II SA/Kr 274/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na decyzję odmawiającą przyznania zasiłku celowego na zakup kamer i wynajęcie ochroniarzy, uznając, że cel wniosku nie odpowiada celom pomocy społecznej i przekroczono kryterium dochodowe.
Skarżąca M.W.-B. domagała się zasiłku celowego na zakup kamer i wynajęcie prywatnych ochroniarzy, powołując się na zagrożenie życia i zdrowia. Organ I instancji oraz Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiły przyznania świadczenia, wskazując na przekroczenie kryterium dochodowego oraz cel wniosku nieodpowiadający potrzebom bytowym i możliwościom pomocy społecznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę, podzielając argumentację organów.
Sprawa dotyczyła skargi M.W.-B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która utrzymała w mocy decyzję organu I instancji odmawiającą przyznania zasiłku celowego na zakup kamer i wynajęcie prywatnych ochroniarzy. Skarżąca argumentowała, że potrzebuje ochrony ze względu na zagrożenie życia i zdrowia, dołączając materiały prasowe i korespondencję z policją. Organy pomocy społecznej odmówiły przyznania świadczenia, ponieważ dochód skarżącej przekraczał ustalone kryterium dochodowe (461 zł dla osoby samotnie gospodarującej) oraz uznały, że cel wniosku (zakup kamer i ochrona) nie mieści się w katalogu niezbędnych potrzeb bytowych, na które przyznawana jest pomoc społeczna, a kwestie ochrony należą do zadań organów ścigania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę, stwierdzając, że zaskarżone decyzje są zgodne z prawem, a argumentacja organów jest właściwa. Sąd podkreślił, że ustawa o pomocy społecznej przewiduje świadczenia na zaspokojenie niezbędnych potrzeb życiowych, a cel wniosku skarżącej nie spełnia tych kryteriów i wykracza poza możliwości organów pomocy społecznej.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, cel wniosku nie odpowiada celom pomocy społecznej, gdyż nie służy zaspokajaniu niezbędnych potrzeb bytowych i pozostaje poza możliwościami organów pomocy społecznej. Kwestie ochrony należą do zadań organów ścigania.
Uzasadnienie
Ustawa o pomocy społecznej definiuje cel pomocy jako zaspokojenie niezbędnych potrzeb bytowych i umożliwienie życia w warunkach odpowiadających godności człowieka. Wniosek o środki na ochronę osobistą nie wpisuje się w te ramy, a przekroczenie kryterium dochodowego dodatkowo uniemożliwia przyznanie świadczenia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (7)
Główne
u.p.s. art. 8 § ust. 1
Ustawa o pomocy społecznej
Prawo do świadczeń przysługuje osobom, które nie mają żadnych źródeł utrzymania lub dochód na osobę w rodzinie nie przekracza ustawowego minimum (461,00 zł dla osoby samotnie gospodarującej).
p.p.s.a. art. 151
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd oddala skargę, jeśli brak podstaw do jej uwzględnienia.
Pomocnicze
u.p.s. art. 3 § ust. 1
Ustawa o pomocy społecznej
Ustawa statuuje cel pomocy społecznej w zaspokajaniu niezbędnych potrzeb i umożliwianiu życia w warunkach odpowiadających godności człowieka.
u.p.s. art. 3 § ust. 4
Ustawa o pomocy społecznej
Potrzeby osób i rodzin korzystających z pomocy powinny zostać uwzględnione, jeśli odpowiadają celom i mieszczą się w możliwościach pomocy społecznej.
u.p.s. art. 7
Ustawa o pomocy społecznej
Okoliczności wymienione w tym artykule mogą stanowić podstawę do przyznania świadczeń.
u.p.s. art. 39 § ust. 1 i 2
Ustawa o pomocy społecznej
Zasiłek celowy może być przyznany w celu zaspokojenia niezbędnej potrzeby życiowej.
k.p.a. art. 138 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Cel wniosku o zasiłek celowy nie odpowiada celom pomocy społecznej (nie dotyczy zaspokojenia niezbędnych potrzeb bytowych). Dochód skarżącej przekracza kryterium dochodowe uprawniające do świadczeń z pomocy społecznej. Kwestie zapewnienia ochrony osobistej należą do zadań organów ścigania, a nie pomocy społecznej.
Odrzucone argumenty
Potrzeba ochrony osobistej i zakupu kamer stanowi niezbędną potrzebę bytową. Organy pomocy społecznej nie podjęły działań dla zapewnienia bezpieczeństwa skarżącej.
Godne uwagi sformułowania
Potrzeby osób i rodzin korzystających z pomocy powinny zostać uwzględnione, jeśli odpowiadają celom i mieszczą się w możliwościach pomocy społecznej. Kwestie ewentualnej ochrony osób należą bowiem do zadań organów ścigania.
Skład orzekający
Małgorzata Brachel - Ziaja
przewodniczący sprawozdawca
Aldona Gąsecka-Duda
sędzia
Andrzej Niecikowski
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów ustawy o pomocy społecznej dotyczących kryteriów dochodowych i celów przyznawania zasiłków celowych, zwłaszcza w kontekście wniosków o środki na ochronę osobistą."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i interpretacji przepisów w kontekście pomocy społecznej, co ogranicza jej szerokie zastosowanie jako precedensu.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa ilustruje granice pomocy społecznej i rozróżnienie między potrzebami bytowymi a innymi potrzebami, co może być ciekawe dla prawników zajmujących się prawem administracyjnym i socjalnym.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Kr 274/05 - Wyrok WSA w Krakowie Data orzeczenia 2007-04-24 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2005-03-01 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie Sędziowie Aldona Gąsecka-Duda Andrzej Niecikowski Małgorzata Brachel - Ziaja /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6320 Zasiłki celowe i okresowe Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Oddalono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA: Małgorzata Brachel – Ziaja (spr.) Sędziowie WSA: Aldona Gąsecka- Duda NSA: Andrzej Niecikowski Protokolant Teresa Jamróz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 kwietnia 2007 r. sprawy ze skargi M. W.- B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2004 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego skargę oddala Uzasadnienie Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...].11.2004r. nr[...] wydaną na podstawie na podstawie art. 2 ust.1, art.7, art.8. art.39 ustawy z dnia 12 marca 2004 roku o pomocy społecznej (Dz. U. nr 64 poz. 593 z późn. zm.) oraz art. 138§1 K.p.a. - po rozpatrzeniu odwołania Pani M.W.-B. z dnia 12.10.2004 r. od decyzji Zastępcy Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w C. z dnia [...] października 2004 r. nr[...] o odmowie przyznania zasiłku celowego na zakup kamer i wynajęcie prywatnych ochroniarzy - zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy. W uzasadnieniu decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, co następuje: W dniu 6.09.2004r. skarżąca M. W.-B. złożyła pisemną prośbę o przyznanie środków finansowych na prywatnych ochroniarzy dla niej i jej dzieci M. oraz P. B. W wyniku przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego, a w tym wywiadu środowiskowego u skarżącej organ I instancji ustalił, że M. W.-B. utrzymuje się z renty inwalidzkiej w wysokości 496,97 zł, prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, a świadczenia związanie z utrzymaniem mieszkania uiszcza w terminach a ponadto jest ona zarejestrowana w Powiatowym Urzędzie Pracy od 05.05.1998. roku jako osoba poszukująca pracy i zgłasza się tam we wskazanych terminach. Podczas wywiadu skarżąca odmówiła zgody na propozycję pracownika socjalnego który zaproponował jej pomoc na utrzymanie mieszkania i zakup żywności, twierdząc, że oczekuje jedynie pomocy finansowej na wynajęcie prywatnych ochroniarzy i montaż kamer. Zastępca Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w decyzji z dnia [...].10.2004r. odmówił przyznania M. W.-B. świadczenia w formie zasiłku celowego na zakup kamer i wynajęcie prywatnych ochroniarzy ze względu na przekroczone kryterium dochodu. Podkreślono w uzasadnieniu, że dochód skarżącej przekracza kryterium dochodowe przypadające na osobę samotnie gospodarującą, czyli kwotę 461 zł, a potrzeby przedstawione podczas wywiadu nie należą do podstawowych potrzeb bytowych, przy czym organ administracji publicznej powołał się na art. 3 ust. 4 ustawy o pomocy społecznej, zgodnie z którym "Potrzeby osób i rodzin korzystających z pomocy powinny zostać uwzględnione, jeśli odpowiadają celom i mieszczą się w możliwościach pomocy społecznej". W odwołaniu od powyższej decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego M. W.-B. wyraziła swoje niezadowolenie z braku zrozumienia dla jej potrzeby ochrony i bezpieczeństwa. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w dniu [...].11.2004 roku wydało decyzję w której, to utrzymało w mocy zaskarżoną decyzje. Organ odwoławczy w uzasadnieniu zwrócił uwagę, że zgodnie z art. 39 ust. 1 i 2 ustawy o pomocy społecznej zasiłek celowy z pomocy społecznej może być przyznany w celu zaspokojenia niezbędnej potrzeby życiowej. Zasadę udzielania świadczeń precyzuje art. 8 ust. l powyższej ustawy. Zgodnie z nim prawo do świadczeń przysługuje osobom, które nie mają żadnych źródeł utrzymania lub dochód na osobę w rodzinie nie przekracza ustawowego minimum określonego w tym artykule oraz w razie zaistnienia co najmniej jednej z okoliczności wymienionych w art. 7 pkt 2-15 ustawy o pomocy społecznej. Samorządowego Kolegium Odwoławczego podkreśla, że organ I instancji słusznie ustalił, że kryterium dochodowe w przedmiotowej sytuacji nie jest spełnione. SKO wskazuje także, że wyznacznikami przyznania i ustalania pomocy społecznej jest nie tylko sytuacja materialna wnioskodawcy, ale również cel, na który zasiłek jest przyznawany i możliwości finansowe organów pomocy społecznej. W ocenie SKO cel objęty wnioskiem nie odpowiada celom pomocy społecznej, nie dotyczy bowiem zaspokojenia niezbędnej potrzeby bytowej jak również pozostaje poza możliwościami organów pomocy społecznej. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, skarżąca wyraziła swoje niezadowolenie z decyzji organów I i II instancji. Do skargi dołączyła wycinki z artykułów prasowych dla wskazania, że znajduje się ona w niebezpieczeństwie, zagrażającemu jej zdrowiu i życiu. Ponadto dołączyła korespondencje z Policją dla wskazania, że nie podejmuje ona działań dla zapewnienia jej bezpieczeństwa Podobne materiały zostały dołączone przez skarżącą w dniu 16.04.2007 roku jako załączniki do pisma, w którym potwierdza ona istniejący stan zagrożenia i obawy o swoje życie. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko, wyrażone w osnowie decyzji wraz z argumentacją zawartą w uzasadnieniu stwierdzając ponadto, że zarzuty podniesione w skardze przez stronę nie dotyczą zaskarżonych rozstrzygnięcia. SKO wskazało także, że decyzja organu I instancji nie narusza zasad ogólnych przyznawania świadczeń z pomocy społecznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, rozpoznając skargę zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżone decyzje odpowiadają prawu. Argumentacja, wyrażona w decyzji Zastępcy Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w C., jak i Samorządowego Kolegium Odwoławczego jest właściwa i zgodna z obowiązującym prawem. Sąd nie stwierdził w zaskarżonych decyzjach naruszenia prawa materialnego oraz procesowego. Ustawa z dnia 12 marca 2004 roku o pomocy społecznej (Dz. U. nr 64 poz. 593; z późn. zm.), a w szczególności jej art. 8 ust. 1 stanowi, że prawo do świadczeń przysługuje osobom, które nie mają żadnych źródeł utrzymania lub dochód na osobę w rodzinie nie przekracza ustawowego minimum określonego w tym artykule, czyli kwoty 461,00 zł w przypadku osoby samotnie gospodarującej. Skarżąca nie spełnia tego kryterium. Również cel objęty wnioskiem nie odpowiada celom przyznawania świadczeń z pomocy społecznej, gdyż nie służy zaspokajaniu niezbędnych potrzeb bytowych. Jest on poza możliwościami organów pomocy społecznej. Należy podkreślić, że powołana wyżej i ustawa statuuje cel pomocy społecznej w art.3 ust. 1, zgodnie z którym wspiera ona osoby i rodziny w wysiłkach zmierzających do zaspokojenia niezbędnych potrzeb i umożliwia im życie w warunkach odpowiadających godności człowieka. Kwestie ewentualnej ochrony osób należą bowiem do zadań organów ścigania. Biorąc pod uwagę powyższe, skargę jako nie zasługującą na uwzględnienie, należało oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.)
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI