II SA/KR 2569/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w KrakowieKraków2005-04-11
NSAAdministracyjneŚredniawsa
dodatek mieszkaniowyprawo mieszkanioweKPAwznowienie postępowaniapowierzchnia lokalugospodarstwo domowezwrot świadczeńWSA Kraków

Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzje dotyczące dodatku mieszkaniowego z powodu niewłaściwego ustalenia powierzchni lokalu.

Skarżący S.N. zaskarżył decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującą w mocy decyzję o uchyleniu przyznanego dodatku mieszkaniowego i obowiązku zwrotu pobranych świadczeń. Spór dotyczył liczby osób zamieszkujących lokal oraz jego powierzchni użytkowej. Sąd uchylił obie decyzje, wskazując na potrzebę ponownego ustalenia rzeczywistej powierzchni lokalu, która miała kluczowe znaczenie dla przyznania dodatku.

Sprawa dotyczyła skargi S.N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N., która utrzymała w mocy decyzję Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w N. o uchyleniu decyzji przyznającej dodatek mieszkaniowy oraz stwierdzeniu, że pobrane świadczenie za okres od stycznia do marca 2002 r. jest nienależne i podlega zwrotowi w podwójnej wysokości. Organ pierwszej instancji wznowił postępowanie, ponieważ ustalił, że w lokalu zamieszkiwały cztery osoby, a nie sześć, jak podano we wniosku. W wyniku tego uchylono pierwotną decyzję przyznającą dodatek. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało tę decyzję, wskazując, że powierzchnia lokalu (74,06 m2) przekraczała normatywną powierzchnię dla 4-osobowego gospodarstwa domowego. Skarżący kwestionował liczbę osób i powierzchnię lokalu, przedstawiając dowody wskazujące na mniejszą powierzchnię. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznał skargę za zasadną, stwierdzając naruszenie przepisów Kpa, ponieważ nie zostały dokładnie wyjaśnione wszystkie okoliczności faktyczne. Sąd wskazał, że powierzchnia lokalu była istotnym elementem stanu faktycznego, a organ nie powinien zwalniać się z obowiązku jej ustalenia, nawet jeśli skarżący sam podał inną wartość we wniosku. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, orzekając, że uchylone decyzje nie mogą być wykonane.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Tak, organ ma obowiązek ustalić rzeczywistą powierzchnię lokalu, ponieważ jest to istotny element stanu faktycznego mający bezpośrednie znaczenie dla rozstrzygnięcia prawnego.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że fakt podania przez stronę innej powierzchni lokalu we wniosku nie zwalnia organu z obowiązku dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i ustalenia rzeczywistej powierzchni, zwłaszcza gdy strona kwestionuje tę wartość i przedstawia dowody.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylono_decyzję

Przepisy (10)

Główne

p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 b

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 c

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

Kpa art. 138 § § 1 pkt 1

Kodeks postępowania administracyjnego

u.d.m. art. 4

Ustawa o dodatkach mieszkaniowych

u.d.m. art. 7 § ust. 9

Ustawa o dodatkach mieszkaniowych

Kpa art. 7

Kodeks postępowania administracyjnego

Kpa art. 77

Kodeks postępowania administracyjnego

Kpa art. 145 § § 1 pkt 5

Kodeks postępowania administracyjnego

p.p.s.a. art. 152

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

u.p.u.s.a. art. 97

Ustawa - Prawo o ustroju sądów administracyjnych

Argumenty

Skuteczne argumenty

Niewłaściwe ustalenie rzeczywistej powierzchni lokalu przez organy obu instancji. Istnienie nowych dowodów (decyzja o przydziale lokalu, wyroki sądów) dotyczących powierzchni lokalu, które nie były znane organowi pierwszej instancji w dniu wydania decyzji.

Godne uwagi sformułowania

nie zostały dokładnie wyjaśnione wszystkie okoliczności stanu faktycznego zachodzi potrzeba wyjaśnienia i ustalenia rzeczywistej powierzchni lokalu, albowiem ten element stanu faktycznego ma bezpośrednie znaczenie dla rozstrzygnięcia prawnego Fakt, że sam skarżący podał we wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego powierzchnię lokalu jako 74,06m2, którą obecnie kwestionuje przedkładając na tą okoliczność stosowne dowody, nie może zwalniać organu z obowiązku ustalenia tego elementu stanu faktycznego.

Skład orzekający

Elżbieta Kremer

przewodniczący-sprawozdawca

Dorota Dąbek

sędzia

Grażyna Danielec

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Obowiązek organów administracji publicznej do dokładnego ustalania stanu faktycznego, w tym kluczowych parametrów takich jak powierzchnia lokalu, nawet jeśli strona podała inne dane we wniosku."

Ograniczenia: Dotyczy spraw o dodatek mieszkaniowy i sytuacji, gdy pojawiają się nowe dowody dotyczące stanu faktycznego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje ważną zasadę proceduralną dotyczącą obowiązku organów do dokładnego wyjaśniania stanu faktycznego, co jest istotne dla praktyków prawa administracyjnego.

Czy organ musi sprawdzać dane podane we wniosku? Sąd: Tak, jeśli powierzchnia lokalu decyduje o dodatku.

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SA/Kr 2569/02 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2005-04-11
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2002-09-27
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Dorota Dąbek
Elżbieta Kremer /przewodniczący sprawozdawca/
Grażyna Danielec
Symbol z opisem
621  Sprawy mieszkaniowe, w tym dodatki mieszkaniowe
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kremer (Spr.) Sędziowie AWSA Dorota Dąbek NSA Grażyna Danielec Protokolant Monika Pilch po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 kwietnia 2005r. sprawy ze skargi S. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. z dnia 31 lipca 2002 r. Nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji II. orzeka, że uchylone decyzje nie mogą być wykonane
Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N. decyzją z dnia 31 lipca 2002r. nr [...], wydaną po rozpoznaniu odwołania S. N., utrzymało w mocy decyzję Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w N. znak [...] z dnia [...] kwietnia 2002r. w sprawie uchylenia decyzji z dnia [...] stycznia 2002r. znak [...] przyznającej stronie dodatek mieszkaniowy od dnia 1 stycznia 2002r. do dnia 30 czerwca 2002r., oraz stwierdzenia, że pobrane świadczenie za okres 1 stycznia 2002r. do 31 marca 2002r. w kwocie [...] zł jest nienależne i podlega zwrotowi w podwójnej wysokości tj. w kwocie [...] zł.
Jako podstawę prawną wydania zaskarżonej decyzji wskazano art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kpa /Dz. U. z 2000 Nr 98, poz. 1071 z późn. zm./, oraz art. 4 i art.7 ust.9 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych /Dz. U. Nr 71, poz.734/.
Zaskarżoną decyzję wydano w oparciu o następujący stan faktyczny. Decyzją z dnia [...] stycznia 2002 r. przyznano S. N. i dodatek mieszkaniowy od dnia 1 stycznia 2002r. do dnia 30 czerwca 2002. Decyzję wydano uwzględniając podane we wniosku informacje, że w lokalu przy ul. [...] w N. zamieszkuje sześć osób, a powierzchnia użytkowa lokalu wynosi 74,06 m2.
Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2002r. znak [...] organ I instancji wznowił postępowanie w sprawie przyznania dodatku mieszkaniowego S. N. i wstrzymał z dniem 1 kwietnia 2002r. wykonanie decyzji z dnia [...] stycznia 2002r. przyznającej dodatek mieszkaniowy. W uzasadnieniu postanowienia podano, że w związku z zaistnieniem nowych okoliczności tj. zamieszkiwania czterech, a nie sześciu osób wznowiono postępowanie w sprawie przyznania dodatku mieszkaniowego. Organ I instancji po przeprowadzeniu postępowania ustalił, że w chwili składania wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego w przedmiotowym lokalu zamieszkiwały cztery osoby tj. S. N., J. N., K. W., P. W. natomiast nie zamieszkiwała wówczas E. N. z synem M.
W wyniku tego postępowania została wydana decyzja z dnia [...] kwietnia 2002r, [...], w której uchylono decyzję z dnia [...] stycznia 2002r. przyznającą dodatek mieszkaniowy i zobowiązano do zwrotu w podwójnej wysokości nienależnie wypłaconego świadczenia.
Odwołanie od decyzji złożył S. N., który kwestionował ustalenia organu I instancji dotyczące ilości osób zamieszkałych w lokalu i wspólnie prowadzących gospodarstwo domowe. S. N. podnosił, że córka E. N. wraz z synem M. mieszkała z nim i prowadziła wspólne gospodarstwo domowe mimo, że wówczas nie była zameldowana. Odwołujący się opisał swoją trudną sytuację finansową i wnosił o uchylenie decyzji.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N. po rozpoznaniu odwołania decyzją z dnia [... ] 2002r. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu decyzji Kolegium Odwoławcze wskazało, że po wznowieniu postępowania organ I instancji prawidłowo ustalił, że w chwili składania wniosku o dodatek mieszkaniowy S. N. prowadził czteroosobowe gospodarstwo domowe. Nadto Kolegium Odwoławcze wyjaśniło, że całkowita utrata prawa do dodatku mieszkaniowego przez S. N. wynika stąd, że powierzchnia użytkowa zajmowanego przez niego mieszkania /74,06m2/ przekracza normatywną powierzchnię mieszkania przewidzianą przez ustawę dla 4-osobowego gospodarstwa domowego zwiększoną o 30% /55m2 + 15% = 71,5m2/.
Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 31 lipca 2002r. złożył S. N. W uzasadnieniu skargi podtrzymał swoje argumenty zawarte w odwołaniu od decyzji dotyczące, liczby osób zamieszkujących i prowadzących wspólnie z nim gospodarstwo domowe. Wyjaśnił, że córka E. oraz wnuk M. byli u niego zameldowani tylko czasowo tj. [...].02/02-[...].04/02, albowiem na zameldowanie na okres dłuższy niż 2 miesiące wymagana jest zgoda administratora /Zrzeszenia Właścicieli Nieruchomości/, który takiej zgody nie wyrażał. Kolejny argument podniesiony w skardze dotyczy powierzchni mieszkania. Skarżący podaje, że powierzchnia użytkowa mieszkania jest mniejsza niż 74,06m2 i załącza kserokopię decyzji o przydziale lokalu mieszkalnego z dnia [...].05.1976, w którym powierzchnia użytkowa lokalu wynosi 68,55m2, a także kserokopię zawiadomienia z dnia [...] lipca 2002r. wystawionego przez Zrzeszenie Właścicieli Nieruchomości, w którym podano, że powierzchnia użytkowa lokalu wynosi 70,39 m2. Tym samym zdaniem skarżącego powierzchnia zajmowanego przez niego lokalu mieści się w kryterium ustawowym przewidzianym zarówno dla 6 jak i 4 osób.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N. wniosło o oddalenie skargi.
W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę Kolegium podtrzymało swoje wywody zawarte w uzasadnieniu decyzji dotyczące liczby osób zamieszkujących i prowadzących gospodarstwo domowe ze skarżącym.
Natomiast odnośnie zarzutu skarżącego dotyczącego powierzchni użytkowej zajmowanego lokalu mieszkalnego, Kolegium wyjaśniło, że sam skarżący we wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego podał, że powierzchnia mieszkania wynosi 74,06 m2.
W dniu [...] marca 2005r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. wpłynęło pismo skarżącego z dnia [...] marca 2005r., do którego dołączył ksero wyroku Sądu Rejonowego w N. z dnia [...] sierpnia 2004r./ sygn. akt. [...] zmienionego wyrokiem Sądu Okręgowego w N. z dnia [...] listopada 2004r./sygn. akt [...] / w sprawie z jego powództwa przeciwko Zrzeszeniu Właścicieli Nieruchomości o ustalenie wysokości stawki czynszu i o zapłatę, z którego wynika, że powierzchnia użytkowa lokalu wynosi 70,69 m2.
Zgodnie z art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę- Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1271/ sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył co następuje:
Skarga w przedmiotowej sprawie jest zasadna, albowiem nie zostały dokładnie wyjaśnione wszystkie okoliczności stanu faktycznego. Tym samym doszło do naruszenia art. 7, 77 145 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego /Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071/.
Zarówno z załączonych do skargi dokumentów tj.: ksero decyzji o przydziale lokalu z dnia [...].05.1976, pisma Zrzeszenia Właścicieli Nieruchomości z dnia [...].07.2002r., jak i przesłanych przez skarżącego wyroków Sądu Rejonowego w N. i Sądu Okręgowego w N. wynika, że powierzchnia użytkowa lokalu jest inna, niż przyjęta przez organ l i II instancji jako podstawa rozstrzygnięcia w sprawie.
Tym samym zachodzi potrzeba wyjaśnienia i ustalenia rzeczywistej powierzchni lokalu, albowiem ten element stanu faktycznego ma bezpośrednie znaczenie dla rozstrzygnięcia prawnego w przedmiotowej sprawie. Fakt, że sam skarżący podał we wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego powierzchnię lokalu jako 74,06m2, którą obecnie kwestionuje przedkładając na tą okoliczność stosowne dowody, nie może zwalniać organu z obowiązku ustalenia tego elementu stanu faktycznego.
Zważywszy, że jeden z tych dokumentów tj. decyzja o przydziale lokalu mieszkalnego dla skarżącego istniała w dniu wydania decyzji przez organ I instancji tj [...].04.2002r., lecz nie była znana organowi, spełniona została przesłanka do wznowienia postępowania administracyjnego z art. 145 § 1 pkt 5 Kpa. Zgodnie bowiem z art. 145 §1 pkt 5 Kpa w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli: wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, lecz nie znane organowi, który wydał decyzję.
W takiej sytuacji zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz.1270/ Sąd uwzględniając skargę na decyzję uchyla decyzję w całości lub w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 b, c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270/ uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji.
Z uwagi, że skarga została uwzględniona, Sąd zgodnie z art.152 ustawy powołanej wyżej orzekł, że uchylone decyzje nie mogą być wykonane.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI