II SA/Kr 265/05

II SA/Kr 265/05 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2007-05-16
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-02-28
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Aldona Gąsecka-Duda /przewodniczący sprawozdawca/
Kazimierz Bandarzewski
Krystyna Daniel
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Sentencja
WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 maja 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aldona Gąsecka-Duda / spr. / Sędziowie WSA Krystyna Daniel AWSA Kazimierz Bandarzewski Protokolant Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 maja 2007 r. sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej Bloku Mieszkalnego nr [...] os. "A" w M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2004r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu l instancji II. zasądza od Wojewody [...] na rzecz Wspólnoty Mieszkaniowej Bloku Mieszkalnego nr [...] os. "A" w M. kwotę 200 /dwieście/ złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania WSA/wyr. l - sentencja wyroku
Uzasadnienie
Postanowieniem Starosty M. z dnia [...].10.2003r. znak [...], na podstawie art.145 § 1 pkt 4 i art. 149 § 1 k.p.a. wznowiono na wniosek Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej Bloku Mieszkalnego nr [...] na Osiedlu "A" w M. postępowanie w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Starosty M. z dnia [...].08.2003r. znak:[...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu J.K. pozwolenia na przedłużenie balkonu z mieszkania nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym nr [...] na terenie osiedla "A", na działce nr "1" obr.[...] w M. stwierdzając, że ponowne rozpatrzenie sprawy - co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia o istocie sprawy - nastąpi przed organem pierwszej instancji.
W uzasadnieniu tego orzeczenia wskazano na złożony 16.10.2003r. przez wyżej wymieniony podmiot, podpisany przez dwóch członków Zarządu – J.D. i T.W., wniosek o wznowienie postępowania w przedmiotowej sprawie, w którym jako powód podano, że w sprawie pozwolenia na przedłużenie balkonu Zarząd nie brał udziału, zaś o pozwoleniu na budowę tej inwestycji został poinformowany w dniu 25.09.2003r. pismem Starostwa Powiatowego.
Kolejnym postanowieniem tego organu z dnia [...].12.2003r. znak[...], na podstawie art. 34 ust. 1, art. 35 ust. 1 i ust. 3 ustawy z dnia 7.07.1994r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. Nr 207 z 2003r, poz. 2016) oraz art. 123 k.p.a, w toku wznowionego postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania J.K. pozwolenia na przedłużenie balkonu z mieszkania nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym nr [...] na osiedlu "A", na działce "1" obr. [...] w M. -nałożono na inwestora obowiązek usunięcia w terminie do 20.01.2004r. nieprawidłowości w zakresie zgodności projektu zagospodarowania terenu z wymogami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, polegających na tym, że: 1. przedłożony do zatwierdzenia projekt budowlany zakłada poszerzenie oraz podparcie balkonu, co jest niezgodne z decyzją Burmistrza Miasta i Gminy M. znak:[...] z dnia [...].10.2002r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji; 2. podparcie przebudowywanego balkonu zaprojektowano za pomocą 3 słupków sytuowanych na sąsiedniej działce nr "2", niewymienionej w decyzji WZiZT.
W uzasadnieniu postanowienia wskazano na stwierdzenie powyższych nieprawidłowości, jak również na podstawie art. 36 k.p.a. poinformowano strony postępowania, że z uwagi na konieczność usunięcia w projekcie budowlanym wadliwości oraz uzupełnienia materiału dowodowego sprawa nie może zostać załatwiona w terminie określonym w art. 35 k.p.a., a przewidywany termin wydania rozstrzygnięcia ustala się na 31.01.2004r.
Decyzją Starosty M. z dnia [...].01.2004r. znak[...], na podstawie art. 35 ust. 3, art. 80 ust. 1 pkt 1, art. 81 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 oraz art. 82 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 7.07.1994r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. Nr 207 z 2003r, póz. 2016) oraz art. 104 i art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a., po wznowieniu postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania J.K. pozwolenia na przedłużenie balkonu z mieszkania nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym nr [...] na osiedlu "A", na działce "1" obr. [...] w M. -uchylono przedmiotową, ostateczną decyzję Starosty M. z dnia [...].08.2003r. znak[...], jak również odmówiono zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę tej inwestycji.
W uzasadnieniu decyzji wskazano, że po przeprowadzeniu postępowania co do przyczyn wznowienia stwierdzono iż Zarząd Wspólnoty Mieszkaniowej Bloku Mieszkalnego nr [...] na os. "A" w M. bez własnej winy nie brał udziału w postępowaniu poprzedzającym wydanie pozwolenia na przedłużenie balkonu, co uznano za podstawę do uchylenia decyzji. W toku prowadzonego równocześnie postępowania odnośnie rozstrzygnięcia istoty sprawy stwierdzono niezgodność projektu zagospodarowania terenu z wymogami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, co skutkowało wydaniem postanowienia z dnia [...].12.2003r. znak[...], którym nałożono na inwestora obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości. Inwestor w wyznaczonym terminie nie przedłożył poprawionego projektu budowlanego, a zgodnie z dyspozycją art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego, w takim przypadku, właściwy organ wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę.
Decyzją Wojewody z dnia [...].05.2004r. na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. oraz art. 81 ust. 1 i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7.07.1994r. Prawo Budowlane (tekst jednolity z 2000r. Dz. U. Nr 106, póz. 1126 z późn. zm.), po rozpatrzeniu odwołania J.K. od decyzji znak [...] - uchylono zaskarżoną decyzję w całości i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.
W uzasadnieniu decyzji organu odwoławczego podano, że wniosek o pozwolenie na budowę inwestycji stanowiącej przedłużenie balkonu z mieszkania nr [...] w budynku wielorodzinnym nr [...] położonym w M. na działce nr "1" obr. [...] został złożony w Starostwie Powiatowym w M. w dniu 9.07.2003r., w związku z czym w niniejszej sprawie zastosowanie mają przepisy Kodeksu Postępowania Administracyjnego (jednolity tekst z 2000 r. - Dz.U. Nr 98, póz. 1071 z późn. zm.) oraz ustawy z dnia 7.07.1994r. Prawo Budowlane (tekst jednolity z 2000r. Dz. U. Nr 106, poz. 1126 z późn. zm.).
Powołując treść zaskarżonego rozstrzygnięcia wskazano dalej, że w związku z wniesionym odwołaniem, po dokonaniu analizy akt sprawy, zwrócono się z wnioskiem do organu pierwszej instancji o uzupełnienie posiadanych dokumentów odnośnie wskazania na planie sytuacyjnym w projekcie budowlanym numeracji i granic działek oraz przedłożenia uwierzytelnionej kopii uchwały Członków Wspólnoty Mieszkaniowej Bloku Mieszkalnego nr [...] na Osiedlu "A" w M., w sprawie niewyrażenia zgody na wykonanie przedłużenia balkonu. Organ pierwszej instancji przedstawił uzupełnienie planu sytuacyjnego o brakujące dane oraz przedłożył pismo Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Handlowo-Usługowego "R." Sp. z o.o. informujące, że na zebraniu Wspólnoty Mieszkaniowej Bloku Mieszkalnego nr [...] na os. "A" w M. w marcu 2004r. podjęto uchwałę, w której właściciele Wspólnoty Mieszkaniowej wyrażają zgodę na jego aktualny stan balkonu. Do pisma załączono przedmiotową Uchwałę Nr [...] z dnia 4.03.2004r. W aktach sprawy widnieją również oświadczenia właścicieli lokali Bloku Mieszkalnego na os. "A" w M. aprobujące realizację przedmiotowej inwestycji oraz pisma Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej podpisane przez członków Zarządu, wyrażające jednocześnie brak tej zgody. W świetle przedstawionych nowych dokumentów materiał dowodowy wymaga przeprowadzenia ponownej dogłębnej analizy sprawy, a przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ pierwszej instancji winien wyjaśnić wskazane powyżej rozbieżności i orzec w sprawie wznowionego postępowania.
Decyzją Starosty M. z dnia [...].07.2004r. znak[...], na podstawie art. 80 ust. 1 pkt 1, art. 81 ust. 1 pkt 2 oraz art. 82 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 7.07.1994r Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. Nr 207 z 2003r., póz. 2016 ) oraz art. 104 i art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a., po wznowieniu postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na przedłużenie balkonu z mieszkania nr [...] w bloku mieszkalnym nr [...] na osiedlu "A", na działce nr "1" obr. [...] w M., uwzględniając zalecenia zawarte w decyzji Wojewody znak[...] z dnia 13.05.2004r. - odmówiono uchylenia ostatecznej decyzji Starosty M. z dnia [...].08.2003r. znak[...].
W uzasadnieniu decyzji podano, że po ponownym wnikliwym przeprowadzeniu postępowania co do przyczyn wznowienia uznano, że Zarząd Wspólnoty Mieszkaniowej Bloku Mieszkalnego nr [...] na Osiedlu "A" w M. brał udział w postępowaniu poprzedzającym wydanie pozwolenia na przedłużenie balkonu. Wznawiając przedmiotowe postępowanie Zarząd Wspólnoty Mieszkaniowej nie był zawiadomiony o tym na piśmie, jednak analizując dokładnie zebrany materiał dowodowy stwierdza się, że:
1. Właściciele lokali Bloku Mieszkalnego nr [...] na os. "A" w M. wyrazili zgodę na przedmiotowa inwestycję w piśmie z dnia 11.10.2002r., a wśród podpisów złożonych pod treścią tego pisma widnieje m. in. podpis członka Zarządu Wspólnoty –T.W.;
2. Pismem z dnia 3.09.2002r. PPHU "R." Sp. z o. o. w M. poinformowało, że Zarząd i Administracja Wspólnoty Mieszkaniowej Bloku Mieszkalnego nr [...] w M. wyraża zgodę na przedłużenie balkonu, przy czym zawiadomiono "R." - reprezentujący Zarząd Wspólnoty Mieszkaniowej o wszczętym postępowaniu.
Uwzględniając powyższe stwierdzono, że Zarząd Wspólnoty Mieszkaniowej Bloku Mieszkalnego nr [...] na Osiedlu "A" w M. był zawiadamiany poprzez swojego administratora na każdym etapie toczącego się postępowania w sprawie pozwolenia na przedłużenie balkonu i przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę mógł zgłaszać wnioski, uwagi lub zastrzeżenia. Odmówiono zatem uchylenia decyzji dotychczasowej, gdyż stwierdzono brak podstaw do jej uchylenia, o których mowa w art. 145 §1 k.p.a.
Od powyższej decyzji odwołanie w terminie wniosła Wspólnota Mieszkaniowej Bloku Mieszkalnego nr [...] na Osiedlu "A" w M., która nie zgadzając się w całości z jej uzasadnieniem wskazała na jej sprzeczność z poprzednią decyzja podjęta w tej samej sprawie, przez tych samych urzędników, co świadczy o niezdolności urzędu do merytorycznego i konsekwentnego rozpatrzenia przedmiotowej sprawy, złej woli lub istnieniu innych, utajnionych powodów. Skarżąca zarzucała, że wbrew temu co przyjęto w decyzji, Zarząd Wspólnoty nie brał udziału w postępowaniu poprzedzającym wydanie zezwolenia na przedłużenie balkonu i zostało to jasno przedstawione w pismach do Starostwa z dat: 5.09.2003r, 6.10.2003r. i 16.10.2003r. Podpisy właścicieli lokali umieszczone w piśmie z 11.10.2002r. nie wyrażały akceptacji inwestycji wykonanej według powstałego później projektu, a jedynie stanowiły brak sprzeciwu na jeszcze nieokreśloną przebudowę balkonu, zaś Pan W. złożył swój podpis jako właściciel lokalu, a nie jako członek Zarządu. Zarząd nie był ujęty w postępowaniu jako strona i nic nie wiedział o postępie toczącego się procesu, aż do momentu rozpoczęcia prac przez inwestora. Dokumentację inwestycji udostępniono do wglądu Zarządowi dopiero po dwukrotnej odmowie i zdecydowanym naleganiu (pismo do Starosty z 6.10.2003). Przedsiębiorstwo "R." wypowiedziało się bezprawnie za Zarząd Wspólnoty w piśmie z dnia 3.09.2002r., o czym Starostwo zostało poinformowane pismem zarządu z 5.09.2003r. Konkluzja uzasadnienia decyzji Starostwa mówiąca o informowaniu Zarządu Wspólnoty przez administratora (firmę "R.") na każdym etapie toczącego się postępowania w sprawie jest kłamstwem. To samo odnosi się do możliwości zgłaszania wniosków, uwag oraz zastrzeżeń, a fakty wskazują raczej na trzymanie sprawy w tajemnicy. W dalszej części odwołania skarżąca wskazywała na nieprawidłowości wydanego pozwolenia na budowę, polegające na niezgodność projektu budowlanego z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji, a jako przyczyny zaistniałego sporu podawała: wprowadzenie przez inwestora w błąd zainteresowanych nazywającego inwestycję "wydłużeniem balkonu", podjęcie decyzji przez administratora w imieniu Zarządu bez poinformowania go nawet o tym, wydanie zezwolenia przez Starostwo na inwestycję zaprojektowaną niezgodnie z odpowiednią decyzją Burmistrza, brak przeprowadzenia wizji lokalnej przez Wydział Architektury i oparcie się przez niego na rysunku fragmentu elewacji budynku niezgodnym do tego ze stanem faktycznym, brak nadzoru budowlanego podczas wykonywania robót, zupełny brak zainteresowania sprawą ze strony gminy będącej właścicielem naruszonej budową działki nr "2".
Wskazywała nadto, że uzasadnienie krytycznego stanowiska Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej do inwestycji zawarte jest w piśmie do Starostwa z dnia 5.11.2003r.
Decyzją Wojewody z dnia [...].12.2004r. znak[...], na podstawie art. 138 § 1 k.p.a. oraz art. 81 ust. 1 i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7.07.1994r. Prawo budowlane (tekst jednolity z 2000r. Dz. U. Nr 106, poz. 1126 z późn. zm.), po rozpatrzeniu odwołania Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej Bloku Mieszkalnego nr [...] na os. "A" w M. od decyzji Starosty M. [...].07.2004r. znak[...] - utrzymano w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu tego orzeczenia podano, że wniosek o pozwolenie na budowę inwestycji polegającej na przedłużeniu balkonu z mieszkania nr [...] w budynku wielorodzinnym nr [...] położonym w M. na działce nr "1" obr.[...] został złożony w Starostwie Powiatowym w M. w dniu 9.07.2003r. Zaskarżoną decyzją, w wyniku przeprowadzenia postępowania wznowieniowego odmówiono uchylenia ostatecznej decyzji Starosty M. z dnia [...].08.2003r. znak[...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu J.K. pozwolenia na przedłużenie balkonu z mieszkania nr [...] w budynku wielorodzinnym nr [...], położonym na działce nr "1" obr. [...] w M. Nawiązując dalej do treści zaskarżonej decyzji oraz wniesionego odwołania wskazano, że po analizie akt sprawy przez organ odwoławczy dodatkowo stwierdzono, że w piśmie z dnia 5.09.2003r. Zarząd Wspólnoty reprezentowany przez J.D. oraz T.W. zwrócił się o wyjaśnienia w sprawie pozwolenia na przedłużenie balkonu do Starostwa Powiatowego w M., a to świadczy o świadomości członków Zarządu Wspólnoty co do faktu wydania decyzji w przedmiotowej sprawie. Decyzja o pozwoleniu na budowę stała się prawomocna z dniem 9.09.2003r. i w świetle niżej wskazanego orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego, Zarządowi Wspólnoty, pomimo nie uwzględnienia go jako strony w postępowaniu przez organ pierwszej instancji przysługiwało uprawnienie do wniesienia odwołania. Zgodnie z Kodeksem postępowania administracyjnego w przypadku nieskorzystania z tego uprawnienia decyzja podlega uprawomocnieniu. Stosownie do wyroku NSA z 13.07.1999r. SA 703/97 - "Odwołanie, strona może wnieść w terminie 14 dni od dnia doręczenia jej lub ogłoszenia decyzji (art. 127 § 1 k.p.a., art. 129 § 2 k.p.a.). W powyższym terminie może wnieść odwołanie także osoba mająca uprawnienia strony w rozumieniu art. 28 k.p.a., która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym i której organ nie doręczył i nie ogłosił decyzji, a o jej wydaniu dowiedziała się z innych źródeł. W razie nieskorzystania przez stronę z odwołań w powyższym terminie decyzja w myśl art. 16 § 1 k.p.a. staje się ostateczna niezależnie od tego, czy organ doręczył lub ogłosił ją wszystkim stronom. Stronie która bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu i dowiedziała się o wydaniu decyzji, gdy ta była już ostateczna, przysługuje wniosek na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. " Celem potwierdzenia uprawnienia odwołujących się osób - członków Zarządu do reprezentowania interesów Wspólnoty w sprawie organ drugiej instancji zwrócił się o uzupełnienie odwołania o stosowne dokumenty. W odpowiedzi Zarząd Wspólnoty przedłożył statut Wspólnoty oraz Uchwałę w sprawie wyboru Zarządu Wspólnoty (Przedstawicieli). Dokumenty te potwierdziły fakt upoważnienia odwołujących się do reprezentowania Wspólnoty "na zewnątrz".
Wnosząc w terminie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Wojewody z dnia [...].12.2004r. utrzymującą w mocy decyzję Starosty M. z dnia [...].07.2004r. znak[...] Wspólnota Mieszkaniowa Bloku Mieszkalnego nr [...] na os. "A" w M. zarzucała tendencyjność w interpretacji faktów. Podawała w tym zakresie, że prace związane z budową balkonu rozpoczęto z początkiem września 2003r. Zarząd nie będąc poinformowany o zaplanowaniu tych robót próbował uzyskać jakieś wyjaśnienia od administratora, a po dwóch dniach bezowocnych prób skontaktowania się z nim od UMG w M. Ten skierował Zarząd do Wydziału Architektury Budownictwa Starostwa Powiatowego, jako organu właściwego do wydania zezwolenia na przebudowę balkonu. Tam udostępniono do wglądu Przedstawicielowi Zarządu pismo administratora z 3.09.2002r., w którym wyrażał zgodę w imieniu Zarządu Wspólnoty na wykonanie "przedłużenia balkonu". Innych dokumentów, ani informacji na temat budowy nie przedstawiono. W tej sytuacji Zarząd mógł jedynie zareagować na samowolę administratora i uczynił to pismem z dnia 5.09.2003r. Zarząd nie wiedział, czy decyzja w sprawie budowy została wydana, a tym bardziej, co zawierała, stąd nie miał się od czego odwołać. Informacje o pozwoleniu na budowę Zarząd otrzymał dopiero 25.09.2003r. i to po wielokrotnym usiłowaniu jej pozyskania. Wtedy to dowiedział się o dacie uprawomocnienia się pozwolenia, a więc po upływie 16 dni od tej daty. W piśmie Starostwo Powiatowe zaproponowało wystąpienie o wznowienie postępowania w sprawie, co Zarząd uczynił. Po uzyskaniu wglądu do dokumentacji Zarząd wykazał liczne nieprawidłowości w procesie wydawania zezwolenia na budowę, co spowodowało cofnięcie zezwolenia. Odwołanie się inwestora w cudowny sposób sprawiło uznanie przez urzędy procesu wydawania zezwolenia i sposobu realizacji budowy za prawidłowy. Pojawiły się nawet dokumenty (w tajemnicy przed Zarządem) mające definitywnie zalegalizować budowę.
W dalszej części skarżąca wskazała jako nieprawidłowości w wydaniu pozwolenia na budowę: okoliczność otrzymania przez inwestora zgody na wydłużenie balkonu od administratora, wyrażonej bezprawnie w imieniu Zarządu bez jego wiedzy oraz wprowadzenia tym w błąd Wydział Architektury i Budownictwa; brak informacji ze strony jakiegokolwiek podmiotu o toczącym się postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę; który nie ujął Zarządu jako strony postępowania; nieinformowanie Zarządu o rozpoczęciu przez inwestora budowy przed uprawomocnieniem się pozwolenia; wydanie pozwolenia na budowę bez zgody Gminy na postawienie filarów na jej gruncie; bezkrytycznie zaakceptowanie projektu obiektu mającego niewiele wspólnego z pojęciem "wydłużenie balkonu" ; brak reakcji kompetentnych wydziałów na wiadomość rozpoczęcia budowy przed terminem; realizację budowy bez kontroli nadzoru budowlanego; uniemożliwienie Zarządowi przez ponad dwa miesiące od rozpoczęcia budowy zapoznania się z dokumentacją; brak mocy prawnej uchwały Wspólnoty Nr [...], która podobnie jak protokół z zebrania Wspólnoty z tej daty nie została potwierdzone podpisem ani jednego członka Zarządu brak wyjaśnień z Wydziału Architektury i Budownictwa, jakim kryteriom odpowiada pojęcie balkonu, a jakim pojęcie tarasu, i jak zakwalifikować powstały obiekt.
Skarżąca podnosiła, że Zarząd zgodzi się z każdą decyzją uzasadnioną merytorycznie w oparciu o fakty. Nie może jednak tolerować ignorowania pokrętnych działań administratora i inwestora, a także błędów oraz zaniedbań urzędników i usiłowaniem przypisania winy poszkodowanej.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda przytaczając zasadnicze motywy decyzji organu pierwszej i drugiej instancji oświadczył, że z uwagi na sformułowane w niej zarzuty dotyczące prawidłowości postępowania w sprawie wydania decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu J.K. pozwolenia na przedłużenie balkonu, pozostawił rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie uznaniu Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważy, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 1 § 1 - 2 ustawy z dnia 25.07.2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, która w myśl art. 1 ustawy z dnia 30.08.2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. -oznaczana dalej jako p.p.s.a.) odbywa się na zasadach określonych w przepisach tej ustawy. W ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 p.p.s.a. sąd uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami oraz powołana podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.), zaś jednym ograniczeniem w tym zakresie jest zakaz przewidziany w art. 134 § 2 p.p.s.a. Orzekanie w granicach sprawy (art. 135 p.p.s.a.) oznacza sprawę będącą przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność, jako pochodną określonego stosunku administracyjnoprawnego i odbywa się z uwzględnieniem ówcześnie obowiązujących przepisów prawa.
Mając na uwadze treść wyżej powołanych na wstępie orzeczeń, a także okoliczności wynikające z przedstawionych akt administracyjnych w zakresie zgromadzonego materiału oraz przebiegu postępowania, skargę należy uznać za zasadną. Powyższe wiąże się ze skutecznością podnoszonego w niej zarzutu niewyjaśnienia wszystkich okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy i dowolności ustaleń czynionych w zaskarżonej oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji, a także z wystąpieniem innych, branych pod uwagę istotnych uchybień przepisom postępowania.
Wznowienie postępowania jest przewidzianym środkiem wewnętrznej, nadzwyczajnej kontroli stwarzająca możliwość ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzja ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym ona zapadła, było dotknięte kwalifikowaną wadą przewidziana w art. 145 § 1 k.p.a. i 145 a k.p.a. Stosownie do art. 147 k.p.a. - wznowienie postępowania następuje z urzędu lub na żądanie strony, przy czym wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. oraz w art. 145 a k.p.a. następuje tylko na żądanie strony. Tryb i termin wniesienia podania w sprawie wznowienia postępowania określa art. 148 § 1 - 2 k.p.a., gdzie § 2 stanowi, że termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Wznowienie postępowania następuje w drodze postanowienia, które stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy (art. 149 §1-2 k.p.a.), natomiast odmowa wznowienia postępowania następuje w drodze decyzji (art. 149 § 3 k.p.a.). Wydanie przewidzianej w art. 149 § 3 k.p.a. decyzji o odmowie wznowienia postępowania oznacza niedopuszczalność postępowania z przyczyn przedmiotowych -takich jak np. działanie organu w innej formie lub niezakończenie sprawy decyzją ostateczną, czy zgłoszenie żądania motywowanego wystąpieniem innych wadliwości niż przesłanki z art. 145 § 1 k.p.a. i art. 145 a k.p.a. - albo z przyczyn podmiotowych, do którym należy zaliczyć zgłoszenie żądania przez podmiot nie będący strona postępowania lub braki w zakresie zdolności do czynności prawnych. Przy braku podstaw do orzekania na podstawie art. 149 § 3 k.p.a., po wydania postanowienia w trybie art. 149 § 1 k.p.a., przedmiotem postępowania po jego wznowieniu jest zgodnie z art. 149 § 2 k.p.a. w pierwszej kolejności ustalenie czy postępowanie, w którym zapadła decyzja ostateczną było dotknięte jedna z kwalifikowanych wad wyliczonych wyczerpująco w art. 145 § 1 k.p.a. i art. 145 a k.p.a., zaś w przypadku ich stwierdzenia - przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w celu rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzja ostateczną. Niestwierdzenie po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego wystąpienia przesłanek z art. 145 § 1 k.p.a. i art. 145 a k.p.a. stanowi w myśl art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a. podstawę odmowy uchylenia decyzji dotychczasowej, natomiast ich wystąpienie powoduje stosownie do art. 151 § pkt 2 k.p.a. uchylenie dotychczasowej decyzji i wydanie nowej rozstrzygającej o istocie sprawy, poza sytuacjami przewidzianymi w przy art. 146 § 1 i 2 k.p.a. Ten ostatni przepis stanowi, że uchylenie decyzji z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 1 i 2 nie może nastąpić, jeżeli od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji upłynęło dziesięć lat, zaś z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 3-8 oraz w art. 145a, jeżeli od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji upłynęło pięć lat (§ 1), oraz że nie uchyla się decyzji także w przypadku, jeżeli w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej (§ 2). Artykuł 146 § 2 k.p.a. ma zastosowanie jedynie w przypadkach gdy postępowanie zostało wznowione (art. 149 § 1 k.p.a. i art. 151 § 2 k.p.a.), a nie w sytuacji, gdy nastąpiła odmowa wznowienia postępowania na podstawie art. 149 § 3 k.p.a. Przy związku z postępowaniem zwykłym, w którym została wydana ostateczna decyzja, postępowanie wznowieniowe wykazuje swoiste elementy samodzielności odrębnego postępowania nadzwyczajnego, stanowi odrębną sprawę, w której stosuje się przepisy proceduralne postępowania rozpoznawczego, w tym między innymi: 7 k.p.a, art. 77 k.p.a., 107 k.p.a. Zgodnie z treścią art. 7 k.p.a - w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Powołany przepis formułuje naczelną zasadę postępowania jaką jest zasada prawdy obiektywnej, której realizacja ma ścisły związek z zasadą praworządności i wywiera zasadniczy wpływ na ukształtowanie całego postępowania administracyjnego, obligując organ administracji publicznej do wyczerpującego zbadania okoliczności faktycznych związanych z daną sprawą, na podstawie wszelkich dostępnych dowodów. Z zasady tej wynikał między innymi rozwijany w art. 77 §1 k.p.a. obowiązek organu administracji publicznej określenia w każdej sprawie jakie dowody są konieczne, do wyjaśnienie stanu faktycznego, ich poszukiwania oraz realizacji, któremu towarzyszą określone uprawnienia stron w postępowaniu dowodowym, w postaci prawa zgłaszania wniosków oraz uczestniczenia w czynnościach. Konsekwencją obowiązywania zasad praworządności i prawdy obiektywnej jest także regulacja zawarta w art. 107 §1 k.p.a., ustanawiającym obok innych wymogów decyzji obowiązek organu zawarcia w niej uzasadnienia faktycznego, które w myśl § 3 tego artykułu powinno w szczególności obejmować wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Powyższe oznacza także obowiązek odniesienie się do nieuwzględnionych wniosków dowodowych, zaś odpowiednie ujawnienie procesu decyzyjnego w sferze podstawy faktycznej rozstrzygnięcia stanowi jedną z gwarancji prawidłowej realizacji zasady swobodnej oceny dowodów z art. 80 k.p.a. Obowiązkiem organu rozstrzygającego sprawę - w ramach motywowania podjętej decyzji - jest nadto ustosunkowanie się do wszystkich zarzutów podnoszonych przez stronę w trakcie toczącego się postępowania. Winno ono znaleźć się w uzasadnieniu decyzji, zaś brak odniesienia się przez organ rozstrzygający sprawę do podnoszonych przez stronę zarzutów stanowi naruszenie prawa procesowego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 14.04.2005r. III SA/Wa 180/05, zam. zb. LEX nr 16654). Niewadliwa decyzja winna zawierać także uzasadnienie prawne, które obejmuje wyjaśnienie jej podstawy prawnej z przytoczeniem przepisów prawa ( art. 107 § 1 i § 3 k.p.a.).
Dokonując w pierwszej kolejności kontroli legalności zaskarżonej oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty M. z dnia [...].07.2004r. znak[...], należy zauważyć iż przy powołaniu jako podstawy rozstrzygnięcia art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a. brak w niej jakichkolwiek ustaleń i rozważań dotyczących kręgu stron postępowania zwykłego oraz nadzwyczajnego, co w przedmiotowej sprawie jest istotne tym bardziej, że podstawą orzekania po wznowieniu postępowania miała być przesłanka z art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a. Z osnowy decyzji Starosty M. z dnia [...].07.2004r. znak[...] nie wynika oznaczenie podmiotu inicjującego prowadzone postępowanie nadzwyczajne, jej uzasadnienie dotyczy udziału w postępowaniu zwykłym Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej Bloku Mieszkalnego nr [...] na Osiedlu "A" w M. - bez wyjaśnienia, czy jest on traktowany jako strona postępowania, czym organ uprawniony do reprezentacji innego podmiotu, skąd wywodzi się twierdzenia o jego reprezentacji w postępowaniu zwykłym przez PPHU "R." Sp. z o.o. w M., oraz jak jest stan prawny nieruchomości, której dotyczy kwestionowane pozwolenie na budowę. Źródła interesu prawnego w zakresie udziału w postępowaniu jako strony (art. 28 k.p.a.) należy poszukiwać w przepisach prawa materialnego - których nie powołano, stroną przy braku przepisów szczególnych może być jedynie podmiot posiadający w tym zakresie zdolność administracyjnoprawną ( art. art. 29 k.p.a.), zaś kwestia zdolności do czynności prawnych i przedstawicielstwa sensu largo (art. 30 - 34 k.p.a.) ma zasadnicze znaczenie dla oceny wykonania przez organ obowiązków wnikających z art. 61 § 4 k.p.a. i 10 k.p.a. dotyczących zawiadomienia stron o wszczęciu postępowania i zapewnienia czynnego udziału w każdej jego fazie. Występujące braki w ustaleniach i ocenie prawnej w zakresie wyżej wskazanym stanowią zatem uchybienie przepisom art. 7 k.p.a., 77 k.p.a. oraz 107§ 1 i 3 k.p.a, które mogło mieć istotny wpływa na wynik sprawy
Decyzja Wojewody z dnia [...].12.2004r. znak[...] została również wydana z naruszeniem art. art. 7 k.p.a., 77 k.p.a. oraz 107§ 1 i 3 k.p.a. , zaś jej treść świadczy o niewykonaniu przez organ odwoławczy tak obowiązków kontrolnych, jaki dotyczących ponownego, merytorycznego rozpatrzenia sprawy. Nie stanowi o przeprowadzeniu kontroli prawidłowości postępowania przed organem pierwszej instancji oraz wydanej przez niego decyzji przytoczenie w uzasadnieniu kwestionowanego rozstrzygnięcia fragmentu ustaleń, przy powołaniu w osnowie mogącego świadczyć o ich akceptacji art. 138 § 1 k.p.a. W zaskarżonej decyzji organ odwoławczy nie powołuje w żadnym miejscu jako podstawy orzekania art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a., nie czyni jakichkolwiek związanych z jego stosowaniem własnych ustaleń, nie odnosi się do twierdzeń i zarzutów odwołania oraz tam powoływanych dowodów mających świadczyć o nieuczestniczeniu Wspólnoty Mieszkaniowej Bloku Mieszkalnego nr [...] na Osiedlu "A" w M. reprezentowanej przez Zarząd w sprawie dotyczącej zatwierdzenia projektu budowlanego i udzieleniu J.K. pozwolenia na przedłużenie balkonu z mieszkania nr [...]. W uzasadnieniu decyzji organu drugiej instancji znajduje się natomiast stwierdzenie pozostające w opozycji do ustaleń zawartych w orzeczeniu organu pierwszej instancji, co wskazuje na brak podstaw do orzekania na podstawie art. 138 1 k.p.a. Powołując się bowiem na treść pisma Zarządu Wspólnoty reprezentowanego przez J.D. i T.W. z dnia 5.09.2003r. organ odwoławczy uznając je za świadczące o świadomości członków Zarządu Wspólnoty o wydaniu decyzji Starosty M. z dnia [...].08.2003r. znak[...], która stała się prawomocna 9.09.2003r, wskazuje wprost, że podmiot ten pomimo nieuwzględnienia go jako strony postępowania przez organ pierwszej instancji miał możliwość wniesienia odwołania. W dalszej części uzasadnienia zaskarżonej decyzji organ odwoławczy przytaczając fragment wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego nie podaje jakie znaczenie dla orzekania na podstawie art. 138 § 1 k.p.a. ma czynione na podstawie pisma z dnia 5.09.2003r. ustalenie, albo powołane orzecznictwo, a zatem nie są zatem znane przesłanki stosowania art. 138 § 1 k.p.a. Organ drugiej instancji wskazuje jeszcze w uzasadnieniu na podjęcie działań mających na celu wyjaśnienie kwestii uprawnienia wnoszących odwołanie członków Zarządu do reprezentowania interesów Wspólnoty Mieszkaniowej, co wbrew wskazaniom wynikającym z osnowy zaskarżonej decyzji naprowadza, że za stroną przedmiotowego postępowania wznowieniowego jest Wspólnota Mieszkaniowej Bloku Mieszkalnego nr [...] na Osiedlu "A" w M. reprezentowana przez Zarząd, a nie Zarząd Wspólnoty.
Uchybienia w zakresie stosowania art. art. 7 k.p.a., 77 k.p.a. oraz 107§ 1 i 3 k.p.a cechują także pierwotnie wydane decyzje Starosty M. z dnia [...].01.2004r. znak[...] oraz Wojewody z dnia [...].05.2004r. znak[...], które nie zawierają mających pierwszorzędne znaczenie w sprawie ustaleń i oceny prawnej w kwestii kręgu podmiotów stron postępowań zwykłego i wznowieniowego. Skoro jednak decyzja Wojewody z dnia [...].05.2004r. znak[...] ma charakter kasacyjny nie zachodzi potrzeba jej eliminacji z obrotu prawnego.
Nie jest rzeczą Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zastępowanie organów administracji publicznej w wykonywaniu ich kompetencji orzeczniczych. Przy braku przesłanek do stwierdzenia nieważności postępowania administracyjnego z przyczyn podanych w art. 156 § 1 k.p.a., wskazane wyżej uchybienia proceduralne stwarzają podstawę do uchylenia zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c p.p.s.a., przy odstąpieniu od dalej idącej jego kontroli materialnoprawnej rozstrzygnięć, do której zmierzają zarzuty skargi. Taka kontrola następuje dopiero po ustaleniu rzeczywistego stanu faktycznego sprawy, w odniesieniu do którego mają znaleźć zastosowanie normy prawa materialnego w niewadliwie przeprowadzonym postępowaniu (por. wyrok NSA z 10.02.1981r., SA 910/80, ONSA 1981, nr 1, póz. 7 oraz Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz pod red. T. Wosia , WP LexisNexis W-wa 2005 str. 145 t. 14 ), zaś w sprawie niniejszej z uprzednio wskazanych przyczyn jest ona niemożliwa i bezprzedmiotowa.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt l. sentencji wyroku biorąc za podstawę art. 145 § 1 pkt 1c p.p.s.a., zaś rzeczą organów administracji publicznej przy ponownym sprawy będzie eliminacja wytkniętych uchybień oraz wydanie stosownego rozstrzygnięcia w niewadliwie przeprowadzonym postępowaniu.
O kosztach postępowania sądowadministracyjnego orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. oraz art. 205 § 1 p.p.s.a. 10