II SA/KR 277/23

II SA/Kr 277/23 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2023-05-22
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2023-03-08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Anna Kopeć /sprawozdawca/
Magda Froncisz /przewodniczący/
Sebastian Pietrzyk
Symbol z opisem
6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Hasła tematyczne
Nadzór budowlany
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
uchylono postanowienie organu II i I instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art 145  par 1 pkt 1 lit a
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U. 1994 nr 89 poz 414
art 50 ust       1 pkt 4
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Magda Froncisz SWSA Sebastian Pietrzyk AWSA Anna Kopeć (spr.) po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej [...]" w K. na postanowienie nr 10/2023 Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 4 stycznia 2023 r., znak WOB.7722.336.2021.AJAN w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych I. uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie organu I instancji, II. zasądza od Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie na rzecz skarżącej Spółdzielni Mieszkaniowej [...]" w K. kwotę 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie - Powiat Grodzki postanowieniem nr 1694/2021 z dnia 12 listopada 2021r., znak: ROIK 11.5160.247.202l.MMP na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo budowlane wstrzymał inwestorowi tj. Spółdzielni Mieszkaniowej [...]" w K. roboty budowlane związane z budową ogrodzenia na działce nr [...] obr. [...] [...] na os. [...] w K. (wzdłuż dz. nr [...]) w sposób niezgodny z uchwałą nr XXXVI/908/20 Rady Miasta Krakowa z dnia 26 lutego 2020r. w sprawie ustalenia zasad i warunków sytuowania obiektów małej architektury, tablic reklamowych oraz ogrodzeń.
Po rozpatrzeniu zażalenia Spółdzielni Mieszkaniowej [...]" w K. Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie postanowieniem nr 10/2023 z dnia 4 stycznia 2023 r., znak WOB.7722.336.2021.AJAN utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie, jako podstawę prawną wskazując art. 138 § 1 pkt 1, art. 123 i 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz.U. z 2022 r., poz. 2000 z późn. zm., dalej: k.p.a.) w związku z art. 50 ust. 1 pkt 4, ust. 2 oraz art. 80 ust. 2 i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (t.j.: Dz.U. z 2021r., poz. 2351 z późn. zm., dalej: u.p.b.).
Uzasadniając to rozstrzygnięcie organ II instancji wskazał, że w dniu 10 listopada 2021 r. upoważnieni pracownicy organu I instancji przeprowadzili czynności kontrolne dotyczące budowy ogrodzenia dz. nr [...] obr. [...] przy granicy z dz. nr [...] oraz dz. nr [...] obr. [...] (os. [...] w K.). W trakcie przeprowadzonych czynności ustalono, iż na terenie działki (stanowiącej parking i drogę dojazdową) zamontowano 50 szt. słupków stalowych (ogrodzeniowe) o wysokości 1,65 m. Słupki zakotwione są w gruncie i zalane zaprawą. Rozstaw pomiędzy słupkami wynosi 2,50 m (poza ostatnim przy drzewie na wysokości końca granicy działek, który wynosi 1,15m). Ponadto ustalono, na podstawie informacji (tabliczka przyczepiona do drzewa), że inwestorem ww. robót budowlanych jest Spółdzielnia Mieszkaniowa [...] os. [...] paw. 1 w K., a roboty rozpoczęte zostały w dniu 8.11.2021r. Z przeprowadzonych czynności kontrolnych sporządzono protokół nr [...], który wraz z dokumentacją zdjęciową został dołączony do akt sprawy.
Dalej organ odwoławczy wskazał, że podstawą materialnoprawną skarżonego postanowienia jest art. 50 ust. 1 pkt 4 oraz art. 50 ust. 2 ustawy Prawo budowlane. Pierwszy z powołanych przepisów stanowi, że w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49f organ nadzoru budowlanego wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w decyzji o pozwoleniu na budowę, projekcie zagospodarowania działki lub terenu, projekcie architektoniczno-budowlanym lub w przepisach. W myśl art. 50 ust. 2 u.p.b. w postanowieniu o wstrzymaniu robót budowlanych należy:
1) podać przyczynę wstrzymania robót;
2) ustalić wymagania dotyczące niezbędnych zabezpieczeń.
Zgodnie z treścią art. 50 ust. 4 u.p.b.: Postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych traci ważność po upływie 2 miesięcy od dnia doręczenia, chyba że w tym terminie zostanie wydana decyzja, o której mowa w art. 50a pkt 2 albo w art. 51 ust. 1.
Zaznaczono, iż w dniu 20 grudnia 2021r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie - Powiat Grodzki wydał decyzję nr 1569/2021, znak: ROIK II.5160.247.202l.MMP, w oparciu o art. 51 ust. 1 pkt 1 u.p.b., zachowując termin określony w art. 50 ust. 4 u.p.b., tym samym w dniu orzekania przez organ odwoławczy zaskarżone postanowienie nie utraciło ważności.
Jak już wskazano, art. 50 ust. 1 pkt 4 u.p.b. nakazuje organom nadzoru budowlanego wstrzymać prowadzenie robót budowlanych wykonywanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w przepisach. Zastosowano go w związku z ustaleniem, że inwestor - Spółdzielnia Mieszkaniowa [...] prowadził roboty budowlane polegające na budowie ogrodzenia na dz. nr [...] obr. [...] wzdłuż dz. nr [...] obr. [...] w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w przepisach uchwały nr XXXVI/908/20 Rady Miasta Krakowa dnia 26 lutego 2020r. w sprawie ustalenia zasad i warunków sytuowania obiektów malej architektury, tablic reklamowych oraz ogrodzeń.
Dalej organ wyjaśnił, że w niniejszej sprawie miała miejsce budowa ogrodzenia, która nie była objęta obowiązkiem pozyskania pozwolenia na budowę ani zgłoszenia właściwemu organowi architektoniczno-budowlanemu. Jednakże sam fakt budowy obiektu budowlanego nie wymagającego pozwolenia na budowę, ani zgłoszenia nie wyłącza możliwości wszczęcia przez organ nadzoru budowlanego postępowania, jeżeli doszło do naruszenia przepisów prawa.
Zgodnie z § 22 ust. 1 pkt 1 uchwały nr XXXVI/908/20 Rady Miasta Krakowa z dnia 26 lutego 2020r. w sprawie ustalenia zasad i warunków sytuowania obiektów małej architektury, tablic reklamowych oraz ogrodzeń "Ustala się następujące zasady i warunki sytuowania ogrodzeń:
1) zakazuje się sytuowania ogrodzeń w terenach wyłączonych spod zabudowy w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego, a w terenach nieobjętych ustaleniami planów miejscowych - nieruchomości niezabudowanych, z wyłączeniem nieruchomości:
a) o których mowa w pkt 5,
b) na których prowadzone są uprawy leśne, o których mowa w ustawie z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz. U. z 2018 r. poz. 2129, 2161, z 2019 r. poz. 83, 125, 1815),
c) na których prowadzona jest działalność rolnicza, o której mowa w ustawie z dnia 11 kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego (Dz. U. z 2019 r. poz. 1362)".
Zgodnie z informacją z rejestru gruntów - działka nr [...] obr. [...] w K. została zakwalifikowana jako działka drogowa. Ponadto w toku postępowania ustalono, iż działka nr [...] obr. [...] w K. objęta została regulacjami zawartymi w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego obszaru "[...] i [...] uchwalonego uchwałą nr XXXIV/868/20 Rady Miasta Krakowa z dnia 22 stycznia 2020r. Analiza planu prowadzi do wniosku, że działka nr [...] obr. [...] położona w K. znajduje się w terenie oznaczonym symbolem KDW.8 - Tereny komunikacji (Tereny dróg wewnętrznych, o podstawowym przeznaczeniu pod drogi wewnętrzne).
MWINB stanął na stanowisku, iż roboty budowlane prowadzone przez inwestora: Spółdzielnię Mieszkaniową [...] polegające na budowie ogrodzenia na działce nr [...] obr. [...] na os. [...] w K. (wzdłuż dz. nr [...]) w sposób niezgodny z uchwałą nr XXXVI/908/20 Rady Miasta Krakowa z dnia 26 lutego 2020r. w sprawie ustalenia zasad i warunków sytuowania obiektów małej architektury, tablic reklamowych oraz ogrodzeń - zostały przez PINB właściwie zakwalifikowane jako podlegające reżimowi trybu tzw. postępowania naprawczego, prowadzonego w oparciu o ściśle powiązane ze sobą artykuły 50-51 u.p.b.
Strona skarżąca zarzuciła zaskarżonemu postanowieniu obrazę przepisów postępowania - kodeksu postępowania administracyjnego, a to: art. 7 k.p.a. poprzez zaniechanie przez organ budowlany podjęcia wszelkich czynności zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, a tym samym prawidłowej oceny, że nie zachodzą przesłanki do wstrzymania robót. Odnosząc się do powyższego organ odwoławczy wskazał, iż organ I instancji uczynił zadość obowiązkom jakie na nim spoczywają w zakresie ustalenia wszystkich relewantnych dla końcowego rozstrzygnięcia okoliczności stanu faktycznego sprawy. Mając na uwadze całokształt zebranego w sprawie materiału dowodowego, MWINB podzielił argumentację rozstrzygnięcia organu I instancji, ponieważ jest ona zgodna z obowiązującym prawem i ugruntowanym orzecznictwem sądów administracyjnym w tym przedmiocie.
Opisane wyżej postanowienie zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...] w K., zarzucając mu:
1) obrazę przepisu prawa materialnego, a to między innymi:
< art. 51 ust. 1 pkt. 1 u.p.b. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie na skutek przyjęcia sprzeczności wykonanych robót budowlanych z uchwalą nr XXXVI/908/20 Rady Miasta Krakowa z dnia 26 lutego 2020 roku w sprawie ustalania "Zasad i warunków sytuowania obiektów małej architektury, tablic reklamowych oraz ogrodzeń" spowodowanego błędnym przyjęciem, że spółdzielnia nie jest przedsiębiorcą i nie prowadzi działalności gospodarczej na działce [...];
< § 22 ust. 1 pkt 1a uchwały krajobrazowej, tj. uchwały nr XXXVI/908/20 Rady Miasta Krakowa z dnia 26 lutego 2020 roku w sprawie ustalania "Zasad i warunków sytuowania obiektów małej architektury, tablic reklamowych oraz ogrodzeń" poprzez jego niezastosowanie, a to na skutek błędnego odmówienia Spółdzielni statusu przedsiębiorcy, podczas gdy organ I-ej i ll-ej instancji dysponował odpisem z KRS-u skarżącej, a sam ustalił, że działka [...] jest w wieczystym użytkowaniu Spółdzielni, a na działce znajdują się miejsca parkingowe i droga dojazdowa.
2) naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy tj. między innymi:
< przepisu art. 77 § 1 k.p.a. poprzez niewyczerpujące zebranie i rozpatrzenie materiału dowodowego na skutek pominięcia treści zalegającego w aktach sprawy odpisu z KRS-u, z którego wyraźnie wynika, iż Spółdzielnia posiada status przedsiębiorcy (vide: "Informacja odpowiadająca odpisowi aktualnemu z REJESTRU PRZEDSIĘBIORCÓW" na str. 1 wydruku) oraz, że prowadzi działalność wskazaną w dziale 3 wydruku (vide: Rubryka i-przedmiot działalności i pkt 1 przedmiot przeważającej działalności przedsiębiorcy: [...] ZARZĄDZANIE NIERUCHOMOŚCIAMI STANOWIĄCYMI JEJ MIENIE ORAZ ZARZĄDZANIE MIENIEM NABYTYM PRZEZ CZŁONKÓW NA MOCY USTAWY O SPÓŁDZIELNIACH MIESZKANIOWYCH)
< przepisu art. 8 k.p.a. poprzez działanie naruszające zasadę pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa oraz jej emanację, jaką jest poszanowanie kultury administrowania, naruszenie zasad ogólnych postępowania administracyjnego takich jak zasady praworządności, ustalenia prawdy obiektywnej, pogłębiania zaufania do działania organów, obowiązku wyjaśnienia zasadności przesłanek, którymi winien kierować się organ.
W oparciu o wyżej przedstawione zarzuty strona skarżąca wniosła o:
1) uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i poprzedzającego postanowienia organu I-ej instancji oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania celem przeprowadzenia prawidłowego postępowania dowodowego,
2) zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego weług norm przepisanych.
Na zasadzie art. 106 § 3 p.p.s.a. skarżąca wniosła o dopuszczenie dowodu z dokumentu: umowy o współpracy z dnia 26.10.2022 r. na okoliczność jej treści, a to celem podkreślenia faktu prowadzenia na terenie dziatki [...] działalności gospodarczej przez skarżącą.
W odpowiedzi na skargę Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył co następuje.
Sprawa została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym, bowiem zgodnie z art. 119 pkt 3 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259) - dalej określanej, jako "p.p.s.a." - sprawa może być rozpoznana w tym trybie, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie, na które służy zażalenie. Sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym, bez wyznaczania rozprawy.
Stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" - "c" p.p.s.a. kontrola sądowa działalności administracji publicznej sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji lub postanowień z obowiązującymi przepisami prawa materialnego, jak i przepisami proceduralnymi. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.
Zaskarżone postanowienie podlegało uchyleniu, choć z innych przyczyn niż podniesione w skardze.
Rację ma organ odwoławczy twierdząc, że sam fakt wykonywania robót budowlanych niewymagających pozwolenia na budowę ani zgłoszenia czyli niepodlegających reżimowi ustawy Prawo budowlane nie oznacza, że roboty te zawsze będą pozostawać poza zakresem kompetencji organów nadzoru budowlanego. Powołany jako podstawa prawna zaskarżonego postanowienia art. 50 ust. 1 pkt 4 u.p.b. stanowi, że w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49f organ nadzoru budowlanego wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w decyzji o pozwoleniu na budowę, projekcie zagospodarowania działki lub terenu, projekcie architektoniczno-budowlanym lub w przepisach.
W niniejszej sprawie uznano, że opisane wcześniej roboty budowlane, polegające na budowie ogrodzenia, są sprzeczne z § 22 tzw. uchwały krajobrazowej tj. uchwały nr XXXVI/908/20 Rady Miasta Krakowa z dnia 26 lutego 2020r. w sprawie ustalenia zasad i warunków sytuowania obiektów małej architektury, tablic reklamowych oraz ogrodzeń o brzmieniu:
§ 22. 1. Ustala się następujące zasady i warunki sytuowania ogrodzeń:
1) zakazuje się sytuowania ogrodzeń w terenach wyłączonych spod zabudowy w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego, a w terenach nieobjętych ustaleniami planów miejscowych – nieruchomości niezabudowanych, z wyłączeniem nieruchomości:
a) o których mowa w pkt 5,
b) niezabudowanej, związanej z wykonywaniem rzemiosła, o którym mowa w ustawie z dnia 22 marca 1989 r. o rzemiośle (Dz. U. z 2018 r. poz. 1267),
c) stanowiących publicznie dostępne tereny sportu, rekreacji i wypoczynku (w tym parki), wybiegi dla psów, a także tereny ogródków działkowych, cmentarzy i targowisk.
W pkt 5 lit. "a" dopuszczono ogrodzenie nieruchomości niezabudowanej, o ile na takiej nieruchomości prowadzona jest działalność gospodarcza, o której mowa w ustawie z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2019 r. poz. 1292).
Organy obu instancji ustaliły, że przedmiotowa działka objęta jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego obszaru "[...]" (uchwała nr XXXIV/868/20 Rady Miasta Krakowa z dnia 22 stycznia 2020 r.) i leży w obszarze oznaczonym symbolem KDW.8 - Tereny komunikacji (Tereny dróg wewnętrznych, o podstawowym przeznaczeniu pod drogi wewnętrzne).
Choć nie wyrażono tego wprost w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wynika z niego, że Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał, że przedmiotowa nieruchomość jest nieruchomością wyłączoną spod zabudowy w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
Ustalenie takie jest wadliwe.
W § 22 uchwały krajobrazowej mowa jest o terenach wyłączonych w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego spod zabudowy.
Ustawa Prawo budowlane nie zawiera definicji pojęcia "zabudowa", niemniej jednak nie może budzić wątpliwości, że pod tym pojęciem należy rozumieć wykonywanie każdego rodzaju robót budowlanych. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 17 maja 2017 r., sygn. II OSK 2345/15 (LEX nr 2340044) wyrażona w przepisie art. 4 p.b. zasada wolności budowlanej tj. prawa do zabudowy nieruchomości gruntowej odnosi się zarówno do sytuacji dotyczących wykonania obiektu budowlanego w określonym miejscu, ale także odbudowy, rozbudowy i nadbudowy obiektu budowlanego. Oczywiste jest przy tym, że obiektami budowlanymi są także droga i parking.
Ponadto w § 14 ust. 1 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "[...]" wskazano: "Jako ogólne zasady obsługi obszaru w zakresie infrastruktury technicznej, dotyczące całego obszaru planu ustala się:
1) utrzymanie istniejących obiektów i urządzeń budowlanych infrastruktury technicznej;
2) możliwość prowadzenia robót budowlanych polegających na budowie, rozbudowie, przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce i odłączeniu obiektów i urządzeń budowlanych infrastruktury technicznej".
Zgodnie z art. 143 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 344) przez budowę urządzeń infrastruktury technicznej rozumie się budowę drogi (oraz innego rodzaju przewodów lub urządzeń).
Zatem działka drogowa – oznaczona w planie miejscowym symbolem KDW.8 – nie tylko nie jest wyłączona spod zabudowy, ale przeciwnie, § 14 ust. 1 pkt 2 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wprost dopuszcza możliwość prowadzenia robót budowlanych na jej terenie, czyli możliwość zabudowy przedmiotowej działki.
Zastosowanie § 22 uchwały krajobrazowej, zakazującego grodzenia nieruchomości można by rozważać w odniesieniu do działek drogowych tylko wówczas, gdyby w przepisie tym użyto sformułowania "w terenach wyłączonych w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego spod zabudowy kubaturowej". Skoro jednak mowa jest o działkach wyłączonych spod zabudowy, to należy przez to rozumieć zakaz prowadzenia na danym terenie jakichkolwiek robót budowlanych – czego w żaden sposób ustalenia planu miejscowego w odniesieniu do działki nr [...] obr. [...] na os. [...] w K. nie przewidują.
Jak słusznie zauważono w zaskarżonym postanowieniu, stanowi ono pierwszy etap procedury, która na dalszych etapach może prowadzić nawet do nakazu rozbiórki. Taka też sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, bowiem wobec sprzeczności z przepisami organy nadzoru budowlanego obu instancji nie znalazły możliwości legalizacji i w oparciu o art. 51 ust. 1 pkt 1 u.p.b. nakazały rozbiórkę ogrodzenia. Decyzja ta jest przedmiotem kontroli WSA w Krakowie pod sygn. II SA/Kr 272/23.
W sytuacji najdalej idącej sankcji w odniesieniu do robót budowlanych, jaką jest wydanie nakazu rozbiórki, treść i wykładnia przepisu nakazującego zastosowanie tej sankcji nie może budzić żadnych wątpliwości. Tymczasem w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia brak jest jednoznacznego powiązania przeznaczenia przedmiotowej działki w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego z treścią § 22 ust. 1 uchwały krajobrazowej. Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie kilkukrotnie wskazał, że ogrodzenie jest sprzeczne z uchwałą krajobrazową, wskazał też na przeznaczenie terenu w planie miejscowym, jednakże brak jest stwierdzenia, że zakaz lokalizacji ogrodzeń wynika z wyłączenia działki spod zabudowy w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
Jak wynika z powyższego organy obu instancji naruszyły przepis prawa materialnego poprzez błędną wykładnię § 22 uchwały krajobrazowej oraz przepisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "[...]" – błędnie uznając, że będąca przedmiotem postępowania działka nr [...] obr. [...] na os. [...] w K. jest "terenem wyłączonym spod zabudowy w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego". W konsekwencji doprowadziło to do błędnego wydania postanowienia na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 4 u.p.b.
W tej sytuacji brak było podstaw do badania zarzutów skargi, a w szczególności do analizy, czy skarżąca spółdzielnia ma status przedsiębiorcy, a na wskazanej wyżej działce jest prowadzona działalność gospodarcza.
Jednocześnie Sąd na obecnym etapie postępowania nie przesądza o legalności przedmiotowych robót budowlanych. Nie można wykluczyć, że wzniesione ogrodzenie może być sprzeczne z innymi przepisami. Rzeczą organów będzie zbadanie tej kwestii w ponownie prowadzonym postępowaniu. Sąd jedynie stwierdza, że działka, na której ogrodzenie wzniesiono nie jest terenie wyłączonym spod zabudowy w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, a zatem § 22 uchwały krajobrazowej został w tym przypadku zastosowany wadliwie.
Wobec naruszenia przepisów prawa materialnego zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie organu I instancji podlegały uchyleniu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" w zw. z art. 135 p.p.s.a.
O kosztach orzeczono na zasadzie art. 200 p.p.s.a., zgodnie z którym w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Na zasądzone koszty w wysokości 597 zł składa się: kwota 100 zł tytułem uiszczonego przez stronę skarżącą wpisu; kwota 480 zł tytułem wynagrodzenia adwokata reprezentującego skarżącą, ustalona jako stawka minimalna na podstawie art. 205 § 2 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt. 1 lit. c, rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie. (Dz. U. poz. 1800 z późn. zm.) oraz kwota 17 zł tytułem uiszczonej przez pełnomocnika skarżącej opłaty skarbowej za złożony dokument pełnomocnictwa (art. 1 ust. 1 pkt. 2 w związku z cz. I.IV załącznika do ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej, t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1044 z późn. zm).