II SA/Kr 2169/01

II SA/Kr 2169/01 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2005-05-25
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2001-07-24
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Andrzej Niecikowski
Joanna Tuszyńska /przewodniczący/
Renata Detka /sprawozdawca/
Symbol z opisem
601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Sentencja
Sygn. akt IISA/ Kr 2169/ 01 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 maja 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Sędziowie: NSA Andrzej Niecikowski WSA-del. Renata Detka ( spr.) Protokolant: Karina Lutyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 maja 2005r. sprawy ze skargi M. M. na decyzję Wojewody M. z dnia [...] 2001r., Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana, III. zasądza od Wojewody M. na rzecz skarżącej M. M. kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
II SA/Kr 2169/01
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia [...] kwietnia 2001 r. Wójt Gminy K., działając na mocy porozumienia z dnia [...] marca 1995 r. zawartego pomiędzy Kierownikiem Urzędu Rejonowego w N. a Zarządem Gminy K., w zw. z art. 89 ustawy z dnia 13 października 1998 r.- Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną, oraz na podstawie art. 28, 34 ust.4 i 36 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, zatwierdził projekt budowlany i wydał H. G. oraz J. G. pozwolenie na budowę sięgacza kanalizacji sanitarnej na działkach nr 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 położonych w K. oraz przyłączy do budynków zlokalizowanych na działkach nr 3, 4 jak również przyłączy do projektowanych budynków na działkach nr 1, 2. W uzasadnieniu organ I-szej instancji podniósł, że projekt zagospodarowania działek zgodny jest z planem zagospodarowania Gminy T., z wymogami ochrony środowiska, decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Inwestor dysponuje nieruchomością na cele budowlane i uzyskał wymagane przepisami szczególnymi uzgodnienia, pozwolenia i opinie.
Rozpoznając odwołanie wniesione od tego rozstrzygnięcia przez M. M. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] lipca 2001 r. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy podzielając stanowisko organu I-szej instancji. Podniósł, że inwestor spełnił wszystkie określone Prawem budowlanym wymogi niezbędne do uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę, a w aktach znajduje się oświadczenie odwołującej się, w którym wyraziła ona zgodę na przeprowadzenie sieci kanalizacyjnej przez działki 6 i 5 stanowiące jej własność. Uznając za niezasadny zarzut dotyczący konieczności zawieszenia postępowania z uwagi na toczący się przed sądem powszechnym proces o wydanie nieruchomości z powództwa M. M. przeciwko H. G. B., obejmujący między innymi działkę nr 10, organ II instancji podniósł, że zamierzona inwestycja działki tej nie obejmuje.
Skargę od tego rozstrzygnięcia do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie złożyła M. M. wnosząc o jej uchylenie i "przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I-szej instancji" ewentualnie o zawieszenie postępowania do czasu zakończenia sprawy windykacyjnej pomiędzy skarżącą a H. G..
Zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego podnosząc, że wydana została przedwcześnie. Niezależnie bowiem od działki nr 10, zakres powództwa we wspomnianej wyżej sprawie obejmuje sporny pas gruntu, w tym działki nr 11 i 6. Ponadto "czym innym jest geodezyjne naniesienie na mapie działki 10 w K., a czymś odmiennym jej usytuowanie w terenie, co sprawi, iż nie można było z góry odrzucać zarzutów skarżącej z odwołania od I-szej instancji".
Organ II instancji w odpowiedzi na skargę wniósł ojej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia.
Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga jest zasadna, aczkolwiek z innych powodów niż wyeksponowane w jej uzasadnieniu.
W szczególności nie można zgodzić się ze skarżącą, że rozpatrzenie niniejszej sprawy i wydanie decyzji uzależnione jest od zakończenia procesu windykacyjnego, jaki toczy się pomiędzy nią a H. G.. Nie ma bowiem podstaw do przyjęcia, że w sprawie tej sąd powszechny miałby rozstrzygnąć jakiekolwiek zagadnienie wstępne w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 kpa, a tylko wówczas zawieszenie postępowania administracyjnego byłoby konieczne.
Jak wynika z opinii geodezyjnej sporządzonej w sprawie o wydanie nieruchomości toczącej się przed Sądem Rejonowy w Z., a złożonej do akt przez skarżącą, działka oznaczona nr 10 nie jest objęta zakresem niniejszego postępowania i ewentualny spór o jej własność nie ma na jego wynik żadnego wpływu. Przedmiotem procesu wydobywczego nie jest również cała działka nr 6, lecz - co wynika z powołanej wyżej opinii - jej przygraniczny pas z sąsiednią nieruchomością - działką nr 2 H. G., a zatem i w tej części rozstrzygnięcie tego procesu nie pozostaje w związku z niniejszą sprawą.
Sądowa kontrola legalności zaskarżonej decyzji sprawowana jest jednak w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270).
Dokonując tak rozumianej kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia podnieść należy, iż konieczność jego uchylenia wynika z takich uchybień popełnionych przez organy obu instancji, które nie zostały wskazane w skardze.
Nie zauważonym pozostał fakt, że wniosek w sprawie podpisany został jedynie przez H. G. mimo, że jako wnioskodawcę i inwestora wskazano w nim także J. G. Jest to zaś okoliczność niezwykle istotna z punktu widzenia roli, jaką w procesie budowlanym pełni inwestor i jakie ciążą na nim obowiązki związane z wydaniem pozwolenia na budowę ( art. 32 i nast. Prawa budowlanego).
We wniosku zawarte jest przy tym żądanie "wydania decyzji o pozwoleniu na budowę sięgacza kanalizacji sanitarnej oraz przyłączy do budynków" i wprawdzie nie wskazano w nim wprost zakresu inwestycji, jednak określa ją dołączony do wniosku projekt stwierdzając, że przedmiotem opracowania jest przyłącze kanalizacji sanitarnej dla projektowanych budynków mieszkalnych położonych na działkach nr 2 i 1 w K.. Skoro zatem wniosek podpisała tylko H. G. -właścicielka działki 2, zgodnie z zapisem w rejestrze gruntów - to stosownie do art. 32 ust. 4 pkt 2 Prawa budowlanego winna jako inwestor wykazać się prawem do dysponowania na cele budowlane drugą nieruchomością, dla której zostało zaprojektowane przyłącze sanitarne, a mianowicie działką nr 1. W znajdującym się w aktach wypisie z rejestru gruntów jako właściciel - władający tą działką wpisana została spółka cywilna "[...]", przy czym konstrukcja prawna tego typu spółki uregulowana w art. 860 i nast. kc jest taka, że nie ma ona osobowości prawnej w rozumieniu art. 33 kc. Podmiotem prawa własności nie może być zatem spółka cywilna, lecz konkretni wspólnicy jako osoby fizyczne.
W sprawie nie zostali jednak ustaleni wspólnicy spółki cywilnej "[...]", którzy niewątpliwie mają interes prawny w jej rozstrzygnięciu ( art. 28 kpa ). Nawet jeżeli wspólnikami tymi są wyłącznie H. G. i J. G. - co sugerować może treść wniosku - to i tak jeden ze wspólników nie mógł skutecznie w imieniu pozostałych wniosku podpisać, jako że zadysponowanie nieruchomością na cele budowlane niewątpliwie przekracza zwykły zakres czynności spółki, wymagający stosownej uchwały ( art. 865 § 2 kc).
Brak było zatem podstaw do przyjęcia - jak wadliwie uznały organy obu instancji - że inwestor ( którym w tym przypadku jest tylko H. G. ) wykazała się prawem do dysponowania na cele budowlane działką oznaczoną nr 1, której dotyczył wniosek. Nieprawidłowo także wskazano J. G. jako wnioskodawcę w decyzji organu I-szej instancji.
Ponadto w sprawie, w której postępowanie wszczynane jest na wniosek - a tak jest w niniejszym przypadku ( art. 61 § 1 kpa w zw. z art. 32 ust.4 pkt 1 Prawa budowlanego )- przedmiot rozstrzygnięcia organu uzależniony jest od zakresu żądania wniosku. Organ nie może orzec wówczas o uprawnieniach wnioskującej strony w większym zakresie, aniżeli jej wola wyrażona we wniosku.
Tymczasem w decyzji organu I-szej instancji wydane zostało pozwolenie na budowę przyłączy do budynków zlokalizowanych na działkach 3 ( własności H. G. ) i 4 ( będące we współwłasności M. S. i M. N.). O ile na załączonej do projektu mapie naniesione zostało przyłącze do działki 3, to nie ma go do drugiej z wymienionych działek. Nie zostało ono także objęte wnioskiem i w tej części decyzja przekracza zakres żądania.
Kolejnym uchybieniem, nie zauważonym przez organy obu instancji jest wadliwy projekt zagospodarowania działek obejmujących zakres inwestycji. Część rysunkowa tego projektu winna zostać sporządzona na kopii aktualnej mapy zasadniczej lub mapy jednostkowej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zapewniającej jego czytelność ( § 8 pkt 1 w zw. z § 10 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 3 listopada 1998 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego, Dz. U. nr 140, poz. 906 - obowiązującego w dacie wydawania zaskarżonej decyzji ). Tymczasem ze złożonej do projektu mapy nie wynika, aby została przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, a ponadto nie można z niej odczytać, przez jakie działki inwestycja faktycznie przebiega i czy odpowiada części opisowej. Tym samym niemożliwą jest kontrola, czy wszystkie osoby zainteresowane brały udział w sprawie w charakterze stron.
Poza tym, na mapie naniesione zostały czerwonym kolorem poprawki w zakresie przebiegu trasy kanału sanitarnego, co miało miejsce -jak wynika z akt sprawy ( k. 20 )- w roku 2000 po wniesieniu zastrzeżeń przez M. S, natomiast uzgodnienie dokumentacji przez Powiatowy Zespół Uzgadniania Dokumentacji Projektowej w Z. miało miejsce przed tym faktem, bo w roku 1999 r.
Reasumując, popełnione przez organy obu instancji uchybienia powołanym wyżej przepisom prawa materialnego i procesowego prowadzić musiały do konieczności uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 a i c w zw. z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ) oraz art. 97 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.).
Orzeczenie o kosztach postępowania znajduje uzasadnienie w art. 200, zaś zawarte w pkt II w art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ I instancji mając na względzie wszystkie poczynione wyżej uwagi przeprowadzi ponownie postępowanie wystrzegając się uchybień popełnionych do tej pory. Ustali w pierwszym rzędzie, kto jest wspólnikiem spółki cywilnej "[...]" i czy w świetle obowiązującego obecnie Prawa budowlanego inwestor posiada uprawnienie do dysponowania na cele budowlane działką nr 1. Sprawdzi także, czy pod rządem aktualnych przepisów spełnione zostały wszystkie wymogi do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, a w razie pozytywnej odpowiedzi na to pytanie będzie przy redagowaniu rozstrzygnięcia pamiętał, aby nie przekroczyć zakresu żądania wniosku.
Ustali również, czy z uwagi na znaczny upływ czasu porozumienie z [...] marca 1995 r. nr [...] zawarte pomiędzy Kierownikiem Urzędu Rejonowego w N. a Zarządem Gminy K. nie zostało rozwiązane w rozumieniu art. 89 ust. 1 i 3 ustawy z 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną, a co za tym idzie, czy nadal do rozpoznania sprawy właściwym rzeczowo będzie Wójt Gminy K.