II SA/KR 2293/02

II SA/Kr 2293/02 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2006-02-27
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2002-08-30
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Joanna Tuszyńska /przewodniczący/
Mariusz Kotulski /sprawozdawca/
Wojciech Jakimowicz
Symbol z opisem
621  Sprawy mieszkaniowe, w tym dodatki mieszkaniowe
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Sędziowie: AWSA Wojciech Jakimowicz WSA Mariusz Kotulski /spr./ Protokolant: Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 lutego 2006 r. sprawy ze skargi S. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 25 lipca 2002 r. Nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji.
Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia [...].10.2001 r. S. M. (zwana dalej skarżącą) wniosła o przyznanie dodatku mieszkaniowego.
Prezydent Miasta K. decyzją z dnia [...].11.2001 r., nr [...] odmówił przyznania dodatku mieszkaniowego S. M.
Wskutek wniesienia przez skarżącą odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia 15.02.2002 r., nr [...] uchyliło decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...].11.2001 r., nr [...] w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.
Kierownik Działu ds. Dodatków Mieszkaniowych Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. decyzją z dnia [...] czerwca 2002 r., nr [...] działając na podstawie § 3 uchwały nr XXXIII/228/91 Rady Miasta Krakowa z dnia 14.10.1991 r. w sprawie utworzenia Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. zmienionej uchwałą nr XIII/107/99 Rady Miasta Krakowa z dnia 17.03.1999 r. oraz uchwałą nr XCIV/887/01 Rady Miasta Krakowa z dnia 5.12.2001r.; art. 2-8, art. 16, art. 21 ustawy z dnia 21.06.2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. nr 71, poz. 734) i § 2, § 3, § 4, § 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28.12.2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych (Dz. U. nr 156, poz. 1817) oraz art. 104, art. 107 k.p.a., przyznał S. M. dodatek mieszkaniowy za listopad 2001 r. w wysokości 18,18 zł w tym ryczałt z tytułu braku wyposażenia w instalację doprowadzająca ciepłą wodę w wysokości 0,73 zł.
W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, iż skarżącej przysługuje prawo do otrzymania dodatku mieszkaniowego oraz precyzyjnie podał w jaki sposób została wyliczona jego wysokość. Jednocześnie stwierdził, że "w związku z faktem, iż w dniu 13 grudnia 2001 r. złożyła Pani ponownie wniosek o przyznanie dodatku mieszkaniowego, który został Pani przyznany decyzja z dnia [...].12.2001 r., nr [...] na okres 6 m-cy tj. od 01.12.2001 r. do 31.05.2002 r., w wysokości 125,14 zł miesięcznie aktualne świadczenie zostało przyznane wyłącznie za m-c listopad 2001 r."
Skarżąca odwołała się od w/w decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. podnosząc, że decyzja organu I instancji jest dla niej niezrozumiała i wskazuje na nieludzkie traktowanie. Wskazała, iż jej renta w poprzednim roku wynosiła 530 zł oraz dodatek pielęgnacyjny w wysokości 130 zł, który "się nie wlicza do dotacji czynszu. Uprzejmie proszę o uczciwe obliczenie dodatku do czynszu od czerwca tego roku." Równocześnie zwróciła się do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej "o spłacenie długu za ubiegły rok 2001, za miesiące październik i listopad."
Decyzją z dnia 25 lipca 2002 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i orzekło o przyznaniu S. M. od 1 listopada 2001 r. na okres 6 miesięcy dodatek mieszkaniowy w wysokości 18,18 zł. W uzasadnieniu tej decyzji Kolegium jasno omówiło podstawy faktyczne i prawne przyznanego dodatku. Co więcej ponownie szczegółowo przedstawiło sposób obliczenia przyznanego dodatku mieszkaniowego. Jednocześnie wskazało, iż zgodnie z art. 7 ust. 5 ustawy o dodatkach mieszkaniowych - dodatek mieszkaniowy przyznaje się na okres 6 miesięcy, licząc od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu złożenia wniosku. "Cytowany przepis ma charakter bezwzględnie obowiązujący, od którego ustawa nie przewiduje wyjątków. Oznacza to, że przyznanie dodatku na okres krótszy niż 6 miesięcy jest działaniem contra legem oraz skutkuje w postępowaniu odwoławczym uchyleniem przedmiotowej decyzji i koniecznością wydania orzeczenia o charakterze reformatoryjnym. Ustalona powyżej kwota dodatku jest prawidłowa, jednakże niezależnie od stopnia komplikacji stanu faktycznego rozpatrywanej sprawy dodatek mieszkaniowy w wysokości 18,18 zł zostaje przyznany na okres 6 miesięcy."
W skardze do sądu administracyjnego na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., skarżąca podniosła, iż "urzędnicy aby nie przyznać dotacji posługują się pieczątkami Prezydenta Miasta K. oraz pieczątką z Kolegium Odwoławczego (...) naruszając prawa człowieka, które ma pomagać człowiekowi w przeżyciu oraz zapobiegając przed egzekucją (...) Na domiar zła narażają mnie na koszta wynikające z nieuczciwości urzędników." Jednocześnie skarżąca stwierdziła, że cieszy się z pomocy prawnika "z ul. L. [...]". W konsekwencji zarzuca, iż w zaskarżonej decyzji pomięta została "dotacja do czynszu za miesiąc październik 2001 i słabo dotowany listopad 2001 r.".
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o jej oddalenie powtarzając motywy zaskarżonego rozstrzygnięcia.
Zgodnie z brzmieniem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi wniesione zostały do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. Zasada ta ma zastosowanie w przedmiotowej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Na wstępie stwierdzić należy, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny jest upoważniony jedynie do kontroli zgodności z prawem zaskarżonych do niego aktów (art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r., Dz. U. nr 153, poz. 1269 prawo o ustroju sądów administracyjnych) i dlatego kontroli sądu podlega wyłącznie zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., tryb jej wydania oraz zastosowane przy jej wydawaniu przepisy prawa. Poza kontrolą sądu, jego badaniem i zainteresowaniem leżą wszelkie inne zarzuty i argumenty skarżącej, które to argumenty nie odnoszą się do prawidłowości ustalenia przez organy administracji publicznej stanu faktycznego i stanu prawnego sprawy.
Odnośnie określenia przedmiotu sprawy jednoznacznie należy stwierdzić, że jej przedmiotem było ustalenie prawa do otrzymania dodatku mieszkaniowego i określenie jego wysokości.
W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i procedury, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 cyt. wyżej ustawy).
Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż skarga zasługuje na uwzględnienie - jakkolwiek z innych przyczyn, niż te, które zostały w niej podniesione przez skarżącą.
Na wstępie jednoznacznie należy uznać, iż organy administracyjne obu instancji, a zwłaszcza Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., w sposób jasny i komunikatywny zawarły w uzasadnieniach swoich decyzji wyjaśnienia dotyczące przesłanek przyznania dodatku mieszkaniowego, sposobu obliczania jego wysokości oraz odniesienia obowiązującego stanu prawnego do ustalonego w sprawie stanu faktycznego. W tym kontekście całkowicie bezzasadnym jest zarzut skargi, iż pominięta została "dotacja do czynszu za miesiąc październik 2001 i słabo dotowany listopad 2001 r." Zgodnie bowiem z oczywistym brzmieniem art. 7 ust. 5 ustawy o dodatkach mieszkaniowych - dodatek taki przyznaje się od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu złożenia wniosku. Z akt administracyjnych sprawy wynika, iż skarżąca złożyła swój wniosek w dniu [...] października 2001 r. - co oznacza, iż dodatek mógł być ewentualnie przyznany przez właściwy organ dopiero od 1 listopada 2001 r. Żądanie przez skarżącą przyznania takiego dodatku od października 2001 r. jest więc całkowicie bezpodstawne i sprzeczne z obowiązującym prawem.
Podstawowe znaczenie dla oceny prawidłowości merytorycznego rozstrzygnięcia, w przedmiocie wniosku skarżącej z dnia [...].10.2001 r. w sprawie przyznania dodatku mieszkaniowego, ma analiza art. 7 ust. 5 ustawy o dodatkach mieszkaniowych z dnia 21 czerwca 2001 r. (Dz. U. nr 71 poz. 734 z późn. zm.). Zgodnie bowiem z brzmieniem tego przepisu dodatek mieszkaniowy przyznaje się na okres 6 miesięcy, licząc od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu złożenia wniosku. Słusznie zatem stwierdziło w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Kolegium, iż "cytowany przepis ma charakter bezwzględnie obowiązujący, od którego ustawa nie przewiduje wyjątków. Oznacza to, że przyznanie dodatku na okres krótszy niż 6 miesięcy jest działaniem contra legem."
Ustawa o dodatkach mieszkaniowych z dnia 21 czerwca 2001 r. (Dz. U. nr 71 poz.734 z późn. zm.) w sposób precyzyjny określa przesłanki otrzymania dodatku mieszkaniowego oraz sposób jego obliczenia, a także okres na jaki dodatek ten jest przyznawany oraz termin, od którego ów okres przyznawania dodatku mieszkaniowego się rozpoczyna. Z treści przepisu art. 7 ust. 5 ustawy o dodatkach mieszkaniowych z dnia 21 czerwca 2001 r. (Dz. U. nr 71 poz. 734 z późn. zm.) jednoznacznie wynika, iż dodatek mieszkaniowy może być przyznany wyłącznie na okres 6 miesięcy, licząc od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu złożenia wniosku. Okres przyznania dodatku mieszkaniowego nie może być więc krótszy, ani tym bardziej dłuższy niż 6 miesięcy. Tym samym ani wnioskodawca, ani organy administracji publicznej nie mogą swoimi działaniami zmienić okresu na jaki jest przyznawany dodatek mieszkaniowy.
Rozpatrując wniosek o przyznanie dodatku mieszkaniowego organy administracyjne winne jednoznacznie zbadać czy istnieje możliwość przyznania takiego dodatku na okres 6 miesięcy wskazany w art. 7 ust. 5 ustawy o dodatkach mieszkaniowych z dnia 21 czerwca 2001 r. (Dz. U. nr 71 poz. 734 z późn. zm.). W przypadku stwierdzenia braku takiej możliwości należy odmówić przyznania dodatku mieszkaniowego, gdyż brak jest podstaw prawnych do przyznania go na okresy krótsze niż 6 miesięcy. W przedmiotowej sprawie istotnym elementem stanu faktycznego jest fakt, iż decyzją z dnia [...].12.2001 r., nr [...] został przyznany skarżącej dodatek mieszkaniowy na okres 6 miesięcy tj. od 1.12.2001 r. do 31.05.2002 r. w wysokości 125,14 zł miesięcznie. Okres na który przyznano skarżącej dodatek mieszkaniowy (1.12.2001 r. - 31.05.2002 r.) w znacznej części pokrywa się z okresem na jaki mógłby być przyznany dodatek mieszkaniowy w wyniku rozpatrzenia wniosku skarżącej z dnia [...].10.2001 r. (okres ten obejmowałby 1.11.2001. - 30.04.2002 r.). Ponieważ niedopuszczalne jest aby wnioskodawca w tym samym czasie otrzymywał więcej niż jeden dodatek mieszkaniowy (przyznanie dodatku mieszkaniowego na okres 6 miesięcy wyklucza przyznanie na ten sam okres możliwość przyznania kolejnego dodatku mieszkaniowego i to niezależnie od okoliczności (np. w związku z zmniejszeniem wysokości dochodów wnioskodawcy) dodatek mieszkaniowy nie mógłby być przyznany na okres, który pokrywałby się z okresem, na który już wcześniejszą decyzją został on przyznany. Tym samym organy administracyjne winne rozważyć, czy w wyniku rozpoznania wniosku skarżącej z dnia [...].10.2001 r. zachodzi możliwość przyznania jej dodatku mieszkaniowego na okres 6 miesięcy począwszy od 1.11.2001 r. w związku z brzmieniem art. 7 ust. 5 ustawy o dodatkach mieszkaniowych z dnia 21 czerwca 2001 r. (Dz. U. nr 71 poz. 734 z późn. zm.).
Podsumowując stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja wydana została bez dokładnego wyjaśnienia stanu sprawy w stopniu, który może mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a zatem powodującym konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit. "a" ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.