II SA/Kr 276/09
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Krakowie pozostawił wniosek bez rozpoznania, uznając, że pisma strony nie wszczynają odrębnego postępowania sądowoadministracyjnego i stanowią próbę uzyskania porady prawnej.
Wnioskodawczyni M. D. złożyła pismo, które nazwała zażaleniem na opieszałość organów nadzoru budowlanego w sprawie rozbiórki nielegalnie wybudowanej płyty. Sąd administracyjny, po cofnięciu skargi przez innych uczestników postępowania i umorzeniu postępowania sądowego, wezwał wnioskodawczynię do wyjaśnienia charakteru jej pisma. W odpowiedzi wnioskodawczyni podtrzymała swoje stanowisko, wyrażając niezrozumienie procedury i domagając się wyjaśnień, co sąd uznał za próbę uzyskania porady prawnej, a nie podstawę do wszczęcia odrębnego postępowania.
Sprawa dotyczyła wniosku M. D. złożonego do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, a następnie przekazanego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w którym skarżąca domagała się przyspieszenia postępowania dotyczącego rozbiórki nielegalnie wybudowanej płyty. Wnioskodawczyni wskazywała na przewlekłość postępowania i negatywne skutki dla jej zdrowia. Sąd administracyjny, po umorzeniu postępowania sądowego w związku z cofnięciem skargi przez innych uczestników, wezwał M. D. do wyjaśnienia charakteru jej pisma. W odpowiedzi wnioskodawczyni sprecyzowała, że pismo jest zażaleniem na opieszałość organów i wyraziła niezrozumienie dotyczące przebiegu postępowania, wstrzymania wykonania decyzji oraz znaczenia postanowienia o umorzeniu. Sąd uznał, że pisma wnioskodawczyni nie stanowią podstawy do wszczęcia odrębnego postępowania sądowoadministracyjnego, a jedynie wyraz jej stanowiska i próbę uzyskania porady prawnej, której sąd nie może udzielać. W związku z brakiem możliwości nadania wnioskowi dalszego biegu w postępowaniu sądowym, na podstawie art. 49 P.p.s.a., sąd pozostawił wniosek bez rozpoznania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, pisma strony, które nie wszczynają odrębnego postępowania sądowoadministracyjnego i zawierają jedynie stanowisko strony lub próbę uzyskania porady prawnej, nie mogą stanowić podstawy do wszczęcia takiego postępowania.
Uzasadnienie
Sąd administracyjny jest zobowiązany stosować przepisy P.p.s.a. Pisma wnioskodawczyni, nawet po wezwaniu do wyjaśnienia, nie spełniały wymogów pisma wszczynającego odrębne postępowanie. Sąd nie posiada kompetencji do wyjaśniania procedury postępowań administracyjnych poza rozpoznawaną sprawą ani do udzielania porad prawnych.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
inne
Przepisy (2)
Główne
P.p.s.a. art. 49
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do pozostawienia wniosku bez rozpoznania w sytuacji braku możliwości nadania mu dalszego biegu w postępowaniu sądowym.
Pomocnicze
P.p.s.a. art. 61 § § 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji upada z chwilą wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie sądowoadministracyjne w pierwszej instancji, w tym postanowienia o umorzeniu postępowania.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Pisma wnioskodawczyni nie wszczynają odrębnego postępowania sądowoadministracyjnego. Sąd nie może udzielać porad prawnych. Brak możliwości nadania wnioskowi dalszego biegu w postępowaniu sądowym.
Godne uwagi sformułowania
nie stanowią one podstawy do wszczęcia odrębnego postępowania sądowoadministracyjnego Sąd administracyjny nie posiada kompetencji do wyjaśniania procedury postępowań administracyjnych poza rozpoznawaną sprawą sądowoadministracyjną domaga się od Sądu udzielenia porady prawnej, a tego Sądowi zrobić nie można
Skład orzekający
Kazimierz Bandarzewski
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty składania pism do sądu administracyjnego przez osoby nieprofesjonalne oraz ograniczenia jurysdykcji sądu w udzielaniu porad prawnych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, w której pismo strony nie może być zakwalifikowane jako formalny środek zaskarżenia lub wniosek.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy interpretacji pism strony, co jest mało interesujące dla szerszej publiczności, ale może mieć pewną wartość dla prawników procesowych.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Kr 276/09 - Postanowienie WSA w Krakowie Data orzeczenia 2009-04-30 Data wpływu 2009-02-25 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie Sędziowie Kazimierz Bandarzewski /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s Hasła tematyczne Inne Skarżony organ Inspektor Nadzoru Budowlanego Treść wyniku pozostawiono wniosek bez rozpoznania Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 49 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. D. z dnia 23 lutego 2009 r. sprecyzowanego pismem z dnia 8 kwietnia 2009 r. w przedmiocie prowadzenia postępowania administracyjnego przez organy nadzoru budowlanego postanawia: pozostawić wniosek bez rozpoznania Uzasadnienie W dniu 2 lutego 2009 r. M. D. złożyła do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. pismo nazwane zażaleniem, dotyczące rozbiórki nielegalnie wybudowanej płyty [...] w odległości 3 metrów od budynku wnioskodawczyni, sprawy zakończonej w postępowaniu administracyjnym ostateczną decyzją Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia 1 grudnia 2008 r. znak [...], na którą M. P. i A. P. wnieśli skargę i sprawę zarejestrowano pod sygnaturą II SA/Kr 276/09. W piśmie tym wnioskodawczyni przedstawiła skrótowo dotychczasowy przebieg postępowania wskazując, iż organy nadzoru budowlanego przewlekle prowadzą jednostronne postępowanie. Wnioskodawczyni wskazała nadto, że istniejący stan prowadzi do utraty przez nią zdrowia i zwróciła się o przyspieszenie rozpoznawania sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 23 marca 2009 r. sygn. akt II SA/Kr 276/09 wobec cofnięcia skargi umorzył postępowanie sądowe. Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie pismem z dnia 1 kwietnia 2009 r. zwrócił się do wnioskodawczyni M. D. o wyjaśnienie znaczenia pisma jej pisma z dnia 2 lutego 2009 r. i w odpowiedzi na to pismem z dnia 8 kwietnia 2009 r.. M. D. odpowiedziała, że to pismo było zażaleniem na zbyt opieszałe prowadzenie sprawy, a ją samą pomija się przy doręczaniu ostatecznych decyzji. Wskazała, ze nie rozumie dlaczego organ l instancji wstrzymuje wykonanie decyzji, a sama sprawa dotyczy się od 2003 r. Wnioskodawczyni podniosła, że nie rozumie dlatego w postanowieniu Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego znak [...] jest data 1 grudnia 2009 r. oraz czy decyzja o umorzeniu oznacza rozbiórkę nielegalnie wybudowanej płyty. Wnioskodawczyni nie wie również, gdzie ma udać się z kolejną interwencją w tej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie przy rozpoznawaniu wniosków i skarg skierowanych do sądu administracyjnego zobowiązany jest stosować przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.". Wnioskodawczyni M. D. złożyła pismo, przesłane do Sądu przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego do rozpoznania. W ocenie Sądu pismo M. D. z dnia 2 lutego 2009 r. nie było pismem wszczynającym odrębne postępowanie sądowoadministracyjne. Dążąc jednak do należytego zbadania samego zamiaru wnioskodawczyni, która nie korzystając z pomocy profesjonalnego pełnomocnika mogła zredagować swoje pismo w sposób nie oddający istoty wniosku, Sąd zwrócił się o wyjaśnienie, czy to pismo należy traktować jako wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji z dnia 1 grudnia 2008 r. znak [...], czy też jest to skarga na pracownika lub pismo to ma inne jeszcze znaczenie. W odpowiedzi na to wezwanie M. D. wyjaśniła, iż jest to zażalenie na zbyt opieszałe rozpoznawanie tej sprawy. Wnioskodawczyni podniosła, że jej prawa nie są należycie przestrzegane w toku postępowania, a ona sama nie rozumie dlaczego wstrzymano wykonywanie decyzji oraz dlaczego decyzja znak [...] ma datę 1 grudnia 2009 r. Ponadto wnioskodawczyni wskazała, iż nie rozumie czy decyzja o umorzeniu stanowi podstawę do rozbiórki [...] i czy dalej ma składać wnioski i do kogo. Analizując złożone wyjaśnienia Sąd doszedł do przekonania, że nie stanowią one podstawy do wszczęcia odrębnego postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek z dnia 2 lutego 2009 r. uzupełniony wnioskiem z dnia 8 kwietnia 2009 r. zawiera jedynie stanowisko wnioskodawczyni co do prowadzonego postępowania. Sąd administracyjny nie posiada kompetencji do wyjaśniania procedury postępowań administracyjnych poza rozpoznawaną sprawą sądowoadministracyjną. Sąd, postanowieniem z dnia 23 marca 2009 r. sygn. akt II SA/Kr 276/09 umorzył postępowanie sądowe w związku z cofnięciem skargi przez skarżących M. P. i A. P.. Tym samym Sąd w ogóle nie badał merytorycznie tej sprawy. Wnioskodawczyni M. D. zostało doręczone postanowienie o umorzeniu postępowania sądowego wraz z pouczeniem i stosownie do tego może ona skorzystać np. ze środków zaskarżenia od tego postanowienia, jeżeli uważa tak wydane postanowienie za nieprawidłowe. Sąd nie mógł uznać pism wnioskodawczyni M. D. jako wniosku o wyjaśnienie treści wydanego postanowienia Sądu z dnia 23 marca 2009 r. sygn. akt II SA/Kr 276/09 a to dlatego, że z samego pisma nie wynika jakikolwiek zarzut dotyczący wątpliwości co do znaczenia postanowienia. Zarzut wnioskodawczyni, iż nie wie, jakie znaczenie dla sprawy ma sądowe postanowienie o umorzeniu postępowania sądowego dotyczy wykładni przepisów prawa w zakresie wykraczającym poza to, czym zajmował się Sąd wydając postanowienie. Tym samym w istocie wnioskodawczyni domaga się od Sądu udzielenia porady prawnej, a tego Sądowi zrobić nie można. Data znajdująca się na zaskarżonej decyzji znak [...] to 1 grudnia 2008 r., a nie 1 grudnia 2009 r. Sąd nie badał zasadności wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji z dnia 1 grudnia 2008 r., znak [...], kwestia ta pozostawała poza zakres właściwości Sądu. Zgodnie z art. 61 § 6 P.p.s.a. postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji upadała z chwilą wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie sądowoadministracyjnej w pierwszej instancji. Takim orzeczeniem jest również postanowienie o umorzeniu postępowania sądowego. Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, że w związku z brakiem możliwości nadania wnioskowi M. D. dalszego biegu w postępowaniu sądowym, stosownie do art. 49 P.p.s.a, pozostawiono wniosek bez rozpoznania.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI