II SA/Kr 2297/03
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę dzierżawcy na uchwałę rady gminy o sprzedaży nieruchomości, uznając brak jego interesu prawnego do jej zaskarżenia.
Skarga została wniesiona przez H. P., dzierżawcę nieruchomości, przeciwko uchwale Rady Miejskiej w [...] o sprzedaży tej nieruchomości w drodze przetargu nieograniczonego. Sąd uznał, że umowa dzierżawy nie daje podstaw do legitymacji procesowej do zaskarżenia takiej uchwały, ponieważ przeznaczenie nieruchomości do sprzedaży nie narusza bezpośrednio interesu prawnego lub uprawnienia dzierżawcy. W konsekwencji, skarga została oddalona z powodu braku legitymacji skarżącego.
Sprawa dotyczyła skargi H. P. na uchwałę Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] 2002 r. nr [...] w sprawie sprzedaży w drodze przetargu nieograniczonego nieruchomości stanowiącej własność gminy. Skarżący, będący dzierżawcą tej nieruchomości, domagał się unieważnienia przetargu i zmiany przeznaczenia działki. Uchwała została podjęta na podstawie przepisów ustawy o samorządzie gminnym oraz ustawy o gospodarce nieruchomościami. Sąd administracyjny, analizując legitymację skarżącego do wniesienia skargi na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, stwierdził, że umowa dzierżawy nie stanowi podstawy do posiadania interesu prawnego lub uprawnienia, które mogłoby zostać naruszone przez uchwałę o sprzedaży nieruchomości. Sąd podkreślił, że interes prawny musi wynikać bezpośrednio z normy prawa materialnego, a nie z umowy cywilnoprawnej, jaką jest dzierżawa. W związku z tym, że skarżący nie wykazał naruszenia swojego interesu prawnego lub uprawnienia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, dzierżawca nie ma interesu prawnego ani uprawnienia do zaskarżenia uchwały o sprzedaży nieruchomości, ponieważ umowa dzierżawy nie daje mu takiego prawa, a samo przeznaczenie nieruchomości do sprzedaży nie narusza jego interesu prawnego.
Uzasadnienie
Interes prawny musi wynikać bezpośrednio z normy prawa materialnego, a umowa dzierżawy, będąca umową cywilnoprawną, nie tworzy takiego interesu w kontekście zaskarżania uchwał samorządowych dotyczących sprzedaży nieruchomości.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (10)
Główne
u.s.g. art. 101 § 1
Ustawa o samorządzie gminnym
Legitymację do wniesienia skargi na uchwałę organu gminy ma każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone przez tę uchwałę. Interes prawny musi być oparty o normę prawa materialnego i z niej bezpośrednio wynikać.
Pomocnicze
u.s.g. art. 18 § 2 pkt 9 lit. a
Ustawa o samorządzie gminnym
u.s.g. art. 48 § 2-4
Ustawa o samorządzie gminnym
u.g.n. art. 13 § 1
Ustawa o gospodarce nieruchomościami
u.g.n. art. 28 § 1 i 2 zd. 1
Ustawa o gospodarce nieruchomościami
u.g.n. art. 34 § 1-5
Ustawa o gospodarce nieruchomościami
u.g.n. art. 35 § 1 i 2
Ustawa o gospodarce nieruchomościami
u.g.n. art. 38 § 1 i art. 38
Ustawa o gospodarce nieruchomościami
p.p.s.a. art. 151
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepisy wprowadzające p.p.s.a. art. 97 § § 1
Przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarżący nie posiada interesu prawnego lub uprawnienia do zaskarżenia uchwały rady gminy o sprzedaży nieruchomości, ponieważ jego status jako dzierżawcy nie jest bezpośrednio naruszony przez taką uchwałę.
Godne uwagi sformułowania
Interes prawny powinien być oparty o normę prawa materialnego i z niej bezpośrednio wynikać. Dzierżawa jest prawem rzeczowym ograniczonym, wynikającym tylko z umowy i nie można w oparciu o umowę dzierżawy konstruować interesu prawnego lub uprawnienia, które miałoby stanowić podstawę legitymacji do wniesienia skargi.
Skład orzekający
Jan Zimmermann
przewodniczący sprawozdawca
Anna Szkodzińska
sędzia
Andrzej Irla
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ugruntowanie stanowiska, że umowa dzierżawy sama w sobie nie daje legitymacji do zaskarżania uchwał dotyczących sprzedaży nieruchomości przez gminę."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji dzierżawcy i uchwały o sprzedaży nieruchomości. Interpretacja interesu prawnego w kontekście art. 101 u.s.g.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje ważną kwestię legitymacji procesowej w postępowaniu administracyjnosądowym, co jest kluczowe dla praktyków prawa. Pokazuje, jak sąd interpretuje pojęcie interesu prawnego.
“Czy dzierżawca może zablokować sprzedaż swojej działki? Sąd wyjaśnia, kiedy masz prawo do skargi.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Kr 2297/03 - Wyrok WSA w Krakowie Data orzeczenia 2004-02-20 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2003-09-22 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie Sędziowie Andrzej Irla Anna Szkodzińska Jan Zimmermann /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 607 Gospodarka mieniem państwowym i komunalnym, w tym gospodarka nieruchomościami nierolnymi 6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym) Skarżony organ Rada Miasta Sentencja WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 lutego 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia NSA Jan Zimmermann ( spr. ) Sędziowie NSA : Anna Szkodzińska Andrzej Irla Protokolant : Edyta Domagalska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 lutego 2004r. sprawy ze skargi H. P. na uchwałę Rady Miejskiej z dnia [...] 2002r. Nr [...] w przedmiocie sprzedaży w drodze przetargu nieograniczonego nieruchomości stanowiącej własność Gminy - skargę oddala - Uzasadnienie Rada Miejska w [...] podjęła w dniu [...] 2002 r. uchwałę Nr [...] w sprawie sprzedaży w drodze przetargu nieograniczonego nieruchomości stanowiącej własność gminy. Wydano ją na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. a i art. 48 ust. 2-4 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.) oraz art. 13 ust. l, art. 28 ust. l i ust. 2 zd. l, art. 34 ust. 1-5, art. 35 ust. l i ust. 2, art. 38 ust. l i art. 38 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2000 r. Nr 46, poz. 543 z późn. zm.). Mocą tej uchwały przeznaczono do sprzedaży w drodze przetargu nieograniczonego nieruchomość niezabudowaną, położoną w K., przy ul [...]. Nieruchomość tę stanowi działka nr [...] o pow. 0,0401 ha, będąca własnością Gminy [...], leżąca na terenie przeznaczonym w obowiązującym planie zagospodarowania przestrzennego na budownictwo mieszkaniowe -jednorodzinne. Powyższą uchwałę zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego pismem z dnia [...] września 2003 r. H. P., zam. w K., przy ul. [...]. W piśmie tym podniósł, że chodzi mu o unieważnienie przetargu, dotyczącego dzierżawionej przez niego działki i o zmianę jej przeznaczenia. Na wezwanie Sądu, pismem z dnia 2 października 2003 r. sprecyzował on treść tej skargi pisząc, że dotyczy ona w/w uchwały. Skarga została poprzedzona "odwołaniem" wniesionym w dniu 22 czerwca 2003 r. do Burmistrza Miasta i Gminy w [...], dotyczącym przetargu i negatywną odpowiedzią na to "odwołanie" z dnia 7 lipca 2003 r. Brak dowodu doręczenie tej odpowiedzi, toteż Wojewódzki Sąd Administracyjny przyjął, że skarga została wniesiona w terminie. W aktach znajduje się również obszerna korespondencja H. P. z organami Gminy [...]. Wynika z niej, że jako dzierżawca działki nr [...] ubiegał się on od 2000 r. o możliwość jej zakupu. Umowa dzierżawy została rozwiązana w dniu [...] sierpnia 2002 r. z 6-miesięcznym wypowiedzeniem, a stało się to na skutek podjęcia zaskarżonej uchwały. W aktach sprawy nie ma odpowiedzi na skargę, która byłaby skierowana do Sądu, zamiast tej odpowiedzi Gmina przesłała do Sądu kopię pisma z dnia 21 listopada 2003 r., skierowane do H. P. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 101 ust. l cyt. ustawy o samorządzie gminnym legitymację do wniesienia skargi na uchwałę organu gminy ma każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone przez tę uchwałę. Dla skutecznego wniesienia skargi konieczne jest zatem legitymowanie się interesem prawnym lub uprawnieniem a ponadto wykazanie, że ten interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone. Doktryna prawa administracyjnego i orzecznictwo sądowe zgodnie przyjmują, że interes prawny powinien być oparty o normę prawa materialnego i z niej bezpośrednio wynikać. Powinna więc istnieć norma prawa, która powoduje, że czyjś interes faktyczny (własny, subiektywny pogląd w jakiejś sprawie) może doznać ochrony prawnej i można, posługując się nim, osiągnąć konkretne zachowanie się organu administracji publicznej. Dla zaistnienia interesu prawnego, a tym bardziej dla zaistnienia uprawnienia, potrzebny jest taki stan faktyczny, który jest ujęty w ramy prawa. Interes prawny lub uprawnienie nie mogą też być pośrednie lub pochodne, tzn. nie mogą się wywodzić z czyjegoś interesu prawnego lub uprawnienia, lub z czynności prawnej, ale muszą wynikać bezpośrednio z normy ustawowej. W analizowanej sprawie skarżący H. P. był dzierżawcą nieruchomości, której sprzedaży dotyczy zaskarżona przez niego uchwała. Dzierżawa jest prawem rzeczowym ograniczonym, wynikającym tylko z umowy i nie można w oparciu o umowę dzierżawy konstruować interesu prawnego lub uprawnienia, które miałoby stanowić podstawę legitymacji do wniesienia skargi w trybie art. 101 ust 1. ustawy o samorządzie gminnym. Przeznaczenie do sprzedaży dzierżawionej nieruchomości nie ma bezpośredniego wpływu na interes prawny lub uprawnienie dzierżawcy i nie może ich naruszyć. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że H. P. nie miał legitymacji do zaskarżenia w/w uchwały Rady Miejskiej w [...] i oddalił jego skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w zw. z art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) oraz w zw. z art. 101 ust. l cyt. ustawy o samorządzie gminnym. Od niniejszego wyroku służy skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego w terminie 30 dni od daty jego doręczenia. Skargę powinien sporządzić adwokat lub radca prawny.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI