II SA/Kr 220/25

II SA/Kr 220/25 - Postanowienie WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2025-06-09
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-02-28
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Mirosław Bator /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6079 Inne o symbolu podstawowym 607
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
odrzucono skargę
Sentencja
Kraków, dnia 9 czerwca 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. D. na uchwałę Rady Gminy Gdów z dnia 26 kwietnia 2023 r. nr LXIV/562/2023 w przedmiocie wyrażenia zgody na odstąpienie od przetargowego trybu zawarcia umowy dzierżawy nieruchomości postanawia: 1/ odrzucić skargę; 2/ zwrócić skarżącemu kwotę 300 (trzysta) złotych uiszczoną tytułem opłaty od skargi
Uzasadnienie
B. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na uchwałę Rady Gminy Gdów z dnia 26 kwietnia 2023 r. nr LXIV/562/2023 w przedmiocie wyrażenia zgody na odstąpienie od przetargowego trybu zawarcia umowy dzierżawy nieruchomości.
Zarządzeniem z dnia 17 sierpnia 2023 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego zaskarżoną uchwałą (zgodnie z art. 57 § 1 pkt 3 P.p.s.a.) w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis powyższego zarządzenia doręczono skarżącemu w dniu 17 marca 2025 r. Do chwili obecnej wskazany brak formalny skargi nie został uzupełniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935; zwana dalej w skrócie P.p.s.a.). Stosownie do tego przepisu Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Do zakresu kognicji WSA należą w szczególności skargi na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, co wynika z art. 3 § 2 pkt 5 P.p.s.a.
Przedmiotem skargi B. D. jest uchwała Rady Gminy Gdów z dnia 26 kwietnia 2023 r. nr LXIV/562/2023 w przedmiocie wyrażenia zgody na odstąpienie od przetargowego trybu zawarcia umowy dzierżawy nieruchomości.
W sprawach skarg wnoszonych na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. Sąd do którego skarga została wniesiona zobligowany jest w pierwszej kolejności ustalić czy pochodzi ona od podmiotu uprawnionego do skorzystania z tego środka zaskarżenia. Z treści art. 101 ust. 1 u.s.g. wynika, że legitymacja skargowa została oparta na naruszeniu indywidualnego interesu prawnego lub uprawnienia wnoszącego. Zatem uprawnionym do wniesienia skargi jest tylko taki podmiot, którego interes prawny lub uprawnienie zostało naruszone postanowieniami uchwały. Wymaga w tym miejscu zwrócenia uwagi, że przez interes prawny rozumieć należy obiektywnie istniejącą potrzebę ochrony prawnej podmiotu, który takiej ochrony się domaga. Jednocześnie interes prawny skarżącego musi wynikać z wyraźnie wskazanej przez niego normy prawa materialnego, która kształtuje jego sytuację prawną. Musi to być interes o charakterze osobistym, czyli zindywidualizowany i skonkretyzowany, dający się wprost powiązać z podmiotem kwestionującym akt organu gminy. Interes prawny, o którym mowa wart. 101 ust. 1 u.s.g., powinien bezpośrednio dotyczyć sfery prawnej podmiotu wnoszącego skargę, a więc skarżącemu powinno przysługiwać konkretne prawo podmiotowe o charakterze prywatnoprawnym, bądź publicznoprawnym, wynikające z przepisów prawa materialnego, które najpóźniej w dacie wniesienia skargi zostało naruszone zaskarżonym aktem. Naruszenie tego interesu nastąpi wówczas, gdy zaskarżonym aktem zostaje odebrane lub ograniczone prawo skarżącego wynikające z przepisów prawa, względnie zostanie nałożony na niego nowy obowiązek lub też zmieniony obowiązek dotychczas na nim ciążący.
W tym miejscu Sąd dodatkowo podkreśla, iż naruszenia interesu prawnego nie można wywodzić z ogólnych wartości czy zasad prawa. Innymi słowy, skarżący wnosząc skargę musi wykazać, że zaskarżona uchwała, naruszając prawo, jednocześnie negatywnie wpływa na jego sytuację prawną, np. pozbawia go pewnych uprawnień, czy też uniemożliwia ich realizację. Brak bezpośredniego wpływu uchwały na sferę prawną zindywidualizowanego podmiotu nie pozwala na przyznanie mu legitymacji procesowej (por. postanowienia NSA: z dnia 4 lutego 2011 r., sygn. II OZ 18/11; z dnia 3 września 2014 r., sygn. II OZ 783/14). Wobec powyższego, kryterium "interesu prawnego" wymaga stwierdzenia związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków skarżącego, a kwestionowanym w skardze aktem.
Stosownie do art. 57 § 1 pkt 3 P.p.s.a. skarga winna zawierać określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Ponieważ przedmiotem zaskarżenia jest uchwała to warunkiem koniecznym do skutecznego wniesienia skargi na tego rodzaju akt jest naruszenie przez tenże akt interesu prawnego lub uprawnienia strony skarżącej. Sąd odrzuca bowiem skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 5a P.p.s.a., jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 (w tym akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego) nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego.
Stosownie do treści art. 49 § 1 P.p.s.a., w przypadku niezachowania warunków formalnych uniemożliwiających nadaniu pismu prawidłowego biegu, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przepisem szczególnym odnoszącym się do skargi jest art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., na mocy którego sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Powyższe przepisy mają charakter bezwzględnie obowiązujący, a zatem w przypadku nieuzupełnienia przez stronę skarżącą braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, sąd zobowiązany jest do jej odrzucenia.
W niniejszej sprawie wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi doręczono skarżącemu w dniu 17 marca 2025 r. Do chwili obecnej wskazane braki formalne skargi nie zostały uzupełnione.
W konsekwencji powyższego Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi (punkt 2 sentencji postanowienia) Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy