II SA/KR 217/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny w KrakowieKraków2005-04-14
NSAAdministracyjneŚredniawsa
warunki zabudowyzagospodarowanie przestrzenneplan miejscowyreklamaekran wizyjnyprawo budowlaneochrona krajobrazuochrona widokudecyzja administracyjna

Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję odmawiającą wydania warunków zabudowy dla ekranu reklamowego, uznając, że nie wymagał on pozwolenia na budowę i był zgodny z podstawowym przeznaczeniem terenu.

Sprawa dotyczyła odmowy wydania decyzji o warunkach zabudowy dla instalacji elektronicznego ekranu informatyczno-reklamowego na dachu budynku. Organy administracji uznały, że inwestycja narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w szczególności przepisy dotyczące strefy ochrony planu widoku. Sąd uchylił te decyzje, stwierdzając, że instalacja ekranu nie wymagała pozwolenia na budowę, a inwestycja była zgodna z podstawowym przeznaczeniem terenu, co miało pierwszeństwo przed przepisami strefowymi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie rozpoznał skargę D.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która utrzymała w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. odmawiającą wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla elektronicznego ekranu informatyczno-reklamowego. Organy administracji uznały, że projektowana inwestycja narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w szczególności przepisy dotyczące strefy ochrony planu widoku i kształtowania bliskiego planu widoku, a także że reklama świetlna wymaga pozwolenia na budowę. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję, stwierdzając, że instalacja ekranu wizyjnego na dachu budynku nie wymagała pozwolenia na budowę, a jedynie zgłoszenia. Ponadto, sąd uznał, że inwestycja była zgodna z podstawowym przeznaczeniem terenu (mieszkaniowo-usługowym), a przepisy dotyczące przeznaczenia podstawowego mają pierwszeństwo przed przepisami strefowymi, jeśli te ostatnie uniemożliwiałyby realizację inwestycji zgodnej z przeznaczeniem podstawowym. Sąd wskazał również na błędy w interpretacji planu przez organy oraz na wadę postępowania polegającą na wydaniu decyzji na rzecz firmy nieposiadającej osobowości prawnej.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Instalacja ekranu wizyjnego na dachu budynku nie wymaga pozwolenia na budowę, a jedynie zgłoszenia. Wymaga jednak ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że przedmiotową inwestycję należy zakwalifikować jako wykonanie robót budowlanych polegających na instalacji urządzenia na obiekcie budowlanym, dla realizacji której wymagane było dokonanie zgłoszenia, a nie pozwolenia na budowę, zgodnie z przepisami prawa budowlanego.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylono_decyzję

Przepisy (14)

Główne

u.z.p. art. 39

Ustawa o zagospodarowaniu przestrzennym

u.z.p. art. 40 § 1 i 3

Ustawa o zagospodarowaniu przestrzennym

Pomocnicze

u.z.p. art. 43

Ustawa o zagospodarowaniu przestrzennym

k.p.a. art. 104

Kodeks postępowania administracyjnego

p.b. art. 29 § ust.2 pkt 2

Prawo budowlane

p.b. art. 3

Prawo budowlane

p.b. art. 30 § ust. l pkt 2 b)

Prawo budowlane

Ustawa - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 97 § § 1

u.p.p.s.a. art. 3

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

u.p.p.s.a. art. 134

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

u.p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt a i c

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

u.p.p.s.a. art. 135

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

u.p.p.s.a. art. 200

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

k.p.a. art. 29

Kodeks postępowania administracyjnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Instalacja ekranu wizyjnego nie wymaga pozwolenia na budowę. Inwestycja jest zgodna z podstawowym przeznaczeniem terenu. Przepisy dotyczące przeznaczenia podstawowego mają pierwszeństwo przed przepisami strefowymi. Decyzja została wydana na rzecz firmy nieposiadającej osobowości prawnej, co stanowi wadę postępowania.

Odrzucone argumenty

Projektowana inwestycja narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w szczególności przepisy dotyczące strefy ochrony planu widoku. Reklama świetlna wymaga pozwolenia na budowę.

Godne uwagi sformułowania

wbrew poglądowi organu odwoławczego, zainstalowanie ekranu wizyjnego na dachu nie wymagało uzyskania pozwolenia na budowę przedmiotową inwestycję należy zakwalifikować jako wykonanie robót budowlanych polegających na instalacji urządzenia na obiekcie budowlanym, dla realizacji której wymagane było dokonanie zgłoszenia przepisy określające warunki obowiązujące w strefach polityki przestrzennej mają pierwszeństwo przed przepisami zawierającymi warunki dla pozostałych stref przepisy zawierające zakazy lub ograniczenia dla danej strefy mają pierwszeństwo przed przepisami zawierającymi dozwolenia dla innej strefy obejmującej ten sam obszar w przypadku inwestycji zgodnej z przeznaczeniem podstawowym danego obszaru, ustalenia obowiązujące dla przeznaczenia podstawowego mają pierwszeństwo przed przepisami zawierającymi warunki obowiązujące w strefach obejmujących ten sam obszar, jeżeli warunki te uniemożliwiałyby realizację inwestycji z zakresu przeznaczenia podstawowego Decyzja administracyjna nie mogła być wydana na rzecz firmy A., która nie ma osobowości prawnej.

Skład orzekający

Joanna Tuszyńska

sprawozdawca

Małgorzata Brachel - Ziaja

członek

Tadeusz Woś

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów prawa budowlanego dotyczących zgłoszenia zamiast pozwolenia na budowę dla instalacji urządzeń na istniejących obiektach, a także zasady pierwszeństwa przepisów planu miejscowego dotyczących przeznaczenia podstawowego nad przepisami strefowymi."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznych zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla Krakowa oraz konkretnego typu inwestycji (ekran reklamowy).

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, jak kluczowa jest prawidłowa interpretacja planów zagospodarowania przestrzennego i przepisów prawa budowlanego, a także jak istotne są kwestie proceduralne, takie jak podmiot postępowania.

Ekran reklamowy na dachu: pozwolenie na budowę czy tylko zgłoszenie? Sąd wyjaśnia.

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SA/Kr 217/01 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2005-04-14
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2001-01-22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Joanna Tuszyńska /sprawozdawca/
Małgorzata Brachel - Ziaja
Tadeusz Woś /przewodniczący/
Symbol z opisem
615  Sprawy zagospodarowania przestrzennego
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Sentencja
WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 kwietnia 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Woś Sędziowie : NSA Joanna Tuszyńska (spr.) WSA Małgorzata Brachel-Ziaja Protokolant Agata Piotrowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 kwietnia 2005 r. sprawy ze skargi D.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 21 listopada 2000 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji
Uzasadnienie
II SA/Kr 217/01
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...].08.2000r , wydaną na podstawie art.39 , art.40 ust. 1 i 3, art. 43 ustawy z dnia 7 lipca 1994r o zagospodarowaniu przestrzennym /Dz.U.Nr 89 poz.415 , jednolity tekst : Dz.U. z 1999r Nr 15 poz.139/ oraz art. 104 kpa , Prezydent Miasta K. odmówił wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji p.n. elektroniczny ekran informatyczno-reklamowy o wymiarach 7,0 x 5,0 x 0,2 m, którego lokalizację przewidziano na dachu budynku przy ul. [...] w K.
W uzasadnieniu decyzji wskazano , że wniosek o ustalenie wzizt dla przedmiotowej inwestycji złożyła Firma "A. " z siedzibą w O. reprezentowana przez H.J. Pełnomocnictwa udzielił D.M.
Organ wskazał, że budynek , na którym przewidziano montaż przedmiotowej konstrukcji reklamowej znajduje się na terenie , który - zgodnie z miejscowym planem ogólnym zagospodarowania przestrzennego Miasta K. , zatwierdzonym uchwałą z dnia [...].1994r - jest oznaczony symbolem [...] , tj. znajduje się na terenie stanowiącym obszar mieszkaniowo-usługowy , z podstawowym przeznaczeniem terenu pod zabudowę mieszkaniową wielorodzinną wraz z usługami publicznymi i komercyjnymi , stanowiącymi nie mniej niż 30 % powierzchni terenu lub powierzchni użytkowej o intensywności mieszkaniowe - usługowej (netto) -1,2 - 1,7 , liczonej w granicach projektu zagospodarowania działki. Obszar ten znajduje się jednocześnie w strefie [...] - ochrony ekologicznej miasta ,[...] - strefie rekompozycji układu urbanistycznego , [...]- strefie ochrony planu widoku i kształtowania bliskiego planu widoku oraz strefie [...] - intensywności wielkomiejskiej.
Zgodnie z § 9 ustaleń planu przepisy zawierające warunki obowiązujące w strefach ustanowionych w celu ochrony / kształtowania/ środowiska i przyrody oraz krajobrazu i dóbr kultury mają pierwszeństwo przed przepisami zawierającymi warunki dla pozostałych stref.
Przepisy zawierające zakazy lub ograniczenia dla danej strefy mają pierwszeństwo przed przepisami zawierającymi dozwolenia dla innej strefy obejmującej ten sam obszar.
Zgodnie z § 52 ustaleń planu , obejmującym zapisy dla strefy [...] - na obszarach położonych w strefie działaniem podstawowym jest ochrona gabarytu i formy. Na obszarach położonych w strefie zabronionym jest l/ przekraczanie gabarytu zabudowy charakterystycznego dla danego miejsca , 2/ wprowadzanie obiektów silnie eksponowanych - dominant, subdominant, z wyjątkiem sytuacji szczególnych , określonych w ust.4 pkt 2. Organ uznał , że projekt umieszczenia na dachu budynku przy ul. [...] ekranu wizyjnego , oddziaływującego na charakter przestrzeni urbanistycznej rejonu Ronda - nie tylko wymiarami , ale i charakterem funkcjonowania urządzenia - o zmiennym kącie ustawienia ekranu wizyjnego - powoduje naruszenie ustaleń planu zagospodarowania przestrzennego Miasta K.
W odwołaniu od tej decyzji firma "A. " zarzuciła , że zgodnie z ustaleniami Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Miasta K. budynek , na którym przewidziano montaż konstrukcji reklamowej znajduje się na terenie oznaczonym symbolem [...] , gdzie nie ma ograniczeń co do wysokości obiektu. Dlatego też zapisy stref polityki przestrzennej nie mają pierwszeństwa nad zapisami podstawowymi planu i w związku z tym nie można odmówić decyzji lokalizacyjnej.
Decyzją z dnia [...] listopada 2000r znak : [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. , po rozpatrzeniu odwołania , na podstawie art.138 § l pkt l kpa utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu decyzji podniesiono , że art.29 ust.2 pkt 2 prawa budowlanego stanowi , że pozwolenia na budowę nie wymaga wykonanie robót budowlanych polegających na instalowaniu i remoncie tablic i urządzeń reklamowych wykonywanych na istniejących obiektach budowlanych , z wyjątkiem reklam świetlnych.
Skoro projektowana przez wnioskodawcę inwestycja dotyczy ekranu wizyjnego do emisji reklam , zawiera się w pojęciu reklamy świetlnej , dla której wymagane jest uzyskanie pozwolenia na budowę. Inwestor musi również uzyskać decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.
Zgodnie z przepisem art.40 ustawy z dnia 7 lipca 1994r o zagospodarowaniu przestrzennym /Dz.U. Nr 15 poz. 139 z 1999r/ , w sprawach ustalania warunków zabudowy i zagospodarowania terenu orzeka się , w drodze decyzji , na podstawie ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
W myśl ustaleń planu Miasta K. zagospodarowanie terenów musi być zgodne z przeznaczeniem podstawowym albo zgodne z przeznaczeniem dopuszczalnym.
W przypadku, gdy zamierzenie inwestycyjne ma być zgodne z przeznaczeniem dopuszczalnym , powinno spełniać warunki dodatkowe przewidziane w § 10 ust. l oraz warunki przewidziane dla stref polityki przestrzennej.
Przepisy określające warunki obowiązujące w strefach polityki przestrzennej mają pierwszeństwo przed przepisami określającymi przeznaczenie dopuszczalne dla danego terenu.
Kolegium stwierdziło , że decyzja organu I instancji została podjęta prawidłowo.
Projektowana inwestycja znajduje się na terenie stanowiącym obszar mieszkaniowo-usługowy z podstawowym przeznaczeniem terenu pod zabudowę mieszkaniową wielorodzinną wraz z usługami publicznymi i komercyjnymi ([...]) , a jednocześnie przynależy do strefy ochrony planu widoku i kształtowania bliskiego planu widoku.
Na obszarze [...] dopuszczalne jest również lokowanie obiektów usług komercyjnych , z tym wszakże zastrzeżeniem , by stanowiły one uzupełnienie lub wzbogacenie użytkowania podstawowego oraz by takie obiekty lub urządzenia nie zajmowały więcej niż wskazany w planie odsetek danego obszaru , jak również by nie dochodziło do naruszeń ustaleń obowiązujących dla stref polityki przestrzennej.
Zdaniem Kolegium zaprojektowaną inwestycję należy zakwalifikować do kategorii obiektów usług komercyjnych.
Należy więc przyjąć , że na obszarach [...] dopuszczalnym jest lokowanie takich obiektów , ale kwestią zasadniczą jest stwierdzenie łącznego spełnienia warunków wynikających z zasad ustanowionych dla stref polityki przestrzennej.
Prawidłowe jest ustalenie organu I instancji , że inwestycja w związku z zamiarem wprowadzenia obiektu silnie eksponowanego powoduje naruszenie ustaleń planu dotyczącego strefy ochrony i kształtowania bliskiego planu widoku , gdzie działaniem podstawowym jest ochrona gabarytu i wprowadzanie obiektów silnie eksponowanych pozostaje w oczywistej sprzeczności z ustaleniami planu.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego D.M. , właściciel firmy A. . podtrzymał zarzuty odwołania. Dodatkowo podniósł , że na Rondzie w K. od dawna funkcjonują podświetlane reklamy , dlatego też dziwnym jest wydanie w tej sprawie decyzji odmownej.
Nadto stwierdził , że dla realizacji przedmiotowej inwestycji wystarczające jest zgłoszenie i nie jest konieczne uzyskanie pozwolenia na budowę.
W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie , podtrzymując w całości argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Sąd zważył, co następuje:
Zgodnie z przepisem art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dlatego też właściwym do rozpoznania skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie.
Zgodnie z treścią art.3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania , nie będąc przy tym związanym granicami skargi / art.134 ustawy/.
W wyniku dokonanej oceny stwierdzić należy , że kwestionowana decyzja jest niezgodna z prawem.
Na wstępie stwierdzić należy , że wbrew poglądowi organu odwoławczego , zainstalowanie ekranu wizyjnego na dachu budynku nie wymagało uzyskania pozwolenia na budowę.
Z porównania przepisów art.3 , art.29 ust.2 pkt 9 i art.30 ust. l pkt 2 b) prawa budowlanego wynika , że przedmiotową inwestycję należy zakwalifikować jako wykonanie robót budowlanych polegających na instalacji urządzenia na obiekcie budowlanym , dla realizacji której wymagane było dokonanie zgłoszenia.
Zakres oraz sposoby postępowania w sprawach przeznaczania terenów na określone cele i ustalanie zasad ich zagospodarowania określa ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym /Dz.U. z 1999 r Nr 15 poz. 139 - tekst jedn. z późn.zm./.
Zgodnie z przepisami art. 39 i 40 tej ustawy, zmiana zagospodarowania terenu, polegająca w szczególności na budowie obiektu budowlanego wymaga ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, o czym orzeka się, w drodze decyzji, na podstawie ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego .
Dla zweryfikowania dokonanej przez organ oceny , że zamierzenie inwestycyjne narusza ustalenia Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Miasta K. , należy poddać analizie przepisy planu. Stosownie do przepisu § 6 planu , na ustalenia o przeznaczeniu i warunkach zagospodarowania terenów składają się obowiązujące w planie:
1/ ustalenia dotyczące przeznaczenia terenów zawarte w rozdziale II - obszary
2/ ustalenia dotyczące warunku zagospodarowania terenów wynikające ze stref polityki przestrzennej - zawarte w rozdziale III - strefy. W myśl § 9ust. l planu, dla poszczególnych obszarów oprócz zasad dotyczących przeznaczenia obowiązują łącznie warunki zagospodarowania wynikające z każdej ze stref polityki przestrzennej obejmującej dany obszar. Warunki obowiązujące dla każdego obszaru są określone w przepisach odnoszących się do czterech rodzajów stref:
1/ stref ochrony środowiska i przyrody
2/ stref ochrony krajobrazu i dóbr kultury
3/ stref ochrony i kształtowania widoku
4/ stref intensywności zabudowy.
Z ustępu drugiego tego przepisu wynika , że przepisy zawierające warunki obowiązujące w strefach ustanowionych w celu ochrony / kształtowania/ środowiska i przyrody oraz krajobrazu i dóbr kultury mają pierwszeństwo przed przepisami zawierającymi warunki dla pozostałych stref. Przepisy zawierające zakazy lub ograniczenia dla danej strefy mają pierwszeństwo przed przepisami zawierającymi dozwolenia dla innej strefy obejmującej ten sam obszar.
Zgodnie z przepisem § 10 planu zagospodarowanie terenów musi być zgodne z przeznaczeniem podstawowym albo przy dochowaniu warunków przewidzianych dla przeznaczenia dopuszczalnego i stref polityki przestrzennej oraz przepisami odrębnymi - zgodnie z przeznaczeniem dopuszczalnym.
Stosownie do § 11 przepisy określające przeznaczenie podstawowe danego obszaru mają pierwszeństwo przy uwzględnieniu przepisu § 58 przed przepisami zawierającymi warunki obowiązujące w strefach obejmujących ten sam obszar , jeżeli warunki te uniemożliwiałyby realizację inwestycji z zakresu przeznaczenia podstawowego
Jak wynika z ustaleń organu inwestycja projektowana była w obszarze [...], który w myśl § 20 planu wyznaczony został zgodnie z podstawowym przeznaczeniem gruntów pod zabudowę mieszkaniową wielorodzinną wraz z usługami publicznymi i komercyjnymi stanowiącymi nie mniej niż 30 % powierzchni terenu lub powierzchni użytkowej o intensywności mieszkaniowe- usługowej netto 1,2- 1,7.
Przeznaczenie dopuszczalne tego obszaru w uzasadnieniu decyzji organu odwoławczego zostało podane błędnie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło bowiem , że "Na obszarze [...] dopuszczalne jest również lokowanie obiektów usług komercyjnych , z tym wszakże zastrzeżeniem , by stanowiły one uzupełnienie lub wzbogacenie użytkowania podstawowego oraz by takie obiekty lub urządzenia nie zajmowały więcej niż wskazany w planie odsetek danego obszaru , jak również by nie dochodziło do naruszeń ustaleń obowiązujących dla stref polityki przestrzennej."
Tymczasem zapis §20 ust.2 planu jest inny : "Dopuszcza się nadto lokalizację obiektów i urządzeń wymienionych w § 16 ust.2 pkt 3-7, czyli , jak wynika z tego ostatniego przepisu : wyodrębnionych terenów zieleni publicznej , urządzeń sportu, urządzeń infrastruktury technicznej , obiektów produkcyjnych nieuciążliwych dla otoczenia , urządzeń komunikacyjnych pod warunkiem:
1/ że stanowią one uzupełnienie lub wzbogacenie użytkowania podstawowego,
2/ zachowania zasady , aby takie obiekty lub urządzenia projektowane i istniejące z zakresu przeznaczenia dopuszczalnego łącznie , nie zajmowały więcej niż 20% danego obszaru
3/ nienaruszania ustaleń obowiązujących dla stref polityki przestrzennej."
Ekran wizyjny nie jest obiektem lub urządzeniem wymienionym w § 16 ust.2 pkt 3-7 planu , nie mogą się wiec do takiego urządzenia jak ekran reklamowy odnosić warunki podane w § 20 ust.2 planu.
Jak wcześniej podano przedmiotowy ekran wizyjny jest urządzeniem instalowanym na obiekcie budowlanym.
Z powyższego wynika , że ekran wizyjny jest urządzeniem z zakresu podstawowego przeznaczenia obszaru [...].
Dlatego też rozważania organu co do zakazów obowiązujących w strefie ochrony i kształtowania bliskiego planu widoku były zbędne , gdyż jak wyżej wskazano , w przypadku inwestycji zgodnej z przeznaczeniem podstawowym danego obszaru , ustalenia obwiązujące dla przeznaczenia podstawowego mają pierwszeństwo przed przepisami zawierającymi warunki obowiązujące w strefach obejmujących ten sam obszar , jeżeli warunki te uniemożliwiałyby realizację inwestycji z zakresu przeznaczenia podstawowego. Skoro urządzenie takie jak ekran reklamowy nie jest wymienione w § 16 ust.2 pkt 3-6 planu , warunki wymienione w pkt l , 2 i 3 przepisu § 20 planu , odnoszące się do przeznaczenia dopuszczalnego obszaru [...] , nie mogą mieć w sprawie zastosowania.
Dla porządku dodać należy , że zgodnie z § 52 planu , na obszarach położonych w "strefie ochrony i kształtowania bliskiego planu widoku" działaniem podstawowym jest ochrona gabarytu i formy. Na obszarach położonych w strefie działaniami dodatkowymi są:
1/ osłabienie negatywnego oddziaływania obiektów i zespołów usytuowanych wewnątrz strefy zakłócających odbiór zabytkowej sylwety niewłaściwą formą bądź wysokością- poprzez zmianę formy....
2/ możliwość dogęszczania zabudowy pod warunkiem zachowania
harmonijności
Na obszarach położonych w strefie dopuszcza się w wyjątkowych
wypadkach:
1/ nadbudowę względnie wprowadzenie budynków o gabarycie wyższym niż charakterystyczny dla danego miejsca ( przy czym przez gabaryt charakterystyczny dla danego miejsca , względnie gabaryt lokalny rozumie się gabaryt przeważającej części budynków , w przypadku zaś skrajnej dysproporcji i znacznego zróżnicowania wysokości – gabaryt zabudowy o wartości wyższej
2/ wprowadzanie nowych obiektów eksponowanych pod warunkiem, że nie będą one konkurencyjne w stosunku do obiektów eksponowanych zabytkowych
Na obszarach położonych w strefie zabronionym jest:
1/ przekraczanie gabarytu zabudowy charakterystycznego dla danego miejsca za wyjątkiem przypadków określonych w ust.4 pkt l
2/ wprowadzanie obiektów silnie eksponowanych - dominant, subdominant, z wyjątkiem sytuacji szczególnych , określonych w ust.4 pkt 2
3/ prowadzenie napowietrznych linii przesyłowych.
Stwierdzając sprzeczność zamierzenia inwestycyjnego z przepisami dotyczącymi przeznaczenia dopuszczalnego obszaru , dla którego spełnione być muszą ustalenia obowiązujące dla stref , organ nie dokonał zresztą analizy przepisów w tym zakresie obowiązujących.
Z § 52 ust.4 planu wynika przecież , że na obszarach położonych w strefie dopuszcza się nadbudowę , względnie wprowadzenie budynków o gabarycie wyższym niż charakterystyczny dla danego miejsca . Jeżeli tak , to dlaczego sprzeczne z ustaleniami dla strefy miałoby być zainstalowanie urządzenia na dachu budynku? Organ w ogóle nie ustalił jaki jest gabaryt charakterystyczny dla danego miejsca . Uzasadnienie decyzji nie zawiera również ustaleń niezbędnych dla dokonania oceny zgodności zamierzenia z § 52 ust.4 pkt 2 planu, dopuszczającego wprowadzanie nowych obiektów eksponowanych pod warunkiem, że nie będą one konkurencyjne w stosunku do obiektów eksponowanych zabytkowych. Zaskarżona decyzja nie zawiera także analizy § 52 ust.5 planu.
Na koniec należy nadto zauważyć , że decyzje organów obydwu instancji były wydane na rzecz firmy A. z siedzibą w O.
W myśl art.29 kpa stronami mogą być osoby fizyczne i osoby prawne, a gdy chodzi o państwowe i samorządowe jednostki organizacyjne i organizacje społeczne - również jednostki nie posiadające osobowości prawnej. Firma A. nie ma osobowości prawnej , nie jest też ani państwową, ani samorządową jednostką organizacyjną, ani też organizacją społeczną. Decyzja administracyjna nie mogła zatem być wydana na jej rzecz.
Stosownie do treści art.145 § l pkt a i c ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd uwzględniając skargę uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy albo inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Dlatego też , na podstawie powołanego wcześniej przepisu i art.135 ustawy orzeczono jak w punkcie I wyroku .
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art.200 ustawy.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI