II SA/Kr 243/24

II SA/Kr 243/24 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2024-04-04
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2024-02-14
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Jacek Bursa /sprawozdawca/
Magda Froncisz /przewodniczący/
Mirosław Bator
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Budżetowe prawo
Budowlane prawo
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 1994 nr 89 poz 414
art 28 ust 2
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
art 145 par 1 pkt 4
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magda Froncisz Sędziowie: WSA Mirosław Bator WSA Jacek Bursa (spr.) Protokolant: sekretarz sądowy Anna Frasik-Mazurek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 kwietnia 2024 r. sprawy ze skargi A. S. – [...] na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 7 grudnia 2023 r. znak: WI-I.7840.7.52.2023.MA w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji po wznowieniu postępowania oddala skargę.
Uzasadnienie
Starosta Krakowski wydał w dniu 26 października 2022 r. decyzję nr AB.V.1.1224.2022 znak: AB.V.6740.1.257.2022.AJ, którą zatwierdził projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany i udzielił pozwolenia na budowę inwestycji pn.: Budowa budynku usługowego – stacji ładowania pojazdów elektrycznych z infrastrukturą techniczną: instalacja solarna w oparciu o ogniwa fotowoltaiczne mocy 200 kW z kontenerowym magazynem energii, wraz z wewnętrznymi instalacjami poza budynkiem: en. elektrycznej, oświetlenia terenu, monitoringu, kanalizacji opadowej wraz z szczelnym zbiornikiem na wody opadowe, budową utwardzeń (dojść i dojazdów wraz z miejscami postojowymi) oraz muru oporowego i wiaty, na dz. nr [...], [...], [...] w miejscowości M. (obręb nr [...]), gmina W. W. (jedn. ewid. nr [...] Decyzja stała się ostateczna 28 października 2022 r., wobec zrzeczenia się prawa do wniesienia odwołania przez strony postępowania.
Kolejno, w dniu 2 lutego 2023 r. do organu I instancji wpłynął wniosek A. S. U. o wznowienie na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 kpa postępowania, zakończonego powyżej wskazaną decyzją organu I instancji, z tego powodu, że bez swojej winy nie brała udziału w sprawie
Starosta Krakowski działając na podstawie art. 149 § i § 2, art. 145 § 1 pkt 4, art. 148 kpa wydał w dniu 21 marca 2023 r. postanowienie o znaku: AB-V.6740.4.1.2023.KJ, którym wznowił postępowanie w sprawie zakończonej ostateczną własną decyzją nr AB.V.1.1224.2022 z 26 października 2022 r. znak: AB.V.640.1.257.2022.AJ. Postępowanie wznowieniowe przeprowadzone przez organ I instancji wykazało, że przesłanka wskazana w art. 145 § 1 pkt 4 kpa nie zaistniała. Skutkowało to wydaniem na podstawie art. 104 i art. 151 § 1 pkt 1 w związku z art. 145 § 1 pkt 4 kpa w dniu 11 maja 2023 r. decyzji nr AB.V.2.64.2023 o znaku: AB-V.6740.4.1.2023.KJ, którą odmówiono uchylenia wskazanej powyżej decyzji udzielającej pozwolenia na budowę.
A. S. – [...] wniosła odwołanie odnosząc się do kwestii zaistnienia przesłanki z art. 145 § 1 pkt 4 kpa, zwracając uwagę na bezpośrednie sąsiedztwo, naruszenie stosunków wodnych jak również na art. 140 kodeksu cywilnego.
Wojewoda Małopolski decyzją z dnia 7 grudnia 2023 r. Znak sprawy: WI-I.7840.7.52.2023.MA, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 80 ust. 1 pkt 2, art. 81 ust. 1 pkt 2 i art. 82 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r., Prawo budowlane (Dz.U.2021.2351 tekst jednolity ze zmianami), utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
W uzasadnieniu organ podkreślił, że dokonał oceny obszaru oddziaływania planowanej inwestycji zlokalizowanej na działkach [...], [...], [...] względem nieruchomości należącej do skarżącej tj. dz. nr [...]. Nieruchomość skarżącej sąsiaduje bezpośrednio z działkami nr [...] i nr [...].
Co do przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki ich usytuowanie – zwanego dalej warunkami technicznymi, jak również do zapisów obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w kontekście ewentualnych ograniczeń w zabudowie działki [...] poprzez ocenianą inwestycję, to budynek usługowy stacja ładowania pojazdów elektrycznych, oddalony jest od granicy z działką nr [...] na odległość oscylującą między 6,69 m a 6,97 m. Dokonano analizy możliwości zabudowy działki skarżącej, mając na względzie przepisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy W. W. przyjętego uchwałą Nr XXXVIII/178/2005 Rady Gminy W. W. z dnia 11 marca 2005 r. z późniejszymi zmianami. Zgodnie z postanowieniami tej uchwały działka skarżącej znajduje się w obszarze oznaczonym symbolem 6.U (3, a, n, h) – są to tereny zabudowy usługowej znajdujące się obszarze Parku Krajobrazowego Dolinki Krakowskie, obszarze stanowisk archeologicznych, terenie o ograniczeniach w zagospodarowaniu w rejonie linii wysokich napięć oraz orientacyjnym zasięgu znaczącego oddziaływania na środowisko ruchu drogowego. Tereny zabudowy usługowej zgodnie z zapisami mpzp przeznacza się dla obiektów usług publicznych i komercyjnych, budynków produkcyjnych, gospodarczych, magazynowych, składowych i garaży, jeżeli są one niezbędnym uzupełnieniem programu użytkowego obiektów usługowych, z zastrzeżeniem ust. 2 pkt 1, stacji paliw płynnych, z zastrzeżeniem ust. 2 pkt 5 i 6, obiektów i urządzeń towarzyszących zabudowie wymienionej w pkt 1-3, w tym komunikacji (dojść, dojazdów, zespołów parkingowych), infrastruktury niezbędnej dla
potrzeb lokalnych, zieleni urządzonej, obiektów małej architektury. Zatem z powyższego wynika, że na działce skarżącej możliwa jest zabudowa, a zapisy planu dotyczące stref 3, a, n, h, nie zakazują zabudowy tej działki.
W kontekście możliwej przyszłej zabudowy nieruchomości skarżącej konieczne jest również wykazanie, czy projektowane zamierzenie budowlane będzie w jakikolwiek sposób wpływać na możliwość przyszłej zabudowy działki nr [...]. Ocena ta odnosić się będzie wyłącznie do kwestii zabudowy, a nie zagospodarowania, bowiem jak wykazano powyżej obecne brzmienie definicji obszaru oddziaływania zostało zawężone właśnie do kwestii ograniczeń w zabudowie. Jeśli wyniki tej oceny wykażą choćby minimalny wpływ na przyszłą zabudowę tej działki, wówczas będzie to oznaczać zaistnienie przesłanki określonej w art. 145 § 1 pkt 4 kpa.
W kwestii § 12 projektowane zamierzenie budowlane nie wpływa na ewentualną przyszłą zabudowę działki nr [...]. Zgodnie z brzmieniem tego przepisu budynki należy sytuować w odległości 4,00 m od granicy z działkami (ścianą z oknami i drzwiami) lub 3,00 m (ścianą bez okien i drzwi). W okolicznościach tej sprawy projektowany budynek został oddalony w odległościach od tej działki, wynoszących między 6,69 m – 6,97 m. Zatem z powyższego wynika, że został on usytuowany w odległościach większych niż wymagają tego przepisy wskazane powyżej. W związku z tym, wysnuć należy wniosek, że budynek usługowy – stacja ładowania pojazdów elektrycznych, w najmniejszym nawet stopniu, nie wpływa na ewentualną przyszłą zabudowę działki skarżącej w granicach dozwolonych zapisami powyższej uchwały. Analogiczny wniosek względem § 13 i § 60 warunków technicznych tj. przesłanianie i nasłonecznianie. Projektowany budynek jest wysoki na 8,30 m, oddalony na minimalną
odległość od granicy z działką skarżącej wynoszącą 6,69 m. W przypadku ewentualnej
przyszłej zabudowy działki nr [...], potencjalny budynek będzie musiał być oddalony na minimalną odległość 4,00 m ścianą z oknami i drzwiami od granicy działki inwestycyjnej. Wówczas odległość między budynkami wynosiłaby 10,69 m, a więc jest to więcej niż wysokość przesłaniania generowana przez projektowany budynek. Zatem nie dojdzie do przesłaniania ewentualnych pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi znajdujących się w budynkach o charakterze usługowym zgodnie z zapisami planu. Stwierdzenia wymaga fakt, że pomieszczenia te nie będą w ogóle miały ograniczonego nasłonecznienia przez projektowaną inwestycję. Oznacza to, że projektowany obiekt w najmniejszym nawet stopniu nie wpływa na przyszłą zabudowę działki i A. S.-U. w szczególności jeśli chodzi o przesłanianie (§ 13). Przepisy § 60 nie będą mieć zastosowania w okolicznościach tej sprawy, bowiem odnoszą się one do pokoi mieszkalnych, których dopuszczona zapisami planu zabudowa na działce skarżącej nie może posiadać.
Również lokalizacja miejsc postojowych nie będzie wpływała na przyszłą zabudowę.
Przewidziano je do realizacji pod projektowaną wiatą oraz poza nią. Oddalone są one od granic z działką skarżącej na odległość ponad 38 m (te znajdujące się pod wiatą) oraz pozostałe w odległości ok. 33 m od granicy tej działki. Powyższe nie ogranicza zabudowy działki odwołującej bowiem zapisy § 19 warunków nie odnoszą się do odległości miejsc postojowych od pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które potencjalnie mogą znajdować się w budynku usługowym. Również zaprojektowane miejsca do gromadzenia odpadów stałych nie będą wprowadzały ograniczenia w zabudowie działki nr [...]. Zostało ono zlokalizowane w odległości ponad 30 m od tej działki. Tymczasem zgodnie z treścią § 23 ust. 1 pkt 1 warunków technicznych 1. Odległość miejsc do gromadzenia odpadów stałych, o których mowa w § 22 ust. 2 pkt 1, 3 i 4, powinna wynosić co najmniej 10 m - od okien i drzwi do budynków z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi. Odnosząc się do przepisów przeciwpożarowych o których mowa w § 271- § 273 minimalne odległości między budynkami powinny wynosić 8 m. Projektowany obiekt oddalony jest od granicy z działką nr [...] na minimalną odległość wynoszącą 6,69 m. W przypadku ewentualnej dodatkowej przyszłej zabudowy działki odwołującej lokalizacja projektowanego budynku w ogóle na to nie wpływa, bowiem odległość między budynkami i tak będzie większa niż wymagane 8m, biorąc pod uwagę uregulowania dotyczące ochrony przeciwpożarowej. Tym bardziej, że w projekcie budowlanym podwyższono parametry ścian zewnętrznych z uwagi na zmniejszenie potencjalnego obszaru oddziaływania inwestycji. Zastosowano płyty warstwowe EI 60, a konstrukcja stalowa malowana będzie farbami pęczniejącymi do klasy R60. Co więcej zgodność z przepisami przeciwpożarowymi planowanej inwestycji została potwierdzona przez rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych inż. A. J. nr uprawnień KG PSP nr [...]. Również odnosząc się do kwestii § 29 warunków technicznych dotyczących zmiany naturalnego spływu wód opadowych, na który powołuje się skarżąca, nie dojdzie do ograniczenia w zabudowie działki nr [...] z uwagi na ten przepis. Zgodnie z brzmieniem § 15 ust. 1 Rozporządzenie Ministra Rozwoju w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego, cyt.: Część rysunkową projektu zagospodarowania działki lub terenu sporządza się na aktualnej mapie do celów projektowych lub jej kopii. Poświadczeniem, że mapa do celów projektowych została opracowana w oparciu o aktualną mapę zasadniczą (w wyniku wykonanych prac geodezyjnych i kartograficznych, których rezultaty zostały pozytywnie zweryfikowane i zasiliły bazy danych państwowego zasobu), jest opatrzenie przedmiotowej mapy przez organ administracji geodezyjnej i kartograficznej odpowiednią klauzulą urzędową (uwierzytelnienie). Wykonawca prac geodezyjnych nie jest bowiem upoważniony do poświadczania zgodności informacji zawartych na sporządzonych przez siebie opracowaniach z danymi zawartymi w rejestrach publicznych prowadzonych przez organy administracji geodezyjnej i kartograficznej lub z innymi materiałami przyjętymi do państwowego zasobu. Kompetencje w tym zakresie posiadają jedynie właściwe organy Geodezyjno-Kartograficzne. Jednocześnie wyroki sądów wskazują, że organy administracji architektoniczno-budowlanej nie są władne kwestionować mocy prawnej map do celów projektowych ani podważać aktualności i treści takich map, jeżeli mapy te zostały przyjęte do państwowego zasobu i opatrzone stosowną klauzulą urzędową (np. wyrok WSA w Lublinie z dnia 12.03.2013 r. sygn. II SA/Lu 77/13, wyrok NSA z dnia 19.11.2015 r. sygn. II OSK 2167/15, wyrok WSA w Lublinie z dnia 13.02.2018 r. sygn. II SA/Lu 1095/17, np. wyrok WSA w Warszawie z dnia 15.12.2017 r. sygn. akt VII SA/Wa 2618/17, wyrok WSA w Warszawie z dnia 17.04.2015 r. sygn. akt VII SA/Wa 2007/14). W przedmiotowej sprawie projekt zagospodarowania terenu został opracowany na kopii mapy do celów projektowych, sporządzonej w skali 1:500, wpisanej do ewidencji materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego Starostwa Powiatowego w Krakowie pod numerem: [...] w dniu 19 sierpnia 2022 r. Z mapy tej wynika, że różnice poziomów terenu między działką [...] i [...] (inwestycyjne bezpośrednio sąsiadujące), a działką skarżącej nr [...] są niewielkie. Analizując je od strony ulicy [...] wartości te kształtują się następująco. Jeśli chodzi o działki inwestycyjne to jest to np. [...] a na działce skarżącej: [...]; [...] (liczby podane wzdłuż działek na wprost siebie). W projekcie budowlanym wskazano, że przedmiotowa inwestycja nie obejmuje swoim zakresem podnoszenia poziomu terenu poprzez nawożenie gruzu, gruntu itp. oraz innych działań prowadzących do zmian naturalnego kierunku odpływu wód opadowych ze szkodą dla nieruchomości sąsiednich. Projektuje się punktową niwelację terenu do 1,00 m. Co więcej inwestor przewidział rozwiązana projektowe, które chronią działki sąsiednie przed zalewaniem. W tym przypadku jest to system kanalizacji deszczowej dla wód opadowych z dachu przedmiotowego budynku, wiaty i terenów utwardzonych. System ten wyposażony będzie w separator substancji ropopochodnych, a wody te kolejno grawitacyjnie do szczelnego retencyjnego zbiornika na wody opadowe 50 m3. Z obliczeń dokonanych w projekcie wynika, że wystarczyłby zbiornik o pojemności 43,6 m3. Przedmiotowy będzie miał pojemność 50 m3, a więc z zapasem. Zbiornik ten będzie odparowujący, w przypadku nadmiaru wody, zostanie ona wykorzystana na cele podlewania zieleni. Zwrócono uwagę na rozwiązania projektowe odnośnie wykonania utwardzeń w ramach tej inwestycji, bowiem znajduj się one przy granicy z działką skarżącej. Całość utwardzenia terenu będzie obramowana krawężnikiem betonowym z wyniesieniem + 12 cm. W ramach tego przewidziano również odpowiednie spadki podłużne oraz poprzeczne w celu prawidłowego odwodnienia terenu utwardzonego. Również istotnym w okolicznościach niniejszej sprawy jest fakt, że powierzchnia biologicznie czynna dla działek inwestycyjnych wynosi aż ponad 59 %. Przed udzielonym pozwoleniem na budowę w Urzędzie Gminy W. W. prowadzone było postępowanie dotyczące zmiany stany wody na dz. nr [...], [...] oraz [...] w m. M. , Urząd Gminy W. W. pod znakiem OŚ.6331.3.2019.AMA. Z pozyskanych telefonicznie informacji (notatka służbowa w aktach sprawy) wynika, że postępowanie to zostało zakończone, a wynikiem tego było wydane uzgodnienie z 10 października 2022 r. znak: OŚ.6324.29.2022.PC, którym pozytywnie zaopiniowano rozwiązanie projektowe polegające na odprowadzaniu wód opadowych do szczelnego odparowującego zbiornika na wody opadowe. Natomiast jak słusznie zauważył Starosta Krakowski odnosząc się do zarzutów skarżącej, fotografie przez nią przedstawione obrazują stan na gruncie działki nr [...] jeszcze przed udzielonym pozwoleniem na budowę, dlatego argumenty te nie mogą odnieść skutku w okolicznościach tej sprawy. Bowiem w ramach tej konkretnej inwestycji inwestor zadbał o właściwą gospodarkę wód opadowych bez szkody dla terenów sąsiednich. Rozwiązanie projektowe w zakresie odprowadzania wód opadowych nie spowodują zmiany stosunków wodnych na działce ewidencyjnej nr [...]. Założenia projektowe pełną odpowiedzialność ponosi autor projektu budowlanego. W opinii organu nie dojdzie do ograniczenia zabudowy działki [...] z uwagi na przepisy § 29 warunków technicznych. Projektowany obiekt budowlany ze względu na swoją wielkość i funkcję, nie będzie ograniczał możliwości jej zabudowy w dopuszczonym przepisami prawa zakresie. Takiego ograniczenia nie wprowadza również lokalizacja paneli PV oddalonych od granicy z działka na odległość co najmniej 7 m, czy też usytuowanie projektowanej wiaty w odległości wynoszącej ponad 30 m od granicy działki nr [...].
Wnioskodawca na powyższą decyzję złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zarzucając naruszenie:
1. art. 138 § 1 pkt 1 kpa poprzez wadliwą kontrolę decyzji Starosty w zakresie w jakim Wojewoda Małopolski bezrefleksyjnie powielił zapatrywania prawne i ustalenia faktyczne w konsekwencji błędnie utrzymał w mocy decyzję Starosty
2. art. 151 § 1 pkt. 1 k.p.a. w zw. z art. 28 k.p.a. poprzez jego bezzasadne zastosowanie w niniejszej sprawie i ponowne uznanie przez organ II instancji, iż brak jest podstaw do uchylenia ostatecznej decyzji Starosty, podczas gdy Skarżąca posiada przymiot strony w/w postępowaniu i co zostało wykazane w toku postępowania, bez swojej winy nie brała w nim udziału, co spowodowało, iż doszło do aktualizacji przesłanki wznowienia postępowania, o której mowa w art. 145 § 1 pkt. 4 k.p.a.;
3. art. 151 § 1 pkt. 2) k.p.a. poprzez akceptację przez organ II instancji jego niezastosowania w sprawie, i w konsekwencji zaniechanie uchylenia decyzji dotychczasowej i zaniechanie wydania nowej decyzji rozstrzygającej o istocie sprawy podczas gdy zaistniały ku temu przesłanki, tj. Skarżąca bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę
4. art. 7 w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. przez niedopełnienie obowiązku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, a także ustalenia oraz wyjaśnienia stanu faktycznego w jego oparciu skutkującym ponownym bezzasadnym przyjęciem przez tut. Organ, iż:
- nieruchomość stanowiąca własność Skarżącej nie znajduje się na obszarze oddziaływania obiektu (inwestycji) w rozumieniu art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku - Prawo budowlane, co w konsekwencji doprowadziło Organ do błędnego przekonania, iż Skarżąca nie ma przymiotu strony w sprawie pozwolenia na budowę;
- inwestycja objęta przedmiotowym pozwoleniem na budowę nie narusza i nie zmienia stosunków wodnych ze szkodą na działki sąsiednie, ani nie wprowadza ograniczeń w zabudowie dz. nr [...] w m. M. gm. W. W.;
- inwestycja objęta przedmiotowym pozwoleniem na budowę nie będzie miała wpływu na przesłanianie i nasłonecznienie, a w konsekwencji nie wprowadza ograniczeń w zabudowie dz. nr [...] (wykonane obliczenia wysokości i odległości potencjalnej zabudowy dokonane zostały bez uwzględnienia ukształtowania terenu (obie działki w wyniku działań poprzedniego inwestora znajdują się na różnych wysokościach) a różnice między poziomami obu działek wynoszą nawet kilka metrów;
- różnice poziomów terenu między działką inwestycyjną nr [...] i [...] oraz dz. nr [...] w m. M. gm. W. W. są podczas gdy dokonane obliczenia nie zostały dokonane na całej długości granicy i pewnej odległości od tej granicy np. 4 metry w stronę każdej z działek między obiema działkami a jedynie wzdłuż działek na wprost siebie; w sytuacji, gdy:
- nieruchomość składająca się z działki ewidencyjnej m [...], położona w miejscowości M. (gmina W. W.), a stanowiąca własność Skarżącej bezpośrednio sąsiaduje planowaną inwestują budowlaną, której projekt został zatwierdzony decyzją Starosty Krakowskiego oraz leży poniżej działek inwestycyjnych, co w oczywisty sposób powoduje naruszenie stosunków wodnych i ciągłe zalewanie działki Skarżącej, a także działek położonych poniżej jej działki;
- Skarżąca posiada interes prawny wynikający z art. 144 KC do uczestniczenia, jako strona w przedmiotowym postępowaniu w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę, albowiem inwestycja ta ma (i będzie miała w przyszłości) bezpośredni wpływ na możliwość oraz sposób korzystania przez Skarżącą ze swojej nieruchomości i wykonywanie prawa własności w tym zakresie;
- art. 28 Prawa budowlanego nie wymaga naruszenia interesu prawnego właściciela nieruchomości, aby ten miał przymiot strony w postępowaniu (wystarczy samo posiadanie takiego interesu);
- organ architektoniczny w swoich ustaleniach pominął stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w wyroku z dnia 19 września 2018 roku, sygn. akt: II OSK 2251/16, którym to uchylono wyrok WSA i decyzje w przedmiocie zatwierdzenia poprzedniego projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę na m.in. na przedmiotowej działce inwestycyjnej nr [...] w M. , w którym NSA zwrócił uwagę na kwestie na pominięcia przez orzekające w sprawie organy, jak i Sąd I instancji związane z bezprawną zmianą ukształtowania terenu i jej negatywnego wpływu na nieruchomości sąsiednie (tj. działkę skarżącej), a ponadto wskazał na konieczność uwzględnienia tych zmian w projektach i zaprojektowania inwestycji w taki sposób, aby nie oddziaływała negatywnie, m.in. na nieruchomość Skarżącej).
5. art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku - Prawo budowlane (dalej jako: "p.b.") jego błędną wykładnię i przyjęcie, że usytuowanie nieruchomości w bezpośrednim sąsiedztwie z działką, na której ma być realizowana inwestycja objęta pozwoleniem na budowę nie jest tożsame z ze znajdowaniem się tejże nieruchomości w obszarze oddziaływania obiektu, o którym mowa w w/w przepisie, a tym samym, że nie daje podstawy do przyznania statusu strony w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę, podczas gdy z przepisu tego nie można wyprowadzić tak daleko idącego wniosku, a ponadto zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą sądów administracyjnych, a także treścią art. 28 ust. 2 PB - samo zachowanie przez daną inwestycję odległości między budynkami przyjętych w przepisach określających warunki techniczne, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, nie przesadza o tym, że nieruchomości sąsiadujące nie znajdują się w obszarze jej oddziaływania: a w konsekwencji bezzasadne nieuznanie Skarżącej 2a stronę postępowania w sprawie o udzielenie pozwolenia na budowę, w sytuacji, gdy nieruchomość Skarżącej (działka nr [...]) położona jest w obszarze bezpośredniego negatywnego oddziaływania inwestycji, na co wskazują indywidualne cechy projektowanego zamierzenia budowlanego, a także dotychczasowe prace budowlane w obrębie tej nieruchomości;
6. art. 144 k.c. poprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie, iż Skarżąca, aby mogła posiadać przymiot strony w postępowaniu o pozwoleniu na budowę na podstawie w/w przepisu musi udowodnić zaistnienie przesłanek ograniczenia jej prawa własności na podstawie konkretnych przepisów, podczas gdy z normy tej nie sposób wyprowadzić takiego wniosku, albowiem ma ona w tym kontekście charakter samodzielny jako regulująca uprawnienia właścicielskie oraz ograniczenia we władaniu rzeczą:
7. art. 234 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2017 roku - Prawo wodne (dalej także jako: "p.w.") w zw. z art. 144 k.c. poprzez jego błędne zastosowanie w sprawie i błędne przyjęcie, iż obiekty zatwierdzone w decyzji Starosty Krakowskiego nie zmieniają stosunków wodnych ze szkodą dla działki sąsiedniej i nie wprowadzają ograniczeń w zabudowie działki nr [...] ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w sposób oczywisty wynika, iż do takiego naruszenia stosunków wodnych (w obrębie działki Skarżącej) nie tylko doszło, ale że z dużym prawdopodobieństwem będzie do niego dochodzić także w przyszłości (i do wciąż postępującej degradacji terenu), a to w wyniku oddziaływania w/w obiektów.
W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" - "c" p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych. Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi, Sąd oddala skargę w oparciu o art. 151 p.p.s.a.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Kontrolowana decyzja wydana została w ramach postępowania wznowieniowego, dotyczącego decyzji zatwierdzającej projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany i udzielenia pozwolenia na budowę. W myśl jednolitego orzecznictwa, niezależnie od procesowych i materialnych cech postępowania o pozwolenie na budowę oraz postępowania o wznowienie postępowania w sprawie pozwolenia na budowę, we wznowionym postępowaniu, po wszczęciu postępowania wznowieniowego, wprost znajdują zastosowanie przepisy art. 28 ust. 2-4 Prawa budowlanego (tak m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 września 2023 r., II OSK 1075/22).
Zgodnie z art. 28 ust. 2 prawa budowlanego, stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Zgodnie z definicją zawartą w art. 3 pkt 20 prawa budowlanego, w wersji obowiązującej w niniejszym wypadku, przez obszar oddziaływania obiektu należy rozumieć teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zabudowie tego terenu.
Z powyższych przepisów wynika zatem, że w celu ustalenia stron postępowania o pozwolenie na budowę należy zweryfikować czy, na podstawie konkretnych przepisów prawa materialnego, inwestycja oddziałuje na inne nieruchomości w sposób wpływający na możliwość ich zabudowy. Przymiot strony nie przysługuje z samej racji posiadania prawa własności sąsiedniej nieruchomości, czy istnienia interesu faktycznego. Doniosłe znaczenie ma jedynie kwestia ustalenia, w oparciu o przepisy prawa materialnego, oddziaływania przez inwestycję na inne nieruchomości w sposób ograniczający ich zabudowę. Status strony w postępowaniach o udzielenie pozwolenia na budowę oceniany jest bowiem wyłącznie w oparciu o art. 28 ust. 2 prawa budowlanego. Obszar oddziaływania ustala się zatem na podstawie przepisów odrębnych, które z uwagi na cechy obiektu budowlanego wprowadzają ograniczenia w zabudowie terenu. Natomiast sama potencjalna, teoretyczna, czy subiektywna możliwość ograniczenia w sposobie zagospodarowania działki wskutek powstania w sąsiedztwie obiektu budowlanego, bez potrzeby konkretyzowania rodzaju danego ograniczenia i realności jego powstania w okolicznościach danej sprawy, nie wystarcza do zaliczenia tej działki w obręb oddziaływania obiektu.
W okolicznościach niniejszej sprawy organ wyczerpująco i wnikliwie przeanalizował możliwość wpływu planowanej inwestycji na możliwość zabudowy działki skarżącej. Ustalenia i rozważania te zostały obszernie przytoczone w części historycznej uzasadnienia, stąd nie ma potrzeby ich powtarzania. Wynika z nich ponad wszelką wątpliwość, że planowana inwestycja w żaden sposób i w żadnym zakresie nie wprowadza ograniczeń dla jakiejkolwiek potencjalnie możliwej na działce skarżącej zabudowy. Ograniczeń tych nie wprowadza także podnoszona w skardze okoliczność różnic w poziomie działek inwestycyjnych i działki skarżącej. Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że sama skarga nie wskazuje konkretnie, na czym miałyby polegać ograniczenia w zabudowie działki skarżącej, wynikające z zamierzanej inwestycji. Podniesione zarzuty mają charakter ogólnikowy, nawiązujący do szeroko rozumianych - zdaniem skarżącej - uciążliwości związanych z tą inwestycją. Jeśli natomiast chodzi o akcentowaną w skardze kwestię zmiany stosunków wodnych, to z jednej strony z rozwiązań projektowych wynika, że nie naruszają one wymagań określonych w § 28 ust. 2 i § 29 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Przede wszystkim jednak, podnoszona w skardze kwestia stosunków wodnych, w żadnym zakresie w sensie formalnym nie wpływa na możliwość zabudowy działki skarżącej. W tym zakresie jest ona wręcz irrelewantna na płaszczyźnie określenia obszaru oddziaływania inwestycji w rozumieniu art. 28 ust. 2 w zw. z art. 3 pkt 20 prawa budowlanego. Z uwagi na akcentowanie tej kwestii w skardze można natomiast dodać, że zdjęcia przedłożone w toku postepowania, dotyczą stanu sprzed zrealizowania inwestycji. Znajdujące się w dokumentacji projektowej rozwiązania w zakresie gromadzenia i odprowadzania wód opadowych wskazują natomiast na to, że kwestia stosunków wodnych po zrealizowaniu inwestycji, ulegnie poprawie w zakresie oddziaływania na działkę skarżącej, w stosunku do stanu sprzed realizacji przedmiotowej inwestycji.
Co się natomiast tyczy przywołanego przez skarżącą wyroku NSA z 13 września 2018 roku, sygnatura akt II OSK 2251/16 to dotyczył on innej inwestycji, a przede wszystkim wydany został w innym stanie prawnym. Aktualnie obowiązująca definicja obszaru oddziaływania zawęża krąg stron postępowania o pozwolenie na budowę, w stosunku do definicji jaka w tym względzie obowiązywała w okresie, którego dotyczy w/w wyrok.
Z powyższych przyczyn skarga jako bezzasadna podlega oddaleniu, o czym orzeczono jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 p.p.s.a.