II SA/Kr 2300/03

II SA/Kr 2300/03 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2006-12-19
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2003-09-23
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Barbara Pasternak
Joanna Tuszyńska /przewodniczący/
Piotr Głowacki /sprawozdawca/
Symbol z opisem
601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Sygn. powiązane
II OSK 540/07 - Wyrok NSA z 2008-05-15
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Sędziowie WSA Barbara Pasternak (spr.) WSA Piotr Głowacki Protokolant: Anna Fugiel po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi L.B. na decyzję Wojewody [...] z dnia 26 sierpnia 2003 r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu l instancji, II. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana III. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącego L.B. kwotę 10 zł (dziesięciu złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
II SA/Kr 2300/03
UZASADNIENIE
Starosta Powiatowy w J. decyzją z dnia [...] lipca 2003 r. znak: [...] wydaną na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. nr 106 poz. 1126 ze zm.) zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego w zabudowie zagrodowej wraz z przyłączem wodociągowym, kanalizacyjnym i elektrycznym, budynku gospodarczego przeznaczonego na przechowywanie narzędzi rolniczych z przyłączem elektrycznym, zbiornika na ścieki sanitarne i zjazdu gospodarczego z drogi - na działce położonej w miejscowości L., oznaczonej numerem ewidencyjnym gruntu [...] dla J.F. i A.S.
W uzasadnieniu swojej decyzji Starosta Powiatowy w J. ustalił, co następuje: postępowanie administracyjne w sprawie zostało wszczęte na wniosek J.F. i A.S. z dnia 26 maja 2003 r. W toku postępowania będący jego stroną L.B. wniósł zastrzeżenia, z których wynikało, że nie wyraża zgody na lokalizację budynku mieszkalnego w odległości mniejszej niż 15 m od drogi gminnej. Kolejnymi pismami ponownie wyraził sprzeciw przeciwko planowanej budowie. Organ I instancji ustalił, że budowa przedmiotowej inwestycji na działce nr ew. [...] położonej we wsi L. jest zgodna z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy J. oraz z warunkami decyzji Burmistrza J. z dnia [...] maja 2002 r. znak: [...], określającymi między innymi linię zabudowy projektowanego budynku mieszkalnego minimum 15 m od krawędzi jezdni. Z projektu zagospodarowania działki wynika, że warunek powyższy został spełniony. Do wniosku o pozwolenie na budowę inwestor przedłożył wymagane dokumenty określone w art. 33 ust. 2 prawa budowlanego. Decyzja o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] maja 2002 r. jest prawomocna. Brak podstaw prawnych do uwzględnienia zastrzeżeń wniesionych przez L.B. Inwestor przedłożył projekt budowlany, sprawdzono jego zgodność z decyzją Burmistrza Miasta J. z dnia [...] maja 2002 r. znak [...] ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu oraz obowiązującym planem zagospodarowania terenu.
Od powyższej decyzji odwołał się L.B. twierdząc, że nie wyraża zgody na lokalizację budowy, ponieważ działka, na której ma ona być zlokalizowana położona jest na terenie łąk i pastwisk a nie na terenie budowlanym zagrodowym. Graniczy z działką stanowiącą własność odwołującego, będącą łąką i pastwiskiem dla bydła. Planowane zabudowania spowodują uciążliwości związane z zanieczyszczeniem gleby i powietrza, co wpłynie negatywnie na prowadzenie ekologicznej hodowli i uprawy, którą zamierza prowadzić w przyszłości także jego syn. Planowane w odległości 3m od granicy budynki będą zacieniały sąsiednią działkę, co wpłynie niekorzystnie na stan pastwiska. Skarżący zarzucił, że kolejne decyzje ustalające warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji zostały uchylone decyzjami Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] a postępowanie organu I instancji zostało umorzone. Twierdzenie inwestorów, że inwestycja będzie związana z rozbudową gospodarstwa nie polega na prawdzie, ponieważ nie prowadzą oni gospodarstwa rolnego. Działkę zagrodową posiada natomiast wujek inwestorów i jest na niej wystarczająco dużo miejsca aby rozbudować gospodarstwo. L.B. wniósł o uchylenie decyzji organu I instancji.
Po rozpatrzeniu odwołania L.B. Wojewoda [...] decyzją z dnia 26 sierpnia 2003 r. znak [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Starosty Powiatu J. z dnia [...] lipca 2003 r. znak [...].
W uzasadnieniu swojej decyzji Wojewoda [...] stwierdził, co następuje:
Decyzja organu pierwszej instancji wydana została - stosownie do przepisu art. 35 ust. 1 ustawy prawo budowlane - w zgodności z decyzją Burmistrza Miasta J. z dnia [...] maja 2002 r. znak [...], ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji na działce nr [...] położonej w miejscowości L., gm. J. Zaskarżona decyzja jest też zgodna z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla gminy J.
Zgodnie z zapisami tegoż planu, zatwierdzonego Uchwałą nr [...] Rady Narodowej Miasta i Gminy w J. dnia [...] kwietnia 1980 r., ogł. w Dz. Urz. Województwa [...] nr [...], zmienionego kolejnymi uchwałami Rady Narodowej Miasta i Gminy w J. oraz Rady Miejskiej w J. ogłoszonymi w Dz. Urz. Województwa [...] (wymienionymi enumeratywnie w tekście uzasadnienia zaskarżonej decyzji), planowana inwestycja znajduje się na terenie oznaczonym symbolem [...]. Teren oznaczony symbolem [...] jest zdefiniowany jako :"Tereny łąk i pastwisk. Użytkowanie bez zmian." Zgodnie z punktem "2" ustaleń generalnych do planu miejscowego, dopuszcza się możliwość realizacji budownictwa mieszkaniowego, zagrodowego i gospodarczego poza terenami budowlanymi określonymi planem zagospodarowania przestrzennego gminy wówczas, jeśli wymagają tego uzasadnione względy gospodarcze, polegające na budowie obiektów związanych funkcjonalnie z określonym terenem. W myśl art. 2 ust. 1 pkt. 3 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz.U. nr 16, poz. 78 ze zm.), "gruntami rolnymi w rozumieniu ustawy są grunty (...) pod wchodzącymi w skład gospodarstw rolnych budynkami mieszkalnymi i urządzeniami służącymi wyłącznie do produkcji rolniczej oraz przetwórstwu rolno-spożywczemu (...)". Z powyższego wynika, iż przedmiotowa inwestycja nie zmienia charakteru i przeznaczenia gruntu. Inwestorzy przedłożyli dowód dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Projekt budowlany zamierzonej inwestycji został wykonany przez osoby posiadające stosowne uprawnienia budowlane, jest kompletny i zgodny z wymaganiami przepisów techniczno-budowlanych. Kwestia lokalizacji przedmiotowej inwestycji została przesądzona decyzją ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla tej inwestycji. Przepisy prawa budowlanego nie regulują kwestii dopływu światła do działki budowlanej, a jedynie do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi. Decyzja Burmistrza Miasta J. ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji z dnia [...] maja 2002 r. stała się ostateczna w dniu 29 maja 2002 r. bowiem żadna ze stron nie wniosła od tej decyzji odwołania. Nie została ona też wzruszona w trybie nadzwyczajnym. Natomiast decyzja Burmistrza Miasta J. z dnia [...] czerwca 2002 r. znak: [...], którą zmieniono decyzję z dnia [...] maja 2002 r. znak [...] w części dotyczącej linii zabudowy, została przez SKO w [...] uchylona w całości i postępowanie organu I instancji w tej sprawie zostało umorzone decyzją z dnia [...] października 2002 r. znak [...]. Również decyzja Burmistrza Miasta J. z dnia [...] stycznia 2003 r. znak: [...] ustalająca na wniosek J.F. warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego w zabudowie zagrodowej i budynku gospodarczego przeznaczonego na przechowywanie narzędzi rolniczych, wraz z niezbędnymi urządzeniami budowlanymi towarzyszącymi przedmiotowej inwestycji na działce nr [...] położonej w miejscowości L., gm. J. została przez SKO w [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2003 r. znak [...] uchylona w całości i postępowanie organu I instancji w tej sprawie zostało umorzone, bowiem identyczną w swej istocie kwestię co do podmiotu i przedmiotu rozstrzygnięcia rozstrzyga decyzja burmistrza Miasta J. z dnia [...] maja 2002 r. pozostająca nadal w obrocie prawnym. Okres ważności tej decyzji ustalono na dwa lata od daty jej wydania.
Przepis art. 35 ust. 4 prawa budowlanego stanowi, iż w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 i 2 tego artykułu, oraz art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić decyzji o pozwoleniu na budowę. Przytaczając treść przepisów art. 35 ust. 1 i 2 , oraz art. 32 ust. 4 pr. bud. Wojewoda [...] uznał, iż analiza tych przepisów prowadzi do wniosku, że nie dopuszczają one jakiejkolwiek uznaniowości organu w kwestii udzielenia pozwolenia na budowę, dlatego też, skoro w analizowanej sprawie nie zostały naruszone powyższe przepisy, organ administracji architektoniczno-budowlanej nie ma podstaw do odmowy wydania pozwolenia na budowę planowanej inwestycji.
Decyzję Wojewody [...] z dnia 26 sierpnia 22003 r. znak [...] zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek zamiejscowy w Krakowie L.B. W skardze zarzucił naruszenie przepisów art. 32 ust. 4 pkt. 1 prawa budowlanego w związku art. 61 ustawy o planowaniu przestrzennym, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu skargi podniósł, że za zlokalizowaniem budownictwa mieszkaniowego na terenach upraw rolnych nie przemawiają żadne względy gospodarcze. Odstępstwo takie byłoby uzasadnione wówczas, gdyby chodziło o zagrodę dla rolnika prowadzącego gospodarstwo rolne zdolne do towarowej produkcji. Inwestorzy mają co prawda tytuł prawny do nieruchomości o przeznaczeniu rolniczym, ale mającym 0, 51 ha przeliczeniowego. Dla pozoru tylko zaprojektowano budynek przeznaczony do przechowywania narzędzi rolniczych, które nie są potrzebne do tak małego areału w takiej ilości, a rzeczywistym celem było umożliwienie określenia projektu jako budownictwa zagrodowego. Decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania ternu oraz zaskarżona decyzja o pozwoleniu na budowę są obejściem prawa. Zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego, tereny pod budownictwo mieszkaniowe wyznaczone są tylko po jednej stronie drogi, natomiast po drugiej stronie znajdują się tereny wyłącznie pod uprawy rolnicze.
Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając skargę zważył, co następuje:
Zgodnie z przepisem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych, oraz ustawę -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy ostatnio wymienionej - w skrócie ppsa. Dlatego właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie.
Stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy ppsa sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany granicami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Skardze nie można odmówić słuszności.
Ustosunkowując się pierwszym rzędzie do zarzutów skargi dotyczących kwestii ważności i obowiązywania decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji, sąd stwierdza, że ustalenia dokonane w tym zakresie przez Wojewodę [...] w zaskarżonej decyzji są prawidłowe i te zarzuty skargi nie mogą odnieść skutku. Wniosek o wydanie decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę złożony został w okresie ważności decyzji Burmistrza Miasta J. z dnia [...] maja 2002 r. znak: [...]. Decyzja ta stała się ostateczna, ponieważ żadna ze stron postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla spornej inwestycji nie odwołała się od niej, ani też nie została ona wzruszona w trybie nadzwyczajnym. W dniu 26 maja 2003 r. tj. w dniu składania wniosku o wydanie decyzji w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę pozostawała w obrocie prawnym. Wymóg z art. 32 ust. 4 pkt. 1 ustawy prawo budowlane został zatem spełniony. Przepis ten stanowi m. in. : "pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył wniosek w tej sprawie w terminie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o zagospodarowaniu przestrzennym". Prawidłowe są także ustalenia organu dotyczące przedmiotu i rodzaju rozstrzygnięć Burmistrza Miasta J. oraz Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w kolejnych decyzjach dotyczących przedmiotowej inwestycji. Fakt ten znajduje niejako odzwierciedlenie w treści skargi, ponieważ zarzuty znajdujące się w odwołaniu od decyzji organu I instancji dotyczące decyzji o wzizt nie są w skardze powtórzone, a skarżący nadmienia jedynie, że podejmie czynności zmierzające do stwierdzenia nieważności decyzji SKO w [...], utrzymującej w mocy decyzję Burmistrza Miasta J. z dnia [...] maja 2002 r. Do dnia rozpoznania skargi skarżący nie przedstawił jednak żadnego dowodu bądź informacji o wszczęciu takiego postępowania, co pozwala na dokonanie powyższych ustaleń.
Odnośnie pozostałych zarzutów skargi Sąd zważył:
Zaskarżona decyzja została podjęta z naruszeniem przepisów kodeksu postępowania administracyjnego a to art. 6, 7, 8 i 77 kpa, a także z naruszeniem art. 35 ust. 1 i 2 prawa budowlanego. W myśl art. 35 ust. 1 prawa budowlanego przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę właściwy organ sprawdza:
1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z:
a) miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i wymaganiami ochrony środowiska,
b) wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu,
c) przepisami, w tym techniczno-budowlanymi,
2) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, pozwoleń i sprawdzeń,
3) wykonanie projektu przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane
Zgodnie z powyższym przepisem, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę organ budowlany zobowiązany był sprawdzić, czy spełnione zostały wymogi zawarte w cyt. wyżej przepisie. Dopiero, gdy powyższe wymagania zostałyby spełnione organ zobowiązany był do udzielenia pozwolenia na budowę. Oceniając zebrany w sprawie materiał dowodowy. Sąd uznał, że w sprawie zachodzą poważne wątpliwości dotyczące zgodności przedłożonego przez inwestorów projektu zagospodarowania działki z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy J.
Zgodnie z ustaleniami obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji planu zagospodarowania przestrzennego gminy J., w części dotyczącej Sołectwa L., pkt. "1" planowana inwestycja znajduje się na terenie oznaczonym symbolem [...], który został określony następująco: "Tereny łąk i pastwisk. Użytkowanie bez zmian." Z ustaleń zawartych w punkcie planu "1" dotyczących sołectwa L. wynika: "Wieś podstawowa o funkcji indywidualnej produkcji rolnej. Obowiązują ustalenia generalne, odnoszące się do obszaru gminy". Z kolei punkt "2" ustaleń generalnych planu - odnoszących się do obszaru gminy stanowi:
"Obowiązują niżej wymienione zasady mające na celu przeciwdziałanie przestrzennie i ekonomicznie uzasadnionemu rozpraszaniu inwestycji realizowanych na obszarach objętych planem zagospodarowania przestrzennego gminy :
- budownictwo mieszkaniowe, zagrodowe i gospodarcze oraz budownictwo usługowe i administracyjne może być na wniosek inwestora realizowane poza terenami budowlanymi określonymi planem zagospodarowania przestrzennego gminy tylko wówczas, jeżeli wymagają tego uzasadnione względy gospodarcze. Należy zwłaszcza uznać za uzasadnione wypadki budownictwa polegające na:
- uzupełnieniu, rozbudowie bądź odbudowie obiektów budowlanych w istniejących zagrodach,
- budowie obiektów związanych funkcjonalnie z określonym terenem (jak np. osady leśne, hotele robotników leśnych, drogomistrzówki, obiekty turystyczne na szlakach turystycznych, specjalistyczne gospodarstwa rolne, itp.)
- budowie obiektów uciążliwych dla otoczenia,
- budowie obiektów gospodarczych państwowych gospodarstw rolnych, leśnych, hodowlanych lub rybackich,
- budowie obiektów związanych z intensywną gospodarką sadowniczą lub ogrodniczą (szklarniową).
Z powyższych ustaleń m.p.o.z.p. gminy J. wynika, że realizacja obiektów budowlanych wymienionych w pkt. "2" ustaleń generalnych ograniczona jest tylko do przypadków, gdy uzasadnione względy gospodarcze wymagają takiej realizacji, przy czym za zwłaszcza uzasadnione uznaje się przypadki rodzajów inwestycji wymienionych w tym punkcie. Nie oznacza to co prawda całkowitego zakazu realizowania poza terenami budowlanymi innych niż wymienione niżej rodzaje inwestycji, jednak o lokalizacji każdej inwestycji na obszarze położnym poza terenami budowlanymi zawsze muszą wymagać tego uzasadnione względy gospodarcze. Analiza zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji prowadzi do wniosku, że organy w ogóle nie dokonały sprawdzenia zgodności projektu zagospodarowania działki z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Nie można bowiem za odzwierciedlenie i uzasadnienie takiego sprawdzenia uznać twierdzeń zawartych w uzasadnieniu decyzji Wojewody [...] polegających w istocie jedynie na przytoczeniu tekstu obowiązującego planu oraz na stwierdzeniu, nie popartym żadnymi argumentami, iż zaskarżona decyzji jest zgodna z ustaleniami obowiązującego planu z.p. Nie przeprowadzono analizy zgodności przedłożonego projektu pod kątem zasadniczego wymogu istniejącego przy realizacji inwestycji budowlanej poza terenami przeznaczonymi pod budownictwo - jakim jest istnienie w takim wypadku uzasadnionych względów gospodarczych, nie dokonano analizy przedłożonego projektu pod kątem wymienionych rodzajów inwestycji . Nie wiadomo, czy zlokalizowania przedmiotowej inwestycji wymagały uzasadnione względy gospodarcze i jakie, z pewnością nie zachodzi funkcjonalny związek obiektu z terenem łąk i pastwisk, ani też projektowana inwestycja nie jest żadną wymienionych w pkt. "2" ustaleń ogólnych miejscowego planu. Za chybione uznać należy twierdzenie organu mające stanowić argument za zgodnością decyzji z ustaleniami planu z. p., polegające na przytoczeniu fragmentu przepisu art. 2 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych i stwierdzenie w kontekście tego przepisu, że "przedmiotowa inwestycja nie zmienia charakteru i przeznaczenia gruntu". Odwołanie się do tego przepisu, oraz poglądu miałoby uzasadnienie, gdyby chodziło o wzniesienie obiektu bezpośrednio służącego produkcji rolniczej oraz służyło zapewnieniu warunków socjalno-bytowych osobom prowadzącym produkcję rolną. Sens poglądów wyrażanych w orzeczeniach Naczelnego Sądu Administracyjnego, dotyczących lokalizowania obiektów budowlanych na terenach przeznaczonych na cele rolnicze (por. wyroki NSA z 11.12.1981, I SA 243 5/81, ONSA 2/1981, póz. 131, z 3.12.1981 r. SA/Kr 296/81, ONSA 2/1981, póz. 120) sprowadza się do postawienia tezy, że budownictwo na terenach nieprzeznaczonych na cele budowlane nie może zmieniać przeznaczenia tych terenów, wyrażonego w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. W każdym przypadku obowiązują więc zapisy planu i ustalenia z niego wynikające. Zaskarżona decyzja żadnej analizy tej kwestii nie zawiera. Decyzja organu I instancji także nie zawiera żadnej analizy powyższego problemu, oprócz ogólnego stwierdzenia o zgodności zamierzenia z zapisami planu, oraz stwierdzenia, że linia zabudowy budynku odpowiada zapisom planu, co narusza przepis art. 107 § 3 kpa.
Podkreślenia wymaga, że organ wydający pozwolenie na budowę samodzielnie bada zgodność projektu zagospodarowania działki z miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego. Organ ten jest co prawda związany decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, co oznacza, że nie może wydać decyzji odmawiającej wydania pozwolenia na budowę, jednakże w przypadku stwierdzenia, że decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu może być nieważna z powodu sprzeczności z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, organ orzekający w przedmiocie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę powinien zawiesić postępowanie celem umożliwienia właściwemu organowi rozstrzygnięcia o ewentualnej nieważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu - art. 97 § 1 pkt. 4 w zw. z art. 100 § 1 kpa i art. 157 § 1 i § 2 kpa. Pogląd taki wyrażony został m.in. w Wyroku SN z 21.05.2002 r., III RN 7/01, OSNP 2003/7/163 i skład orzekający w nin. sprawie w całości go podziela. Odmienna bowiem interpretacja normy art. 35 ust. 1 pkt. 1 lit. a) powodowałaby, że przepis ten byłby przepisem martwym i nie powodującym żadnych skutków prawnych.
Organy orzekające w nin. sprawie naruszyły także art. 35 ust. 1 pkt. 1l lit. b) pr. bud. Załącznik tekstowy Nr [...] do decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu zawiera warunki realizacji zamierzenia inwestycyjnego, które nie zostały w ogóle przeanalizowane. Brak ustaleń organów, czy inwestorzy prowadzą gospodarstwo rolne, brak w aktach sprawy jakichkolwiek dokumentów "kwalifikujących inwestora jako rolnika", przy czym nie wiadomo, o jaki rodzaj udokumentowania chodzi, co także powinno być przedmiotem stosownych ustaleń. Zachodzą poważne wątpliwości, czy samo wykazanie się prawem własności gruntu o pow. powyżej 1 ha jest spełnieniem powyższych warunków.
Naruszony został także przepis art. 35 ust. 3 pr. bud. W aktach sprawy brak potwierdzenia stosownych uprawnień osób, które dokonały adaptacji projektu typowego. Zaświadczenia o członkostwie tych osób w [...] Okręgowej Izbie Budownictwa, oraz posiadanym ubezpieczeniu od odpowiedzialności cywilnej nie są dokumentami wymaganymi w rozumieniu art. 35 ust. 1 pkt. 3 pr. bud. Powyższe dowodzi, że sprawdzenia, o którym mowa w cyt. przepisie nie dokonano.
Z powyższych względów, w oparciu o przepis art. 145 § 1pkt. 1 lit. a) i lit. c) ustawy ppsa należało orzec jak w sentencji Wyroku. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 ustawy.