II SA/Kr 1947/03

II SA/Kr 1947/03 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2006-11-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-08-11
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Aldona Gąsecka-Duda
Mariusz Kotulski /przewodniczący sprawozdawca/
Piotr Głowacki
Symbol z opisem
615  Sprawy zagospodarowania przestrzennego
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Sentencja
WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 listopada 2006r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Mariusz Kotulski (spr) Sędziowie WSA Aldona Gąsecka -Duda WSA Piotr Głowacki Protokolant Grażyna Grześiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 listopada 2006 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] ., nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu I uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzje organu I instancji, II zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. na rzecz skarżącego J. K. kwotę 10 zł ( dziesięć złotych ) tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Działając na wniosek M.G. i M.G. o wydanie decyzji w.z. i z.t. Wójt Gminy K. decyzją z dnia [...] nr [...] orzekł o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji - rozbudowa budynku mieszkalnego na działce nr [...] we wsi B W uzasadnieniu organ I instancji powołał się na zgodność planowanej inwestycji z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego Gminy K. zatwierdzonego uchwałą nr [...] z dnia [...] Rady Gminy K. (publ. w Dz. Urz. Woj. ... nr ... poz....).
Odwołanie od powyższej decyzji wnieśli: J.K., W.K. ,S.K. oraz E.K. zarzucając, iż w toku postępowania wnosili zastrzeżenia, na które nie otrzymali odpowiedzi, a w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji podano, że strony nie wnosiły żadnych uwag i zarzutów: na przedmiotowej działce jest realizowana samowola budowlana; granice pomiędzy działkami nr [...] a [...] są sporne; mapa 1:5000 jest nieczytelna i niezrozumiała; działka nr [...] nie jest objęta planem zagospodarowania przestrzennego; załącznik nr [...] do zaskarżonej decyzji nie jest podpisany oraz że strona postępowania B.K. nie została zawiadomiona o wydaniu zaskarżonej decyzji.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. po rozpatrzeniu odwołania J.K. od w/w decyzji Wójta Gminy K. z dnia [...] nr [...] wydanej w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla w/w inwestycji - decyzją z dnia [...] działając na podstawie art. 42 ustawy z dnia 7.07.1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U.nr 89 poz.415 z późn. zm.) oraz art.138 § 2 kpa uchyliło zaskarżoną decyzję w całości przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przed organem I instancji. W uzasadnieniu wskazano, iż zaskarżona decyzja pomija pewne z obligatoryjnych elementów określonych w art. 42 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym. Tymczasem ustalone w decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu warunki wiążą organ wydający pozwolenie na budowę, zgodnie z treścią art. 47 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym. Wskazano także, że w ogóle nie uwzględniono zaleceń Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. , które już raz zajmowało się przedmiotową sprawą - w decyzji ostatecznej z dnia [...]., znak [...]. Decyzja ta uchyliła poprzednią decyzję w.z. i z.t. wydaną w sprawie budowy budynku mieszkalnego na działce nr [...] przez M i M. G.
Po ponownym rozpoznaniu sprawy Wójt Gminy K-L. decyzją z dnia [...]nr [...]. znak [...] ustalił - na wniosek M. i M.G. - warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji p.n. ..budowa budynku mieszkalnego" na działce nr [...] położonej w B. gm. K. W uzasadnieniu decyzji organ l instancji wskazał, iż planowana inwestycja jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Organ wskazał także, iż uzupełnił postępowanie zgodnie z zaleceniami zawartymi w decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] roku.
Odwołanie od powyższej decyzji złożyli: J.K., W.K. S.K., B.K. E.K. oraz M.K. wskazując, iż: "w planie zagospodarowania przestrzennego działki nr [...] jest ujęta nasza działka"; uniemożliwiono w dniu [...] 2002 roku w Urzędzie Gminy zapoznanie się z aktami sprawy, z wnioskiem o wydanie decyzji, planem zagospodarowania przestrzennego i wszystkimi mapami. Dodatkowo skarżący wskazali, że mają zastrzeżenia do map w skali 1:500, gdyż nie odpowiadają rzeczywistości w terenie; w rejestrze gruntów powierzchnia należących do skarżących działek nr [...] i [...] została pomniejszona na rzecz powierzchni działki należącej do inwestorów7; granica pomiędzy działkami nr [...] i [...] na załączonej do zaskarżonej decyzji mapie sytuacyjno - wysokościowej wykreślona jest nieprawidłowo. Skarżący podniósł także, iż B.K. po raz kolejny nie została powiadomiona o wydaniu zaskarżonej decyzji i nie mogła zapoznać się z aktami sprawy.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. , po rozpatrzeniu odwołania J.K. od w/w decyzji działając na podstawie art. 40, art. 44, art. 67 ust. l i la ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 1999 r., nr 15. poz. 139 z późn. zm.) oraz na zasadzie art. 138 § l pkt l Kpa decyzją z dnia [...] znak: [...] utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy.
Organ II instancji w uzasadnianiu przedmiotowej decyzji podniósł, iż inwestycja polegająca na budowie domu mieszkalnego wraz z infrastrukturą na działce nr [...] w B. jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obowiązującego dla przedmiotowego terenu. Mianowicie - zgodnie z przedłożonym w aktach sprawy wypisem i wyrysem z planu miejscowego - działka ta jest położona w obszarze oznaczonym w planie symbolem [...] tj. terenie budownictwa mieszkaniowego jednorodzinnego w pasie zabudowy wokół drogi gminnej. Zgodnie z art. 43 cyt. ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym - nie można odmówić ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli zamierzenie jest zgodne z przepisami prawa i ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
W ocenie organu odwoławczego decyzja organu l instancji zawiera wszystkie elementy wskazane w art. 42 ust. l ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym.
Do decyzji został dołączony załącznik graficzny - mapa sytuacyjno - wysokościowa w skali 1:500 z prawidłowo zaznaczonym terenem inwestycji na działce nr [...] należącej do inwestorów.
Odnosząc się do zarzutów skarżącego - Kolegium wskazało, iż decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania przestrzennego nie rodzi praw do terenu i nie narusza prawa własności osób trzecich (art. 46 ust. 2 cyt. ustawy), tym samym - wszelkie zarzuty odwołującego J.K. dotyczące nieprawidłowości w zapisach w ewidencji gruntów i budynków, a także - nieprawidłowego rozgraniczenia nieruchomości nie mogą stanowić przedmiotu niniejszego postępowania i nie mogą być w nim rozpatrywane. Zdaniem organu II instancji przedmiotowe postępowanie dotyczy bowiem jedynie określenia zgodności planowanej inwestycji z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, przy czym inwestor nie musi się nawet wykazać prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Kwestia ta będzie dopiero rozpatrywana na etapie postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę, które - zgodnie z przepisem art. 28 i następnymi Prawa budowlanego - jest w przypadku przedmiotowej inwestycji wymagane. Mapa stanowiąca załącznik do zaskarżonej decyzji jest sporządzona przez uprawnionego geodetę i odzwierciedla stan zawarty w ewidencji gruntów i budynków. Organ odwoławczy odnosząc się do podnoszonego przez skarżącego braku wniosku inwestora, wskazał, iż po uchyleniu poprzedniej decyzji organu l instancji decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] - postępowanie nie toczy się od nowa. lecz toczy się nadal - tzn. na podstawie pierwotnego wniosku inwestora. W omawianym przypadku jest to wniosek z dnia [...]2001 roku. W tym zakresie -ponowne wnioski składane przez inwestorów (z dnia [...] 2002 roku) winny być traktowane przez organy administracyjne jako pisma strony w przedmiotowej sprawie podtrzymujące pierwotnie złożony wniosek. "Ewentualny ich brak nie skutkuje zatem bezprzedmiotowością postępowania."
W zakresie braku powiadomienia wszystkich stron postępowania - Kolegium podnosi, iż w aktach niniejszej sprawy znajdują się zwrotne potwierdzenia odbioru decyzji wszystkich stron postępowania według - tj. współwłaścicieli działki nr [...] (J.K., Pan S.K. , E.K.. Pan W.K. , K.Z. . M.K. oraz B.K. ), współwłaścicieli działki nr [...] (M. i M.G. ) właściciela działki nr [...] (H.P. ) oraz właściciela działki nr [...] (Gmina K.-L.). Jeżeli chodzi o doręczenie zaskarżonej decyzji B.K. - Kolegium stanęło na stanowisku, iż skierowanie doręczanych pism na adres B.K. i błędne wskazanie jej nazwiska panieńskiego, przy czym zawiadomienie o wszczęciu postępowania zostało odebrane przez męża B.K. a zaskarżona decyzja przez sąsiada - wypełnia przesłanki skutecznego doręczenia w trybie art. 43 Kpa.
Postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie zostało wszczęte na skutek skierowanej do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie skargi J.K. z [...] 2003 r. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak:[...].
Skarżący wniósł o uchylenie powyższej decyzji, ewentualnie o stwierdzenie jej nieważności oraz o wstrzymanie jej wykonania.
Skarżący w uzasadnieniu skargi podniósł, iż przedmiotowa decyzja została wydana z naruszeniem prawa, tj. art.42 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym oraz art. 107 k.p.a. Nadto skarżący ponowił wcześniejszy zarzut, iż w rejestrze gruntów powierzchnia należących do skarżącego działek została pomniejszona na rzecz powierzchni działki należącej do inwestorów, a załączone mapy są wykreślone nieprawidłowo. Skarżący podniósł, iż "wbrew opinii wyrażonej w zaskarżonej decyzji stanowi to naruszenie interesu osób trzecich, o którym mowa w art. 42 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, albowiem decyzja winna określać, iż inwestycja może się rozpocząć jedynie w przypadku ostatecznego ustalenia granic nieruchomości pomiędzy Inwestorem a skarżącym." Zdaniem skarżącego wydanie decyzji bez ustalenia ostatecznej i prawidłowej granicy obydwu nieruchomości może wręcz uniemożliwić badanie interesu osób trzecich, albowiem w zaskarżonej decyzji nie stwierdzono czy późniejsze wytyczenie granic zgodnie z ich prawidłowym przebiegiem będzie bez znaczenia dla inwestycji w tym miejscu. Skarżący stwierdza, iż w decyzji w ogóle pominięto wymagania dotyczące ochrony osób trzecich.
Ponadto J.K. podniósł w skardze, iż w zaskarżonej decyzji nie wskazano w sposób prawidłowy warunków obsługi w zakresie infrastruktury technicznej i komunikacji. Stosownie do art. 42 ust l pkt 4 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym - treść uzgodnień winna być wpisana w decyzji.
W dalszej kolejności skarżący zarzucił przedmiotowej decyzji naruszenie art. 107 k.p.a. przez niedochowanie ustawowych elementów decyzji tj. uzasadnienia faktycznego i prawnego (107 k.p.a.). Skarżący argumentował swoje stanowisko tym, że organ administracyjny nie wyjaśnił. z jakich przyczyn uznał inwestycje za zgodną z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego wobec pominięcia istotnych elementów jakie powinna zawierać taka decyzja.
W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie i potrzymał swoje stanowisko oraz argumentacje zastosowaną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Postanowieniem z dnia [...].2003r.. sygn. akt II SA/Kr 1947/03 Naczelny Sąd Administracyjny - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z przepisem art.97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawię - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Właściwym do rozpoznania skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie.
Zgodnie z treścią art. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak /wiązany granicami skargi oraz powołaną podstawą prawną W ramach tej kognicji Sąd bada. czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania.
W tym kontekście Sąd uwzględnił wniesioną skargę, aczkolwiek w zasadzie z całkowicie innych przyczyn, niż te które podniesione zostały w samej skardze.
Rozpoznając przedmiotową sprawą przede wszystkim wskazać należy na błędy
procesowe organów obu instancji popełnione w toku prowadzonego przez nie postępowania administracyjnego.
Na wstępie podzielić należy ocenę Kolegium wyrażoną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, iż pomimo składania przez inwestorów kolejnych wniosków o wydanie decyzji w.z. i z.t. mamy do czynienia z jedną sprawą administracyjną związaną z ustaleniem warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla tej samej inwestycji mającej być zlokalizowaną na działce nr [...] w B. Gmina K-L. . Składanie przez inwestorów kolejnych wniosków o wydanie decyzji w.z. i z.t. i ich rejestrowanie przez organ I instancji jako odrębnych spraw administracyjnych oraz kolejne zawiadamianie o wszczęciu nowych postępowań w tym zakresie, nie tylko niepotrzebnie gmatwa stan faktyczny sprawy, lecz nie służy jej prawidłowemu rozstrzygnięciu. W konsekwencji zasadnie Kolegium przyjęło, iż postępowanie administracyjne w przedmiotowej sprawie toczy się na podstawie pierwotnego wniosku inwestora, a kolejne wnioski składane przez inwestorów (z [...]2001r., [...].2001 r., [...]2002r.) winne być traktowane w przedmiotowej sprawie przez organy administracyjne jako pisma procesowe podtrzymujące (uzupełniające) pierwotnie złożony wniosek. Kolegium wskazało przy tym. iż owym pierwotnym wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu jest wniosek inwestora z [...]2001 r. W kontekście tym wskazać należy, iż wniosek ten jest podpisany tylko przez M.G. (prawdopodobnie, gdyż przy podpisie brak imienia). Dopiero kolejne pisma (złożone wnioski z [...].2001 r. i [...].2001 r.) ów brak uzupełniają.
Jeżeli zatem organ odwoławczy potraktował przedmiotowe postępowanie administracyjne jako jedną całość - wszczęte wnioskiem z dnia [...]2001r. - to podnieść należy, iż w aktach administracyjnych (k.[...]) tego postępowania znajduje się postanowienie Wójta Gminy K.-L. z dnia [...], nr [...]. o zawieszeniu postępowania w sprawie wydania decyzji w.z. i z.t. na budowę "budynku mieszkalnego na dz. nr [...] B. przez M. , M.G. B. do czasu wyjaśnienia sprawy przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu k. - ziemskiego." W aktach sprawy brak jest natomiast postanowienia organu prowadzącego przedmiotowe postępowanie administracyjne o jego podjęciu. A skoro nie sposób jednoznacznie stwierdzić, iż postępowanie to nie zostało prawidłowo podjęte, to uznać należy, iż nadal pozostaje ono pod względem formalnym zawieszone. Ani organ I instancji, ani też Kolegium w swoich kolejnych decyzjach (z [...] i [...]) nie ustosunkowały się do tej istotnej kwestii formalnej - nie wyjaśniły jej a jest to przeszkoda w prowadzeniu postępowania administracyjnego.
Fakt ten zasługuje o tyle na podkreślenie, że zawieszenie postępowania związane było ze stwierdzoną przez organ nadzoru budowlanego samowolą budowlaną realizowaną przez M. i M.G. na działce nr [...] we wsi B. - postanowienie PINB z [...]. nr [...]. Dopóki zatem organy nadzoru budowlanego nie zakończą postępowania i w sposób jednoznaczny nie zostanie wyjaśniona kwestia samowoli budowlanej na działce nr [...] we wsi B. organy prowadzące postępowanie w sprawie wydania decyzji w.z. i z.t. winny powstrzymać się od jej wydania i zawiesić postępowanie. Nie można bowiem ustalać warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, czy tez wydać pozwolenia na budowę na obiekt, który został lub jest realizowany w warunkach samowoli budowlanej. W przeciwnym wypadku mielibyśmy do czynienia z sytuacją obejścia prawa, lekceważeniem obowiązujących w tej mierze przepisów prawnych oraz wynikającą z tych zaszłości niedopuszczalną legalizacja samowoli budowlanej. Twierdzenie organu I instancji iż decyzja PINB dla powiatu k. - ziemskiego w K. z [...], nr [...] kończy postępowanie w przed tym organem nie jest niczym uzasadnione, a sama decyzja odnosi się do zaniechania robót budowlanych, a nie do oceny wybudowanego lub będącego w budowie obiektu budowlanego albo jego części bez wymaganego pozwolenia na budowę.
W aktach administracyjnych sprawy znajduje się na k.[...] tomu [...] pełnomocnictwo z dnia [...]2001 r. udzielone przez inwestorów – M.G. i M.G. -radcy prawnemu B.S. do reprezentowania ich w sprawach dotyczących wydanie decyzji w.z. i z.t. oraz pozwolenia na budowę na działce nr [...] położonej we wsi B. w postępowaniu administracyjnym we wszystkich instancjach. W aktach sprawy brak jest jednocześnie dokumentu informującego o odwołaniu tego pełnomocnictwa lub o jego wypowiedzeniu. Zatem wszelkie orzeczenia w przedmiotowej sprawie winny być kierowane również do ustanowionego w sprawie pełnomocnika inwestorów. Tymczasem decyzja organu l instancji oraz zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. nie zostały prawidłowo skierowane do pełnomocnika stron - co stanowi m.in. naruszenie art. 10 k.p.a.
Odnośnie decyzji organu I instancji z [...] wskazać należy, iż załączniki graficzne do tej decyzji nie zostały podpisane przez tą samą osobę, która podpisała decyzję i załącznik opisowy nr [...](co już samo w sobie jest wystarczającą przesłanką do uchylenie tejże decyzji), a linie rozgraniczające teren inwestycji nie zostały prawidłowo wskazane. Po pierwsze trudno mówić o mapie w skali 1:5000 gdyż zamieszczona kserokopia nie zawiera żadnych elementów umożliwiających jej identyfikacja jako mapę (brak metryki mapy, wskazania kto i kiedy ją sporządził oraz podania skali itp.), a zakreślone na [...] miejsce jest zbyt małe i niewyraźne by przyjąć, iż wyznacza ono prawidłowo (precyzyjnie) linie rozgraniczające teren inwestycji. Natomiast na mapie w skali 1:500 w ogóle brak jest wskazania linii rozgraniczających teren inwestycji. Zaznaczono na niej teren do zainwestowania, linię rozgraniczająca drogę oraz linie zabudowy. Brak jest natomiast linie rozgraniczających teren inwestycji obejmującej zgodnie z wnioskiem całą działkę nr [...] we wsi B. W szczególności nie można utożsamiać linii terenu do zainwestowania (obejmującymi część działki nr [...]) z liniami rozgraniczającymi teren zabudowy (obejmującymi całą działkę nr [...] a więc także teren nie przeznaczony do zabudowy).
Dodać także należy, iż inwestorzy w swoim wniosku z [...].2002r. sprecyzowali zakres inwestycji i wnosili o wydanie decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu tylko dla budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego z poddaszem użytkowym, bez podpiwniczenia, z garażem w części parterowej. Jednak decyzja organu I instancji z [...] ustala warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji pod nazwą budynek mieszkalny. A zatem bez odniesienia się co do zlokalizowania na parterze budynku wnioskowanego garażu. Zakres rozpatrzenia sprawy nie odpowiada zakresowi wniosku. Co więcej sprzecznie do sentencji cyt. wyżej decyzji w załączniku opisowym nr [...] mowa jest o budowie budynku mieszkalnego wraz z infrastrukturą techniczną. Na żadnym ze złożonych wniosków inwestorzy nie wnosili o ustalenie warunków zabudowy dla infrastruktury technicznej.
Ponieważ w aktach administracyjnych sprawy brak jest stosownego wypisu z części tekstowej obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy K.-L. Sąd nie jest w stanie dokonać kontroli prawidłowości uznania zgodności planowanej inwestycji z postanowieniami tego planu.
Jeżeli chodzi o zaskarżoną decyzję Kolegium to podnieść należy, iż odwołanie od decyzji organu I instancji z [...] wnieśli: J.K. , W.K. . S.K. . B.K. . E.K. oraz M.K. tymczasem jak wynika z treści decyzji Kolegium rozpatrzyło jedynie odwołanie J.K.
Podsumowując ocenę prowadzonego w przedmiotowej sprawie postępowania administracyjnego, stwierdzić należ), iż prowadzone było ono przez organ I instancji w sposób nieudolny, wadliwy - na co już w swoich poprzednich decyzjach zwracało uwagę SKO w K. - wskazuje to na rażąco niski poziom znajomości obowiązującego prawa materialnego, a co więcej podstawowych przepisów z zakresu procedury administracyjnej przez osobę prowadzącą to postępowanie administracyjne w organie I instancji. Tym samym w pełni znajduje zastosowanie w przedmiotowej sprawie zastosowanie art. 20 ustawy z dnia 12.10.1994r. o wydaniu przez prezesa SKO postanowienia sygnalizacyjnego. Prowadzenie (de facto prostego) postępowania administracyjnego w taki sposób oraz przez tak długi okres czasu jest wysoce naganne i w sposób oczywisty podważa zaufanie obywateli do organów państwa.
Odnośnie zarzutów skarżącego stwierdzić należy, iż są one w zasadzie bezzasadne. Naruszenia art.42 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym w przedmiotowej sprawie można upatrywać jedynie w braku właściwego załącznika graficznego - na co wyżej już wskazano. Kwestie związane z ewentualnym pomniejszeniem powierzchni działek skarżącego w ewidencji gruntów oraz przebiegiem granic pomiędzy poszczególnymi działkami nie mają żadnego znaczenia dla ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Podnieść należy, iż Kolegium kilkakrotnie bezskutecznie wyjaśniało tę kwestię skarżącemu. Skoro skarżący kwestionuje przebieg granic pomiędzy działkami winien wszcząć odrębne postępowanie o rozgraniczenie. Podobnie winien zwrócić się do właściwego organu prowadzącego ewidencję gruntów o wyjaśnienie kwestii zapisów zawartych w tej ewidencji. Natomiast w żadnym wypadku kwestie te nie mają wpływu i tym samym nie mogą tamować postępowania o wydanie decyzji w.z. i z..t. a organy administracyjne nie mogą w ramach tego postępowania wyjaśniać i rozstrzygać zarzutów skarżącego co do przebiegu granic, czy powierzchni działek wpisanych do ewidencji. Czynienie zatem zarzutu z tego iż organy w przedmiotowym postępowaniu nie ustaliły przebiegu granic w terenie oraz nie wyjaśniły dlaczego pomniejszono powierzchnię działek w ewidencji gruntów jest bezpodstawne. Podobnie nie znajdujące potwierdzenia w stanie faktycznym są twierdzenia skarżącego, że w decyzji w ogóle pominięto wymagania dotyczące ochrony osób trzecich oraz naruszenia art.42 ust. l pkt4 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym. Zarówno organ I instancji jak i SKO odniosły się w uzasadnieniach swoich decyzji do zarzutów skarżącego podniesionych w toku postępowania administracyjnego.
Jeżeli zaś chodzi na zarzut naruszenia art. 107 k.p.a. to organy administracyjne w swoich uzasadnieniach wyjaśniły nader jasno dlaczego uznają planowaną inwestycję za zgodną z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i dlaczego podnoszone wciąż te same zarzuty skarżącego nie mogą być uwzględnione w przedmiotowym postępowaniu administracyjnym. W konsekwencji nie można zatem zarzucić organom w tym zakresie naruszenia art. 107 k.p.a.
Podsumowując stwierdzić należy, że wydanie decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu nastąpiło z naruszeniem prawa materialnego i przepisów postępowania, które miały wpływ na wynik sprawy, a zatem w stopniu powodującym konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji na podstawie art. 145 § l pkt l lit. ..a" i ..c" ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art.200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.