II SA/Kr 2099/03

II SA/Kr 2099/03 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2006-12-12
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-08-26
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Andrzej Niecikowski /przewodniczący/
Grażyna Firek /sprawozdawca/
Renata Czeluśniak
Symbol z opisem
607  Gospodarka mieniem państwowym i komunalnym, w tym gospodarka nieruchomościami nierolnymi
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Niecikowski Sędziowie WSA Renata Czeluśniak WSA Grażyna Firek (spr) Protokolant Grażyna Grzesiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi A. M. i E. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 30 lipca 2003 r., nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej skargę oddala
Uzasadnienie
II SA/Kr 2099/03
U Z A S A D N I E N I E
Decyzją z dnia [...] maja 2003 r. znak: [...] na podstawie art. 144 i 145 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami /t.j. z 2000 r. Dz.U. Nr 46 poz.543 ze zm./ oraz uchwały Rady Miasta S. nr [...] z dnia [...] czerwca 2001 r. w sprawie ustalenia wysokości stawki procentowej opłaty adiacenckiej dotyczącej budowy urządzeń infrastruktury technicznej oraz art. 104 i 107 KPA Prezydent Miasta S. obciążył A. M. i E. M. właścicieli nieruchomości oznaczonej Nr [...] o powierzchni 832 m2 położonej przy ul. W. w S. opłatą w wysokości 401,90 zł z tytułu wzrostu wartości tej nieruchomości spowodowanego wybudowaniem ul. W..
W uzasadnieniu tej decyzji organ wyjaśnił, że budowa ul. W., na odcinku od ul. Ż. do ul. P., wraz z kanalizacją deszczową została zakończona w 2001 r. i przekazana do użytku z dniem odbioru tj. [...] września 2001 r., a całość zadania została sfinansowana ze środków Gminy S..
Dalej organ stwierdził, że zgodnie z ustawą z dnia 21 sierpnia 1997 r. oraz w oparciu o uchwałę Rady Miasta S. Nr [...] z dnia [...] czerwca 2001 r. w sprawie ustalenia wysokości stawki procentowej opłaty adiacenckiej z tytułu budowy urządzeń infrastruktury technicznej, właściciele nieruchomości są zobowiązani do uiszczenia opłat adiacenckich w wysokości 10% wzrostu wartości nieruchomości w związku z wybudowaniem ulicy W. wraz z kanalizacją deszczową oraz wskazał, że wzrost wartości przedmiotowej nieruchomości został określony przez rzeczoznawcę majątkowego w operacie szacunkowym sporządzonym zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 27 listopada 2002 r. w sprawie szczegółowych zasad wyceny nieruchomości oraz zasad i trybu sporządzania operatu szacunkowego (Dz. U. Nr 230, poz. 1924).
W odwołaniu od powyższej decyzji A. M. i E. M. wnieśli o zwolnienie ich z ustalonej w decyzji opłaty adiacenckiej, ponieważ kanalizacja deszczowa nie spełnia swojej funkcji, jest źle zaprojektowana i wykonana. Odwołujący się zarzucili, iż nie zastosowano zasuwy zwrotnej przy studzience przed ich domem i przy większych opadach deszczu następuje cofanie wody z kolektora, która zalewa podpiwniczenie domu, skutkiem czego ich posesja w ubiegłym roku była zalewana 3-krotnie na wysokość około l m i ponieśli z tego tytułu znaczne straty materialne i wprawdzie po interwencji z ich strony została założona zasuwa ale nie przy studzience lecz przed drzwiami garażu, a jednak woda spływająca z wjazdu i tak będzie zalewać posesję. Jednocześnie odwołujący się zarzucili, że z tytułu szkód spowodowanych zalaniem posesji nie otrzymali żadnego odszkodowania pomimo tego, że kilkakrotnie odwoływali się. Wskazali także, iż do tej pory nie mogą osuszyć podpiwniczenia, ponieważ wdał się grzyb, a w związku z tym ich zdaniem nastąpił spadek wartości domu a nie jego wzrost. Odwołujący się podkreślili, że są ludźmi schorowanymi, E. M. jest obłożnie chory i sparaliżowany, a A. M. jest chora na serce i reumatyzm, w związku z czym rehabilitacja i koszty systematycznego leczenia są wysokie, mają małe emerytury i nie są w stanie uiścić nałożonej opłaty adiacenckiej, a dodatkowo spłacają wysokie raty za nabyte rzeczy w miejsce zniszczonych na skutek zalania wodą (pralka, piec, kosiarka).
Decyzją z dnia 30 lipca 2003 r. znak: [...] po rozpatrzeniu powyższego odwołania na podstawie art. 138 § l pkt l ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. nr 98, poz.1071 z późn. zm.) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.
W jej uzasadnieniu organ wskazał, że kwestia udziału w kosztach budowy urządzeń infrastruktury technicznej została uregulowana w art. od 143 do 148 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2000r. Nr 46, poz. 543 z późn. zm.), a powołane przepisy nie dają organom orzekającym w tych sprawach możliwości odstąpienia od ustalenia właścicielom nieruchomości opłat adiacenckich bądź ich nie pobierania z powodu złej sytuacji materialnej.
Wskazał też , że jedynie w myśl art. 147 cyt. ustawy opłata adiacencka może być, na wniosek właściciela nieruchomości, rozłożona na raty roczne płatne w okresie do 10 lat. Raty te podlegają jednak oprocentowaniu przy zastosowaniu stopy procentowej równej stopie redyskonta weksli stosowanej przez Narodowy Bank Polski i należność z tego tytułu podlega zabezpieczeniu według zasad dotyczących zabezpieczenia roszczeń określonych w kodeksie cywilnym oraz w ustawie o księgach wieczystych i hipotece.
Konkludując organ stwierdził, że biorąc pod uwagę powołane przepisy brak było podstaw prawnych do uwzględnienia wniesionego odwołania z powodu niekorzystnej sytuacji materialnej skarżących.
Z uwagi na to, że istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej zaskarżoną decyzją Kolegium Odwoławcze wyjaśniło, że w myśl art. 4 pkt 11 ustawy o gospodarce nieruchomościami opłata adiacencka jest to opłata ustalona w związku ze wzrostem wartości nieruchomości spowodowanym budową urządzeń infrastruktury technicznej, do których zalicza się między innymi urządzenie albo modernizację drogi, z udziałem środków Skarbu Państwa lub gminy. Zgodnie zaś z treścią art. 144 ust. l cyt. ustawy właściciele nieruchomości mają obowiązek uczestniczenia w kosztach budowy urządzeń infrastruktury technicznej przez wnoszenie na rzecz gminy opłat adiacenckich, a zatem opłata taka jest zatem wyrazem partycypowania właścicieli nieruchomości w kosztach tych urządzeń i ma charakter obligatoryjny.
Dalej organ wskazał, że jak wynika z art. 145 ust. l cyt. ustawy opłata adiacencka może być ustalona dopiero po urządzeniu lub modernizacji drogi i w nin. sprawie dowodem, że droga została urządzona jest protokół z końcowego odbioru robót budowy ul. W. na odcinku od ul. Ż. do ul. P. wraz z budową kanalizacji deszczowej spisany w dniu [...] września 2001 r. Stosownie zaś do treści art. 146 cyt. ustawy ustalenie i wielkość opłaty adiacenckiej zależą od wzrostu wartości nieruchomości spowodowanego budową urządzenia infrastruktury technicznej, którym w nin. sprawie jest droga, a o tym czy nastąpił wzrost wartości przesądziła opinia rzeczoznawcy majątkowego, która określiła wartość nieruchomości przed wybudowaniem urządzenia i po jego wybudowaniu, zaś o wysokości stawki procentowej decyduje rada gminy w drodze uchwały, która na podstawie art. 146 ust. 2 cyt. ustawy ma prawo do ustalenia stawki procentowej w wysokości do 50% różnicy wartości nieruchomości przed i po wybudowaniu drogi. W nin. sprawie, wywodził dalej organ odwoławczy, Rada Miasta S. podjęła w dniu [...].06.2001 r. Uchwałę Nr [...], w której określiła stawkę procentową jedynie w wysokości 10% wzrostu wartości nieruchomości określonego przez rzeczoznawcę majątkowego; w operacie szacunkowym z kwietnia 2003 r., sporządzonym zgodnie z przepisami ustawy o gospodarce nieruchomościami, rzeczoznawca majątkowy dokonał szacunku nieruchomości Nr [...] przed wybudowaniem drogi - ul. W. i po jej wybudowaniu i wg operatu wartość rynkowa l m2 wycenionego gruntu przed urządzeniem drogi wynosiła 25,77 zł, zaś po urządzeniu drogi 30,60 zł, a zatem opłata adiacencka, która stanowi 10% różnicy między tymi wartościami, jak to ustalił organ I instancji w zaskarżonej decyzji , wynosi kwotę 401,90 zł.
Odnosząc się do zarzutów dotyczących odszkodowania za straty poniesione w wyniku zalania nieruchomości wodami opadowymi organ odwoławczy wskazał, że zarzuty te wykraczają poza zakres zaskarżonej decyzji, a ponadto Kolegium Odwoławcze nie jest organem właściwym do ich rozpatrzenia.
W skardze wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie A. M. i E. M. wnieśli o zwolnienie od opłaty adiacenckiej w związku z wybudowaniem ulicy wschodniej i przytoczyli ponownie wszystkie argumenty zawarte w odwołaniu.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i wskazał, że fakt poniesienia szkody przez skarżących wskutek opadów atmosferycznych nie stworzył podstaw prawnych do odstąpienia od naliczenia opłaty adiacenkiej oraz przytoczył raz jeszcze argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Stwierdził także, iż odprowadzenie wody z posesji skarżących wykonane przez nich ponad 30 lat temu zostało wybudowane bez pozwolenia i było podłączone do ul.P., a po wybudowaniu kanału burzowego przy ul.W. odprowadzenie to zostało jedynie przepięte do nowo wybudowanego kanału burzowego. Co do zarzutu dotyczącego przyczyn zalania przedmiotowej nieruchomości organ wskazał, że dwukrotnie nieruchomość została zalana wskutek nawalnych opadów atmosferycznych, zalanie posesji w 2003 r. było skutkiem prac mających na celu połączenie kanału sanitarnego nowo wybudowanego w ul.W. do kolektora "C" znajdującego się w ul.P., ale firma wykonująca te roboty wypłaciła skarżącym za szkody wywołane zalaniem posesji stosowne odszkodowanie.
Sąd zważył, co następuje:
Zgodnie z przepisem art.97§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.-Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz.1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153 poz.1270 ze zm./.
Dlatego też właściwym do rozpoznania skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie.
Zgodnie z treścią art.3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi /art. 134 ustawy/.
Skarga jest bezzasadna.
Zgodnie z treścią art.144 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami /tj. z 2000 r. Dz. U. Nr 46 poz.543 ze zm./ właściciele nieruchomości uczestniczą w kosztach budowy urządzeń infrastruktury technicznej przez wnoszenie na rzecz gminy opłat adiacenckich, zgodnie zaś z treścią art.4 pkt 11 cyt. ustawy przez opłatę adiacencką należy rozumieć opłatę ustaloną w związku ze wzrostem wartości nieruchomości spowodowanym budową urządzeń infrastruktury technicznej z udziałem środków Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego albo scaleniem i podziałem nieruchomości, a także podziałem nieruchomości,
W nin sprawie okolicznością bezsporną było, że w 2001 r. została zakończona budowa ul.W. na odcinku od ul.Ż. do ul.P. oraz budowa kanalizacji deszczowej, w całości sfinansowana ze środków Gminy S., a inwestycja ta została przekazana do użytku z dniem odbioru tj. [...] września 2001 r.
Nadto z operatu szacunkowego sporządzonego przez rzeczoznawcę majątkowego z dnia [...] listopada 2002 r. wynikało, że wartość nieruchomości stanowiącej własność skarżących przed wybudowaniem ulicy i kanału deszczowego wynosiła 21440,64 zł , a po wykonaniu inwestycji wynosi 25459,20 zł.
Powyższe okoliczności faktyczne odnoszone do przytoczonych zasad wynikających z przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami obligowały do ustalenia opłaty adiacenckiej, skoro wskutek budowy przedmiotowej drogi nastąpił wzrost wartości nieruchomości skarżących.
Powtórzone w skardze zawarte uprzednio w odwołaniu zarzuty skarżących w żaden sposób nie podważają operatu szacunkowego z dnia [...] listopada 2002 r. i zawartych w nim obliczeń dotyczących wartości przedmiotowej nieruchomości przed budową drogi i po jej realizacji.
Zalewanie przedmiotowej nieruchomości wskutek opadów atmosferycznych jak i przyczyny takiego zalewania nie mogą stanowić podstawy do odstąpienia od ustalenia opłaty adiacenckiej, a ewentualnie mogą rodzić roszczenia odszkodowawcze po wykazaniu, że zalewanie nieruchomości po opadach atmosferycznych ma związek przyczynowo-skutkowy z zawinionym działaniem inwestora przedmiotowej drogi i kanału deszczowego.
Także trudna sytuacja finansowa i zdrowotna skarżących nie może skutkować odstąpieniem od poniesienia przez skarżących opłaty adiacenckiej, bowiem przepisy cyt. ustawy o gospodarce nieruchomościami nie dają podstawy prawnej do takiego odstąpienia. Jedynie, na co zwrócił już uwagę organ odwoławczy, zgodnie z treścią art. 147 tej ustawy opłata adiacencka może być na wniosek właściciela nieruchomości rozłożona na raty roczne płatne w okresie do 10 lat.
Mając na uwadze przytoczone wyżej okoliczności Sąd na zasadzie art.151 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.