II SA/Kr 2486/02

II SA/Kr 2486/02 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2006-05-22
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2002-09-19
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Aldona Gąsecka-Duda
Grażyna Firek /przewodniczący sprawozdawca/
Joanna Tuszyńska
Symbol z opisem
601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Sentencja
WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 maja 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia WSA Grażyna Firek (spr.) Sędziowie : WSA Aldona Gąsecka-Duda NSA Joanna Tuszyńska Protokolant : Edyta Domagalska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 maja 2006 r. sprawy ze skargi C.P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2002 r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji nie mogą być wykonywane; III. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącego C.P. kwotę 10 (dziesięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
II SA/Kr 2486/02
U Z A S A D N I E N I E
Decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2002 r. znak [...] na podstawie art. 28, art. 33 ust.1, art. 34 ust. 4, art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane /Dz. U. Nr 106 poz.1126 z 2000 r. z późn. zm./ oraz na podstawie art. 4ust l pkt 11 w zw. z art. 38 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym /Dz. U. Nr 91 poz. 578 z 1998 r. ze zm./ i art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks Postępowania Administracyjnego (Dz U. z 2000r.Nr 98 poz. 1071)
Prezydent Miasta K. zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na budowę dla B.B. i Z.B. na zamierzenie budowlane: rozbudowa budynku chłodni bez montażu nowych agregatów chłodniczych Pz=481.56 m2,Pu=455.94 m2,V=l66l.38 m3 zlokalizowanego na działce nr "1" obr. [...] K. przy ul. K. sporządzonego przez mgr inż. arch. M.K. uprawnionego do projektowania w specjalności architektonicznej Nr uprawnień [...] z zastrzeżeniem że roboty budowlane przyłączeniowe w obrębie sieci uzbrojenia terenu winny być prowadzone zgodnie z warunkami przyłączenia podanymi w oświadczeniach jednostek organizacyjnych dysponujących poszczególnymi mediami oraz, że inwestor jest zobowiązany uzyskać pozwolenie na użytkowanie obiektu budowlanego.
W jej uzasadnieniu organ I instancji wskazał, że wniosek o wydanie pozwolenia na budowę został złożony w terminie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nr [...] z dnia [...] stycznia 2001r., że inwestor wykazał prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane przedkładając odpis księgi wieczystej Kw nr [...] z dn. 23 sierpnia 2000r., że projekt zagospodarowania działki jest zgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Os. S. zatwierdzonego uchwałą Rady m. K. z dnia [...] listopada 1994r. nr [...], z wymaganiami ochrony środowiska, z wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu i przepisami w tym techniczno-budowlanymi oraz, że projekt budowlany jest kompletny, posiada wymagane przepisami opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia, a także, że został wykonany jest przez osobę uprawnioną.
Organ wskazał także, iż zgodnie z przedłożoną dokumentacją projektową rozbudowa chłodni nie wymaga montażu nowych agregatów chłodniczych – istniejące agregaty schładzające- SA wystarczające dla celów rozbudowy chłodni, że agregaty te są zlokalizowane w pomieszczeniu ze ścianami dźwiękoszczelnymi w istniejącej chłodni, która nie jest przedmiotem nin. decyzji.
Odwołanie od powyższej decyzji wniósł C.P., który zarzucił, że pozwolenie wydano na rozbudowę chłodni, która już stoi oraz ponownie stwierdził, że nie wyraża zgody na sąsiedztwo hałaśliwych urządzeń chłodniczych.
Decyzją z dnia [...] sierpnia 2002 r. [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt l w związku z art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (jednolity tekst z 2000 r. - Dz.U. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) oraz art. 81 ust. l pkt 2 i art.82 ust.3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (jednolity tekst z 2000 r. - Dz.U. Nr 106, poz. 1126 z późn. zm.), po rozpatrzeniu powyższego odwołania Wojewoda utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję .
W jej uzasadnieniu organ II instancji wskazał, że objęta zaskarżoną decyzją inwestycja jest zgodna z warunkami wynikającymi z ustaleń miejscowego planu szczegółowego zagospodarowania przestrzennego Osiedla S., bowiem chłodnia jest obiektem dopuszczalnym w terenach mieszkalnictwa jednorodzinnego, oznaczonych w planie symbolem B5M.4. Stwierdził także, że pozwolenie nie dotyczy obiektu, który został już zrealizowany, a ten wskazany przez odwołującego się to obiekt kontenerowy ustawiony na płycie betonowej, że zamiar wykonania robót budowlanych polegających na montażu tego tymczasowego obiektu kontenerowego przyjęty do wiadomości przez Wydział Architektury, Geodezji i Budownictwa Urzędu Miasta K. pismem z dnia 22.05.2002r., że nieprzekraczalny termin rozbiórki tego obiektu został określony na dzień 19 września 2002r., a także podkreślił , że organ nadzoru budowlanego nie stwierdził wykonywania żadnych innych robót budowlanych na przedmiotowej nieruchomości. Co do pozostałych zarzutów zgłoszonych w odwołaniu dotyczących agregatów chłodniczych organ II instancji wskazał, że zarzuty te nie mogły został uwzględnione, gdyż inwestycja nie obejmuje montażu nowych agregatów chłodniczych i taka kwestia w ogóle nie była przedmiotem zaskarżonej decyzji. Organ II instancji stwierdził nadto, że inwestor złożył wniosek o wydanie pozwolenia na budowę w terminie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz wykazał się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane przedkładając stosowne dokumenty, a przedłożony do zatwierdzenia projekt budowlany odpowiada wymogom określonym w art. 34 ustawy Prawo budowlane tzn. jest kompletny, posiada wymagane uzgodnienia, pozwolenia, sprawdzenia i opinie oraz został wykonany przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane.
W skardze wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie C.P., nie precyzując wniosków co do treści oczekiwanego rozstrzygnięcia sprawy wywołanej wniesieniem skargi, zarzucił, że rozbudowa chłodni spowoduje wzmożenie eksploatacji agregatów chłodniczych, przez co ulegnie wzrostowi poziom hałasu, który może przekroczyć dopuszczalne normy. Wskazał także, że ta kwestia nie została objęta przedmiotem badania przez organy zatwierdzające projekt rozbudowy i udzielające pozwolenia na tę rozbudowę. Zwrócił także uwagę, że wzrost poziomu hałasu na działce inwestorów wykluczy budowę domu mieszkalnego na działce stanowiącej jego własność.
W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie i przytoczył wszystkie argumenty z uzasadnienia zaskarżonej decyzji.
Sąd zważył, co następuje:
Zgodnie z przepisem art.97§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Przepisy
wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz.1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153 poz.1270 ze zm./
Dlatego też właściwym do rozpoznania skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie.
Zgodnie z treścią art. 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi / art. 134 ustawy/.
Skarga jest uzasadniona, ale z innych przyczyn niż zostały w niej wskazane.
Treść art. 32 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. –Prawo budowlane /t.j. z 2000 r. nr 106 poz.1126 ze zm./ w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji była następująca:
" Pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto:
1) złożył wniosek w tej sprawie w terminie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o zagospodarowaniu przestrzennym,
2) wykazał prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane."
Z kolei przepis art. art.35 tej ustawy stanowił, że "1.Przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza:
1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z:
a) miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego i wymaganiami ochrony środowiska,
b) wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu,
c) przepisami, w tym techniczno-budowlanymi,
2) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń,
3)wykonanie projektu przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane.
2. Właściwy organ może badać zgodność projektu architektoniczno-budowlanego z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi i obowiązującymi Polskimi Normami, w zakresie określonym w art. 5.
3. W razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1 i 2, właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych
nieprawidłowości, określając termin, a po jego bezskutecznym upływie, wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę.
4. W razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 i 2 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę."
Przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę organ budowlany zobowiązany był zatem sprawdzić czy spełnione zostały wymogi zawarte w cyt. wyżej przepisach i dopiero w sytuacji spełnienia wskazanych wymagań organ zobowiązany był do udzielenia pozwolenia na budowę.
W nin. sprawie organy obu instancji odniosły się bardzo lakonicznie co do spełnienia określonych wyżej warunków , poprzestając jedynie na podkreśleniu, że zostały spełnione, a w żaden sposób nie przytaczając fragmentów czy elementów projektu pozwalających stwierdzić na podstawie jakich danych organy dokonały należnej oceny, np. w decyzji o wz i zt z dnia 31 stycznia 2001 r. w załączniku nr 2 zawarty został m.in. warunek o konieczności uwzględnienia przy lokalizacji przedmiotowej chłodni pasa terenu o szer. 4 m. dla zachowania swobodnej komunikacji wzdłuż potoku P. w celu wykonania robót konserwacyjnych. Organy obu instancji w żaden sposób nie odniosły się co do zachowania przez projekt tego warunku.
Organy obu instancji stwierdziły nadto, że projekt został opracowany przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane podczas gdy w aktach sprawy brak jest odpisu bądź kserokopii dokumentu potwierdzającego fakt posiadania takich uprawnień przez mgr inż. arch. M.K. i mgr inż. arch. M.S., którzy są autorami przedmiotowego projektu. Nie wiadomo zatem co stanowiło podstawę stwierdzenia przez organy obu instancji, że warunek z art. 35 ust. 3 cyt. wyżej został spełniony.
Organy obu instancji pominęły także braki formalne wniosku.
Otóż wniosek o wydanie pozwolenia na budowę został złożony przez B.B. i Z.B., podpisany zaś został przez M.S., któremu pełnomocnictwa do reprezentowania w postępowaniu administracyjnym udzieliła wyłącznie B.B. /k.5 akt adm./
Zatem przedmiotowy wniosek wobec tego, że nie został podpisany przez Z.B., ani nie przedłożono pełnomocnictwa Z.B. dla M.S. wymagał w tym zakresie uzupełnienia. Tymczasem decyzje obu organów zostały wydane w rozpoznaniu wniosku obojga inwestorów, mimo, że wniosek w zakresie dotyczącym jednego z nich nie mógł wywołać skutków prawnych.
Odnosząc się do zarzutu zgłoszonego w skardze należy wskazać, że treść przytoczonych wyżej przepisów wyraźnie zakreśla przedmiot badania organów administracji w sprawie o zatwierdzenie projektu i udzieleniu pozwolenia na budowę i skoro przedmiotowa inwestycja w świetle obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji rozporządzenia Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 14 lipca 1998r. w sprawie określenia rodzajów inwestycji szczególnie szkodliwych dla środowiska i zdrowia ludzi albo mogących pogorszyć stan środowiska oraz wymagań, jakim powinny odpowiadać oceny oddziaływania na środowisko tych inwestycji /Dz.U. Nr 93 poz.589 ze zm./ nie należała do inwestycji szkodliwych lub mogących pogorszyć stan środowiska to jak słusznie wskazały organy obu instancji brak było podstaw do analizy wpływu tej inwestycji na środowisko. Zatem zarzut dotyczący wzrostu poziomu hałasu poprzez rozbudowę chłodni i wzmożenie pracy istniejących agregatów chłodniczych musiał zostać uznany za nieuzasadniony.
Mając na uwadze przytoczone okoliczności Sąd orzekł jak w pkt I sentencji wyroku na zasadzie art. 145 §1 pkt 1a i c cyt. wyżej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., na zasadzie art. 152 tej ustawy orzekł jak w pkt II sentencji wyroku , a o kosztach postępowania orzekł jak w pkt III sentencji wyroku na zasadzie art. 200 tej ustawy.