II SA/KR 1942/02

II SA/Kr 1942/02 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2005-05-18
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2002-07-26
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Bożenna Blitek /przewodniczący/
Grażyna Danielec /sprawozdawca/
Piotr Lechowski
Symbol z opisem
619  Stosunki pracy i stosunki służbowe, sprawy z zakresu inspekcji pracy
Skarżony organ
Komendant Policji
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Bożenna Blitek Sędziowie NSA Grażyna Danielec (spr.) NSA Piotr Lechowski Protokolant Dorota Hajto po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 maja 2005r sprawy ze skargi G.W. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 3 lipca 2002r. Nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia odwołania od opinii o służbie -skargę oddala-
Uzasadnienie
Komendant Wojewódzki Policji decyzją z dnia 3 lipca 2002 r. Nr [...] na podstawie art. 46 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (tekst jednolity: Dz. U. Nr 7 z 2002 r., poz. 58), w związku z § 24 ust. 3 pkt 2 zarządzenia nr 29 Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 11 czerwca 1997 r. w sprawie przebiegu służby, praw i obowiązków policjantów, zawieszania w czynnościach służbowych oraz zaliczania okresów służby i pracy do wysługi lat uwzględnianej przy ustalaniu wzrostu uposażenia zasadniczego - nie uwzględnił odwołania od opinii o służbie z dnia 20 maja 2002 r. wydanej przez Komendanta Powiatowego Policji dot. mł. asp. w stanie spoczynku – G. W.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy stwierdził, że do Komendy Wojewódzkiej Policji wpłynęło, złożone w terminie, odwołanie mł. asp. w stanie spoczynku – G. W- byłego detektywa Sekcji Dochodzeniowo-Śledczej KPP, od opinii o służbie z dnia [...] 2002 r., wydanej przez Komendanta Powiatowego Policji. W odwołaniu wymieniony zarzucił, że dopiero w dniu [...] 2002 r. doręczono mu rozkaz personalny nr [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji zwalniający go ze służby z dniem [...] 2002 roku, podczas gdy zgodnie z 110 kpa decyzja wiąże organ administracji I i II instancji oraz jego, jako stronę dopiero od dnia jej doręczenia. Ponadto jego zdaniem niezgodnie z § 23 ust. 3 zarządzenia nr 29 MSWiA z dnia 11 czerwca 1997 r. w sprawie przebiegu służby, praw i obowiązków policjantów, zawieszania w czynnościach służbowych oraz zaliczania okresów służby i pracy do wysługi lat uwzględnianej przy ustalaniu wzrostu uposażenia zasadniczego, zawarto w wym. opinii informację o jego zawieszeniu w czynnościach służbowych. Nie zawarto w niej natomiast informacji o ukończeniu przez niego 5 semestrów studiów w Wyższej Szkole Policji w Szczytnie, co jest według niego potwierdzeniem nabycia kwalifikacji zawodowych w zakresie służby, którą pełnił.
Po rozpoznaniu odwołania organ II instancji stwierdził, że przywołanie przez G. W. art. 110 kpa jako podstawy do kwestionowania nowej daty zwolnienia ze służby tj. dnia [...] 2002 r., jest bezpodstawne. Przepis ten określa, bowiem tylko związanie organu administracji wydaną decyzją, od momentu doręczenia lub zapoznania z nią strony, jak też wyznacza datę wejścia decyzji do "obrotu prawnego". Nie warunkuje jednak jej prawomocności. Tym samym należy uznać, iż data zwolnienia policjanta ze służby zawarta w rozkazie personalnym nr [...] została określona prawidłowo i taka data winna być zamieszczona w opinii o służbie. Odnosząc się do kolejnego zarzutu organ podniósł, że § 23 ust. 3 cyt. zarządzenia nr 29 MSWiA z dnia 11 czerwca 1997 roku wymienia jedynie informacje, jakie "szczególnie" powinna zawierać opinia o służbie. Zatem informacje te nie stanowią zamkniętego katalogu, lecz mogą być uzupełniane o informacje dodatkowe. Zapis zamieszczony w opinii o służbie, wskazujący że G. W. "...Od dnia [...] 2001 roku do dnia [...] 2002 roku nie wykonywał obowiązków służbowych wobec zawieszenia w czynnościach służbowych..." polega na prawdzie i nie ma podstaw, aby go usunąć. Zdaniem organu żądanie zamieszczenia w opinii o służbie informacji, iż G. W. ukończył 5 semestrów Wyższej Szkoły Policji w Szczytnie nie znajduje uzasadnienia. Wymieniony nie nabył bowiem z tego tytułu żadnych kwalifikacji. Dopiero ukończenie studiów na wymienionej uczelni jest równoznaczne z nabyciem kwalifikacji zawodowych oficerskich.
Na powyższą decyzję skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł G W.
Skarżący zarzucił, że zaskarżona decyzja nie uwzględniła jego odwołania od opinii służbowej, a wnosił on o umieszczenie zapisu o ukończeniu 5 semestrów w Wyższej Szkole Policji w Szczytnie, a nie zgadzał się na zamieszczenie, co uczyniono, informacji o jego zawieszeniu w czynnościach służbowych. Nadto zdaniem skarżącego błędna jest w opinii data jego zwolnienia ze służby. Nadto podniósł naruszenie art. 97 § 1 pkt 4 kpa przez niezawieszenie postępowania do czasu rozpoznania jego skargi na decyzję o zwolnieniu ze służby przez NSA. Zarzucił również, że decyzję wydał pracownik, który winien być wyłączony od rozpoznania sprawy, gdyż był świadkiem w jego sprawie W uzupełnieniu skargi zarzucił, że nieuprawniona osoba wydała decyzję w II instancji.,
W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko zawarte w motywach zaskarżonej decyzji.
W związku z wejściem w życie z dniem 1 stycznia 2004 r. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), z mocy z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) do rozpoznania skargi wniesionej przed 1 stycznia 2004 r. właściwy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Sąd Administracyjny bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego, nie będąc w sprawowaniu tej kontroli związany granicami skargi (art 3 § 1 i art. 134 § 1 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania.
Odnośnie zarzutów dotyczących informacji wpisanych do opinii o służbie należy podnieść, iż stosownie do treści § 23 pkt 3 Zarządzenia nr 29 Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 11 czerwca 1997r. (Dz. Urz. MSWiA Nr 5, poz. 49) Opinia o służbie powinna zawierać w szczególności:
1} imię, nazwisko, imię ojca, datą i miejsce urodzenia,
2} informacją o okresie służby,
3} charakterystykę kwalifikacji zawodowych zwolnionego,
4} ogólne określenie zakresu powierzonych obowiązków i sposobu wywiązywania się z obowiązków służbowych, nie naruszające przepisów o ochronie tajemnicy państwowej i służbowej,
5} informację o szczególnych osiągnięciach zawodowych oraz o nagrodach i wyróżnieniach,
6} informację o naruszeniach dyscypliny służbowej i karach, które nie zostały zatarte,
7} informacje o podstawie prawnej rozwiązania stosunku służbowego,
8} pouczenie o przysługującym zwolnionemu policjantowi prawie do złożenia odwołania od opinii.
Z wskazanego wyżej wyliczenia, które nie jest pełnym katalogiem informacji, jakie mogą znaleźć się w opinii służbowej zwolnionego ze służby policjanta, wynika, iż sporządzona opinia służbowa nie narusza powołanego przepisu.
M.in. opinia powinna zawierać informacje o karach, które nie zostały zatarte. Niesporne w sprawie jest, iż skarżący był do momentu zwolnienia ze służby i wcześniej zawieszony w czynnościach służbowych, brak zatem jest podstaw do wykreślenia takiego zapisu.
Natomiast odnośnie braku zamieszczenia informacji o ukończeniu przez skarżącego 5 semestrów Wyższej Szkoły Policyjnej w Szczytnie to stwierdzić należy, iż dopiero ukończenie tej szkoły powodowałoby nabycie przez niego wyższych kwalifikacji zawodowych, a zatem brak jest podstaw do zawarcia w opinii służbowej takiej informacji.
Zarzut skarżącego dotyczący naruszenia art. 97 § 1 pkt 4 kpa nie jest uzasadniony.
Decyzja z dnia [...] 2002 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji o zwolnieniu ze służby G. W. i ustalająca termin zwolnienia na dzień [...] 2002 r. jest decyzją ostateczną, a zaskarżenie jej do Sądu nie wstrzymuje wykonania decyzji. Rozstrzygnięcie przez Sąd skargi w przedmiocie zwolnienia ze służby nie stanowi zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 kpa dla niniejszego postępowania.
Należy podnieść w tym miejscu że wyrokiem z dnia 18 maja 2005 r. w sprawie do sygn. II SA/Kr 1260/02 skarga G. W. na decyzję z dnia [...] 2002 r. w przedmiocie zwolnienia ze służby z dniem [...] 2002 r. - została oddalona.
Również kolejny zarzut skarżącego, że w sprawie brał udział pracownik nadkom. M. M., który z mocy art. 24 § 3 kpa winien być wyłączony od rozpoznania sprawy, jest chybiony.
Stosownie do treści art. 24 § 1 kpa Pracownik organu administracji publicznej podlega wyłączeniu od udziału w postępowaniu w sprawie:
1) w której jest stroną albo pozostaje zjedna ze stron w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy może mieć wpływ na jego prawa lub obowiązki,
2) swego małżonka oraz krewnych i powinowatych do drugiego stopnia,
3) osoby związanej z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli,
4) w której był świadkiem lub biegłym albo był lub jest przedstawicielem jednej ze stron, albo w której przedstawicielem strony j es t jedna z osób wymienionych w pkt 2 i 3,
5) w której brał udział w niższej instancji w wydaniu zaskarżonej decyzji,
6) z powodu której wszczęto przeciw niemu dochodzenie służbowe, postępowanie dyscyplinarne lub karne,
7) w której jedną ze stron jest osoba pozostająca wobec niego w stosunku nadrzędności służbowej.
§ 2. Powody wyłączenia pracownika od udziału w postępowaniu trwają także po ustaniu małżeństwa (§ 1 pkt 2), przysposobienia, opieki lub kurateli (§ 1 pkt 3).
§ 3. Bezpośredni przełożony pracownika jest obowiązany na jego żądanie lub na żądanie strony albo z urzędu wyłączyć go od udziału w postępowaniu, jeżeli zostanie uprawdopodobnione istnienie okoliczności nie wymienionych w § 1, które mogą wywołać wątpliwość co do bezstronności pracownika.
Powołany przepis wymienia taksatywnie przesłanki wyłączenia pracownika od udziału w sprawie. Żadna z tych przesłanek w sprawie nie zachodziła i nie została przez skarżącego wykazana.
Nadkom. M.M. był przesłuchany w charakterze świadka w sprawie karnej prowadzonej przeciwko skarżącemu, a nie w sprawie dotyczącej opinii o służbie, a zatem w zupełnie innym postępowaniu brak zatem przesłanki do jego wyłączenia.
Kolejny zarzut dotyczy braku uprawnień osoby wydającej decyzję w II instancji do wydania takiej decyzji.. Decyzja z dnia [...] 2002 r. została wydana i podpisana przez I Zastępcę Komendanta Wojewódzkiego Policji
Zgodnie z treścią art. 6 b pkt 5 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji w brzmieniu z daty wydania zaskarżonej decyzji "W razie czasowej niemożności sprawowania funkcji przez komendanta wojewódzkiego Policji, zakres jego zadań i kompetencji rozciąga się na I zastępcą komendanta wojewódzkiego Policji ". Zatem I zastępca komendanta wojewódzkiego mógł wydać zaskarżoną decyzję.
Mając powyższe na uwadze, skoro Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się w sprawie naruszenia prawa przez organy orzekające, należało na mocy art. 151 ppsa orzec jak w sentencji wyroku.