II SA/Kr 2652/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny w KrakowieKraków2005-06-23
NSAbudowlaneŚredniawsa
prawo wodnepozwolenie na budowępozwolenie wodnoprawneprzywrócenie stanu poprzedniegoostateczność decyzjiniedopuszczalność odwołaniasąd administracyjnywójt gminysamorządowe kolegium odwoławcze

WSA w Krakowie oddalił skargę na postanowienie SKO o niedopuszczalności odwołania od decyzji Wójta nakazującej zasypanie koryta rzeki, uznając decyzję Wójta za ostateczną i niepodlegającą odwołaniu.

Skarżący zostali zobowiązani przez Wójta Gminy do zasypania wykonanego na ich działce koryta rzeki, powołując się na przepisy Prawa wodnego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło niedopuszczalność odwołania od tej decyzji, uznając ją za ostateczną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę na postanowienie SKO, potwierdzając, że decyzja w sprawie przywrócenia stosunków wodnych jest ostateczna i nie podlega odwołaniu, a ewentualne roszczenia należy dochodzić przed sądem powszechnym.

Sprawa dotyczyła skargi C.F. i W.F. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO) w K. z dnia [...] 2001 r., które stwierdziło niedopuszczalność odwołania od decyzji Wójta Gminy Z. z dnia [...] czerwca 2001 r. Decyzją z [...] czerwca 2001 r. Wójt nakazał skarżącym zasypanie wykonanego na ich działce koryta rzeki, powołując się na przepisy Prawa wodnego (art. 36 ust. 3 i art. 50 ustawy z dnia 24 października 1974 r.). Wójt uzasadnił to wykonaniem koryta bez pozwolenia na budowę i wodnoprawnego oraz zagrożeniem dla sąsiednich budynków i ogrodzenia. Skarżący wnieśli odwołanie do SKO, które jednak postanowieniem z [...] sierpnia 2001 r. stwierdziło jego niedopuszczalność, wskazując, że decyzja Wójta wydana na podstawie art. 36 ust. 3 pkt 1 Prawa wodnego jest ostateczna (art. 38 ust. 1 Prawa wodnego) i nie służy od niej odwołanie, a jedynie dochodzenie roszczeń przed sądem powszechnym. Skarżący wnieśli skargę do WSA, zarzucając decyzji Wójta błędy prawne, wadliwe zebranie i interpretację dowodów, a także błędne pouczenie o możliwości wniesienia odwołania. WSA w Krakowie oddalił skargę, stwierdzając, że przedmiotem kontroli jest postanowienie SKO, a nie decyzja Wójta. Sąd potwierdził, że decyzja w sprawie przywrócenia stosunków wodnych na gruncie do stanu poprzedniego jest ostateczna zgodnie z art. 38 Prawa wodnego i nie przysługuje od niej odwołanie. WSA uznał, że błędne pouczenie organu I instancji nie wpływa na stan prawny wynikający z Prawa wodnego i prawidłowość postanowienia SKO.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, od decyzji wydanej w trybie art. 36 ust. 3 pkt 1 Prawa wodnego nie przysługuje odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, gdyż jest ona ostateczna zgodnie z art. 38 ust. 1 Prawa wodnego.

Uzasadnienie

Sąd wskazał, że decyzja Wójta dotycząca przywrócenia stosunków wodnych na gruncie do stanu poprzedniego jest ostateczna z mocy prawa (art. 38 ust. 1 Prawa wodnego). Strona może dochodzić swoich roszczeń przed sądem powszechnym, a nie wnosić odwołanie do SKO. Tym samym postanowienie SKO o niedopuszczalności odwołania było prawidłowe.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucono_skargę

Przepisy (6)

Główne

Prawo wodne art. 36 § ust. 3 pkt 1

Ustawa z dnia 24 października 1974 r. Prawo wodne

Prawo wodne art. 38 § ust. 1

Ustawa z dnia 24 października 1974 r. Prawo wodne

Decyzja organu administracji publicznej w sprawie przywrócenia stosunków wodnych na gruncie do stanu poprzedniego jest ostateczna.

PPSA art. 151

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

PPSA art. 97 § § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

k.p.a. art. 134

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

Podstawa do wydania postanowienia o niedopuszczalności odwołania.

k.p.a. art. 9

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

Przepis dotyczący pouczenia stron, naruszony zdaniem skarżących.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Decyzja Wójta Gminy wydana na podstawie art. 36 ust. 3 pkt 1 Prawa wodnego jest ostateczna i nie podlega odwołaniu do SKO. Postanowienie SKO o niedopuszczalności odwołania było prawidłowe. Błędne pouczenie organu I instancji nie wpływa na ostateczność decyzji.

Odrzucone argumenty

Zarzuty skarżących dotyczące błędów prawnych, zebrania i interpretacji dowodów w decyzji Wójta Gminy (bezprzedmiotowe w kontekście kontroli postanowienia SKO). Twierdzenie skarżących, że wykonane roboty ziemne nie naruszyły stosunków wodnych (nieistotne dla oceny dopuszczalności odwołania). Roszczenie skarżących o uchylenie decyzji Wójta i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.

Godne uwagi sformułowania

Decyzja organu administracji publicznej w sprawie przywrócenia stosunków wodnych na gruncie do stanu poprzedniego jest ostateczna. Strona może natomiast w terminie 30 dni od jej otrzymania dochodzić swoich roszczeń przed sądem, przy czym chodzi tu o sąd powszechny.

Skład orzekający

Andrzej Niecikowski

przewodniczący

Renata Czeluśniak

członek

Renata Detka

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów Prawa wodnego dotyczących ostateczności decyzji w sprawach przywrócenia stosunków wodnych oraz znaczenie błędnego pouczenia strony przez organ administracji."

Ograniczenia: Dotyczy stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania decyzji (Prawo wodne z 1974 r.). Obecnie obowiązujące przepisy mogą się różnić.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje ważną kwestię proceduralną dotyczącą ostateczności decyzji administracyjnych i konsekwencji błędnego pouczenia, co jest istotne dla praktyków prawa administracyjnego.

Błędne pouczenie organu nie zawsze ratuje sprawę: ostateczność decyzji administracyjnej kluczem.

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SA/Kr 2652/01 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2005-06-23
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2001-09-10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Andrzej Niecikowski /przewodniczący/
Renata Czeluśniak
Renata Detka /sprawozdawca/
Symbol z opisem
609  Gospodarka wodna, w tym ochrona wód, budownictwo wodne, melioracje, zaopatrzenie w wodę
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 czerwca 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Niecikowski Sędziowie: WSA Renata Czeluśniak WSA-del. Renata Detka ( spr. ) Protokolant: Karina Lutyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 czerwca 2005r. sprawy ze skargi C. F., W. F. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] 2001r., Nr [...] w przedmiocie stwierdzenie niedopuszczalności odwołania - skargę oddala -
Uzasadnienie
II SA/Kr 2652/01
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia [...] czerwca 2001 r. Wójt Gminy Z. na podstawie art. 36 ust. 3 oraz art. 50 ustawy z dnia 24 października 1974 r. Prawo wodne, nakazał C.F. i W.F. zasypanie wykonanego na ich działce koryta rzeki na całej długości i szerokości.
W uzasadnieniu podniesiono, że koryto to wykonane zostało na trasie istniejącej kilkadziesiąt lat temu młynówki, bez uzyskania pozwolenia na budowę oraz pozwolenia wodnoprawnego. Mając także na uwadze bliskość budynków zlokalizowanych na sąsiednich działkach i zagrożenie uszkodzenia ogrodzenia należącego do B. H.-M., organ orzekł jak w sentencji.
Zgodnie z pouczeniem organu I-szej instancji, C.F. i W.F. wnieśli odwołanie od powyższego rozstrzygnięcia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2001 r. stwierdziło jego niedopuszczalność. W uzasadnieniu organ kolegialny zwrócił uwagę, że decyzja Wójta Gminy Z. podjęta została w oparciu o art. 36 ust. 3 pkt l ustawy Prawo wodne, a jej przedmiotem był spór o przywrócenie stosunków wodnych na gruncie do stanu poprzedniego. Decyzja wydana na tej podstawie jest jednak stosownie do treści art. 38 ust. l Prawa wodnego ostateczna, a strona może w terminie 30 dni od jej otrzymania dochodzić swoich roszczeń przed sądem powszechnym. Nie przysługuje zatem od niej odwołanie do Samorządnego Kolegium Odwoławczego, o czym błędnie pouczył organ I-szej instancji.
Od powyższego postanowienia skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie wnieśli C.F. i W.F. wnosząc o "uchylenie zaskarżonej decyzji i nie nakładanie (...) obowiązku przywrócenia terenu (...) nieruchomości do stanu poprzedniego oraz przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia".
W uzasadnieniu skarżący zarzucili decyzji Wójta Gminy Z. błędy prawne, zebranie dowodów w sposób "niezgodny z prawem" i ich interpretację "całkowicie dowolnie wbrew wiedzy technicznej". Wykonane przez nich roboty ziemne nie naruszyły stosunków wodnych na gruntach sąsiednich, gdyż nie zmieniły powierzchni zlewni, kierunku spływu wód, a woda nie została "puszczona" oczyszczonym korytem. Ponadto w decyzji skarżący zostali błędnie pouczeni, że odwołanie należy wnieść do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, a nie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, czym naruszono art. 9 kpa i narażono na szkody.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podnosząc argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje ;
Skarga nie jest zasadna.
W pierwszej kolejności należy jednak wyjaśnić, że przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie nie może być - wbrew oczekiwaniom skarżących-decyzja Wójta Gminy Z. z dnia [...] czerwca 2001 r., lecz postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego stwierdzające niedopuszczalność złożonego od powyższej decyzji odwołania. Ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie może zatem podlegać prawidłowość rozstrzygnięcia zawartego w tej decyzji, co czyni bezprzedmiotowym konieczność ustosunkowania się do zdecydowanej większości zarzutów skargi, skierowanych właśnie przeciwko orzeczeniu Wójta Gminy Z.
Nie ulega bowiem wątpliwości, że przedmiotem postępowania administracyjnego w sprawie był spór o przywrócenie stosunków wodnych na gruntach do stanu poprzedniego, o którym mowa w art. 36 ust. 3 pkt l ustawy 24 października 1974 r. Prawo wodne ( Dz.U. nr 38, poz. 230 ze zm.), obowiązującej w dacie wydania zaskarżonego postanowienia. Twierdzenie autorów skargi, że wykonane przez nich roboty ziemne stosunków wodnych nie naruszyły, w żaden sposób tak określonego charakteru tego sporu nie zmienia. Stosownie zaś do powołanego już przez Kolegium art. 38 ustawy, o jakiej mowa wyżej, decyzja organu administracji publicznej w sprawie przywrócenia stosunków wodnych na gruncie do stanu poprzedniego jest ostateczna. Strona może natomiast w terminie 30 dni od jej otrzymania dochodzić swoich roszczeń przed sądem, przy czym chodzi tu o sąd powszechny (dochodzenie roszczeń następuje zaś w drodze złożenia powództwa) nie zaś o Naczelny Sąd Administracyjny, jak błędnie rozumieją ten przepis skarżący. Oznacza to, że od decyzji wydanej w trybie art. 36 ust.3 pkt l Prawa wodnego, nie przysługuje odwołanie, a zatem wydane przez organ kolegialny postanowienie znajduje podstawę w przepisie art. 134 k.p.a.
To prawda, że organ I-szej instancji w decyzji z dnia [...] czerwca 2001 r. zawarł nieprawidłowe pouczenie, jednak okoliczność ta nie może zmienić stanu prawnego wynikającego z dyspozycji art. 38 Prawa wodnego, a tym samym nie wpływa na prawidłowość zaskarżonego postanowienia stwierdzającego niedopuszczalność odwołania.
W tym stanie rzeczy, skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. nr 153, poz. 1270 ) w zw. z art. 97 § l ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.).

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI