II SA/Kr 2597/03
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Krakowie stwierdził nieważność decyzji Prorektora i Dyrektora Instytutu odmawiających wznowienia studiów, wskazując na naruszenie przepisów o dwuinstancyjności postępowania i właściwości organów.
Skarżący J.R. domagał się wznowienia studiów, jednak Prorektor odmówił zgody, powołując się na regulamin studiów i długą przerwę w nauce. WSA w Krakowie stwierdził nieważność tej decyzji, a także decyzji Dyrektora Instytutu, uznając, że organy uczelni naruszyły przepisy o dwuinstancyjności postępowania administracyjnego i właściwości organów. Sąd wskazał, że sprawa powinna zostać rozpatrzona przez Dziekana jako organ I instancji, a następnie ewentualnie przez Rektora jako organ odwoławczy.
Sprawa dotyczyła skargi J.R. na decyzję Prorektora Uniwersytetu odmawiającą zgody na wznowienie studiów. Skarżący zarzucił naruszenie regulaminu studiów i brak odpowiedzi na wcześniejsze podania. Prorektor podtrzymał odmowę, wskazując na ponad pięcioletnią przerwę w studiach, która zgodnie z regulaminem wymagałaby ponownej rekrutacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji Prorektora oraz decyzji Dyrektora Instytutu. Sąd uznał, że Dyrektor Instytutu nie był właściwym organem do wydania decyzji w sprawie wznowienia studiów, a Prorektor, rozpatrując odwołanie od tej decyzji jako podanie w I instancji, naruszył zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Sąd podkreślił, że sprawy studenckie powinny być załatwiane w formie decyzji administracyjnej, a od decyzji Dziekana przysługuje odwołanie do Rektora. W związku z tym, sprawa została przekazana do ponownego rozpatrzenia przez właściwe organy uczelni, z uwzględnieniem obowiązujących regulaminów studiów.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Tak, sprawy studenckie rozstrzygane przez organy uczelni, w tym zgoda na wznowienie studiów, powinny być załatwiane w formie decyzji administracyjnej, na którą przysługuje skarga do sądu administracyjnego.
Uzasadnienie
Sąd powołał się na art. 161 ustawy o szkolnictwie wyższym, który nakazuje stosowanie przepisów KPA do indywidualnych spraw studenckich, oraz na przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, które określają właściwość sądów w zakresie kontroli działalności administracji publicznej.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
stwierdzono_nieważność
Przepisy (17)
Główne
ustawa o p.s.a. art. 3 § §1
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
kpa art. 134 § §1
Kodeks postępowania administracyjnego
ustawa art. 143 § ust. 1
Ustawa o szkolnictwie wyższym
kpa art. 104 § §1 i §2
Kodeks postępowania administracyjnego
ustawa art. 161
Ustawa o szkolnictwie wyższym
kpa art. 107 § §1
Kodeks postępowania administracyjnego
kpa art. 156 § §1 pkt 1
Kodeks postępowania administracyjnego
kpa art. 156 § §1 pkt 2
Kodeks postępowania administracyjnego
ustawa art. 46 § ust. 2
Ustawa o szkolnictwie wyższym
ustawa art. 52 § ust. 1 i ust. 3 pkt 3
Ustawa o szkolnictwie wyższym
ustawa art. 57 § ust. 1
Ustawa o szkolnictwie wyższym
kpa art. 15
Kodeks postępowania administracyjnego
ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 145 § §1 ust. 2
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
powołanej ustawy art. 200
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
powołanej ustawy art. 205
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
ustawy art. 152
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę -Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi art. 97 § § 1
Ustawa - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawa - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Naruszenie zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Wydanie decyzji przez organ niewłaściwy (Dyrektor Instytutu). Brak właściwego organu do rozpatrzenia odwołania (Prorektor zamiast Rektora).
Odrzucone argumenty
Argumenty Prorektora dotyczące przekroczenia 5-letniej przerwy w studiach i konieczności ponownej rekrutacji (nie były rozstrzygane merytorycznie z powodu stwierdzenia nieważności).
Godne uwagi sformułowania
akt zgody dziekana na wznowienie studiów, powoduje ponowne przyjęcie na studia indywidualnych sprawach studenckich w rozumieniu art. 161 ustawy o szkolnictwie wyższym załatwienie sprawy co do istoty zgodnie z art. 104 §1 i 2 kpa w zw. z art. 161 ustawy, winno nastąpić w formie decyzji dziekana rażące naruszenia prawa, gdyż pozbawiało skarżącego wynikającej z przepisu art. 15 kpa zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego
Skład orzekający
Piotr Lechowski
przewodniczący sprawozdawca
Dorota Dąbek
członek
Halina Jakubiec
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących postępowania administracyjnego w sprawach studenckich, właściwości organów uczelni oraz zasady dwuinstancyjności."
Ograniczenia: Dotyczy specyfiki polskiego systemu szkolnictwa wyższego i postępowania administracyjnego w kontekście uczelni publicznych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa pokazuje, jak istotne jest przestrzeganie procedur administracyjnych, nawet w kontekście spraw studenckich, i jak błędy formalne mogą prowadzić do stwierdzenia nieważności decyzji.
“Błąd formalny na uczelni: jak niewłaściwy organ może unieważnić decyzję o studiach?”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Kr 2597/03 - Wyrok WSA w Krakowie Data orzeczenia 2004-04-05 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2003-10-28 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie Sędziowie Dorota Dąbek Halina Jakubiec Piotr Lechowski /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 614 Oświata, szkolnictwo wyższe, nauka, działalność badawczo-rozwojowa i archiwa Skarżony organ Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Lechowski (spr) Sędziowie AWSA Dorota Dąbek WSA Halina Jakubiec Protokolant Dorota Hajto po rozpoznaniu na rozprawie w dniu [...] 2004r sprawy ze skargi J. R. na decyzję Prorektora Uniwersytetu [...] w [...] zawartą w piśmie z dnia [...] 2003r. Nr [...] w przedmiocie zgody na wznowienie studiów I. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji Prorektora Uniwersytetu [...] w [...] zawartej w piśmie z dnia [...] 2003 r. Nr [...] oraz nieważność decyzji Dyrektora Instytutu [...] Uniwersytetu [...] w [...] zawartej w piśmie nie oznaczonym datą i numerem a skierowanym w dniu [...] 2003 r. przesyłką poleconą nr [...] do skarżącego, II zasądza od Rektora Uniwersytetu [...] w [...] na rzecz skarżącego J. R. tytułem zwroty kosztów postępowania kwotę [...] zł Uzasadnienie Skarżący J. R. dnia [...].2003r. (data nadania przesyłki) złożył do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skargę, nazwaną "odwołaniem" na decyzję - pismo Prorektora Uniwersytetu [...] w [...] ds. dydaktyki z dnia [...] 2003 r. znak [...] doręczone mu dnia [...].2003r jako odmawiające wnioskowi z dnia [...] 2003r. w przedmiocie wyrażenia zgody na ponowne przyjęcie na studia (wznowienie studiów) na kierunku [...] ze specjalnością [...] na Wydziale [...] Uniwersytetu [...]. Skarga nadana została dnia [...].2003r przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie, pod adresem Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie jako właściwego. Z załączonego przy skardze skierowanego do skarżącego pisma z dnia [...] 2003r. znak [...] podpisanego przez Prorektora [...] ds. dydaktyki, wynika, iż stanowi ono udzieloną w formie pisma "odpowiadającego na podanie z dnia [...] 2003r." odmowę wyrażenia zgody na podjęcie ponowne przez skarżącego studiów na Wydziale [...], kierunek [...] spec. [...]. Odmowa wyrażenia zgody na wznowienie studiów odwołuje się do względów regulaminowych, a w szczególności do postanowień §27 ust.6 Regulaminu Studiów U[...] przewidującego, że jeśli przerwa w studiach trwa więcej niż 5 lat, przyjęcie na studia następuje w drodze ponownej rekrutacji. W uzasadnieniu tego stanowiska wskazano, że rozpoczętych w 1985 r. studiów na Uniwersytecie [...] skarżący nie ukończył, gdyż w roku akademickim 1995/1996 nie wpisał się na rok kolejny i "został wykazany do skreślenia z listy studentów", mając do zaliczenia dwa egzaminy oraz napisanie i obronę pracy magisterskiej. Wskazano, że w 1998 r. w związku ze złożonym podaniem uzyskał skarżący zgodę Dziekana Wydziału [...] U[...] na przeniesienie do Instytutu [...] U[...], w ślad za przyjęciem tam pracownika naukowego pod kierunkiem którego rozpoczął pisanie pracy magisterskiej, lecz na listę studentów Instytutu [...] nie wpisał się, ani później w poczet studentów Instytutu [...] i nie został studentem Wydziału [...] U [...]. Wskazano, że [...] 2002r. skarżący wystąpił o reaktywację na V rok studiów, tym razem w Instytucie [...] U[...] przedkładając [...] stronicową pracę magisterską, która wg. opinii promotora nie spełniała tych wymogów. Podniesiono, iż kontakty z promotorem i napisanie pracy nie są jednoznaczne z posiadaniem statusu studenta, który potwierdzają wpisy do indeksu po zaliczeniu lat akademickich. W uzasadnieniu skargi skarżący zarzucił, że nie zachodzi przekraczająca pięć lat przerwa w kontynuacji studiów. Wskazywał, że został skreślony z listy studentów [...] przez Dziekana Wydziału [...] z dniem [...] 1996 r., a więc po roku akademickim 1995/96 i w sytuacji, gdy do ukończenia studiów pozostawały zaległe dwa egzaminy wynikające z różnic programowych. Podnosił, że na podanie o reaktywację z dnia [...] 1997r nie uzyskał odpowiedzi, ale następnie za pisemną zgodą dziekanów oraz Prorektora ds. studenckich przeniesiony został z wydziału na wydział, co oznaczało, że został reaktywowany i wpisany w poczet studentów. Podnosił skarżący, iż nie doręczono mu aktu, którym skreślony został z listy studentów z dnia [...] 1996r. Skargę oparto także na zarzucie naruszenia §27 regulaminu studiów U [...] wskazując, że nawet przekroczenie 5 letniej przerwy w studiach, nie wyłącza zgody dziekana na reaktywację, a więc nie istnieją przeszkody regulaminowe. Wskazywał skarżący, że względy osobiste uniemożliwiały mu po reaktywacji przeniesienie na rok studiów stacjonarnych do [...], co wykazywał w dokumentacji kierowanej do uczelni. W odpowiedzi na skargę Prorektor U[...] ds. dydaktyki wniósł o jej oddalenie. Podtrzymując stanowisko decyzji zawartej w piśmie z dnia [...] 2003r., wyjaśniono, że skarżący rozpoczął studia w 1985 r. w Instytucie [...] na Wydziale [...], na którym od 1990 r zmieniła się struktura i program studiów [...] Studenci lat wcześniejszych uzupełniali podstawowe kursy, a ci którzy nie zrobili tego wcześniej winni byli uzupełnić braki na V roku. Uzupełnienie brakujących egzaminów oraz przygotowanie pracy magisterskiej wymagało ponownego wpisania na rok akademicki 1995/1996 czego skarżący nie dokonał i został wykazany do skreślenia z listy studentów, co nastąpiło [...]1996r. Podniesiono, że w uwzględnieniu prośby z dnia [...].1998 r, Dziekan Wydziału [...] dnia [...] 1998r wyraził zgodę na przeniesienie skarżącego, celem umożliwienia dokończenia i obrony pracy magisterskiej do Instytutu [...] Wydziału [...] U[...] i zgodę na to wyraził także dnia [...]1998 r. także Prodziekan tego ostatniego Wydziału, lecz skarżący nie wpisał się na studia na Wydziale [...] w Instytucie [...]. Wniosek o przyjęcie na studia zgodnie z § 27 ust. 6 Regulaminu Studiów U[...], nie mógł być zdaniem Prorektora U[...]uwzględniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył: I Skarga wniesiona została do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie- Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie, dnia [...] 2003r. ( data nadania skargi pod adresem NSA -0Z w Krakowie przez NSA w Warszawie ). Stosownie do przepisu art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę -Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz 1271 z późn. zm), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z art. 3 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270) -zwanej dalej ustawą o p.s.a- Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, przy czym zgodnie z art. 134 §1 kpa Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną postawą prawną. W świetle powyższego skarga jest uzasadniona, aczkolwiek, z przyczyn innych niż te, które na jej poparcie przytoczono na tym etapie postępowania sądowo- administracyjnego. Przepis art. 143 ust. 1 ustawy z dnia 12 września 1990r. o szkolnictwie wyższym ( Dz. U. Nr 65, poz. 385 z późn. zm.)- zwanej dalej ustawą- stanowi, że prawa i obowiązki studenta związane z tokiem studiów określa regulamin studiów. Jest poza sporem, że do dnia [...] 2003 r. w Uniwersytecie [...] obowiązywał Regulamin studiów uchwalony przez Senat U[...] w dniu [...]2002r., z mocą obowiązującą od [...] 2002r., który z mocą obowiązującą od [...] 2003r. zastąpiony został przez Regulamin studiów uchwalony przez Senat U [...] uchwałami z [...] 2003r i [...] 2003r. Zaskarżony akt podjęty został dnia [...] 2003r, a zatem podczas obowiązywania Regulaminu studiów - zwanego dalej regulaminem- uchwalonego uchwałą Senatu U[...] z dnia [...] 2002r. Przepisy działu VII regulaminu, zawierają w §§ 26 i 27 unormowania dotyczące skreślenia i ponownego przyjęcia na studia. Postanowienia punktów 5 i 6 §27 Regulaminu, określają tryb postępowania w przedmiocie ponownego przyjęcia na studia ( wznowienia studiów), rozróżniając pomiędzy sytuacją, gdy przerwa od daty skreślenia z listy studentów wynosi więcej niż 5 lat od sytuacji, gdy przerwa ta jest krótsza. Pomijając regulację §27 pkt 1 dotyczącą zasad ponownego przyjęcia na studia osoby skreślonej z listy studentów I roku studiów, przepis §27 pkt 5 wyraża ogólna regułę w myśl, której zgodę na wznowienia studiów wyraża dziekan na wniosek studenta złożony za pośrednictwem dyrektora instytutu. W świetle powyższego uregulowania akt zgody dziekana na wznowienie studiów, powoduje ponowne przyjęcie na studia na zasadach określonych postanowieniami §27 pkt 2,3, i 4 regulaminu i przy zachowaniu przewidzianych regulaminem wymogów innych m.in. dotyczących spełniania warunków wpisu, na każdy rok akademicki ( §7 ust. 1) Według postanowień §27 pkt 6 Regulaminu, jeżeli od daty skreślenia z listy studentów przerwa wynosi więcej niż 5 lat, przyjęcie na studia następuje na ogólnych zasadach rekrutacji na I rok studiów, chyba, że dziekan postanowi inaczej. Taka regulacja wskazuje, iż w sytuacji gdy przerwa w studiach wynosi więcej niż 5 lat licząc od daty skreślenia z listy studentów, regułą dla wznowienia studiów, jest przyjęcie na studia na ogólnych zasadach rekrutacji na I rok studiów. Zasady, te określa przepis art. 141 ustawy, oraz Senat uczelni w zakresie oznaczonym tym przepisem. Przewidziane §27 pkt 6 Regulaminu, odstępstwo od zasady wznowienia na ogólnych zasadach rekrutacji na I rok, studiów przerwanych na okres dłuższy niż 5 lat od daty skreślenia z listy studentów, ma charakter wyjątku, przy czym sformułowanie "chyba, że dziekan postanowi inaczej", należy rozumieć jako wymóg uzyskania zgody dziekana, na wznowienie przerwanych na okres dłuższy niż 5 lat studiów z pominięciem ogólnych zasad rekrutacji. Wzajemna relacja postanowień pkt 5 i 6 §27 Regulaminu studiów wskazuje, że student ubiegający się o ponowne przyjęcie na studia, po upływie 5 lat od daty skreślenia z listy studentów, z pominięciem ogólnych zasad rekrutacji na I rok studiów, również winien kierować podanie o wyrażenie zgody do Dziekana właściwego wydziału, w trybie określonym pkt. 5 -tym., tj. za pośrednictwem dyrektora instytutu. Jak z powyższego wynika, okoliczność czy przerwa w studiach wyniosła więcej niż 5 lat od daty skreślenia z listy studentów, czy też była krótsza, ma prawną doniosłość, o tyle tylko, że w tej pierwszej sytuacji zgoda dziekana na wznowienia studiów obejmuje zarazem zgodę na odstępstwo od przyjęcia na studia według ogólnych zasad rekrutacji. Przepisy regulaminu nie określają natomiast przesłanek ( warunków) na jakich zgoda ma być udzielona, ani też nie określają formy aktu zgody, jak czynią to np. w odniesieniu do skreślenia z listy studentów, któremu nadają formę decyzji ( §26 pkt. 3). Nie może budzić jednak wątpliwości, że tak skreślenie z listy studentów, jak i zgoda na ponowne przyjęcie na studia studenta skreślonego z takiej listy, należą do kategorii indywidualnych spraw studenckich w rozumieniu art. 161 ustawy o szkolnictwie wyższym. Przepis ten w zdaniu I w brzmieniu obowiązującym w dacie zajęcia przez Prorektora U[...] stanowiska w piśmie z dnia [...] 2003r., stanowił, że do decyzji podjętych przez organy uczelni w indywidualnych sprawach studenckich, a także w sprawach nadzoru nad działalnością uczelnianych organizacji studenckich oraz samorządu studenckiego, stosuje się odpowiednio przepisy kodeksu postępowania administracyjnego. Skutkiem skreślenia z listy studentów jest ustanie więzi pomiędzy studentem a uczelnią przed ukończeniem studiów, które stosownie do §17 pkt 1 następuje po złożeniu egzaminu dyplomowego z wynikiem co najmniej dostatecznym. Instytucja wznowienia studiów (ponownego przyjęcia na studia), służy przywróceniu studentowi więzi praw i obowiązków związanych z tokiem studiów, w celu stworzenia możliwości ich ukończenia. Z tego punktu widzenia waga materii merytorycznej indywidualnej sprawy studenckiej w przedmiocie wyrażenia zgody na ponowne przyjęcie na studia (wznowienie studiów) jest taka sama jak sprawy w przedmiocie skreślenia z listy studentów, dla której regulamin studiów przewidział formę decyzji. W świetle powyższego, przewidziane postanowieniami §27 pkt 5 i 6 regulaminu studiów, wyrażenie przez dziekana zgody na wznowienie studiów (ponowne przyjęcie na studia), stanowi materię w której załatwienie sprawy co do istoty zgodnie z art. 104 §1 i 2 kpa w zw. z art. 161 ustawy, winno nastąpić w formie decyzji dziekana właściwego wydziału, zarówno co do wyrażenia takiej zgody jak i odmowy jej udzielenia. Wprawdzie przepis art. 161 zd. II w brzmieniu obowiązującym do 01.01.2004r. stanowił, że na decyzje ostateczne w sprawach, o których mowa w art. 141 ust. 5, art. 148 i art. 159 ust. 2 i 5 przysługuje skarga i przepisy o zaskarżaniu decyzji do Naczelnego Sądu Administracyjnego o trybie i na zasadach określonych w kodeksie postępowania administracyjnego, to taka regulacja nie może być odczytana jako poddanie kontroli w drodze skargi do sądu administracyjnego tylko indywidualnych spraw studenckich załatwianych w formie decyzji na podstawie wskazanych przepisów. Wyjaśnił te kwestię Sąd Najwyższy w uzasadnieniu postanowienia z dnia 2001.01.05 III RN 45/00 /OSNP 2001/17/525/, na tle relacji pomiędzy art. 161 ustawy o szkolnictwie wyższym i art. 16 ust 1 w zw. z art. 19 wówczas obowiązującej ustawy z dnia 11 maja 1995r o Naczelnym Sądzie Administracyjnym ( Dz. U. Nr 74, poz 368 ze zm.), wskazując, że z przepisu art. 161 ustawy o szkolnictwie wyższym, ani z przepisów ustawy o NSA nie wynika, że możliwości zaskarżania do Naczelnego Sądu Administracyjnego podlegają tylko sprawy określone w jego zdaniu drugim. Stanowisko to jest nadal aktualne, na gruncie regulacji przewidzianej art. 3 §1 i §2 pkt 1 w zw. z art. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , oczywiście przy przyjęciu stanowiska, że formą załatwiania sprawy w przedmiocie wyrażania zgody na ponowne przyjęcie na studia ( wznowienie ) studiów, jest decyzja właściwego organu uczelni. Z tych względów należało przyjąć dopuszczalność skargi do sądu administracyjnego na odmowę wyrażenia zgody na ponowne przyjęcie na studia. Zresztą Prorektor Uniwersytetu nie kwestionuje dopuszczalności skargi na decyzję zawartą w piśmie z dnia [...] 2002r Nr [...]. Pismo powyższe zawiera minimum elementów pozwalających na zakwalifikowanie go jako decyzji w rozumieniu art. 107 §1 kpa, gdyż oznacza organ, który wydał akt, jego adresata, rozstrzygnięcie o istocie sprawy, oraz podpis osoby reprezentującej organ. II Z przedstawionych akt postępowania przed organami uczelni wynika m. in co następuje: - skarżący złożył datowane na dzień [...] 2002r pismo za pośrednictwem Dyrektora Instytutu [...] U[...] którego adresatem był Dziekan Wydziału [...] U[...] zawierające prośbę o wyrażenie zgody, na reaktywowanie na V roku studiów w Instytucie [...] , powołując się na to ,że w 1998 r. uzyskał zgodę na przeniesienie z Instytutu [...] na Wydziale [...] U[...], do Instytutu [...] na Wydziale [...] U[...] - pismem z dnia [...]2002r, Dyrektor Instytutu [...] Wydziału [...] , informując o złożonej dnia [...] 2002r prośbie skarżącego o reaktywację na V roku w Instytucie [...] Stosowanej oraz o przebiegu studiów, zwrócił się od Dziekana Wydziału [...] " o ustosunkowanie się do prośby i podjęcie decyzji w sprawie dotyczącej możliwości i miejsca uzyskania dyplomu" o ile przedstawiona zostanie zadowalająca praca magisterska. Pismo to Prodziekan Wydziału [...], opatrzył datowaną na [...] 2002r adnotacją, że "student został skreślony [...].1996r i nie reaktywował się na Wydziale [...] - pismem nadanym dnia [...] 2003 r jako przesyłka polecona z Nr [...] adresowanym do skarżącego, nie oznaczonym datą i numerem, Dyrektor Instytutu [...] Wydziału [...] powiadomił skarżącego z powołaniem na stanowisko Rady Naukowej Instytutu [...] o braku regulaminowych możliwości reaktywowania " na Wydziale [...] na V roku studiów w zakresie [...]", wskazując drogę przyjęcia na studia poprzez egzamin wstępny. W uzasadnieniu stanowiska wskazano, że od skreślenia z listy studentów w Instytucie [...] na Wydziale [...], minęło 6 lat, a zgodę w 1998 r na przeniesienie na Wydział [...] uzyskał skarżący nie będąc studentem, gdyż nie wpisał się w roku akademickim 1998/1999r na studia w zakresie [...] Pismo to nie zawierało pouczenia o ewentualnych środkach odwoławczych, - dnia [...] 2003 r skarżący złożył adresowane do Rektora Uniwersytetu [...] w [...] pismo zatytułowane "odwołanie", w którym zwracał się o "wydanie przychylnej decyzji w sprawie ". Z treści pisma, przedstawiającego przebieg studiów wynika (in fine), że pismo to stanowi odwołanie od pisma Dyrektora Instytutu [...] wydanego dnia [...] 2003r, które wymienione jest wśród załączników odwołania, - odwołanie skarżącego złożone w dniu [...] 2003 r, Prorektor Uniwersytetu [...] potraktował jako podanie w sprawie uzyskania zgody na ponowne podjęcie studiów i decyzją zawartą w piśmie z dnia [...] 2003r [...] odmówił wyrażenia zgody na prośbę zawartą w podaniu. Podanie skarżącego z dnia [...] 2002 r., w przedmiocie wyrażenia zgody na reaktywację studiów, skierowane było do Dziekana Wydziału [...] U [...] za pośrednictwem Dyrektora Instytutu [...] tego Wydziału. W świetle powyższego, należy stwierdzić, że tryb złożenia wniosku o wyrażenie zgody na wznowienie studiów był zgodny z trybem przewidzianym §27 pkt 5 i 6 regulaminu studiów uchwalonego w 2002 r, a organem właściwym do rozstrzygnięcia decyzją w przedmiocie wyrażenia zgody lub jej odmowy był Dziekan Wydziału jako jednoosobowy organ uczelni, umocowany do podejmowania decyzji w sprawach określonych w ustawie lub w statucie uczelni ( art. 46 ust 2, art. 52 ust 1 i ust 3 pkt 3 ustawy o szkolnictwie wyższym). Przepis art. 57 ust. 1 ustawy o szkolnictwie wyższym stanowi, że od decyzji dziekana służy odwołanie do rektora. Powtarza to uregulowanie §33 pkt 1 regulaminu studiów przewidując, że instancją odwoławczą od decyzji Dziekana jest Rektor Uniwersytetu [...] W świetle powyższego Dyrektor Instytutu [...] Wydziału [...] U[...] nie był organem uczelni właściwym do rozpatrzenia sprawy w przedmiocie wyrażenia zgody na ponowne przyjęcie na studia. Wydana zatem decyzja, zawarta w piśmie nie oznaczonym datą i numerem, skierowanym do skarżącego przesyłką poleconą z dnia [...] 2003 r za Nr [...] spełnia przewidzianą art. 156 §1 pkt 1 kpa przesłankę nieważności. Potraktowanie przez Prorektora Uniwersytetu [...] ds. dydaktyki, odwołania od powyższej decyzji, jako skierowanego wprost do Rektora U[...] wniosku o wyrażenie zgody w przedmiocie reaktywacji na studia, negatywnie rozstrzygniętego decyzją zawartą w piśmie z dnia [...] 2003r, stanowiło rażące naruszenia prawa, gdyż pozbawiało skarżącego wynikającej z przepisu art. 15 kpa zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, potwierdzonej wskazanym wyżej przepisem art. 57 ust. 1 ustawy o szkolnictwie wyższym i postanowieniami §33 pkt 1 regulaminu studiów z 2002 r. Zaskarżona decyzja już z tej przyczyny dotknięta jest wadą nieważności na podstawie art. 156 §1 pkt 2 kpa Na marginesie tej konstatacji należy zaznaczyć, że ani ustawa o szkolnictwie wyższym, ani Statut Uniwersytetu [...] uchwalony dnia [...]1993r z późniejszymi zmianami (tj. ogłoszony na podstawie Zarządzenia Nr 25 Rektora UJ z dnia 29.06.2001r), nie czynią z Prorektora wyższej uczelni, ani jej jednoosobowego organu, ani "władzy" Uniwersytetu [...] ( §§18, 19 Statutu U[...]), nadając tej funkcji charakter "pełnomocnika Uniwersytetu [...] w zakresie ustalonym przez Rektora:" ( §24 pkt 4 Statutu U[...]). Z tych względów decyzja Prorektora jest w istocie decyzją Rektora wyższej uczelni jako organu umocowanego do reprezentacji i wydawania decyzji ( art. 49 ust 1 i 2 ustawy o szkolnictwie wyższym). Ustawa nie przyznaje bowiem Prorektorowi kompetencji do rozstrzygania indywidualnych spraw studenckich jako organowi II instancji. Jednakże Sądowi jest wiadomo z urzędu ( ze sprawy II SA/Kr 3098/02), że Rektor Uniwersytetu [...] dnia [...] 2002r upoważnił Prorektora ds. dydaktyki U[...] do wydawania decyzji w indywidualnych sprawach studenckich, na czas kadencji w latach 2002-2005, fakt upoważnienia winien jednak zgodnie z art. 107 §1 kpa wynikać z treści decyzji. Skutkiem stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji Prorektora U[...] ds. dydaktycznych z dnia [...] 2003 r oraz w trybie art. 135 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- także decyzji zawartej w piśmie Dyrektora Instytutu [...] Wydziału [...] U[...] jest, iż pozostaje nierozpoznane przez właściwy organ uczelni podanie skarżącego z dnia [...] 2002 r. o wyrażenie zgody na ponowne przyjęcie na studia. Rozpoznając podanie będą organy Uczelni miały na uwadze uregulowania Regulaminu studiów obowiązującego od 1 października 2003r, z tym ,że ocena przesłanek i skuteczności ewentualnego skreślenia skarżącego w okresie uprzednim z listy studentów, winna być dokonana w oparciu o uregulowania regulaminu studiów obowiązującego w dacie tych zdarzeń. Jak wyżej wskazano, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy. Przedmiotem sprawy była decyzja odmawiająca zgody na reaktywację na studiach. Z tych względów podniesione przez skarżącego w pismach uzupełniających skargę, oczekiwanie, iż przedmiotem kognicji sądu będą inne kwestie, wychodzące poza przedmiot sprawy wyznaczony zakresem rozstrzygnięcia, nie znajduje oparcia w przepisach prawa. Stwierdzenie nieważności decyzji, którą w I instancji wydał organ w ogóle niewłaściwy, powoduje, iż poza wyżej zawartymi wskazaniami, zbędne było czynienie wskazań innych co do dalszego postępowania, poza ogólnym w tym miejscu wskazaniem, że wydane po rozpatrzeniu podania skarżącego decyzje winny spełniać przewidziane art. 107 §1 i §3 kpa wymogi, przy czym brak w regulaminie studiów określenia przesłanek zgody na ich wznowienie, nie zwalnia organów od wskazania w uzasadnieniu decyzji tych ustaleń faktycznych, które były przyjęte za podstawę decyzji w przedmiocie udzielenia lub odmowy udzielenia zgody. Z tych względów orzeczono jak w punkcie I sentencji wyroku na podstawie art. 145 §1 ust. 2 w zw. z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Orzeczenie w przedmiocie zwrotu na rzecz skarżącego kosztów postępowania w kwocie [...] zł oparto na przepisie art. 200 w zw. z art. 205 powołanej ustawy, przy uwzględnieniu złożonego przez skarżącego do protokołu rozprawy oświadczenia o wysokości poniesionych wydatków związanych z osobistym udziałem w rozprawie. Wobec treści rozstrzygnięcia, przepis art. 152 ustawy nie ma zastosowania.