I FZ 555/07

I FZ 555/07 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2008-03-06
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2007-11-26
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Marek Kołaczek /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi kasacyjnej
Sygn. powiązane
III SA/Gl 1261/06 - Wyrok WSA w Gliwicach z 2007-03-30
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 214 par. 1, art. 219, art. 220 par. 1 i 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marek Kołaczek po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia K. SA w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 24 września 2007 r. sygn. akt III SA/Gl 1261/06 w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi K. SA w K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 23 czerwca 2006 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 24 września 2007 r., sygn. akt III SA/Gl 1261/06, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę kasacyjną K. SA od wyroku tegoż Sądu z 30 marca 2007 r. wydanego w postępowaniu zainicjowanym skargą ww. spółki na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. w przedmiocie podatku od towarów i usług.
W pisemnych motywach orzeczenia Sąd pierwszej instancji podał, że pismem z 13 lipca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wezwał pełnomocnika Spółki do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej w stosownej wysokości. Wezwanie to doręczono pełnomocnikowi spółki w dniu 23 lipca 2007 r. Wobec bezskutecznego upływu siedmiodniowego terminu zakreślonego w wezwaniu, Sąd – w oparciu o art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej w skrócie nazywana "p.p.s.a." - odrzucił skargę kasacyjną.
Pełnomocnik spółki w zażaleniu na powyższe postanowienie sformułował zarzut naruszenia przez Sąd pierwszej instancji art. 220 § 3 p.p.s.a., wnosząc przy tym o uchylenie tego orzeczenia. Argumentując swoje stanowisko pełnomocnik skarżącej podał, że według jego wiedzy mocodawca uiścił wpis w stosownym terminie, a zatem za bezzasadne należy uznać rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie należy przytoczyć treść art. 214 § 1 p.p.s.a., z którego wynika, że do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Z przepisów ustawy wynika także, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata (art. 220 § 1 p.p.s.a.). W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia i skargi o wznowienie postępowania pod rygorem ich odrzucenia, uiścił stosowną opłatę (art. 220 § 1 w zw. z art. 220 § 3 p.p.s.a.).
Z akt niniejszej sprawy wynika, że wezwanie, o którym mowa powyżej, zostało pełnomocnikowi skarżącej spółki prawidłowo doręczone w dniu 23 lipca 2007 r. Pomimo upływu siedmiodniowego terminu zakreślonego w tym wezwaniu strona nie uiściła wpisu od skargi kasacyjnej, wskutek czego Sąd pierwszej instancji w oparciu o ww. przepisy postanowił skargę odrzucić.
Autor zażalenia – pełnomocnik skarżącej, oświadczył wprawdzie, że stosowna opłata została uiszczona przez jego mocodawcę, jednakże nie przedstawił żadnych dowodów na potwierdzenie tej okoliczności. Takie uzasadnienie stanowiska nie może być jednak uznane za wystarczające. Samo bowiem stwierdzenie pełnomocnika w zakresie posiadanej wiedzy nie stanowi dla tutejszego Sądu argumentu przemawiającego za pozytywnym rozpatrzeniem zażalenia, tym bardziej, że pełnomocnik nie sprecyzował ani w jakim terminie, ani w jakiej formie (gotówką w kasie właściwego sądu administracyjnego, bądź przelewem na rachunek bankowy – art. 219 P 2 p.p.s.a.) wpis miałby zostać uiszczony.
Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że nie dopatrzył się zarzucanego Sądowi pierwszej instancji naruszenia przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i w oparciu o treść art. 184 w zw. z art. 197 § 2 tej ustawy postanowił oddalić zażalenie.