. pisma postanowieniu Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. Powiat Grodzki z dnia 18 czerwca 2003 r. o zobowiązaniu Zarządu Dróg i Komunikacji w K. do przedstawienia oceny technicznej prawidłowości wykonanych robót związanych z budową pętli autobusowej w Ł., skarżący zamieścił adnotację, że nie otrzymał on żądnej odpowiedzi na powyższe postanowienie z Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. Postanowieniem z dnia 30 stycznia 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę Janusza A. z dnia 3 listopada 2003 r. nazwaną przez niego wnioskiem. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, iż z treści skargi, jak również jej uzupełnienia dokonanego na wezwanie Sądu, nie wynika jakiej ona dotyczy decyzji, ani też czy stanowi skargę na milczenie organu. W tym stanie rzeczy Sąd mając na uwadze treść art. 58 par. 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - postanowił skargę odrzucić jako niespełniającą wymogów formalnych. Na powyższe postanowienie Sądu, skarżący reprezentowany przez pełnomocnika z urzędu - adwokata, wniósł skargę kasacyjną w dniu 24 maja 2004 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 25 czerwca 2004 r. przywrócił termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Pełnomocnik skarżącego zaskarżył w całości postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 stycznia 2004 r. zarzucając naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy tj. art. 58 par. 1 pkt 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez niezasadne przyjęcie, iż skarga nie spełnia wymogów formalnych, w sytuacji gdy skarżący nie był precyzyjnie wezwany o uzupełnienie wszystkich braków formalnych, a braki o które został wezwany, uzupełnił oraz naruszenie art. 6 ww. ustawy poprzez zaniechanie przez Sąd udzielenia skarżącemu, który występował w toku postępowania bez pełnomocnika profesjonalnego, potrzebnych wskazówek co do czynności procesowych. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej pełnomocnik wskazuje, że skarżący w istocie złożył skargę na bezczynność organów. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 58 par. 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./, Sąd odrzuci skargę, gdy nieuzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Niedopuszczalność z powodu nieuzupełnienia braków formalnych skargi ma miejsce wówczas, gdy mimo prawidłowego wezwania strony w tym względzie, nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych, a zatem nie można nadać skardze dalszego, prawidłowego biegu gdyż w istocie nie określono w żaden sposób przedmiotu tego zaskarżenia. W rozpoznawanej sprawie, skarżący w wyznaczonym przez Sąd terminie uzupełnił braki skargi. Wprawdzie skarżący w chwili składania skargi oraz jej uzupełnienia działał osobiście bez pomocy profesjonalnego pełnomocnika, a treść jego pism wskazuje na pewną nieporadność w ich redagowaniu, lecz w żaden sposób w istniejącym stanie faktycznym nie można przyjąć, że skarżący nie uzupełnił braków skargi w takim stopniu, by nie można jej było nadać dalszego biegu.. Nie budzi wątpliwości Naczelnego Sądu Administracyjnego, że z pism załączonych przez skarżącego, tj. z pisma Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego z dnia 9 października 2003 r., dołączonego do skargi z dnia 3 listopada 2003 r., z pisma z dnia 8 grudnia 2003 r. precyzującego wcześniej złożoną skargę i dołączonego do niego pisma Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 22 kwietnia 2003 r., jak i uzupełnienia skargi wynika, iż właściwym przedmiotem skargi jest bezczynność organów nadzoru budowlanego. Skarżący bowiem w swym piśmie z dnia 8 grudnia 2003 r. podał: "(...) powód wielokrotnie interweniował w Inspektoratach Nadzoru Budowlanego - pisma i telefony - bezskutecznie". W piśmie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 9 października 2003 r. skarżący został poinformowany, iż przysługuje mu prawo wniesienia do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargi na bezczynność, albowiem wyczerpał administracyjny tok postępowania, a mimo to Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nie wykonał nałożonego obowiązku. Tym samym uznać należy zarzuty skargi kasacyjnej za usprawiedliwione. Brak wskazania przez skarżącego konkretnie oznaczonego aktu będącego przedmiotem skargi do sądu administracyjnego i wskazywanie wyłącznie bezczynności Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. Powiat Grodzki, w sprawie samowolnej realizacji pętli autobusowej na Rondzie, a jednocześnie wyczerpanie trybu zażaleniowego, co jest jednym z elementów dopuszczalności skargi na bezczynność - pozwala jednoznacznie uznać, że wydane postanowienie z dnia 30 stycznia 2004 r. o odrzuceniu skargi było wadliwe, zamykające stronie drogę do zwalczania bezczynności organów nadzoru budowlanego. Mając powyższe na uwadze, Sąd na zasadzie art. 185 w związku z art. 182 par. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./ oraz par. 20 i 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej z urzędu /Dz.U. nr 153 poz. 1348 ze zm./ postanowił - jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI