II SA/Kr 20/14

II SA/Kr 20/14 - Postanowienie WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2014-04-30
Data wpływu
2014-01-07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Monika Rudzka /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6138 Utrzymanie czystości i porządku na terenie gminy
Hasła tematyczne
Prawo pomocy
Sygn. powiązane
II OSK 2228/14 - Postanowienie NSA z 2014-08-28
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
zwolniono od kosztów , ustanowiono radcę prawnego
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
art. 245 par. 2, art. 246 par. 1 pkt 1 w zw. z art. 258 par. 1 i par. 2 pkt 7
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Sentencja
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. i W. K. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi J. K. i W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 27 listopada 2013 r. nr: [...] w przedmiocie wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi p o s t a n a w i a I) zwolnić skarżących od kosztów sądowych; II) ustanowić dla skarżących radcę prawnego, którego wyznaczy Rada Okręgowej Izby radców Prawnych w K.
Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynęło pismo skarżących J. K. i W. K. o zwolnienie ich od kosztów sądowych oraz ustanowienie na ich rzecz adwokata.
W związku z tym, że wniosek o przyznanie prawa pomocy został złożony bez zachowania przewidzianej prawem formy, skarżącym zostały przesłane formularze "PPF" celem ich wypełnienia i odesłania do tut. sądu w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
W dniu 4 kwietnia 2014 roku wpłynął wypełniony wniosek J. K., zaś w dniu 16 kwietnia 2014 roku wniosek W. K.. Z zakreśleń dokonanych w rubryce 4 formularzy wynika, że skarżący domagają się zwolnienia od kosztów sądowych w całości oraz ustanowienia na ich rzecz doradcy podatkowego.
We wnioskach skarżący oświadczyli, że prowadzą wspólne gospodarstwo domowe. Ich miesięczny dochód brutto wynosi 2.696 zł i stanowi go emerytura J. K. w wysokości 1.276 zł i emerytura W. K. w wysokości 1.420 zł. W skład majątku skarżących wchodzi dom jednorodzinny o powierzchni 87 m² na działce 0,1138 ha oraz nieruchomość rolna wielkości 1,3362 ha, która nie jest uprawiana. Wnioskodawcy nie dysponują zasobami pieniężnymi, ani cennymi przedmiotami o wartości powyżej 3.000 euro.
Uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy skarżący podnieśli, iż są 7..-letnimi emerytami o niskich dochodach i nie stać ich na opłacenie kosztów sądowych i profesjonalnego radcy prawnego. Pobierane świadczenia emerytalne wystarczają na pokrycie kosztów utrzymania małżonków. Ich miesięczne wydatki przedstawiają się następująco: wyżywienie 900 zł, lekarstwa 750 zł i utrzymanie domu z opłatami 1.050 zł.
Do wniosków załączone zostały kopie następujących dokumentów: karty informacyjnej z dnia 3 grudnia 2012 roku dotyczącej leczenia W. K., karty informacyjnej z dnia 14 września 2012 roku dotyczącej leczenia szpitalnego J. K. oraz wyciągu z rachunku bankowego J. K. za okres od 4 stycznia 2014 roku do 3 lutego 2014 roku.
Odnosząc się do wezwania referendarza sądowego o uzupełnienie wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący oświadczyli, iż domagają się zwolnienia od kosztów sadowych oraz ustanowienia radcy prawnego z urzędu. Skarżący potwierdzili, że świadczenia emerytalne są ich jedynym dochodem. Zdarzało się im wcześniej oszczędzanie na jedzeniu i lekarstwach, gdyż nie byli w stanie pokryć wszystkich opłat. Sytuacja uległa nieznacznej poprawie po otrzymaniu dodatków pielęgnacyjnych. Do pisma skarżący załączyli kopie dokumentów: trzy wyciągi z rachunku bankowego J. K. za okres od 4 grudnia 2013 roku do 3 stycznia 2014 roku, od 4 stycznia 2014 roku do 3 lutego 2014 roku i od 4 lutego 2014 roku do 3 marca 2014 roku, karty informacyjnej z dnia 14 września 2012 roku dotyczącej leczenia szpitalnego J. K., dwóch decyzji ZUS z dnia 7 maja 2013 roku i 7 czerwca 2013 roku o przyznaniu skarżącym dodatku pielęgnacyjnego, dowodu wpłaty w dniu 21 marca 2014 roku kwoty 71,67 zł należności za wodę, czternastu paragonów za zakup środków spożywczych i lekarstw oraz trzech potwierdzeń zapłaty: za energię kwoty 170,64 zł, za gaz kwoty 25,88 zł oraz usługi [...] kwoty 98,10 zł.
Mając powyższe na uwadze, zważono, co następuje:
Instytucja przyznania prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym ma na celu zapewnienie realizacji prawa do sądu stronie, która ze względu na trudną sytuację finansową nie może ponieść kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie. Przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) następuje w określonych przypadkach. W zakresie całkowitym, gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W zakresie częściowym zaś, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny. Przez uszczerbek utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, o którym mowa we wskazanym przepisie, należy rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony skarżącej, w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych.
W niniejszej sprawie skarżący domagają się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie w całości od kosztów sądowych oraz ustanowienia na ich rzecz kwalifikowanego pełnomocnika z urzędu.
W ocenie orzekającego skarżący uwiarygodnili w sposób wystarczający, że spełniają przesłanki przyznania prawa pomocy w pełnym zakresie. Skarżący J. K. i W. K. są 7..- letnimi emerytami. Źródłem ich utrzymania są świadczenia emerytalne wraz z dodatkiem pielęgnacyjnym w łącznej wysokości 2.696zł (1.276 zł i 1.420 zł). Z oświadczeń skarżących potwierdzonych dokumentami źródłowymi wynika, że całość uzyskiwanych dochodów przeznaczana jest na pokrycie kosztów ich koniecznego utrzymania i leczenia. Skarżący nie dysponują żadnymi oszczędnościami, ani przedmiotami wartościowymi, które mogłyby zostać spieniężone. Saldo ich rachunku bankowego jest ujemne, na dzień 3 marca 2014 roku wynosiło -8,45 zł. W takiej sytuacji wygospodarowanie nawet niewielkich kwot na opłaty sądowe, czy wynagrodzenie pełnomocnika, jest bardzo utrudnione.
Biorąc powyższe pod uwagę uznano, że w przedmiotowej sprawie zachodzą przesłanki do przyznania skarżącym prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie w całości od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego z urzędu, dlatego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a.