II SA/Kr 2824/00

Wojewódzki Sąd Administracyjny w KrakowieKraków2004-06-09
NSAAdministracyjneŚredniawsa
kombatanciuprawnienia kombatanckieustawa o kombatantachwalka z UPAWojsko Polskieutrwalanie władzy ludowejsłużba wojskowapostępowanie administracyjneWSA Kraków

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę J.B. na decyzję o pozbawieniu uprawnień kombatanckich, uznając, że jego służba w Wojsku Polskim po 1947 r. i brak dowodów na walkę z UPA lub Wehrwolfem wykluczają przyznanie tych uprawnień.

Skarżący J.B. został pozbawiony uprawnień kombatanckich decyzji Kierownika Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych, ponieważ jego służba w Wojsku Polskim od 1948 r. była traktowana jako działalność na rzecz utrwalenia władzy ludowej, a nie walka z UPA czy Wehrwolfem. J.B. twierdził, że brał udział w walkach z UPA, jednak brakowało na to dowodów, a dane z CAW wskazywały na walkę z organizacjami niepodległościowymi. WSA w Krakowie oddalił skargę, uznając brak podstaw do przyznania uprawnień kombatanckich.

Decyzją Kierownika Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych J.B. został pozbawiony uprawnień kombatanckich przyznanych wcześniej przez ZW ZBOWiD z tytułu walki zbrojnej o utrwalenie władzy ludowej w latach 1948-1948. Organ uznał, że J.B. pełnił służbę w Wojsku Polskim i nie walczył z oddziałami wymienionymi w ustawie o kombatantach, a jedynie uzyskał uprawnienia z tytułu działalności w latach 1944-1956. J.B. wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy, twierdząc, że brał udział w walkach z UPA i Wehrwolfem. Jednak decyzją z października 2000 r. utrzymano w mocy poprzednią decyzję, powołując się na wykaz jednostek z CAW, który nie potwierdzał walk I Brygady KBW (gdzie służył J.B.) z UPA ani Wehrwolfem. Skarżący wniósł skargę do WSA w Krakowie, domagając się uchylenia decyzji. WSA oddalił skargę, stwierdzając, że J.B. służył w Wojsku Polskim od 1948 r., a jego twierdzenia o walce z UPA i Wehrwolfem były gołosłowne, gdyż brakowało na to dowodów, a dane z CAW wskazywały na walkę z organizacjami niepodległościowymi. Sąd uznał, że J.B. uzyskał uprawnienia wyłącznie z tytułu działalności w latach 1944-1956 w charakterze "uczestnika walk o ustanowienie i utrwalenie władzy ludowej", co skutkowało pozbawieniem go tych uprawnień zgodnie z art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy o kombatantach.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, osoba taka nie może zachować uprawnień kombatanckich, jeśli uzyskała je wyłącznie z tytułu działalności w latach 1944-1956 w charakterze "uczestnika walk o ustanowienie i utrwalenie władzy ludowej", a nie udokumentowano jej udziału w walce z UPA lub Wehrwolfem.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że służba w Wojsku Polskim od 15.06.1948 r. wyklucza przyznanie uprawnień kombatanckich z tytułu walki zbrojnej o utrwalenie władzy ludowej, jeśli nie ma dowodów na udział w walce z UPA lub Wehrwolfem. Twierdzenia skarżącego o takich walkach uznano za gołosłowne.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skargę

Przepisy (6)

Główne

u.o.k. art. 25 § ust. 2 pkt 2

Ustawa o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego

Przepis ten stanowi podstawę do pozbawienia uprawnień kombatanckich osób, które uzyskały je na mocy dotychczasowych przepisów wyłącznie z tytułu działalności w latach 1944-1956 w charakterze "uczestnika walk o ustanowienie i utrwalenie władzy ludowej", jeśli nie spełniają innych przesłanek określonych w ustawie (np. walki z UPA lub Wehrwolfem).

Pomocnicze

k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 1

Kodeks postępowania administracyjnego

Przepis ten reguluje utrzymanie w mocy decyzji organu pierwszej instancji w drodze decyzji organu odwoławczego.

k.p.a. art. 127 § § 3

Kodeks postępowania administracyjnego

Przepis ten dotyczy możliwości utrzymania w mocy decyzji organu pierwszej instancji przez organ wyższego stopnia.

p.o.p.s.a. art. 3 § § 1

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Przepis ten określa zakres kognicji sądów administracyjnych, które sprawują kontrolę działalności administracji publicznej.

p.o.p.s.a. art. 97 § § 1

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Przepis ten określa zasady rozpoznawania spraw wniesionych do NSA przed dniem 1.01.2004 r. przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne.

p.o.p.s.a. art. 151

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Przepis ten stanowi podstawę do oddalenia skargi jako nieuzasadnionej.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Służba w Wojsku Polskim od 15.06.1948 r. wyklucza przyznanie uprawnień kombatanckich z tytułu walki o utrwalenie władzy ludowej, jeśli nie ma dowodów na walkę z UPA lub Wehrwolfem. Twierdzenia skarżącego o walce z UPA i Wehrwolfem były gołosłowne z powodu braku dowodów. Dane z CAW wskazują, że jednostka, w której służył skarżący, walczyła z organizacjami niepodległościowymi, a nie z UPA czy Wehrwolfem.

Odrzucone argumenty

Skarżący twierdził, że brał udział w walkach z UPA i Wehrwolfem na terenach województw warszawskiego, białostockiego i lubelskiego.

Godne uwagi sformułowania

uzyskał uprawnienia kombatanckie wyłącznie z tytułu działalności w latach 1944-1956 w "charakterze uczestnika walk o ustanowienie i utrwalenie władzy ludowej" twierdzenie skarżącego o walkach z UPA lub Wehrwolfem należy uznać za gołosłowne I Brygada KBW, w której służył J. B. nie walczyła z UPA ani też z Wehrwolfem

Skład orzekający

Izabela Dobosz

przewodniczący sprawozdawca

Stanisław Biernat

członek

Andrzej Niecikowski

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów ustawy o kombatantach dotyczących uprawnień przyznanych z tytułu walki o utrwalenie władzy ludowej oraz znaczenie dowodów w postępowaniu administracyjnym."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji służby w Wojsku Polskim po określonej dacie i braku udokumentowanej walki z konkretnymi formacjami.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy ważnej kwestii uprawnień kombatanckich i ich podstaw, co jest istotne dla prawników zajmujących się prawem administracyjnym i socjalnym. Pokazuje, jak kluczowe są dowody w postępowaniu.

Czy służba w Wojsku Polskim po wojnie odbiera status kombatanta? Sąd rozstrzyga.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SA/Kr 2824/00 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2004-06-09
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2000-11-13
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Andrzej Niecikowski
Izabela Dobosz /przewodniczący sprawozdawca/
Stanisław Biernat
Symbol z opisem
634  Sprawy kombatantów, świadczenia z tytułu pracy przymusowej
Skarżony organ
Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Sentencja
WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 czerwca 2004r Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia NSA Izabela Dobosz (spr) Sędziowie NSA : Stanisław Biernat Andrzej Niecikowski Protokolant : Grażyna Grzesiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 czerwca 2004r sprawy ze skargi J. B. na decyzję Kierownika Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. z dnia [...] 2000r., Nr : [...] w przedmiocie pozbawienia uprawnień kombatanckich - skargę oddala -
Uzasadnienie
Decyzją Kierownika Urzędu d/ s Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] .05.2000r., Nr [...], wydaną na podstawie art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy z 24.01.1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego ( Dz. U. z 1997r., Nr 142 póz. 950 ze zm.) pozbawiono J. B. uprawnień kombatanckich przyznanych przez ZW ZBOWiD w K. decyzją z [...].03.1989r. z tytułu walki zbrojnej o utrwalenie władzy ludowej od 15.06.1948r. do 31.12.1948r. ( łącznie 6 miesięcy ). J. B. w okresie zaliczonym przez b. ZBOWiD jako działalność kombatancka pełnił służbę w Wojsku Polskim. Jak wynika z akt sprawy podczas służby nie walczył z oddziałami wymienionymi w art. l ust. 2 pkt 6 ustawy o kombatantach ... .Wobec powyższego uznano, iż uzyskał uprawnienia kombatanckie wyłącznie z tytułu działalności w latach 1944-1956 w "charakterze uczestnika walk o ustanowienie i utrwalenie władzy ludowej", co skutkuje obecnie ich pozbawieniem. Powołano się na stanowisko SN, zgodnie z którym Kierownik Urzędu nie jest obowiązany do badania, czy istnieją inne przesłanki przyznania uprawnień kombatanckich z tytułu działalności określonej w art. l ust. 2, art. 2 i art. 4 ustawy o kombatantach ....
We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy J. B. podnosi, że po przysiędze 7.09.1948r. został wcielony do Batalionu Specjalnego l Kompanii Strzeleckiej i brał udział w walkach z UPA w okolicach Przasnysza, Białej Podlaskiej, Lublina, Gołdapi, aż do Rzeszowa.
Decyzją Kierownika Urzędu d/ s Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...].10.2000r., Nr [...], wydaną na podstawie art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy z 24.01.1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego ( Dz. U. z 1997r. , Nr 142, poz. 950 ze zm. ) oraz art. 138§ l pkt l w zw. z art. 127§ 3 kpa utrzymano w mocy decyzję własną z [...].05.2000r. Powołano się na wykaz jednostek, które w latach powojennych zwalczały ugrupowania zbrojnego podziemia, nadesłany do Urzędu przez CAW przy piśmie z [...].08.1995r., z którego wynika, iż I Brygada KB W, w której służył J. B. nie walczyła z UPA ani też z Wehrwolfem.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego J. B. wnosi o uchylenie decyzji twierdząc, że walczył z UPA i Wehrwolfem na terenach województw warszawskiego, białostockiego i lubelskiego.
W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu d/ s Kombatantów i Osób Represjonowanych wnosi o jej oddalenie podtrzymując argumenty, o których mowa w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:
Zgodnie z art. 3§ l ustawy z 30.08.2002r. ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( p.o.p.p.s.a ) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Sprawy, w których skargi zostały wniesione do NSA przed dniem 1.01.2004r. i postępowanie nie zostało zakończone ( co ma miejsce w niniejszym przypadku ) podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie powyższej ustawy ( art. 97§ l ustawy z 30.08.2002r. przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.).
Sądowa kontrola nie wykazała naruszenia prawa.
Jak wynika z akt sprawy J. B. służył w I Brygadzie KBW od 15.06.1948r. do 4.10.1950r. (zaświadczenie WKU z 12.12.1988r. k. 4 akt administracyjnych). W aktach ZBOWiD są informacje pochodzące od samego skarżącego ( życiorys, deklaracja członkowska ), z których co prawda wynika, że walczył z różnymi "bandami", brak jednak informacji o tym, że były to oddziały UPA lub Wehrwolfu. Dlatego późniejsze twierdzenie skarżącego o walkach z UPA lub Wehrwolfem, zawarte m.in. w skardze należy uznać za gołosłowne. Kierownik Urzędu d/ s Kombatantów i Osób Represjonowanych powołał się na wykaz nadesłany z CA W, z którego wynika, że I Brygada KBW, w której służył J. B. w latach 1948 - 1950 nie walczyła z UPA ani Wehrwolfem, ale z organizacjami niepodległościowymi, jak m.in. A.K., NSZ, NZW, WiN. Prawidłowo zatem Kierownik Urzędu d/ s Kombatantów i Osób Represjonowanych przyjął, iż skarżący jest osobą, o której mowa w art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy z 24.01.1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego ( Dz. U. z 1997r., Nr 142 póz. 950 ze zm. ) tzn., iż na mocy dotychczasowych przepisów uzyskał uprawnienia kombatanckie wyłącznie z tytułu działalności w latach 1944 - 1956 w charakterze "uczestnika walk o ustanowienie i utrwalanie władzy ludowej" i wykonując dyspozycję zawartą w tym przepisie pozbawił J. B. uprawnień kombatanckich. Skarżący nie może zachować uprawnień kombatanckich w oparciu o art. 25 ust. 2 pkt 2 in fine, gdyż nie spełnia przesłanek, o których mowa w tym przepisie. W szczególności służył w Wojsku Polskim po 30.06.1947r., od 15.06.1948r. Co do deklarowanej przynależności do B.Ch. ( deklaracja do ZBOWiDu, k. 5 akt administracyjnych ) sam skarżący w życiorysie podaje "udziału w żadnych akcjach nie brałem" ( k. 2 akt b. ZBOWiDu ). Przynależność ta nie została w żaden sposób udokumentowana, ani też poparta zeznaniami świadków, czy innymi stosownymi dowodami. Brak zatem podstaw do zachowania uprawnień kombatanckich w oparciu o ten tytuł.
W tym stanie rzeczy skargę jako nieuzasadnioną należało oddalić na podstawie art. 151 ustawy z 30.08.2002r. - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI