II SA/Kr 2833/00

II SA/Kr 2833/00 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2004-12-08
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2000-11-13
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Andrzej Niecikowski /przewodniczący sprawozdawca/
Anna Szkodzińska
Małgorzata Brachel - Ziaja
Symbol z opisem
601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Uchylono postanowienie I i II instancji
Sentencja
WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 grudnia 2004r Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia NSA Andrzej Niecikowski (spr) Sędziowie : NSA Anna Szkodzińska WSA Małgorzata Brachel -Ziaja Protokolant : Grażyna Grzesiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 grudnia 2004r sprawy ze skargi K. M. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] 2000r, Nr [...] w przedmiocie przedłożenia oceny technicznej uchyla zaskarżone postanowienie jak i poprzedzające je postanowienie organu I instancji,
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [....] .2000 r. (znak:.......) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. , działając na podstawie art. 81 "c" ust. 2 ustawy z dnia 7.07.1994 r. Prawo Budowlane (Dz.U. nr 89 póz. 414 z późn.zm.- obecnie tj. Dz.U. z 2003 r. nr 207 póz. 2016 - zwanej dalej Prawem Budowlanym z 1994 r.), nałożył na M.Ł. obowiązek przedłożenia oceny technicznej stwierdzającej stan techniczny wiaty drewniane - murowanej o wymiarach w rzucie 6,0 x 11,0 m usytuowanej wzdłuż zachodniej granicy na działce w P. nr [....] , gm. [....] w świetle obowiązujących w stosunku do tego obiektu norm i przepisów Prawa budowlanego, zawierającej:
1) aktualną mapę sytuacyjno - wysokościową do celów projektowych w skali 1:500 z naniesioną wiatą obejmującą, swym zasięgiem teren działki na której się ona znajduje oraz teren działek sąsiednich,
2) po wykonawczą inwentaryzację budowlaną obiektu,
3) opinię techniczną opracowaną przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane do pełnienia samodzielnych funkcji technicznych, stwierdzającej stan techniczny wiaty oraz zgodność wiaty z przepisami techniczno - budowlanymi obowiązującymi w okresie jej budowy z zastrzeżeniem, że w przypadku naruszenia tych przepisów opinia winna zawierać ocenę zgodności wiaty z rozporządzeniem Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r., w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 10, poz. 46) oraz obowiązującymi obecnie Polskimi Normami i zasadami sztuki budowlanej jak również ocena winna zawierać zakres i projekt wymaganych zmian i przeróbek niezbędnych do doprowadzenia przedmiotowego obiektu do stanu zgodnego z tymi przepisami - w przypadku stwierdzenia, że wiata została wybudowana niezgodnie z obowiązującymi obecnie przepisami.
Zażalenie K.M. nie zostało uwzględnione i [....] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. postanowieniem z dnia [....] .2000 r. (znak:.......) utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie wywodząc w uzasadnieniu co następuje:
1/ na działce położonej w miejscowości [....] , została wybudowana 1991 r. bez wymaganego pozwolenia na budowę wiata drewniano-murowana o wymiarach w rzucie 6,0 x 11.00 m. Przedmiotowa wiata usytuowana jest wzdłuż granicy z działka
K.M. i od tej strony dach wiaty opiera się na czterech słupach murowanych ustawionych na stopach fundamentowych, pozostałe elementy konstrukcyjne wiaty są drewniane. Ściany z trzech stron wiaty wypełnione są deskami. Podłoga z desek. Dach jednospadowy, drewniany, pokryty eternitem. Spadek dachu w kierunku działki inwestora. W stosunku do drogi biegnącej przez wieś przedmiotowa wiata usytuowana jest w odległości 7,6 m od krawędzi drogi utwardzonej.
Wiata narusza przepisy wykonawcze do Prawa budowlanego obowiązujące zarówno w okresie budowy, jak też obecnie obowiązujące. Zgodnie z § 13 rozporządzenia Ministra Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980 r., w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki - budynki gospodarcze graniczące z działka sąsiednią powinny mieć ściany i dach z materiałów niepalnych lub trudno zapalnych. Natomiast z treści przepisu § 270 ust. 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 10 póz. 46 z późn. zm.) wynika, że budynek usytuowany bezpośrednio przy granicy działki powinien mieć ścianę oddzielenia przeciwpożarowego od strony działki sąsiedniej o odporności ogniowej 60 minut.
2/ w związku z powyższym mając na uwadze konieczność doprowadzenia przedmiotowej wiaty do zgodności z dotyczącymi ją przepisami techniczno-budowlanymi oraz zapewnienie bezpieczeństwa dla ludzi i mienia, organ I instancji uznał, że istnieje potrzeba dostarczenia dokumentów określonych w sentencji niniejszego postanowienia w celu wydania stosownej decyzji administracyjnej. Ponadto, w przedmiotowej sprawie organ I instancji dokonał szczegółowej analizy zgodności usytuowania wiaty z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy. W świetle ustaleń szczegółowych Planu zagospodarowania przestrzennego [....] obowiązującego w dacie budowy wiaty jak i obecnie obowiązującego linia zabudowy dla terenu oznaczonego symbolem B6.MR wynosi 15m od krawędzi jezdni, przy czym ustalania generalne planu zagospodarowania przestrzennego przewidują możliwość zmniejszenia odległości zabudowy o ile w szczególnie uzasadnionych przypadkach właściwy zarząd drogi wyrazi zgodę na usytuowanie obiektu budowlanego w odległości mniejszych niż określone w przepisach szczególnych. Powiatowy Zarząd Dróg w K. pismem z dnia [....] .2000r. (Znak:.........) po rozpatrzeniu wniosku PINB-u w K. o zaopiniowanie lokalizacji wiaty - wyraził zgodę na obecnie usytuowanie
wiaty w odległości 7,60m od krawędzi drogi powiatowej przy której jest położona działka Inwestora.
3/ ponieważ wiata została wybudowana przed 1995 r., w stosunku do niej mają zastosowanie przepisy Prawa budowlanego z 1974 r.
W związku z powyższym mając na uwadze konieczność doprowadzenia przedmiotowej wiaty do zgodności z dotyczącymi ją przepisami techniczno-budowlanymi oraz zapewnienie bezpieczeństwa dla ludzi i mienia, organ I instancji uznał, że istnieje potrzeba dostarczenia dokumentów określonych w sentencji niniejszego postanowienia w celu wydania stosownej decyzji administracyjnej do czego jest uprawniony przepisem art. 81 "c" ust. 2 Prawa Budowlanego z 1994 r.
4/ dokonana kontrola instancyjna nie stwierdziła aby zaskarżone postanowienie naruszało prawo, przeto utrzymane je w mocy.
Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższe postanowienie złożył K.M. i wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia zarzucił co następuje:
1/ sporna wiata wybudowana została jako obiekt tymczasowy w 1991 r., wzdłuż wspólnej granicy w odległości 0,2 mb od osi granicy. Obiekt tymczasowy to taki, który można użytkować w okresie krótszym od jego trwałości technicznej, a każda jego przebudowa wymaga uzyskania pozwolenie na budowę,
2/ rozbiórka przedmiotowej wiaty stała się warunkiem uzyskania pozwolenia na użytkowanie obiektu wybudowanego również bez pozwolenia na cele mieszkalno-usługowe a termin rozbiórki wiaty wyznaczono na dzień [....] .12.1991 r. Rozbiórka nigdy nie została wykonana,
3/ zgodnie z art. 162 § l ust. 2 i § 2 kpa organ powinien stwierdzić wygaśnięcie warunkowej decyzji lub ją uchylić,
4/ skoro wiata wybudowana została przed 1.01.1995 r., winny mieć do niej zastosowanie przepisy Prawa Budowlanego z 1974 r., a nie Prawa Budowlanego z 1994 r., na które powołują się organy.
5/ wiata stwarza zagrożenie dla mienia i życia, nie było określone jej przeznaczenie bo była samowolą, naruszała miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego - wszystkie te okoliczności winny spowodować nakazanie jej rozbiórki.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu dodatkowo wywodząc, że "nakaz przedłożenia oceny jest rozstrzygnięciem uznaniowym i wynika z wątpliwości organu I instancji co do stanu tego obiektu i konieczności wykonania zmian i przeróbek w celu doprowadzenia go do zgodności z przepisami prawa budowlanego i brak jest podstaw do kwestitonowania tego obowiązku". O losach obiektu rozstrzygnie decyzja jaka zapadnie w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Skarga w sprawie niniejszej została złożona przed dniem 1.01.2004 r. Zgodnie jednak z art. 97 § l ustawy z dnia 30.08.2002 r., Przepisy wprowadzające ustawy - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz.1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 - w skrócie p.o.p.s.a.).
Skarga jest uzasadniona bowiem dokonana w trybie art. 1 § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r., Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153 póz. 1269) kontrola sądowa stwierdziła, że zaskarżone postanowienie jak i utrzymane nim w mocy postanowienie organu I instancji naruszaj ą prawo.
Organy administracyjne mają obowiązek podejmowania działań racjonalnie uzasadnionych, zmierzających do załatwienia sprawy zgodnie z zasadą szybkości i prostoty postępowania (art. 12 kpa). Racjonalność podejmowanych czynności wynika także z obowiązku organów należytego ustalenia stanu faktycznego. Nie racjonalne więc będzie podejmowanie działań nakładających obowiązek przedłożenia ocen czy ekspertyz w stosunku do obiektu co do którego orzeczono lub co do którego orzec będzie można jedynie nakaz rozbiórki.
W piśmie skierowanym do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [....] .2000 r. ( k.I-2) skarżący podnosił, że wydając zgodę na użytkowanie budynku mieszkalno - usługowego postawiono warunek rozbiórki tymczasowej wiaty. Decyzja taka znajduje się w aktach sprawy. Dalej, skarżący w tym samym piśmie podnosił, że decyzją z 1991 r. oznaczoną nr [....] zawierającą pozwolenie na budowę budynku gospodarczego zawarto nakaz rozbiórki wiaty. Faktu nakazania rozbiórki nie kwestionuje inwestor M.Ł. , który w trakcie oględzin w dniu [....] .2000 r. oświadczył, że wiatę rozbierze "gdyż jest świadomy o nałożonym obowiązku dokonania takiej rozbiórki". Nad tymi okolicznościami orzekające w sprawie organy przeszły do porządku dziennego, nie czyniąc w tym zakresie żadnych ustaleń. Organ I instancji, jak się wydaje chce dążyć do legalizacji obiektu bo tylko w tym przypadku za racjonalne można uznać wydane w sprawie postanowienie. Nie mniej jednak, czy można legalizować obiekt w stosunku do którego orzeczono już nakaz rozbiórki lub w stosunku do którego można będzie orzec tylko taki nakaz.
Tak więc obowiązkiem organów będzie ustalenie, czy w stosunku do obiektu będącego przedmiotem sprawy wydane zostały decyzje nakazujące rozbiórkę lub czy z wydanych decyzji wynika, że obiekt ten winien zostać rozebrany. Powyższe ustalenia pozwolą dopiero na prawidłowe rozstrzygnięcie sprawy.
Skoro więc, kontrola sądowa wykazała, że zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji, naruszają prawo na podstawie art. 145 § l pkt.l lit. "c" oraz art.135 p.o.p.s.a. należało orzec jak w sentencji. O kosztach Sąd nie orzekł bowiem skarżący zgodnie z art. 210 wyżej cytowanego Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zgłosił wniosku o przyznanie należnych kosztów.