II SA/Kr 2609/02

II SA/Kr 2609/02 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2005-03-15
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2002-09-30
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Dorota Dąbek
Krystyna Kutzner
Wiesław Kisiel /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
603  Utrzymanie i ochrona dróg publicznych i innych dróg ogólnodostępnych, ruch na tych drogach, koleje, lotnictwo cywilne, p
Sygn. powiązane
I OSK 792/05 - Wyrok NSA z 2006-04-26
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Kisiel (spr) Sędziowie: AWSA Dorota Dąbek NSA Krystyna Kutzner Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 marca 2005 r sprawy ze skargi M.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 lipca 2002 r ,Nr [...] w przedmiocie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego skargę oddala
Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] 2002 r. (k. 1) M.S. skierowała do ówczesnego Zarządu Miasta [...] wniosek o wyrażenie zgody na prowadzenie działalności handlowej w pasie drogowym ul. [...] w [...]. Strona przedstawiła wyrys z mapy zasadniczej [...] z zaznaczoną wnioskowaną lokalizacją (k. 4).
Jak wynika z wyciągów z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta [...] "w centrum Miasta na terenach pasów drogowych istniejących ulic nie mogą być lokalizowane stałe i tymczasowe obiekty budowlane, nie służące [komunikacji], z wyjątkiem kiosków biletowo-gazetowych, o ile ich lokalizacja poza granicą pasa drogowego jest niemożliwa lub stwarzałaby znaczne utrudnienie dla użytkowników środków komunikacji zbiorowej." (k. 18).
Wskazana przez stronę lokalizacja objęta jest w planie Miasta granicami obszaru funkcjonalnego 10.KS, o pow.1,14 ha. Określając zasady i warunki zagospodarowania tego terenu napisano w tym planie: "Istniejący parking jednopoziomowy na ok.40 miejsc postojowych.... Zieleń wysoka i niska. Zakaz lokalizacji wszelkich obiektów stałych i tymczasowych." (k. 68). Jest to działka nr [...] (k. 70), wraz z działką [...] są użytkami drogowymi (k. 26)
Działając na zlecenie strony M. S., rzeczoznawca W.S., wpisany na listę biegłych sądowych Sądu Okręgowego, napisał (k. 43-44). Wskazana powierzchnia zlokalizowana jest w [...] przy ul. [...] za ciągiem pieszym (chodnikiem) ul. [...] po tej stronie co kino i przed krawężnikiem parkingu samochodowego przy ul. [...] oraz przy chodniku dla pieszych, stanowiącym łącznik pomiędzy ul. [...] i ul. [...] Kiosk handlowy postawiony we wskazanym miejscu w [...] na ul. [...] w pobliżu kina w odległości nie mniejszej niż 1,5 m od krawężnika parkingu samochodowego, nie będzie utrudniał ruchu pieszym, nie będzie ograniczał widoczności i utrudniał ruchu kierującym pojazdami i nie będzie ograniczał powierzchni parkowania dla samochodów na przyległym parkingu, ani utrudniał manewrowania pojazdami na tym parkingu. Planowany obiekt handlowy całą swą powierzchnią powinien znajdować się poza parkingiem i poza ciągami pieszymi i nie powinien wystawać poza krawędzie chodników.
Pracownicy Miejskiego Zarządu Dróg, bez udziału wnioskodawczyni przeprowadzili kilka oględzin terenu położonego w bezpośrednim sąsiedztwie lokalizacji proponowanej przez stronę, rozmawiając z osobami prowadzącymi tam działalność handlową bądź to w oparciu o umowę z właścicielem odpowiedniej działki (k. 55, 59, 63). Kilku przedsiębiorców prowadzi działalność handlową w pasie drogowym ul. [...] na podstawie zezwolenia Dyrektora Miejskiego Zarządu Dróg w [...] (działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta [...] tj. prowadzi kiosk (k. 81), kiosk gazetowo-biletowy (k. 82), kiosk kolektury LOTTO (k. 83).
W aktach sprawy jest też wniosek Miejskiego Zarządu Dróg z dnia [...] 2002 r., skierowany do Prezydenta Miasta [...] o wyrażenie zgody na przebudowę parkingu przy ul. [...] wraz z niezbędną przebudową urządzeń i sieci infrastruktury technicznej (k. 76 i nast.)
Decyzją z dnia [...] 2002 r. Dyrektor Miejskiego Zarządu Dróg, wydał decyzję w I instancji. Odmówił wyrażenia zgody na zlokalizowanie obiektu handlowego M.S. w pasie drogowym. Obiekt taki we wskazanym miejscu nie jest pożądany z punktu widzenia bezpieczeństwa ruchu drogowego. Brak przesłanek do potraktowania wniosku jako szczególnie uzasadnionego. W miejscu gdzie M. S. zamierza wybudować pawilon handlowy inny podmiot gospodarczy posiadał zezwolenie MZD na okres do dnia [...] 1998 r. pod przyczepę gastronomiczną. Ponieważ obiekt stwarzał utrudnienia i zagrożenie dla ruchu drogowego, zezwolenie nie zostało przedłużone . Negatywne rozstrzygnięcie jest konsekwencją odpowiednich zapisów w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, jak również zaplanowany remont parkingu.
Inne osoby prowadzące działalność handlową na tym terenie znajdują się w nieco innej sytuacji aniżeli M. S.. Część działa na terenach prywatnych, nie musząc uzyskiwać zgody na wkroczenie w pas drogowy. Kiosk biletowy jest uzasadniony potrzebami komunikacyjnymi, zaś kiosk LOTTO działa w oparciu o wcześniej wydane i nadal ważne zezwolenie.
Opinia biegłego nie wpłynęła na zmianę stanowiska organu administracyjnego, albowiem pierwszeństwo dano oględzinom, a ponadto jako opinia zamówiona przez stroną została potraktowana jako stanowisko strony, a nie opinia biegłego w rozumieniu art.84 K.p.a.
Orzekając w II instancji Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Dyrektora Miejskiego Zarządu Dróg. Art. 39 ust.3 ustawy o drogach publicznych stanowi, iż zgodą o którą ubiega się M. S. może być udzielana w szczególnie uzasadnionych przypadkach. Takich szczególnych okoliczności organ administracyjny nie stwierdził i dlatego mógł skorzystać z przysługującego mu uznania administracyjnego i negatywnie załatwić wniosek strony. Skoro jest to teren parkingu, więc stanowisko organu administracyjnego nie ma cech nadużycia uznania administracyjnego. Nie można dopatrzyć się w działaniu organu administracyjnego naruszenia zasady traktowania podmiotów , skoro inni przedsiębiorcy znajdują się w nieco odmiennej sytuacji.
Nie została naruszona obiektywizmu w załatwieniu sprawy. Strona wnioskowała o wyłączenia Dyrektor Miejskiego Zarządu Dróg, ale powodem było wcześniejsze wydanie decyzji negatywnej oraz zainicjowanie postępowania mandatowego Straży Miejskiej. Nie są to powody uzasadniające wyłączenie organu.
Zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie doszło do naruszenia zasad proceduralnym. Strona składała wnioski i były one rozpatrywane. Decyzja zapadłą w oparciu o wystarczający materiał dowodowy.
W skardze do sądu administracyjnego M.S. postawiła zarzut naruszenia zasad proceduralnych. W szczególności skarży się na niedopuszczenie jej do czynności dowodowych, nieuwzględnienie opinii rzeczoznawcy bez należytych powodów i załatwienie sprawy bez adekwatnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Zaprzecza, aby wskazań lokalizacja była w obrębie parkingu; jest to raczej trawnik.
Odpowiadając na skargę organ administracyjny podtrzymał swe stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Kluczowe znaczenie w sprawie ma treść art.39 ustawy o drogach publicznych. Wbrew odmiennemu stanowisku strony, racje mają organy, że ewentualne pozytywne zezwolenia na prowadzenie działalności handlowej w pasie drogowym wydawane mogą być przez organ administracyjny w ramach uznania administracyjnego. Sam fakt odmowy nie jest jeszcze naganny, zaś stronie nie przysługuje bezwzględne roszczenie (prawo podmiotowe) uzyskania wnioskowanej zgody. To w znacznym stopniu decyduje o oddalenie skargi, opartej na odmiennych przesłankach .
Ewentualna zgoda może zapaść wyjątkowo, będąc odstępstwem od zasady negatywnego załatwiania wniosków tego typu, jak złożony przez stronę. Art.39 ustawy o drogach publicznych nie pozostawia wątpliwości w tym zakresie, a dodatkowe zaostrzenie reżimu wynika z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta obowiązującego w dniu wydawania zaskarżonej decyzji.
Nie ma racji strona, domagając się uwzględnienia opinii rzeczoznawcy, skoro opinia ta kategorycznie stwierdza, że obiekt może być zlokalizowany poza parkingiem, a w sprawie udowodniono, że teren wskazany przez M.S. jest w planie oznaczony jako parking.
W niniejszej sprawie Sąd nie dopatrzył się uchybienia w zakresie przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego. W szczególności ekspertyza wykonana na zamówienie strony nie podważyła ustalenia, że lokalizacja wskazana przez stronę mieści się w granicach parkingu w rozumieniu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
Strona domagała się wyłączenia Dyrektora Miejskiego Zarządu Dróg w [...] ale nie wskazała okoliczności wymuszających takie wyłączenie w świetle K.p.a. Nie wykazała, że interes osobisty pracowników Zarządu jest zaangażowany w sprawie. Natomiast kierowanie przez Dyrektora Miejskiego Zarządu Dróg wniosków do Straży Miejskiej o wszczęcie postępowania mandatowego nie jest naganne, a tym bardziej nie uzasadnia wyłączenia pracownika.
Strona zainicjowała postępowanie, składała liczne wnioski, wielokrotnie przeglądała akta sprawy. Lektura decyzji obu instancji nie pozostawia wątpliwości że wnioski te były analizowane przez organy administracyjne Rzeczywiście, ten udział strony w postępowaniu nie był pełny, skoro strona nie uczestniczyła w oględzinach terenu, ale ustalenia tam dokonane (podstawy prowadzenia działalności handlowej przez innych przedsiębiorców) nie były ani kluczowe dla sprawy, ani nie zostały przez stronę zakwestionowane.
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.nr 153, poz.1270, zm. Dz.U. r.2004, nr 162, poz.1692).