II SA/Kr 205/03

II SA/Kr 205/03 - Postanowienie WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2006-07-24
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-01-28
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Aldona Gąsecka-Duda
Anna Szkodzińska /przewodniczący/
Kazimierz Bandarzewski /sprawozdawca/
Symbol z opisem
601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Umorzono postępowanie sądowe
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Szkodzińska Sędziowie WSA Aldona Gąsecka -Duda AWSA Kazimierz Bandarzewski (spr) Protokolant Grażyna Grzesiak po rozpoznaniu w na rozprawie w dniu 24 lipca 2006 r. sprawy ze skargi Z.C. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 30 grudnia 2002r., Nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia umorzyć postępowanie sądowe
Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją z dnia [...].1999 r. nakazał Z. C. przeprowadzenie rozbiórki wiaty drewnianej usytuowanej na nieruchomości położonej w [...] wraz z uporządkowaniem terenu.
Po rozpatrzeniu odwołania wniesionego od tej decyzji, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...].1999 r. utrzymał decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].1999 r. w mocy. Decyzja organu odwoławczego została zaskarżona do Naczelnego Sądu Administracyjnego-Ośrodka Zamiejscowego
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] wezwał w dniu [...].2002 r. Z. C. do wykonania w ciągu 14-dni obowiązku rozbiórki wiaty drewnianej, usytuowanej na działce w miejscowości [...] wraz z pouczeniem o możliwości zastosowania środków w przypadku nie wykonania tego obowiązku. Jednym ze wskazanych środków była grzywna w celu przymuszenia.
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] postanowieniem z dnia [...].2002 r. nałożył - działając na podstawie art. 20 § l pkt 4, art. 119, art. 121 §2, § 4 i § 5 oraz art. 122 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. z 1991 r. Dz. U. Nr 36, póz. 161 ze zm.) - na Z.C. grzywnę w wysokości [...] zł celem przymuszenia wykonania obowiązku wynikającego z wystawionego w dniu [...].2002 r. tytułu wykonawczego, a polegającego na rozbiórce wiaty drewnianej usytuowanej na nieruchomości położonej w [...] oraz uporządkowaniu terenu po rozbiórce. Grzywnę wymierzono z powodu uchylania się przez zobowiązaną od wykonania tego obowiązku. Dodatkowo obciążono zobowiązaną opłatą w wysokości [...] zł za wydanie ww. postanowienia z dnia [...].2002 r.
Z. C.otrzymała to postanowienie w dniu [...].2002 r. i dnia [...].2002 r. wniosła na nie zażalenie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia 30.12.2002 r. przywrócił składającej zażalenie termin do wniesienia zażalenia, po czym postanowieniem z dnia 30.12.2002 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] 2002 r. nakładające na Z.C. grzywnę w celu przymuszenia w wysokości [...] zł oraz opłatę w kwocie [....]zł.
W uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnił, że decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].1999 r. utrzymano w mocy poprzednią decyzję organu I-instancji w sprawie nakazu rozebrania wiaty drewnianej. Mimo wniesienia skargi na tą decyzję, ani organy administracji, ani sąd administracyjny nie wstrzymał jej wykonalności. Każda zaś decyzja organu odwoławczego jest ostateczna i stąd obowiązek wynikający z tej decyzji podlega wykonaniu. W ocenie organu odwoławczego, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego zastosował właściwe przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Grzywna celem przymuszenia do wykonania obowiązków wynikających z prawa budowlanego jest jednorazowa i nie może przekraczać kwoty [...] zł. Ponieważ przedmiotowa wiata drewniana, objęta decyzjami organów administracji z dnia [...].1999 r. i dnia [...].1999 r. nie została rozebrana, stąd zasadnie wymierzono zobowiązanej grzywnę w wysokości nie przekraczającej granicy określonej w art. 121 § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego doręczono skarżącej w dniu [...].2003 r. i na to postanowienie Z. C. dnia [...].2003 r. wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego-Ośrodka Zamiejscowego domagając się uchylenia tego postanowienia oraz wstrzymania jego wykonania.
W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że organy administracji nie uwzględniły wszystkich istotnych okoliczności w sprawie, w tym wyjaśnień skarżącej z której wynikałoby, iż jest ona osobą chorą, inwalidką 1-grupy posiadającą niską emeryturę i nie ma środków na wykonanie tego obowiązku. Skarżąca uznała, że do czasu rozpatrzenia przez Sąd skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] 1999 r. utrzymującą w mocy decyzję organu I-instancji nakazującą Z. C. przeprowadzenie rozbiórki wiaty drewnianej usytuowanej na nieruchomości położonej w [...] wraz z uporządkowaniem terenu - wydanie postanowienia o nałożeniu grzywny celem przymuszenia do wykonania tego obowiązku jest przedwczesne.
Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, w całości podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu .Odpowiadając na zarzuty zawarte w skardze, organ odwoławczy wyjaśnił, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego postanowienia, a do chwili udzielenia odpowiedzi na skargę Naczelny Sąd Administracyjny-Ośrodek Zamiejscowy nie wstrzymał wykonalności zaskarżonego postanowienia. Zły stan zdrowia skarżącej i inne podniesione w skardze okoliczności nie mają wpływu na prowadzenie postępowania egzekucyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny-Ośrodek Zamiejscowy postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2003 r., sygn. akt II SA/Kr 205/03 wstrzymał wykonanie zaskarżonego postanowienia.
Po wydaniu tego postanowienia, Naczelny Sąd Administracyjny-Ośrodek Zamiejscowy wyrokiem z dnia [...] 2003 r., sygn. akt II SA/Kr 210/00 uchylił decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]1999 r. oraz utrzymaną tą decyzją w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nakazującą Z. C.przeprowadzenie rozbiórki wiaty drewnianej usytuowanej na nieruchomości położonej w [...] wraz z uporządkowaniem terenu.
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] postanowieniem z dnia [...].2005 r. umorzył postępowanie egzekucyjnej w sprawie grzywny celem przymuszenia Z.C. do wykonania obowiązku wynikającego z decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].1999 r.
W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że w związku z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego-Ośrodka Zamiejscowego z dnia 27 maja 2003 r., sygn. akt II SA/Kr 205/03 uchylającym obie decyzje organów administracji z dnia [...].1999 r. i z dnia [...].1999 r., postępowanie egzekucyjne w sprawie wykonania obowiązku nałożonego tymi decyzjami stało się bezprzedmiotowe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarżąca Z. C. w dniu [...] 2003 r. wniosła skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 30 grudnia 2002 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego-Ośrodka Zamiejscowego
Stosownie do art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo b ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a.
W niniejszej sprawie przedmiotem skargi skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jest postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 30 grudnia 2002 r. utrzymujące w mocy zaskarżone zażaleniem postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] 2002 r., na podstawie którego nałożono na skarżącą grzywnę w celu przymuszenia wykonania obowiązku polegającego na rozbiórce wiaty drewnianej usytuowanej na nieruchomości w miejscowości [...].
Po wniesieniu skargi na ww. postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego organ ten postanowieniem z dnia [...] 2005 r. umorzył postępowanie egzekucyjne w sprawie nałożenia grzywny celem przymuszenia do wykonania obowiązku polegającego na rozbiórce wiaty drewnianej usytuowanej na nieruchomości położonej w miejscowości [...]
W związku z powyższym na datę orzekania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w tej sprawie, zaskarżone postanowienie organu odwoławczego, jak i poprzedzające je postanowienie organu I-instancji, utraciły byt prawny. Postępowanie egzekucyjne w tej sprawie, to znaczy w sprawie nałożenia grzywny celem przymuszenia wykonania obowiązku wynikającego z ostatecznej decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] 1999 r., zostało bowiem skutecznie umorzone.
Postępowanie sądowe ma na celu zbadanie legalności zaskarżonego aktu administracyjnego. Ponieważ w tej sprawie postanowienie organu odwoławczego o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia zostało skutecznie wyeliminowane z obrotu prawnego, tym samym postępowanie prowadzone przez Sąd stało się bezprzedmiotowe. Taka sytuacja nakłada zarazem na Sąd obowiązek umorzenia postępowania sądowego na podstawie art. 161 § l pkt 3 P.p.s.a.
Sąd administracyjny nie może bowiem prowadzić kontroli i oceny zgodności z prawem aktu administracyjnego, który na datę orzekania nie funkcjonuje w obrocie prawnym, stanowiłoby to bowiem naruszenie normy kompetencyjnej wyrażonej w art. 3 P.p.s.a.
Stosownie do treści art. 161 § l pkt 3 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn (przyczyny określone w art. 161 § l pkt 1-2 P.p.s.a. nie mają w tej sprawie zastosowania) stało się bezprzedmiotowe. Określenie, iż umorzenie postępowania ma miejsce wówczas, gdy postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe wskazuje zarazem, że ujawnienie istnienia przyczyny umorzenia postępowania dotyczy okresu od wniesienia skargi, aż do rozstrzygania sprawy przez sąd. Taka sytuacja ma miejsce w tej sprawie, w której ww. przyczyna umorzenia postępowania nie istniała w chwili wniesienia przez Z.C. skargi, ale powstała w trakcie postępowania, przed datą wydania w tej sprawie orzeczenia sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w postanowieniu z dnia 18.03.2004 r. (sygn. akt III SA 1600/02, opub. W LEX nr 146542) orzekł, że zawarte w art. 161 § l pkt 3 P.p.s.a. określenie "stało się" oznacza ujawnienie przyczyny, która w chwili wniesienia skargi nie istniała, a wystąpiła dopiero w toku rozpoznania sprawy. Pogląd ten podziela Sąd w tej sprawie.
W związku z powyższym należy uznać, iż w tej sprawie nie ma już podstaw do merytorycznej kontroli zaskarżonego postanowienia i tym samym Sąd nie mógł przeprowadzić pod tym względem kontroli zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego go postanowienia organu I-instancji.
Mając powyższe na uwadze należało, na podstawie art. 161 § l pkt 3 P.p.s.a., w drodze postanowienia umorzyć w tej sprawie postępowanie sądowe.