II SA/Kr 2021/00

II SA/Kr 2021/00 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2004-10-20
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2000-08-19
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Andrzej Irla /przewodniczący/
Joanna Tuszyńska /sprawozdawca/
Małgorzata Brachel - Ziaja
Symbol z opisem
601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Sentencja
WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 października 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia NSA Andrzej Irla Sędziowie : NSA Joanna Tuszyńska (spr.) WSA Małgorzata Brachel-Ziaja Protokolant : Edyta Domagalska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 października 2004r. sprawy ze skargi B. P. na decyzję Wojewody z dnia [...] 2000r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję i utrzymaną nią w mocy decyzję organu pierwszej instancji; II. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącej B. P. kwotę 10 (dziesięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
II S A/Kr 2021/00
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 31.03.1998r , na podstawie art.28 , art.34 ust.4 , art.36 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r Prawo budowlane /Dz.U. Nr 89 poz.414 z późn.zm./ oraz art.104 kpa , po rozpatrzeniu wniosku inwestora, Kierownik Urzędu Rejonowego w S. zatwierdził projekt budowlany z uzgodnieniami : WKZ w T. z dnia 12.12.1997r . Nr decyzji [....] , Opinia Sanitarna Nr [....] z dnia 29.01.1998r , KWSP w T. z dnia 20.01.1998r , BHP [....] i wydał pozwolenie na budowę Komendzie Wojewódzkiej w T. dla inwestycji : rozbudowa i modernizacja budynku głównego w zakresie nadbudowy drugiego piętra w projektowanym poddaszu dla funkcji użyteczności publicznej - Komendy Rejonowej Policji w S .
Przy realizacji inwestycji należy zachować warunki : nadbudowę wykonać zgodnie z załączonym projektem, uwzględnić warunki, zwłaszcza opinii sanitarnej, przy nadbudowie części budynku szczególną uwagę zwrócić na jego wysokość, tak by nie przekroczyła ona 9,78 m.
W uzasadnieniu decyzji podano , że przedłożony wniosek wraz z projektem budowlanym spełnia wymogi do podjęcia stosownej decyzji. W czasie postępowania nie uwzględniono zastrzeżeń S.F. i B.F. odpowiedzi udzielono pismem z dnia [....] .03.1998r.
W odwołaniu od tej decyzji B.P. zarzuciła , że nadbudowa budynku policji do wysokości 9,78 m , z uwagi na istniejącą odległość między głównym budynkiem policji a tarasem jej domu wynoszącą 7 m , przekracza prawnie dozwoloną wysokość.
Nadto podała, że bezprawnie zmieniono wjazd do garaży policyjnych, który poprzednio odbywał się od strony ul. [....] , a obecnie od strony ul. [....], bezpośrednio pod oknami sypialni, w której leży ciężko chory jej ojciec.
Stwierdziła nadto , że nadbudowa znacznie ograniczy dopływ światła do pokoi i na taras , co uniemożliwi normalną egzystencję.
Postanowieniem z dnia 11.05.1998r, wydanym na podstawie art.134 kpa, stwierdzono, że odwołanie B.P. jest niedopuszczalne, gdyż nie brała ona udziału w postępowaniu prowadzonym przez organ I instancji.
Wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 stycznia 2000r sygn. S.A./Rz 1146/98 postanowienie to zostało uchylone.
Decyzją z dnia 24 lipca 2000r znak : [....], na podstawie art.138 § 1 pkt 1 kpa Wojewoda S. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu decyzji wskazał, że inwestor do wniosku o wydanie pozwolenia na budowę dołączył dowód dysponowania nieruchomością na cele budowlane /decyzja z dnia 8.08.1990r i z dnia 24.07.1997r/ , decyzję wzizt ważną do dnia 31.12.199,8 r oraz projekt budowlany.
Po dokonaniu analizy całości akt sprawy, organ odwoławczy stwierdził , że organ I instancji w trakcie prowadzonego postępowania zgromadził wszelkie dokumenty dające podstawę do zatwierdzenia projektu budowlanego oraz udzielenia pozwolenia na budowę.
Pozwolenie zostało , stosownie do treści art.35 prawa budowlanego , wydane w zgodności z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego , zatwierdzonego uchwałą Nr [....] w S. oraz z decyzją wzizt z dnia 24.07.1997r. Działka nr [....] położona jest na terenie o symbolu C l AUC - tereny istniejących i projektowanych obiektów administracyjno-usługowych o znaczeniu ogólnomiejskim , częściowo zabudowane budownictwem jednorodzinnym , z którego część ulegnie likwidacji w związku z realizacją programu usługowego.
Wniosek o wydanie pozwolenia na budowę został wydany w okresie ważności decyzji wzizt , a inwestor wykazał prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.
Organ II instancji podkreślił, że załączony projekt budowlany jest kompletny , posiada niezbędne uzgodnienia i został wykonany przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane.
Odpowiadając na zarzuty odwołania wyjaśnił, że, jak wynika z projektu budowlanego budynek komendy usytuowany jest w odległości od 5,0 do 5,10 m od granicy działki państwa F.
Istniejący budynek mieszkalny państwa F. usytuowany jest w odległości 5,40 m od granicy z działką inwestora.
Poziom najwyższej zacieniającej krawędzi nadbudowywanego budynku policji wynosi 9,80 m , natomiast poziom parapetu okna budynku państwa F. znajduje się na wysokości ok..2,80 m powyżej poziomu posadowienia budynku policji. Takie usytuowanie projektowanej rozbudowy umożliwia naturalne oświetlenie pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi w budynku państwa F. , bowiem spełnione są obowiązujące w tym zakresie wymogi 13 ust. 1 i 2 rozporządzenia z dnia 14 grudnia 1994r w sprawie warunków technicznych. Droga wewnętrzna na terenie działki komendy nie jest przedmiotem zaskarżonej decyzji.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję B.P. podtrzymała zarzuty zgłoszone w odwołaniu. Podniosła, że światło słoneczne na parapet okna od pokoju, w którym przebywa jej ciężko chory ojciec, w dniach przesilenia wiosennego i jesiennego pada tylko przez 2 godziny i 20 minut, podczas gdy przepisy prawa budowlanego / 607 mówią o nasłonecznieniu minimum przez 3 godziny. Podała, że całkowita wysokość nadbudowywanego budynku jest większa niż odległość między budynkiem policji a jej budynkiem, mierząc odległość przy gruncie i wysokość dachu nadbudowywanego budynku. Naruszone są jej interesy przez zwiększony hałas i wibracje. Nadto domagała się zlikwidowania samowolnie wybudowanego masztu nadawczo-odbiorczego.
W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Dodatkowo stwierdziła, że z dokonanej przez organ odwoławczy analizy nasłonecznienia wynika, że budynek komendy nie ogranicza nasłonecznienia pomieszczenia mieszkalnego w budynku przy ul. [....] , którego okno znajduje się w ścianie szczytowej od strony budynku policji. Podnoszone w skardze kwestie dotyczące wibracji , hałasu , emisji spalin i szkodliwego działania masztu antenowego nie mogą być przedmiotem rozpatrywania, gdyż decyzja o pozwoleniu na rozbudowę i modernizację budynku policji nie obejmowała tych zagadnień.
Sąd zważył, co następuje:
Zgodnie z przepisem art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dlatego też właściwym do rozpoznania skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie.
Zgodnie z treścią art.3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania , nie będąc przy tym związanym granicami skargi / art.134 ustawy/.
Treść art.32 prawa budowlanego, w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji, była następująca :
"1. Pozwolenie na budowę lub rozbiórkę obiektu budowlanego może być wydane po uprzednim uzyskaniu przez inwestora, wymaganych przepisami szczególnymi, uzgodnień, pozwoleń lub opinii innych organów.
2. Uzgodnienie, wyrażenie zgody lub opinii, o których mowa w ust. l, powinny nastąpić w terminie 14 dni od dnia przedstawienia proponowanych rozwiązań. Nie zajęcie przez organ stanowiska w tym terminie uznaje się jako brak zastrzeżeń do przedstawionych rozwiązań.
3. Przepis ust. 2 nie dotyczy przypadków, w których stanowisko powinno być wyrażone w drodze decyzji.
4. Pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto:
1) złożył wniosek w tej sprawie w terminie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o zagospodarowaniu przestrzennym,
2) wykazał prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.
Z kolei przepis art.35 prawa budowlanego stanowił, że : "przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza:
1.1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z:
a) miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego i wymaganiami ochrony środowiska,
b) wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu,
c) przepisami, w tym techniczno-budowlanymi,
2) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń,
3) wykonanie projektu przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane.
2. Właściwy organ może badać zgodność projektu architektoniczno-budowlanego z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi i obowiązującymi Polskimi Normami, w zakresie określonym w art. 5.
3. W razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1 i 2, właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin, a po jego bezskutecznym upływie, wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę.
4. W razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 i 2 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.
Przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę organ budowlany zobowiązany był zatem sprawdzić, czy spełnione zostały wymogi zawarte w art. 32, a także warunki zawarte w art. 35 prawa budowlanego. Dopiero w sytuacji spełnienia wskazanych wymagań organ zobowiązany jest do udzielenia pozwolenia na budowę.
Na wstępie należy zaznaczyć , że stosownie do art. 47 ustawy z 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, ustalone w decyzji, wiążą organ wydający pozwolenie na budowę .
Mimo to sprawdzenie o jakim mowa w art.35 prawa budowlanego dotyczyć może zarówno tego , czy po dacie wydania decyzji, przewidzianej w art. 47 ustawy z 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym, nie zaszły zmiany w treści miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego , jak i tego czy planowana inwestycja zgodna jest z , nie zmienionym od tej daty wydania decyzji o wz i zt, planem zagospodarowania przestrzennego. Gdyby w trakcie realizacji kompetencji z art. 35 ust. l pkt la i b Prawa budowlanego organ dostrzegł niezgodność pomiędzy decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu a miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, powinien zainicjować wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu i do czasu rozstrzygnięcia tego zagadnienia zawiesić postępowanie w sprawie wydania pozwolenia na budowę i zatwierdzenia projektu budowlanego, na podstawie art. 97 § l pkt 4 kpa. Nie wolno mu jedynie odmówić wydania pozwolenia na budowę w sytuacji dostrzeżenia takiej sprzeczności , gdyż ostateczną decyzją ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu jest związany.
W przedłożonych aktach administracyjnych brak jest tak rysunku planu jak i opisu obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego , brak jest też innego dokumentu potwierdzającego dokonanie przez organ obowiązkowego sprawdzenia zgodności projektu z planem .
W przedłożonych sadowi aktach brak jest załącznika graficznego do decyzji wzizt.
Nadto, z treści decyzji wzizt z dnia 24.07.1997r wynika, że decyzją tą ustalono warunki obsługi w zakresie infrastruktury technicznej - na warunkach podanych przez dostawców poszczególnych mediów. Żadne warunki w tym zakresie nie zostały wydane.
Nadto, zgodnie z treścią art.34 prawa budowlanego projekt budowlany powinien spełniać wymagania określone w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o zagospodarowaniu przestrzennym.
Zakres i treść projektu budowlanego powinny być dostosowane do specyfiki i charakteru obiektu oraz stopnia skomplikowania robót budowlanych.
Projekt budowlany powinien zawierać: projekt zagospodarowania działki lub terenu, sporządzony na aktualnej mapie, obejmujący: określenie granic działki lub terenu, usytuowanie, obrys i układy istniejących i projektowanych obiektów budowlanych, sieci uzbrojenia terenu, sposób odprowadzania lub oczyszczania ścieków, układ komunikacyjny i układ zieleni, ze wskazaniem charakterystycznych elementów, wymiarów, rzędnych i wzajemnych odległości obiektów, w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej zabudowy terenów sąsiednich.
Stosownie do przepisów rozporządzenia wykonawczego do prawa budowlanego , a w szczególności § 8 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 3 listopada 1998r w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego /Dz.U. Nr 140 poz.906/ projekt zagospodarowania działki lub terenu powinien zawierać część opisową oraz część rysunkową sporządzoną na kopii aktualnej mapy zasadniczej lub mapy jednostkowej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Projekt winien zawierać dane informujące, czy działka lub teren, na którym jest projektowany obiekt budowlany, są wpisane do rejestru zabytków oraz czy podlegają ochronie na podstawie ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a także orientację położenia działki lub terenu w stosunku do sąsiednich terenów i stron świata.
Jak wynika z przedłożonych akt administracyjnych plan zagospodarowania działki został sporządzony na kserokopii mapy sytuacyjno-wysokościowej z 1997r. O ile uznać rysunek z k. [....] projektu za część rysunkową projektu zagospodarowania działki, to nie zawiera on wszystkich wymienionych wyżej elementów. W szczególności odległość budynku skarżącej od granicy działki został wpisany ręcznie, nie wiadomo przez kogo.
Wreszcie, mimo odmiennej oceny organu, przedłożony przez inwestora projekt budowlany jest niekompletny : brak części dotyczącej konstrukcji i brak jest projektów branżowych. W aktach brak jest również części opisowej projektu zagospodarowania działki /o ile rysunek z k.... projektu uznać za projekt zagospodarowania/. Tak więc przedstawione wyżej wymogi nie zostały spełnione .
Ustosunkowując się do zarzutów skarżącej stwierdzić należy , że nie została dostatecznie wyjaśniona kwestia wysokości projektowanego budynku policji. Zgodnie z przepisem 13 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994r w sprawie warunków technicznych , jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie /tekst jednolity - Dz.U. z 1999r Nr 15 poz.140/ , odległość budynku mającego pomieszczenia przeznaczone na pobyt ludzi od innych obiektów powinna umożliwiać naturalne oświetlenie tych pomieszczeń, z zachowaniem przepisów § 57 i 60. Warunek ten uznaje się za spełniony, jeżeli odległość od obiektu przesłaniającego jest:
1) nie mniejsza niż jego wysokość - dla obiektów przesłaniających o wysokości do 55 m włącznie,
2) nie mniejsza niż 55 m - dla obiektów przesłaniających wyższych niż 55 m.
Wysokość obiektu przesłaniającego, o której mowa w ust. 1, liczy się od poziomu dolnej krawędzi najniżej położonych okien budynku przesłanianego do poziomu najwyższej zacieniającej krawędzi obiektu przesłaniającego.
Odległości, o których mowa w ust. 1, mogą być mniejsze, jeżeli będą spełnione inne warunki określone w rozporządzeniu oraz będzie zapewnione, z okna budynku przesłanianego, pole widzenia o kącie 60° w płaszczyźnie poziomej, a obiekt przesłaniający, znajdujący się w tym polu, jest usytuowany w odległości nie mniejszej niż jego wysokość.
Odległości, o których mowa w ust. l, mogą być zmniejszone o połowę w śródmiejskiej zabudowie ,uzupełniającej (plombowej).
Na przekroju A-A znajdującym się w zatwierdzonym projekcie budowlanym wpisano wysokość ll,95m , na rysunku elewacji wejściowej -wysokość 12m , ten ostatni rysunek zawiera ręczny dopisek nanoszący wysokość 9,80m /nie wiadomo przez kogo sporządzony/.
Organ nie wyjaśnił , dlaczego przyjął , że wysokość najwyższej zacieniającej krawędzi nadbudowywanego budynku /rys. K II-..../ wynosi 9,80m.
Wobec powyższego uznać należy , że przy wydaniu zaskarżonej decyzji naruszone zostały przepisy prawa procesowego /art.7 i 77 kpa / oraz art.34 i 35 prawa budowlanego.
Stosownie do treści art.145 § 1 pkt a i c ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd uwzględniając skargę uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy albo inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Dlatego też , na podstawie powołanego wcześniej przepisu i art.135 ustawy orzeczono jak w punkcie I wyroku .
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art.200 ustawy.