II SA/Kr 278/05

II SA/Kr 278/05 - Postanowienie WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2007-05-11
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-03-02
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Jan Zimmermann
Joanna Tuszyńska /przewodniczący/
Robert Sawuła /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Umorzono postępowanie sądowe
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Sędziowie: NSA Jan Zimmermann WSA (del.) Robert Sawuła (spr.) Protokolant: Katarzyna Paszko-Fajfer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 maja 2007 r. sprawy ze skargi M. C. na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia [...] 2004 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowe, II. zwrócić skarżącej połowę uiszczonego wpisu to jest kwotę 250 zł. (dwieście pięćdziesiąt złotych).
Uzasadnienie
II SA/Kr 278/05
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi M. C. jest decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] 2004r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego. Przedmiotową decyzją WINB w K. rozpoznając odwołanie S. L. uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (PINB) w Z. z dnia [...] 2004r. Nr [...] znak [...], mocą której nakazano S. L. rozbiórkę drewnianego tarasu w budynku przy ul. [...] w Z. Organ odwoławczy ustalił, że w postępowaniu w tej sprawie zapadały kolejno różne orzeczenia. Decyzją z dnia [...] .2003r. znak [...] PINB w Zakopanem nakazał S. L. rozbiórkę drewnianego tarasu na dz. ewid. [...] obr. [...] w Z. Rozpatrując odwołanie S. L. i H. K. od powyższej decyzji WINB w K. uchylił decyzję organu I instancji, a sprawę przekazał do ponownego rozpatrzenia.
Postanowieniem Nr [...] z[...] 2003 r. PINB w Z. nakazał S. L., działając na podstawie art.48 ust.2 i 3 Prawa budowlanego, wstrzymać roboty budowlane przy przebudowie w budynku mieszkalno-usługowym drewnianego tarasu oraz zobowiązał inwestora do przedłożenia różnych dokumentów, w tym m.in. dowód dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz "aktualną decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu". Postanowieniem z dnia [...] 2004r. Nr [...] w Z. powołując się na art.77 § 2 kodeksu postępowania administracyjnego uchylił własne postanowienie z dnia [...] 2003r. Nr [...]. Następnie PINB w Z. postanowieniem z dnia [...] .2004r. Nr [...] wstrzymał prowadzone roboty budowlane przy przebudowie w budynku mieszkalno-usługowym drewnianego tarasu na działce nr [...] obr.[...] w Z. przy ul. [...], zobowiązał inwestora do zabezpieczenia terenu inwestycji oraz nakazał inwestorowi – S. L. przedłożenie dokumentacji projektowej. Rozpoznając zażalenie na powyższe postanowienie wniesione przez M. C. WINB w Krakowie postanowieniem z dnia [...] 2004r. Nr [....] uchylił w całości postanowienie organu I instancji z dnia [...] 2004r. Nr [...]. W motywach postanowienia organu odwoławczego wskazano, że w ocenie tego organu nadal pozostaje w mocy postanowienie PINB w Z. z dnia[...] 2003r. Nr [...] wydane na podstawie art.48 ust.2 i 3 Prawa budowlanego. Wskazano także, iż organ I instancji winien zakończyć prowadzone przez siebie postępowanie, w ramach którego wydał postanowienie Nr [...].
PINB w Z. decyzją Nr [...]znak: [...] nakazał inwestorowi – S. L. rozbiórkę drewnianego tarasu w budynku przy ul. [...]. W podstawie prawnej tej decyzji powołano się na art.80 ust.2 pkt, art.81 ust.1 pkt 2, art.83 ust.1, art.48 ust.1 w zw. z art.48 ust.4 i art.52 ustawy z 7.07.1994r. prawo budowlane (Dz.U. Nr 207 z 2003r., poz.2016 ze zm., zwana dalej Upb) oraz art.104 ustawy z 14.06.1960r. – kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. Nr 98 z 2000r., poz.1071 ze zm., zwany dalej k.p.a.). Uzasadniając nakaz rozbiórki PINB w Z. przywołał treść swego postanowienia z dnia [...] 2003r. w aspekcie nałożonych na inwestora – S. L. obowiązków. Stwierdzono, iż inwestor nie przedłożył wymaganej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Przytoczono treść art.48 ust.4 i art.48 ust.1 Upb dochodząc do wniosku, że zachodzi konieczność nakazania rozbiórki.
Odwołanie od powyższej decyzji wniósł S. L. domagając się uchylenia decyzji organu I instancji i umorzenia postępowania w sprawie, względnie przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia. Odwołujący się zarzucił rażące naruszenie przepisów Upb, wywodząc w szczególności, że prowadził roboty remontowe, które nie wymagały pozwolenia na budowę, nadto nie naruszono przepisów techniczno-budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu do stanu zgodnego z prawem. S. L. zarzucił także naruszenie przepisów k.p.a. w zakresie braku dostatecznego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, sprzeczność w decyzji albowiem przedłożył zaświadczenie Burmistrza Miasta Z., że istniejący taras jest zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a także błąd w ustaleniach faktycznych – zdaniem odwołującego się nie potrzebował do wykonania prac zgody pozostałych współwłaścicieli przedmiotowej działki.
W sprawie pismo procesowe wniosła M. C., współwłaścicielka działki nr [....] w obr. [...] w Z. Do pisma dołączyła odpis protokołu oględzin przeprowadzonych w trakcie postępowania cywilnego z udziałem biegłego sądowego oraz wyrok nakazowy Sądu Rejonowego w Z. z [....] 2004r., nakazujący m.in. H. K. oraz S. L. rozebranie drewnianych tarasów usytuowanych nad częścią parterową budynku przy ul. [...] w Z. Wnosząca dołączyła do akt także opinię o stanie technicznym lokalu mieszkalnego zlokalizowanego w części parterowej budynku przy ul. [...] w Z. W kolejnym piśmie procesowym z [...] 2004r. M. C. zwalcza argumentację prezentowaną w odwołaniu. Eksponuje, że inwestor wykonał rozbiórkę starego tarasu, a następnie wybudował nowy taras o zmienionej konstrukcji oraz nowych rozmiarach. Potwierdzeniem tego faktu mają być ustalenia Sądu Grodzkiego w Z., który wydał w tej sprawie wyrok [...], który się uprawomocnił. Przedłożony przez inwestora projekt techniczny nie zawiera inwentaryzacji sprzed rozbudowy, co stanowić ma próbę manipulacji w sprawie, ponadto zakres przeprowadzonej inwestycji wymagał zgody wszystkich współwłaścicieli nieruchomości, albowiem przekraczał zakres zwykłego zarządu.
Zaskarżoną decyzją WINB w K. uchylił decyzję organu I instancji, a sprawę przekazał do ponownego rozpatrzenia. W podstawie prawnej tej decyzji powołano się na dyspozycję art.138 § 2, art.104 k.p.a., art.49b ust.1, art.80 ust.2 pkt 2 i art.83 ust.2 Upb. Zasadniczym motywem decyzji organu odwoławczego było przekonanie, iż organ I instancji nie ustalił w sposób jednoznaczny przedmiotu sprawy, a w szczególności nie wyjaśniono, czy w sprawie miała miejsce budowa, przebudowa lub remont spornego tarasu. W ocenie organu odwoławczego postanowienie PINB w Z. z [...] 2003r. Nr [...] posiada wady prawne, albowiem w dacie jego wydawania nie było podstaw, aby żądać od inwestora decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, zaś po dniu [...] 2004r. organ nadzoru budowlanego może żądać takiej decyzji tylko wówczas, gdy brak jest obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego. Uznano, iż wydanie nakazu rozbiórki jest przedwczesne, a postępowanie wyjaśniające wymaga uzupełnienia w znacznym zakresie.
Skargę na powyższą decyzję wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (WSA) M. C., wnosząc o jej uchylenie oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Skarżąca zrekapitulowała przebieg postępowania w sprawie przedstawiając chronologicznie zapadające rozstrzygnięcia wydawane przez organy obu instancji. Wyeksponowała, że WINB w K sam stwierdził, iż w obrocie pozostaje postanowienie PINB w Z. z [...] 2003r. Nr [...]. Wskazując na zły stan techniczny części parterowej budynku przy ul. [...] w Z. skarżąca wywodzi, iż jej zdaniem zaskarżona decyzja nie została poprzedzona wnikliwą analizą całości akt sprawy. Zdaniem M. C. inwestor nie wypełnił nałożonych na niego obowiązków, uchylenie nakazu rozbiórki odbiera jako naruszenie równości stron postępowania, a prowadzić to ma do wymiernych strat dla skarżącej.
W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko prezentowane w zaskarżonej decyzji. Organ wywodził w nim, iż postępowanie organu I instancji zostało przeprowadzone z naruszeniem dyspozycji art.7 i 77 § 1 k.p.a., albowiem nie ustalono w sposób jednoznaczny czy w sprawie doszło do budowy, przebudowy czy też wyłącznie do robót budowlanych będących remontem. Wyeksponowano, iż niedopuszczalnym byłoby zaakceptowanie sytuacji, w której żądano określonych dokumentów, w sytuacji gdy przepisy prawa nie dawały do tego podstaw.
Przed rozpoczęciem rozprawy pismem procesowym z dnia [...] 2007r. S. L. poinformował, że wykonał rozbiórkę przedmiotowego tarasu, oświadczył iż dalsze prowadzenie postępowania w tej sprawie uznaje za zbędne. Fakt rozbiórki potwierdziła skarżąca w piśmie procesowym także z 17.04.2007r., dodatkowo M. C. oświadczyła, iż cofa skargę i wniosła o zwrot uiszczonego wpisu.
Wojewódzki sąd administracyjny zważył, co następuje:
Skarga podlega rozpatrzeniu w trybie przepisów ustawy z dn.30.08.2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm., zwana dalej Ppsa), a kryterium kontroli zaskarżonej decyzji jest jej legalność, czyli zgodność z obowiązującym prawem (por. art.1 § 2 ustawy z dn.25.07.2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych – Dz.U. Nr 153, poz.1269). Zgodnie z art.60 Ppsa skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Dyspozycja cyt. przepisu oznacza zatem, że cofnięcie skargi co do zasady wiąże sąd i zobowiązuje go do umorzenia postępowania, albowiem w myśl art.161 § 1 pkt 1 Ppsa Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli "skarżący skutecznie cofnął skargę". W ocenie Sądu cofnięcie skargi nie prowadzi zarówno do obejścia prawa, ani do utrzymania w obrocie prawnym decyzji dotkniętej wadą nieważności. Z tych przyczyn uznać należy cofnięcie za skuteczne, co prowadzić musi do umorzenia postępowania. Co do kwestii zwrotu wpisu, to sprawę tę normuje art.232 § 1 pkt 2 Ppsa - Sąd z urzędu zwraca stronie połowę wpisu od pisma cofniętego przed rozpoczęciem posiedzenia, na które sprawa została skierowana, z tym że posiedzenie mediacyjne nie wyłącza zwrotu. Z tych przyczyn postanowiono zwrócić stronie skarżącej połowę wpisu.
Biorąc powyższe pod uwagę, postanowiono jak na wstępie.