II SA/KR 1912/03

II SA/Kr 1912/03 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2006-12-07
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-08-07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Aldona Gąsecka-Duda
Anna Szkodzińska /przewodniczący/
Joanna Tuszyńska /sprawozdawca/
Symbol z opisem
601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Szkodzińska Sędziowie NSA Joanna Tuszyńska / spr. / WSA Aldona Gąsecka-Duda Protokolant Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi P. R. na decyzję Wojewody z dnia 2 lipca 2003 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję II orzeka, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana III. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącego P. R. kwotę [...]/[...]/ złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] 2003 r. nr [...] Wójt Gminy, na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4, art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 1994 r. Nr 89 poz. 414 ze zm.), art. 104 kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 1980 r. Nr 9 póz. 26 ze zm.), porozumienia zawartego między Wójtem Gminy a Kierownikiem Urzędu Rejonowego z dnia 30 grudnia 1994 r. (Dz. U. Woj. Krak. z 1994 r. Nr 3 poz. 23), art. 40 ustawy z dnia 22 marca 1990 r. o terenowych organach rządowej administracji ogólnej (Dz.U. z 1990 r. Nr 21 poz. 123), art. 8 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. w sprawie przyjęcia zadań z zakresu administracji rządowej, utrzymanego w mocy przez art. 89 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. z 1998 r. Nr 133 poz. 872), zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie dla W. i B. R. na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr [...] i "przyłączami kabel enn, gazu, wodociągowym i kanalizacji - szambo" na działkach nr [...],[...],[...] w [...] o powierzchni zabudowy 150,39 m2, powierzchni całkowitej 346,89 m2, kubaturze 1034,39 m3, powierzchni użytkowej 250,95 m2, wskaźniku intensywności zabudowy: 0,133. Projektowana budowa budynku mieszkalnego lokalizowana w odległości 3,2m od granicy działki nr [...] oraz w odległości 4,2m od granicy działki nr [...] z realizacją okapów o wysięgu nie większym niż 0,5m.
W uzasadnieniu organ ustalił, że wyrażone w projekcie zamierzenie inwestycyjne pozostaje w zgodności z dyspozycją ustaleń planu zagospodarowania przestrzennego gminy [...] zatwierdzonego uchwałą Rady Gminy [...] z dnia [...] 2000 r. oraz treścią decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] 2002 r. nr [...]. Inwestycja nie została uznana jako mogąca znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o dostępie do informacji o środowisku i jego ochronie oraz ocenach oddziaływania na środowisko. Rozwiązanie projektowe uwzględniało wydane opinie, uzgodnienia, wskazywało na zachowanie wymagań przepisów techniczno-budowlanych i zostało wykonane przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane. Inwestor wykazał prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Mając na uwadze powyższe, organ zatwierdził projekt i wydał pozwolenie na przedmiotową budowę.
W odwołaniu od powyższej decyzji P. R. zarzucił, że narusza ona jego prawo własności poprzez błędne ustalenie granicy pomiędzy działkami nr [...] i [...] Zgodnie z protokołem rozgraniczenia nieruchomości zatwierdzonym przez Starostwo Powiatowe (nr [...]), granica biegła wzdłuż trwałego podziału terenu - ogrodzenia wykonanego w 1997 r. Odległość ta od planowanej zabudowy terenu jest mniejsza niż 3 metry. Uznał, że został wprowadzony w błąd, gdyż "w decyzji wzizt wnioskodawca posługiwał się inną mapą geodezyjną niż w niniejszym postępowaniu" i wtedy odwołujący nie stwierdził "wejścia" w jego teren.
Postanowieniem z dnia [...] 2003 r. znak: [...] Wójt Gminy działając na wniosek P. R., na podstawie art. 30 rozdział VI ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 1989 r. Nr 30 poz. 163), ustawy z dnia 24 lipca 1998 r. o zmianie niektórych ustaw określających kompetencje organów administracji publicznej - w związku z reformą ustrojową państwa "(Dz. U. z dnia 17 sierpnia 1998 r.)" oraz art. 61 k.p.a., wszczął postępowanie o rozgraniczenie między działkami nr [...], a nr [...] i [...] w obrębie [...] gmina [...]
Decyzją z dnia 2 lipca 2003 r. nr [...] Wojewoda, na podstawie art. 81 ust. 1, art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz.U. z 2000 r. Nr 106 poz. 1126 ze zm.), art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz.U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071), utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję z dnia [...] 2003 r.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy powtórzył ustalenia organu l instancji i dodał, że zgodnie z ustaleniami planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego sołectwa [...] przedmiotowa działka znajduje się w terenie przeznaczonym pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną (symbol M-1). Wniosek o pozwolenie na budowę inwestor złożył w terminie ważności decyzji wzizt. Powyższe wyczerpywało wymogi z art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego. Organ ustalił także, że dokumentacja nie narusza przepisów techniczno-budowlanych, a projekt jest kompletny i wykonany przez osobę legitymującą się wymaganymi uprawnieniami budowlanymi (art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego). Badając zasadność zarzutów odwołania organ ustalił, że szerokość działki nr [...] w miejscu inwestycji wynosiła 17,90 m, a wykonawca mapy sytuacyjno wysokościowej, na której został sporządzony projekt zagospodarowania terenu i którą przyjęto do państwowego zasobu geodezyjnego, przy jej sporządzaniu opierał się na pomiarach wykonanych w trakcie podziału działki nr [...] na działki nr [...] i [...] w 2001 r. W tej sytuacji organ uznał, że realizacja inwestycji, po naniesieniu na projekcie zagospodarowania działki przez autora projektu budowlanego korekty odległości obiektu od granicy z działką nr [...] , jest możliwa i nie narusza przepisów. Przedłożone przez inwestorów dokumenty są prawidłowe i spełniają wymogi stawiane im w przepisach.
Organ odwoławczy wskazał, że nie ustalał przebiegu granicy w terenie i lokalizacji ogrodzenia w stosunku do granic, gdyż to zagadnienie może zostać ustalone w postępowaniu rozgraniczeniowym.
Organ stwierdził również , że może się okazać , że przebieg granicy w stosunku do ogrodzenia będzie inny niż wskazano na mapie, na której został sporządzony projekt zagospodarowania działki.
Jednakże sprawa prawidłowego wytyczenia budynku w terenie i zachowania wskazanych w projekcie zagospodarowania terenu odległości od granic pozostaje poza właściwością organu i związana jest już z samą realizacją inwestycji.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję P. R. wniósł o jej uchylenie poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] 2003 r. "Z ostrożności procesowej wniósł o zawieszenie postępowania administracyjnego w trybie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a."
Zarzucił mające wpływ na wynik sprawy naruszenie prawa materialnego, a to art. 32 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, polegające na pominięciu przez organy rozstrzygające sprawy domagania się przedłożenia przez inwestora ostatecznych uzgodnień i uregulowań prawnych odnoszących się do przebiegu granicy działek [...],[...] i [...] oraz powierzchni tej ostatniej, co stanowiło zagadnienie prejudycjalne w sprawie o uzyskanie pozwolenia budowlanego. Zagadnienie to należało do kompetencji innego organu administracji lub sądu i nie zostało wcześniej prawomocnie przesądzone.
Skarżący zarzucił także naruszenie przepisów procedury, w szczególności art. 6 i art. 7 k.p.a., przez zaniechanie przez organy, ciążącego na nich obowiązku dochodzenia całej prawdy materialnej w sposób obiektywny i działania tym samym na podstawie prawa, szczególnie poprzez podejmowanie wszystkich istotnych w sprawie czynności zmierzających do ustalenia rzeczywistego stanu faktycznego i jego prawidłowej oceny prawnej.
W uzasadnieniu skargi P. R.i podał, że zwrócił się o zawieszenie postępowania toczącego się z jego odwołania od decyzji z dnia [...] 2003 r., motywując to koniecznością rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego, a ściślej dokonania ustaleń w postępowaniu rozgraniczeniowym. Dotąd granice wyznaczało ogrodzenie wybudowane przez skarżącego w 1997 r. na podstawie będącego wówczas w obiegu protokołu rozgraniczenia nieruchomości, zatwierdzonego przez Starostwo Powiatowe. Obecny właściciel działki nr [...] starając się o decyzję wzizt, wprowadził w błąd organy orzekające, posługując się dokumentami geodezyjnymi sytuującymi planowaną inwestycję w odmiennych, korzystnych dla niego, warunkach przestrzennych. Skarżący w odwołaniu i we wniosku o zawieszenie postępowania wskazywał na konieczność wstrzymania się przez organy od rozstrzygania sprawy do czasu rozstrzygnięcia sporu co do przebiegu przedmiotowych granic. Tymczasem Wojewoda nie sprawdził i nie ustosunkował się do zarzutów skarżącego i argumentów wniosku o zawieszenie postępowania odwoławczego, równolegle odmówił zawieszenia tego postępowania i orzekł merytorycznie w sprawie (oba orzeczenia doręczono skarżącemu w tej samej kopercie). W ten sposób pozbawiono P. R.możliwości właściwego wykorzystania, poprzez stosowne środki zaskarżenia, dwuinstancyjnego postępowania, w którym skarżący mógłby czynnie uczestniczyć składając stosowne wnioski dowodowe. Poza tym skarżący zarzucił, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji z dnia 2 lipca 2003 r. ujawniało liczne braki logicznego rozumowania i ubogość argumentacji prawnej i faktycznej. Organ odwoławczy stwierdził bowiem, iż "prowadzone postępowanie o rozgraniczenie mogło jedynie rzutować na wytyczenie budynku w sposób zgodny z zatwierdzonym projektem", a właśnie takiej lokalizacji oczekiwał skarżący. Jednocześnie, organ stwierdził, że "zagadnienie to jednak pozostaje bez wpływu na przebieg postępowania o pozwolenie na budowę i ocenę co do prawidłowości usytuowania budynku na aktualnej mapie", co pozostawało w sprzeczności z deklarowaną przez organ dobrą wolą w dążeniu do prawdy. Organ nie rozumiał związku przyczynowego między ostatecznym wyjaśnieniem przebiegu granic i powierzchni działek, a wydaniem pozwolenia na budowę, a zatem wykazaniem przez inwestora wymaganego w tym zakresie uzgodnienia. W niniejszym postępowaniu inwestor tego warunku nie dopełnił, a organy tego nie zauważyły. Skarżący poinformował o wszczęciu postępowania rozgraniczeniowego oraz wniósł o dopuszczenie dowodu z odpisu decyzji Wójta Gminy zatwierdzającej projekt podziału działki nr [...]
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie powtarzając motywy zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Dodał, że w postępowaniu o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę, organ rozpatrujący sprawę nie rozstrzyga kwestii przebiegu granic, opierając się w tym względzie na aktualnych podkładach geodezyjnych wynikających z ewidencji gruntów. Ustala wyłącznie, czy inwestycja jest dopuszczalna i zgodna z obowiązującymi przepisami. W niniejszym postępowaniu wyjaśniono, że przedmiotowa inwestycja, po korekcie odległości obiektu od granicy z działką nr [...], była możliwa i nie naruszała przepisów. Postępowanie rozgraniczeniowe mogło rzutować na wytyczenie budynku w sposób zgodny z projektem budowlanym, co pozostawało bez wpływu na "niniejsze postępowanie i nie uzasadniało jego zawieszenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z przepisem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1271 ze zm.), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.). Dlatego też właściwym do rozpoznania skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny
Zgodnie z treścią art. 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Skarga jest zasadna.
Treść art.32 ust.4 prawa budowlanego , w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji, była następująca :
" Pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto:
1) złożył wniosek w tej sprawie w terminie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o zagospodarowaniu przestrzennym,
2) wykazał prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.
Z kolei przepis art.35 prawa budowlanego stanowił , że : "przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza:
1.1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z:
a) miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego i wymaganiami ochrony środowiska,
b) wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu,
c) przepisami, w tym techniczno-budowlanymi,
2) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń,
3) wykonanie projektu przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane.
2. Właściwy organ może badać zgodność projektu architektoniczno-budowlanego z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi i obowiązującymi Polskimi Normami, w zakresie określonym w art. 5.
3. W razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1 i 2, właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin, a po jego bezskutecznym upływie, wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę.
4. W razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 i 2 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.
Przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę organ budowlany zobowiązany był zatem sprawdzić, czy spełnione zostały wymogi zawarte w art. 32, a także warunki zawarte w art. 35 prawa budowlanego.
Dopiero w sytuacji spełnienia wskazanych wymagań organ zobowiązany jest do udzielenia pozwolenia na budowę.
Stwierdzić należy , że decyzja wzizt z dnia [...] .2002r wydana została dla inwestycji "budynek mieszkalny jednorodzinny na działce nr [...] w [...] z przyłączami kabel enn, gazu, wodociągowym i kanalizacji-szambo".
Pozwolenie na budowę wydano dla inwestycji określonej tak samo , ale na działkach [...],[...] i [...].
W decyzji wzizt w punkcie I.2 określono warunek , że w granicach terenu wyznaczonego może nastąpić zabudowa o programie zgłoszonym we wniosku. Wniosek dotyczył budynku mieszkalnego i garażu wolnostojącego. Jak wynika z zatwierdzonego projektu budowlanego, zaprojektowany został dwustanowiskowy garaż w piwnicy.
Zaskarżoną decyzją udzielono jedynie pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z przyłączami. "Garaż z racji swoich funkcji jest pomieszczeniem o zupełnie innym przeznaczeniu niż budynek mieszkalny. Po spełnieniu określonych wymagań, garaż może się mieścić w bryle budynku mieszkalnego, wymaga to jednak wyeksponowania w osnowie decyzji o pozwoleniu na budowę, gdyż w samym pojęciu "jednorodzinnego budynku mieszkalnego" nie mieści się garaż" (por. wyrok WSA w warszawie z dnia 16.07.2004r IV SA 4879/02). Stanowi to naruszenie przepisu 35 ust.1 pkt b) prawa budowlanego.
Nadto, w sentencji decyzji podano, ze budynek ma być lokalizowany w odległości 3,2m od granicy z działką nr [...] , a na karcie 17 projektu (plansza zbiorcza uzbrojenia) dokonano poprawki odległości projektowanego budynku od granicy działki nr [...] wpisując wymiar 3,10 m. Na projekcie zagospodarowania terenu (k.46) i na k.44 pozostał wymiar 3,20.
Powoduje to wewnętrzną sprzeczność decyzji. Zatwierdzony projekt budowlany stanowi załącznik do decyzji o pozwoleniu na budowę i nie może być pomiędzy tymi dwoma dokumentami żadnych rozbieżności.
Nadto, jak wynika z treści art.34 ust.3 prawa budowlanego w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania zaskarżonej decyzji projekt budowlany powinien m.in. zawierać projekt zagospodarowania działki lub terenu, sporządzony na aktualnej mapie, obejmujący: określenie granic działki lub terenu, usytuowanie, obrys i układy istniejących i projektowanych obiektów budowlanych, sieci uzbrojenia terenu, sposób odprowadzania lub oczyszczania ścieków, układ komunikacyjny i układ zieleni, ze wskazaniem charakterystycznych elementów, wymiarów, rzędnych i wzajemnych odległości obiektów, w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej zabudowy terenów sąsiednich.
Stosownie do przepisów rozporządzenia wykonawczego do prawa budowlanego , a w szczególności § 8 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 3 listopada 1998r w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. Nr 140 poz.906) projekt zagospodarowania działki lub terenu powinien zawierać część opisową oraz część rysunkową sporządzoną na kopii aktualnej mapy zasadniczej lub mapy jednostkowej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Projekt winien zawierać dane informujące, czy działka lub teren, na którym jest projektowany obiekt budowlany, są wpisane do rejestru zabytków oraz czy podlegają ochronie na podstawie ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a także orientację położenia działki lub terenu w stosunku do sąsiednich terenów i stron świata.
Warunek ten nie został spełniony. Projekt zagospodarowania terenu został sporządzony na kserokopii.
Wreszcie, ustosunkowując się do zarzutów skarżącego i stanowiska organu odwoławczego w tej kwestii, nie można podzielić poglądu wyrażonego w uzasadnieniu zaskarżonej opinii , że "może się okazać , że przebieg granicy w stosunku do ogrodzenia będzie inny niż wskazano na mapie, na której został sporządzony projekt zagospodarowania działki. Jednakże sprawa prawidłowego wytyczenia budynku w terenie i zachowania wskazanych w projekcie zagospodarowania terenu odległości od granic pozostaje poza właściwością organu i związana jest już z samą realizacją inwestycji".
Przecież , gdyby się miało okazać , że przebieg kwestionowanej granicy jest inny niż wskazano na projekcie zagospodarowania działki, to mogą również ulec zmianie wskazane w tym dokumencie odległości projektowanego budynku od granicy. Nie jest więc to sprawa samego wytyczenia budynku , ale sprawa prawidłowości wskazania granicy na projekcie zagospodarowania działki, według którego przecież budowa ma być realizowana.
Podkreślenia w tym miejscu wymaga , że w postępowaniu administracyjnym o udzielenie pozwolenia na budowę ocenie podlega również badanie, czy dochodzi, względnie czy może dojść, do naruszenia interesu osób trzecich, a więc i interesu właścicieli sąsiednich nieruchomości, jednakże nie w aspekcie dopuszczalności tej zabudowy, lecz ewentualnego naruszenia norm z zakresu Prawa budowlanego i warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki. Zarzuty skarżącego dotyczyły tej właśnie kwestii.
Ponieważ organ odwoławczy nie uwzględnił wniosku skarżącego o zawieszenie postępowania w związku z wszczęciem postępowania o rozgraniczenie działki inwestora z działką skarżącego , ocenić należy czy wynik tego ostatniego postępowania nie stanowił zagadnienia wstępnego w rozumieniu art.97 § 1 pkt 4 kpa. Zagadnienie wstępne w rozumieniu tego przepisu to okoliczność warunkująca (bądź jeden z warunków) rozstrzygnięcie merytoryczne w sprawie będącej przedmiotem postępowania przed właściwym organem, przy czym ocena tego zagadnienia należy ze względu na jego przedmiot do kompetencji innego organu niż ten, przed którym toczy się postępowanie w głównej sprawie.
Skoro zgodnie z warunkami technicznymi minimalna odległość projektowanego budynku od granicy działki inwestora wynosi 3m , w projekcie zagospodarowania terenu została ona określona na 3,1 Om i jest spór między stronami co do przebiegu tej granicy, to w wyniku rozgraniczenia może się okazać , że projektowany budynek będzie usytuowany od granicy w odległości mniejszej niż minimalna. Wtedy interes prawny skarżącego byłby naruszony.
Dlatego też wynik postępowania rozgraniczeniowego stanowił zagadnienie wstępne dla udzielenia pozwolenia na budowę.
Nadto organ nie ocenił wszystkich dokumentów znajdujących się w aktach administracyjnych, a w szczególności protokołu z czynności przyjęcia przebiegu granic nieruchomości z dnia [...] .2001 r i notatki służbowej z dnia [...] .2003r. Z tego ostatniego dokumentu ( sporządzonego m.in. na podstawie wydruku mapy numerycznej) wynika , że szerokość działki inwestora w miejscu inwestycji wynosi 17,90m. Według projektu zagospodarowania wymiar ten wynosił 18m (4,20m+10,60m+3,20).
Powyższe może oznaczać, że na projekcie zagospodarowania błędnie wskazano granice działki. Błędu tego nie można usunąć zmieniając wymiar 3,20m na 3,10m.
Wobec powyższego uznać należy , że przy wydaniu zaskarżonej decyzji naruszone zostały przepisy prawa procesowego (art.7 kpa , 77 kpa , 97 § 1 pkt 4 kpa i 107 kpa) oraz art.34 i 35 prawa budowlanego.
Stosownie do treści art.145 § 1 pkt a i c ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd uwzględniając skargę uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy albo inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Dlatego też , na podstawie powołanego wcześniej przepisu i art.135 ustawy o orzeczono jak w punkcie l wyroku .
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art.200 ustawy.