II SA/KR 249/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie rozpoznał skargę W. B. na uchwałę Rady Miejskiej w Tarnowie zmieniającą miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Skarżący kwestionował przeznaczenie części swojej działki nr [...] pod publiczny ciąg pieszo-jezdny (symbol 3.KDX), zarzucając naruszenie przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, Kodeksu cywilnego oraz Konstytucji RP, w tym zasady proporcjonalności i ważenia interesu publicznego z prywatnym. Sąd, analizując procedurę planistyczną, uznał zarzut braku uzgodnień z konserwatorem zabytków za bezzasadny. Jednakże, oceniając merytorycznie, stwierdził nadużycie władztwa planistycznego przez Gminę. Przeznaczenie blisko 600 m2 działki skarżącego pod drogę publiczną z zatoką do zawracania zostało uznane za nadmierną ingerencję w prawo własności, nieproporcjonalną do osiągniętego celu, zwłaszcza że istniejące działki już posiadały dostęp do drogi publicznej, a przyszli inwestorzy powinni sami zapewnić dostęp do dróg. Sąd stwierdził nieważność uchwały w części dotyczącej działki skarżącego, zasądzając jednocześnie zwrot kosztów postępowania.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaOgraniczenia prawa własności w planowaniu przestrzennym, zasada proporcjonalności, władztwo planistyczne gminy, obowiązek zapewnienia dostępu do drogi publicznej.
Dotyczy specyficznej sytuacji przeznaczenia części prywatnej działki pod drogę publiczną w planie miejscowym, gdzie brak jest wyraźnej konieczności lub alternatywnych rozwiązań.
Zagadnienia prawne (2)
Czy przeznaczenie części prywatnej działki pod publiczny ciąg pieszo-jezdny w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego stanowi nadmierną ingerencję w prawo własności i narusza zasadę proporcjonalności?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, przeznaczenie znacznej części działki skarżącego pod publiczny ciąg pieszo-jezdny z zatoką do zawracania stanowi nadmierną ingerencję w prawo własności, nieproporcjonalną do zamierzonego celu, i narusza zasadę proporcjonalności.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że Gmina nie wykazała konieczności przeznaczenia części działki skarżącego pod drogę publiczną, wskazując, że przyszli inwestorzy powinni sami zapewnić dostęp do dróg, np. poprzez służebność. Odebranie skarżącemu blisko 600 m2 działki było nieproporcjonalnie dużym obciążeniem w porównaniu do osiągniętego efektu, który mógł być uzyskany innymi, mniej drastycznymi środkami.
Czy procedura sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w tym uzgodnienia z konserwatorem zabytków, została przeprowadzona prawidłowo?
Odpowiedź sądu
Tak, procedura sporządzenia planu, w tym uzgodnienia z konserwatorem zabytków, została przeprowadzona prawidłowo, pomimo początkowych problemów i tzw. milczącego uzgodnienia.
Uzasadnienie
Sąd analizując akta planistyczne stwierdził, że po początkowej odmowie uzgodnienia przez konserwatora zabytków, po przedstawieniu poprawionego projektu planu, urząd ochrony zabytków nie zgłosił zastrzeżeń, co zostało uznane za równoznaczne z uzgodnieniem. Zarzut naruszenia trybu sporządzania planu okazał się bezzasadny.
Przepisy (27)
Główne
p.p.s.a. art. 147 § 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.s.g. art. 101
Ustawa o samorządzie gminnym
u.p.z.p. art. 1 § 2
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
u.p.z.p. art. 3 § 1
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
u.p.z.p. art. 6 § 1
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
u.p.z.p. art. 28 § 1
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 3 § 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 3 § 2
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.s.g. art. 91
Ustawa o samorządzie gminnym
u.p.z.p. art. 17 § 6
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
u.p.z.p. art. 20
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
u.p.z.p. art. 25 § 1
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
u.p.z.p. art. 25 § 1a
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
u.p.z.p. art. 25 § 2
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
u.o.z.i.o.z. art. 20
Ustawa o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami
k.c. art. 140
Kodeks cywilny
Konstytucja RP art. 64 § 3
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Konstytucja RP art. 31 § 3
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
u.g.n. art. 6 § 1
Ustawa o gospodarce nieruchomościami
u.g.n. art. 112 § 1
Ustawa o gospodarce nieruchomościami
u.g.n. art. 93 § 3
Ustawa o gospodarce nieruchomościami
u.s.g. art. 7 § 1
Ustawa o samorządzie gminnym
Dz.U. 2003 nr 164 poz. 1587 art. Załącznik Nr 1
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
Dz.U. 2018 poz. 1044 art. 1 § 1
Ustawa o opłacie skarbowej
Dz.U. 2018 poz. 265 art. 14 § 1
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych
p.p.s.a. art. 200
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 205 § 2
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Przeznaczenie części działki skarżącego pod publiczny ciąg pieszo-jezdny stanowi nadmierną ingerencję w prawo własności i narusza zasadę proporcjonalności. • Gmina nie wykazała konieczności przeznaczenia części działki skarżącego pod drogę publiczną, gdyż istnieją alternatywne sposoby zapewnienia dostępu do drogi publicznej dla przyszłych inwestycji.
Odrzucone argumenty
Procedura sporządzenia planu miejscowego, w tym uzgodnienia z konserwatorem zabytków, została przeprowadzona prawidłowo. • Przeznaczenie terenu pod ciąg pieszo-jezdny jest zgodne z polityką przestrzenną gminy i służy zaspokojeniu potrzeb wspólnoty lokalnej.
Godne uwagi sformułowania
przekroczenie władztwa planistycznego • nadmierny i nieproporcjonalny sposób ograniczający prawo własności • nieproporcjonalnie duże obciążenie w porównaniu do efektu • tzw. milczące uzgodnienie
Skład orzekający
Sebastian Pietrzyk
przewodniczący
Monika Niedźwiedź
członek
Anna Kopeć
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ograniczenia prawa własności w planowaniu przestrzennym, zasada proporcjonalności, władztwo planistyczne gminy, obowiązek zapewnienia dostępu do drogi publicznej."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji przeznaczenia części prywatnej działki pod drogę publiczną w planie miejscowym, gdzie brak jest wyraźnej konieczności lub alternatywnych rozwiązań.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa pokazuje, jak sądowa kontrola planowania przestrzennego może chronić prawo własności przed nadmierną ingerencją władzy lokalnej, co jest istotne dla właścicieli nieruchomości i deweloperów.
“Sąd Administracyjny chroni właściciela: Gmina nie może dowolnie przeznaczać prywatnej działki pod drogę!”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.