II SA/Kr 1934/11

II SA/Kr 1934/11 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2012-03-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2011-12-21
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Andrzej Irla /sprawozdawca/
Ewa Rynczak
Jacek Bursa /przewodniczący/
Symbol z opisem
6136 Ochrona przyrody
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2008 nr 199 poz 1227
art. 71 , art. 63 , art. 80
Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa Sędziowie : Sędzia NSA Andrzej Irla (spr.) Sędzia WSA Ewa Rynczak Protokolant : Justyna Owczarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 marca 2012 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] " w B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 21 października 2011 r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia skargę oddala.
Uzasadnienie
W dniu 11 stycznia 2011 r. Burmistrz W. wydał decyzję nr [...] o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia (znak: [...]polegającego na "Rozbudowie Wytwórni Mas Bitumicznych na działkach [...] ,[...] [...] [...] [...] [...] ...... obręb [...] gmina W . Decyzja ta. w wyniku złożenia odwołań została uchylona decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] marca 2011 r., (znak: [...], a sprawa została przekazana do rozpoznania przez organ I instancji. W uzasadnieniu tej decyzji organu odwoławczego wskazano, że czynności procesowe podjęte przez organ I instancji zostały przeprowadzone zgodnie z obowiązującymi przepisami, z tym zastrzeżeniem, że akta sprawy powinny zostać uzupełnione o wyrys i wypis z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obowiązującego na terenie objętym przedmiotowym postępowaniem. Nadto podano, że organ I instancji powinien wyjaśnić okoliczności, które spowodowały pominięcie wśród stron postępowania podmiotu władającego działką nr [...]. Kolegium wskazało również, że zasadniczym powodem uchylenia powołanej wyżej decyzji Burmistrza W. z dnia [...] stycznia 2011 r. jest nieustosunkowanie się przez organ I instancji do zarzutów podnoszonych w trakcie rozprawy przeprowadzonej w dniu 5 stycznia 2011 r., a dotyczących wyników raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, który sporządził A.W.. Zastrzeżenia te zostały zawarte w opinii do raportu opracowanej przez zespół pracowników Politechniki [...] a opinia ta została złożona do akt sprawy w dniu 22 lutego 2011 r., a więc już po wydaniu rozstrzygnięcia przez organ I instancji. Niemniej w ocenie składu orzekającego Kolegium - organ I instancji, powziąwszy na rozprawie przeprowadzonej w dniu 5 stycznia 2011 r. informacje o zastrzeżeniach do raportu sporządzonego przez A.W. , powinien był zakreślić termin na złożenie zastrzeżeń w formie pisemnej, a następnie dokonać ich oceny. Ponieważ organ I instancji tego nie uczynił, decyzja Burmistrza W. nr [...] z dnia [...] stycznia 2011 r. o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, sygn. akt [...] - w ocenie składu orzekającego Kolegium w sprawie zakończonej decyzją z dnia [...] marca 2011 r., [...] - została wydana z pominięciem istotnego dowodu w sprawie, a więc z naruszeniem art. 7 kpa.
W ponownie przeprowadzonym postępowaniu Burmistrz W. - uwzględniając uwagi zawarte we wskazanej wyżej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] marca 2011 r., przesłał raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko sporządzony przez A.W. wraz z opinią do tego raportu opracowaną przez zespół pracowników Politechniki [...] do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. oraz Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W. w celu dokonania przez te organy oceny przedłożonych dokumentów.
Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w K. postanowieniem z dnia [...] czerwca 2011 r., sygn. [...] stwierdził brak przesłanek do uznania za dowód w sprawie przedłożonej opinii do raportu opracowanej przez zespół pracowników Politechniki [...] z uwagi na sporządzenie jej z uwzględnieniem nieobowiązujących regulacji normatywnych, a nadto podtrzymał warunki realizacji przedsięwzięcia określone w postanowieniu Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. z dnia [...] listopada 2010 r. (znak [...], a tym samym - na podstawie art. 77 ust. l pkt l ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko -uzgodnił warunki realizacji przedsięwzięcia. Uzasadniając powyższe Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w K. wskazał, że nie dostrzeżono podstaw do zmiany stanowiska zawartego we wskazanym powyżej postanowieniu z dnia [...] listopada 2010 r. , znak: [...] a to dlatego, że planowane przedsięwzięcie nie powoduje ponadnormatywnego oddziaływania na środowisko, w tym na ludzi.
Podobne stanowisko względem opinii do raportu opracowanej przez zespół pracowników Politechniki [...] wyraził w dniu 6 lipca 2011 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w W. wskazując, że opinia opiera się na nieobowiązujących podstawach prawnych, a zawarty w niej zarzut dotyczący braku w raporcie analiz odorowych jest bezzasadny, gdyż ustawodawca nie uregulował standardów zapachowych jakości powietrza. W związku z powyższym Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w W. podtrzymał swoje pozytywne stanowisko wobec planowanego przedsięwzięcia wyrażone w opinii z dnia 3 listopada 2010 r., znak: [...].
Uzasadniając powyższe rozstrzygnięcie Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w W. wskazał, że' planowane przedsięwzięcie nie będzie powodowało ponadnormatywnego oddziaływania na środowisko i zdrowie ludzi.
W toku postępowania Stowarzyszenie Społeczno-Kulturalne "[...]" wskazało, że Burmistrz W. nie powinien podejmować rozstrzygnięcia w sprawie w oparciu o postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. z dnia [...] czerwca 2011 r., albowiem rozstrzygnięcie to zostało podjęte bez przeprowadzenia dodatkowych obliczeń i pomiarów w terenie, a Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w K. - w ocenie Stowarzyszenia [...]" - nie ma "obiektywnego spojrzenia na całokształt okoliczności sprawy".
Decyzją z dnia [...] sierpnia 2011 r., znak [...] Burmistrz W. określił środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na "Rozbudowie Wytwórni Mas Bitumicznych na działkach nr [...] ,[...] [...] .[...] .[....] .... , obręb [...], gmina W. ". W uzasadnieniu powołanej decyzji organ I instancji wskazał, że przedmiotowa inwestycja należy do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, dla których sporządzenie raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko może być wymagane. Rozstrzygnięcie to zostało podjęte z uwzględnieniem zarówno stanowiska Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. , jak i stanowiska Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W. Uzasadniając to orzeczenie organ I instancji stwierdził, że analiza wskazanych powyżej stanowisk organów, a także opinii do raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko opracowanej przez zespół pracowników Politechniki [...] prowadzi do wniosku, że to opracowanie pracowników Politechniki [...] - ze względu na zawartość merytoryczną, a w szczególności brak odniesienia do obowiązującego stanu prawnego w zakresie ochrony środowiska, a także liczne błędy - nie może stanowić materiału dowodowego w przedmiotowej sprawie. Podstawą dyskwalifikacji powołanej wyżej opinii jest - jak argumentuje organ I instancji - sporządzenie jej z uwzględnieniem regulacji normatywnych nieobowiązujących od wielu lat. Wskazany w opinii wymóg uzyskania pozwolenia zintegrowanego - jak podkreślił organ I instancji jest bezzasadny, a to dlatego, że planowane przedsięwzięcie nie jest zaliczone do wymienionych w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 26 lipca 2002 r. w sprawie rodzajów instalacji mogących powodować znaczne zanieczyszczenie poszczególnych elementów przyrodniczych albo środowiska jako całości, instalacji wymagających uzyskania takiego pozwolenia. Bezzasadne są również zawarte w opinii do raportu zarzuty dotyczące braku analiz odorowych w raporcie, a 'to dlatego, że ustawodawca nie wprowadził standardów zapachowych powietrza. Natomiast -jak wskazano w uzasadnieniu decyzji organu I instancji - analiza załączonego do akt sprawy raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko potwierdziła, że został on sporządzony prawidłowo. Między innymi w raporcie w sposób prawidłowy - tzn. uwzględniający referencyjne metodyki modelowania poziomów substancji w powietrzu wydane przez Ministra Środowiska w 2010 r. przedstawiono przewidywane sumaryczne oddziaływanie wszystkich rodzajów emitorów i emisji. Nadto organ I instancji -ustosunkowując się do pozostałych uwag zawartych w decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] marca 2011 r., [...] wskazał, że działka nr [...] znajduje się w użytkowaniu wieczystym Przedsiębiorstwa Robót Drogowo-Mostowych w W. czyli wnioskodawcy w tej sprawie, a wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obejmujący obszar planowanego przedsięwzięcia został przesłany wraz z raportem o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Krakowie oraz Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W. i znajduje się w aktach sprawy, ale omyłkowo nie został przesłany do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. wraz z aktami i odwołaniami od decyzji Burmistrza W. z dnia [...] stycznia 2011 r. (nr [...] o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia (znak: [...]. Powołany wyżej wypis i wyrys z planu miejscowego został przekazany przez Wydział Planowania Przestrzennego Urzędu Miejskiego w W. pismem z dnia 5 sierpnia 2010 r. nr [...]
Odwołanie od wskazanej wyżej decyzji złożyło Stowarzyszenie [...]". W uzasadnieniu podkreślono, że kwestionowana decyzja została wydana z naruszeniem obowiązujących przepisów prawnych, a to art. 7 i art. 8 kpa. Podkreślono również, iż organ I instancji wydając przedmiotową decyzję oparł się na postanowieniu Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. z dnia [...] czerwca 2011 r., znak [...], które strona skarżąca kwestionuje. W jej bowiem ocenie Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w K. nie przeprowadził szczegółowej analizy całości materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie i w sposób arbitralny kwestionuje ustalenia poczynione przez zespół pracowników [...]w G. , a zawarte w opinii do raportu. Wskazano, że organ I instancji nie dokonał ponownych obliczeń rozkładu zanieczyszczeń pochodzących z planowanego obiektu, choć wnosili o to autorzy opinii do raportu, a także nie odniósł się do zarzutów merytorycznych zawartych w opinii do raportu. W związku z powyższym sposób prowadzenia przedmiotowego postępowania przez organ I instancji, który - w ocenie strony odwołującej -charakteryzuje się brakiem obiektywnego spojrzenia na całokształt okoliczności sprawy stanowi potwierdzenie okoliczności ulegania przez organ presji ze strony inwestora kosztem zapewnienia bezpieczeństwa mieszkańców [...] i okolic oraz kosztem ochrony środowiska naturalnego.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...].10.2011 r. działając na podstawie art. 66, art. 71, art. 80, art. 82 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, póz. 1227 ze zm.), § 3 ust. l pkt 22 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. Nr 213, póz. 1397) oraz art. 138 § l pkt l ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2DOO r. Nr 98, póz. 1071 ze zm.) utrzymało w mocy decyzję I instancji.
W uzasadnieniu organ II instancji wskazał, że zgodnie z art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagane dla planowanych: przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko (pkt 1); przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko (pkt 2), przy czym przedsięwzięcia te zostały wskazane w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Zgodnie z § 3 ust. l pkt 22 powołanego powyżej rozporządzenia do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się między innymi instalacje do produkcji mas bitumicznych.
W toku postępowania w przedmiocie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach może zostać przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymaga bowiem - zgodnie z art. 59 ust. l ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku (...) -realizacja następujących planowanych przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko: planowanego przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko (pkt 1); planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. l tej ustawy (pkt 2).
W związku z powyższym Kolegium Odwoławcze wskazało, iż w przedmiotowej sprawie obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia został stwierdzony - w oparciu o art. 63 ust. l ustawy o
udostępnianiu informacji o środowisku (...) postanowieniem Burmistrza W. z dnia [...]
września 2010 r. (znak: [...]. W postanowieniu tym określono jednocześnie zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko wskazując, iż powinien on zostać wykonany zgodnie z art. 66 powołanej wyżej ustawy. Raport taki został sporządzony przez A.W. w październiku 2010 r.
Odnosząc się do zarzutów podniesionych w odwołaniu - Kolegium wskazało, iż nie dostrzega uchybień w załączonym do akt sprawy raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko sporządzonym przez A.W. . Powołując wyrok WSA w Olsztynie z dnia 10 maja 2011 r., II SA/Ol 176/11, LEX nr 795681, Kolegium podkreśliło, że może oceniać raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko tylko pod względem poprawności formalnej, tj. zgodności treści raportu z przepisami określającymi sposób jego sporządzenia, logiki wywodów, weryfikacji sporządzenia raportu przez osobę uprawnioną. Mając na uwadze powyższe, organ II instancji wskazał, iż raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko sporządzony przez A.W. spełnia wymogi ustawowe, w szczególności zawarte w art. 66 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku (...). Nadto raport uwzględnia wszystkie ewentualne zagrożenia związane z realizacją wskazanego powyżej przedsięwzięcia. Został także sporządzony przez osobę posiadająca wiedzę specjalistyczną w zakresie materii analizowanej w raporcie.
Odnosząc się natomiast do opinii kwestionującej ustalenia zawarte w raporcie a opracowanej przez zespół pracowników Politechniki [...], Kolegium, za trafne uznało stanowisko wyrażone przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. , Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W. oraz Burmistrza . , iż opracowanie to nie może stanowić dowodu w sprawie. Zostało ono bowiem sporządzone - jak już podniesiono w postanowieniu Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. z dnia [...] czerwca 2011 r., sygn. [...], opinii Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia 6 lipca 2011 r., sygn. [...] oraz decyzji Burmistrza W. z dnia [...] sierpnia 2011 r., sygn. [...] w oparciu o nieobowiązujące już regulacje prawne, a w związku z tym w znaczącym zakresie nie odnosi się do obecnego stanu prawnego w zakresie ochrony środowiska. W związku z powyższym wnioski wywiedzione w sporządzonej przez zespół pracowników Politechniki [...] opinii do raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko sporządzonego przez A.W. nie są zgodne w obowiązującymi regulacjami dotyczącymi ochrony środowiska. Samorządowe Kolegium Odwoławcze powołując wyrok NSA z dnia 23 listopada 2010 r., II OSK 1848/10, LEX nr 787129, wskazało, że zarzut stawiany raportowi powinien być oparty na wykazaniu niezgodności raportu z konkretnym przepisem prawa. Dlatego też postawienie środkowi dowodowemu w postaci raportu, jedynie ogólnego zarzutu naruszenia zasady praworządności jest chybionym zarzutem. Nawiązując do powyższego, Kolegium Odwoławcze podkreśliło, iż w opinii do raportu sporządzonej przez zespół pracowników [...][ nie wykazano żadnej niezgodności z obowiązującym przepisem prawa raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko sporządzonego przez mgr. A.W. . Niezgodność taka nie została także wskazane w żadnym z pism złożonych w toku postępowania przez jego uczestników, w tym także w odwołaniu od decyzji Burmistrza W. z dnia [...] sierpnia 2011 r., znak [...]o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na "Rozbudowie Wytwórni Mas Bitumicznych na działkach nr [...] ,[...] [...] [...] [...] [....] ..., obręb [...], gmina W". W związku z powyższym, zdaniem Kolegium Odwoławczego, nie ma uzasadnienia kwestionowanie prawidłowości załączonego do akt sprawy raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, sporządzonego przez mgr. A.W. , a także odmawiania temu opracowaniu mocy dowodowej w niniejszym postępowaniu.
Mając na uwadze powyższe, Samorządowe Kolegium Odwoławczego w K. stwierdziło, że nie dostrzega uchybień w przeprowadzonym postępowaniu administracyjnym zakończonym decyzją Burmistrza W. z dnia [...] sierpnia 2011 r., znak [...] o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na "Rozbudowie Wytwórni Mas Bitumicznych na działkach nr [...] ,[...] [...] ......., obręb [...], gmina W". Treść decyzji jest zgodna z wymogami stawianymi jej przez przepisy prawa, tj. z art. 82 ust. l ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku (...). Załącznik opisanej powyżej decyzji Burmistrza W. stanowi charakterystyka przedsięwzięcia, co jest zgodne z art. 82 ust. 3 powołanej ustawy.
Prawidłowe w ocenie Kolegium jest również, kwestionowane przez stronę odwołującą - postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. z dnia [...] czerwca 2011 r., znak: [...]. Wzruszenie tego postanowienia mogłoby nastąpić bowiem ze względu na uchybienia formalne. Mając na uwadze wymogi formalne stwierdzić należy, iż postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. z dnia 20 czerwca 2011 r., sygn. [...] - jako podjęte z uwzględnieniem regulacji zawartej w art. 77 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku (...)- jest prawidłowe.
Skargę na powyższą decyzję wniosło Stowarzyszenie [...]". W skardze zarzucono naruszenie art. 7 kpa poprzez niewyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, a także art. 8 kpa w zw. z art. 30 i art. 37 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie (...) poprzez wydanie decyzji bez dokładnego zbadania stanu faktycznego, a w szczególności bez uwzględnienia uwag do raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, zgłoszonych przez pracowników Politechniki [...]. Uzasadniając powyższe podkreślono, że organy administracji w sposób arbitralny zakwestionowały ustalenia zawarte w powyższej opinii do raportu, wskazując na błędy tej opinii, a pomijając kwestie merytoryczne, które nie zostały w sprawie wyjaśnione. Zakwestionowano prawidłowość ustaleń przyjętych w sporządzonym w sprawie raporcie. Skarżące Stowarzyszenie wskazało, że problematyczna jest zawarta w raporcie ocena symulacji rozkładu zanieczyszczeń w powietrzu atmosferycznym ponieważ brak jest zapisów dotyczących przyjętych wskaźników przewidywanych wielkości emisji substancji chemicznych emitowanych do środowiska. Podkreślono, że wykorzystany przez autora raportu model symulacji rozkładu zanieczyszczeń w powietrzu jest zgodny z wymaganiami ustawy ale nie uwzględnia zachodzących reakcji chemicznych wymywania cząstek przez opady atmosferyczne oraz odbicia cząstek od powierzchni terenu. W tym zakresie skarżący wskazują, że należałoby wykorzystać bardziej zaawansowane technologie oceny tych zjawisk np. Calpuff lub Calnet. Pełną analizę migracji zanieczyszczeń w środowisku naturalnym można byłoby uzyskać stosując specjalistyczne oprogramowanie typu GIS oraz zaawansowane modele numeryczne rozkładu zanieczyszczeń w powietrzu. Nadto skarżący wskazał, że do obliczeń przyjęto wielkości wskaźnikowe, które nie znalazły się w treści raportu, co uniemożliwia weryfikację obliczeń. Dodatkowo skarżący podał, że w raporcie nie zamieszczono schematu technologicznego oraz szczegółowego opisu procesu, jak również parametrów w poszczególnych węzłach instalacji. Brak jest, zdaniem Stowarzyszenia w raporcie, precyzyjnych (danych dotyczących liczby pojazdów, czasu załadunku, rozładunku oraz określonych na mapie zasadniczej placów manewrowych, co nie pozwala na dokonanie weryfikacji. Nadto wskazano, że w analizie rozkładu zanieczyszczeń uwzględniono tylko nieliczne substancje, podczas ,gdy badania (np. US. EPA) wskazują na występowanie min. 46 substancji uwalnianych w procesie produkcji mas bitumicznych. Dodatkowo zaznaczono, że w raporcie nie ma analizy geośordowiskowej, sozologicznej i inwentaryzacji istniejącej infrastruktury technicznej - nie pozwalającej na ocenę możliwości adaptacji istniejących sieci uzbrojenia terenu do planowanych rozwiązań. Nadto pominięto analizę jakościową i ilościową powstających odpadów procesowych stałych.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o jej oddalenie podkreślając, że raport oddziaływania na środowisko oceniany jest tylko pod kątem poprawności formalnej tj. zgodności z przepisami określającymi sposób jego sporządzenia, logiki wywodów weryfikacji sporządzenia raportu przez osobę uprawnioną. Zdaniem Kolegium, raport sporządzony w niniejszej sprawie spełnia powyższe wymagania SKO podkreśliło, że zarzuty stawione przez skarżącą raportowi nie są zasadne albowiem nie są oparte na wykazaniu jego niezgodności z konkretnym przepisem prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Skarga jest niezasadna i podlega oddaleniu.
Zgodnie z art. 71 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, póz. 1227 ze zm.; dalej ustawa powoływana jako u.i.ś.), decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach określa środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia, a jej uzyskanie jest wymagane m.in. dla planowanych przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Zgodnie z § 3 ust. l pkt 22 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. Nr 213, póz. 1397) instalacje do produkcji mas bitumicznych zaliczone zostały do kategorii przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Objęta zatem kontrolowaną decyzją inwestycja "Rozbudowy Wytwórni Mas Bitumicznych (...) w [...]" prawidłowo została zakwalifikowana przez orzekające organy administracji do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko.
Z art. 63 ust. l u.i.ś. wynika, że obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko stwierdza, w drodze postanowienia - organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. W niniejszej sprawie obowiązek taki został stwierdzony postanowieniem Burmistrza W. z dnia [...].09.2010 r. (znak: [...]. W takim wypadku konieczne było przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko i sporządzenie raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko (art. 59 ust. l pkt 2 u.i.ś). Zgodnie z art. 33 u.i.ś - wydane zostało w sprawie obwieszczenie z dnia 26.10.2010 r., w którym organ podał do publicznej wiadomości m.in., iż zostało wszczęte przedmiotowe postępowanie i istnieje możliwość składania uwag i wniosków. W toku postępowania uwagi takie zostały zgłoszone przez mieszkańców Gminy .
Zgodnie z art. 77 u.i.ś w przypadku, gdy jest przeprowadzana ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach organ właściwy do wydania tej decyzji:
1) uzgadnia warunki realizacji przedsięwzięcia z regionalnym dyrektorem ochrony środowiska;
2) zasięga opinii organu, o którym mowa w art. 78, w przypadku przedsięwzięć wymagających decyzji, o których mowa w art. 72 ust. l pkt 1-3 i pkt 10-19.
W analizowanej sprawie Burmistrz W. pismami z dnia 25.10.2010 r. wystąpił o uzgodnienie warunków realizacji przedsięwzięcia do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. i o opinię do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W. (k.[...]. Wymienione organy pozytywnie uzgodniły i zaopiniowały planowane przedsięwzięcie. Także po uchyleniu decyzji Burmistrza W. z dnia [...] stycznia 2011 r. przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. , wymienione organy ponownie zajęły w sprawie pozytywne stanowisko (Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w W. w opinii z dnia 6.07.2011 r., zaś Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w K. y/ postanowieniu z dnia [...].06.2011 r.).
Zgodnie z art. 80 ust. l u.i.ś. jeżeli była przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, biorąc pod uwagę:
1) wyniki uzgodnień i opinii, o których mowa w art. 77 ust. 1;
2) ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko;
3) wyniki postępowania z udziałem społeczeństwa;
4) wyniki postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko, jeżeli zostało przeprowadzone.
Właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony (art. 80 ust. 2 u.i.ś.). W zaskarżonej decyzji organy wzięły pod uwagę okoliczności, o których mowa w powołanym art. 80 ust. l u.i.ś. Prawidłowo też ustalono, że lokalizacja przedsięwzięcia jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru położonego w B. , zatwierdzonym Uchwałą Rady Miejskiej w W. z dnia 28.09.2007 r[...]
Jak z powyższego wynika, przeprowadzona w kontrolowanym przypadku procedura zmierzająca do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach była prawidłowa i żadna ze stron jej nie kwestionowała.
Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie była natomiast kwestia oceny prawidłowości sporządzonego raportu oddziaływania planowanej inwestycji na środowisko. Strona skarżąca, załączając do akt sprawy opinię opracowaną na jej zlecenie przez pracowników [...] kwestionowała prawidłowość tego raportu. W tym zakresie wskazywała, że orzekające organy, dyskwalifikując powyższą ocenę raportu, skupiły się jedynie naje błędach formalnych, pomijając istotne kwestie merytoryczne, które szczegółowo wskazano w skardze. Należy jednak uznać, że stanowisko skarżących w powyższym zakresie jest niezasadne. Sama bowiem strona skarżąca nie wskazuje, iż opracowany na potrzeby niniejszej sprawy raport jest niezgodny z przepisami prawa (por. wyrok NSA z dnia 23 listopada 2010 r., II OSK 1848/10). Tylko bowiem wykazanie takiej niezgodności mogłoby skutecznie podważyć prawidłowość opracowanego w sprawie raportu. Co istotne, w skardze Stowarzyszenie [...]" stwierdza jednoznacznie, że "wykorzystany w raporcie model symulacji rozkładu zanieczyszczeń w powietrzu - jest zgodny z wymaganiami stosownej ustawy", proponuje jednak strona skarżąca przeprowadzenie dalszych badań przy użyciu innych, jej zdaniem bardziej zaawansowanych technik oceny zjawisk chemicznych zachodzących w trakcie produkcji mas bitumicznych. Tymczasem, w żaden wiarygodny sposób nie wskazano i nie zakwestionowano, by metodyka i wartości przyjęte do sporządzenia raportu były w niniejszej sprawie wadliwe. Samo zaś wskazywanie na możliwość występowania innych metod badawczych oraz innych, bliżej nie określonych i nie przedstawionych wyników badań, nie oznacza jeszcze, iż przyjęte w ocenianym raporcie wartości i metody są wadliwe. Powyższe ma tym bardziej znaczenie, jeśli zważyć, że strona skarżąca opiera swoje twierdzenia na prywatnej opinii, która jak wykazano w trakcie postępowania, oparta została przy przyjęciu nieobowiązujących przepisów prawa. Zgodnie z art. 75 kpa jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W szczególności dowodem mogą być dokumenty, zeznania świadków, opinie biegłych oraz oględziny. Zgodnie z art 80 kpa organ administracji publicznej ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. W niniejszej sprawie organy orzekające wskazały dlaczego odmówiły wiarygodności i mocy dowodowej opinii przedłożonej przez skarżącą. Ocena ta, zdaniem sądu nie jest dowolna. Przedłożone bowiem przez skarżące Stowarzyszenie do akt opracowanie, mające wykazać błędy raportu o oddziaływaniu na środowisko - nie było sporządzone w należyty sposób. Wniosek ten jednoznacznie wynika zarówno z opinii sanitarnej Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia 6.07.2011 r. jak również z postanowienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. z dnia 20.06.2011 r. Organy te w zakresie swojej właściwości prawidłowo oceniły przedłożony im dokument. Także autor sporządzonego w sprawie raportu, w piśmie z dnia 26.06.2011 r. (k. [...]) szczegółowo odniósł się do zgłoszonych w powyższej opinii zastrzeżeń do raportu, wskazując na ich niezasadność. Podkreślić nadto należy, że oparcie opracowanej opinii na nieobowiązujących przepisach, wbrew twierdzeniom skarżącej nie stanowi wyłącznie "błędów formalnych tej opinii" lecz powoduje, iż wnioski z niej płynące są nieadekwatne do stanu prawnego. To zaś powoduje, że nie mogą być one skuteczną podstawą kwestionowania sporządzonego w sprawie raportu. Tym samym, skarżące Stowarzyszenie nie wykazało, iż raport jest sporządzony wadliwie lub jest niewiarygodny, a przez to, że nie może stanowić podstawy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia.
Mając powyższe na uwadze sąd uznał skargę za nieuzasadnioną i dlatego na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012, póz. 270) orzekł jak w sentencji wyroku.