II SA/Kr 242/09

II SA/Kr 242/09 - Postanowienie WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2009-02-27
Data wpływu
2009-02-19
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Monika Rudzka /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6079 Inne o symbolu podstawowym 607
Hasła tematyczne
Prawo pomocy
Sygn. powiązane
II OSK 1514/09 - Wyrok NSA z 2010-10-07
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
zwolniono od kosztów i ustanowiono adwokata
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 245, art. 246
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. K. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 25 lipca 2008 r., Nr: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji p o s t a n a w i a I) zwolnić B. K. od kosztów sądowych; II) ustanowić dla B. K. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w [...]
Uzasadnienie
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 25 lipca 2008 roku Nr: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji B. K. zwróciła się z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie na jej rzecz adwokata z urzędu.
Z danych zawartych w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z mężem J. K. Ich miesięczny dochód wynosi 1.413,28 zł i stanowi go renta skarżącej w wysokości [...] zł oraz renta jej męża w wysokości [...] zł. W skład majątku B. K. wchodzi dom jednorodzinny oraz nieruchomość rolna wielkości 97 arów. Skarżąca nie deklaruje posiadania oszczędności, jak również przedmiotów wartościowych. Uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy skarżąca podniosła, że jest zadłużona. Dom, w którym zamieszkuje wymaga remontu, ocieplenia. Skarżąca i jej mąż pozostają pod stałą opieką lekarską, wymagają leczenia szpitalnego, sanatoryjnego i domowego, z czym wiążą się zwiększone wydatki finansowe. Małżonkowie K. utrzymują się jedynie ze skromnych rent, a ich sytuacja materialna jest bardzo ciężka. Do wniosku skarżąca załączyła odcinki renty własnej oraz męża, zaświadczenie o stanie zdrowia, karty informacyjne leczenia szpitalnego oraz faktury za zakup lekarstw.
Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje:
Instytucja przyznania prawa pomocy, zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami) przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym), lub gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). W niniejszej sprawie skarżąca domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu.
Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno sprowadzać się do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe. Użyte w art. 246 ustawy sformułowanie "gdy osoba wykaże" oznacza, iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uzasadniającej przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
W ocenie orzekającego skarżąca B. K. w wystarczającym stopniu wykazała, iż znajduje się w sytuacji kwalifikującej do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Jej sytuacja materialna i zdrowotna jest bowiem bardzo trudna. Jedynym źródłem dochodu skarżącej oraz jej męża są świadczenia rentowe w łącznej wysokości 1.413,28 zł. Skarżąca i jej mąż są rencistami, osobami schorowanymi. Ze złym stanem zdrowia związane są zwiększone wydatki na konieczne leczenie (załączone dwie faktury za zakup leków opiewają na kwoty 40,50 zł i 174,81 zł). Skarżąca nie posiada żadnych oszczędności. W ocenie orzekającego kwota dochodu pozostającego do dyspozycji skarżącej może wystarczyć jedynie na pokrycie podstawowych wydatków i dlatego nie można wymagać, by choćby jej część przeznaczona została na potrzeby postępowania sądowego.
Biorąc powyższe pod uwagę uznano, że w przedmiotowej sprawie zachodzą ustawowe przesłanki do przyznania skarżącej prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie jej od kosztów sądowych w całości i ustanowienie kwalifikowanego pełnomocnika z urzędu.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami).