II SA/Kr 289/03
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Krakowie uchylił decyzję odmawiającą przyznania nagrody rocznej funkcjonariuszowi, który po zwolnieniu ze służby został uznany za inwalidę w związku ze służbą, wskazując na potrzebę ponownego ustalenia prawa do nagrody w pełnej wysokości.
Skarżący, funkcjonariusz Służby Więziennej, został zwolniony ze służby i przyznano mu nagrodę roczną w wysokości proporcjonalnej do okresu służby w danym roku. Następnie został uznany za inwalidę III grupy w związku ze służbą, co według niego uprawniało go do nagrody rocznej w pełnej wysokości. Organy administracji odmówiły przyznania nagrody w pełnej kwocie, argumentując, że prawo do niej nabył już po zwolnieniu ze służby. WSA uchylił decyzje organów, wskazując na potrzebę ponownego zbadania, czy orzeczenie o inwalidztwie skutkuje nabyciem prawa do renty inwalidzkiej w rozumieniu przepisów dotyczących nagrody rocznej.
Sprawa dotyczyła skargi J. K., byłego funkcjonariusza Służby Więziennej, na decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej utrzymującą w mocy decyzję odmawiającą przyznania nagrody rocznej za rok 2002 w pełnej wysokości. Skarżący został zwolniony ze służby z dniem 30 kwietnia 2002 r. na własną prośbę w związku z nabyciem prawa do emerytury. Przyznano mu wówczas nagrodę roczną w wysokości proporcjonalnej do przepracowanego okresu. Następnie, orzeczeniem Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej z czerwca 2002 r., został zaliczony do III grupy inwalidów w związku ze służbą, z zaznaczeniem, że inwalidztwo istnieje od dnia zwolnienia ze służby. Skarżący wystąpił o przyznanie nagrody rocznej za cały rok 2002 w pełnej wysokości, powołując się na § 1 ust. 6 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości, który przewidywał taką możliwość dla funkcjonariusza, który na skutek choroby pozostającej w związku ze służbą poniósł śmierć albo nabył prawo do renty inwalidzkiej. Organy administracji uznały, że zmiana stanu zdrowia po zwolnieniu ze służby nie może skutkować przyznaniem nagrody w pełnej wysokości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji. Sąd wskazał, że organy administracyjne nie ustaliły w sposób wystarczający, czy orzeczenie komisji lekarskiej stanowi podstawę do nabycia prawa do renty inwalidzkiej w rozumieniu § 1 ust. 6 Rozporządzenia, a także czy prawo to zostało nabyte jako funkcjonariusz, a nie emeryt. Sąd podkreślił, że przepis ten dotyczy wyłącznie funkcjonariusza.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, jeśli nabył prawo do renty inwalidzkiej w związku ze służbą, nagroda roczna przysługuje za ostatni rok służby w pełnej wysokości, bez względu na okres służby w tym roku.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że organy administracji nie ustaliły wystarczająco, czy orzeczenie o inwalidztwie skutkuje nabyciem prawa do renty inwalidzkiej w rozumieniu przepisów, a także czy prawo to zostało nabyte jako funkcjonariusz. Podkreślono, że przepis dotyczy wyłącznie funkcjonariusza.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (16)
Główne
u.S.W. art. 106 § ust. 1 i 2
Ustawa o Służbie Więziennej
Rozp. MS art. 1 § ust. 6
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie warunków i trybu przyznawania funkcjonariuszom Służby Więziennej nagród rocznych, nagród uznaniowych i zapomóg
Pomocnicze
k.p.a. art. 138 § pkt 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 7
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 77 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 145 § § 1 pkt 5
Kodeks postępowania administracyjnego
u.S.W. art. 106 § ust. 3
Ustawa o Służbie Więziennej
u.S.W. art. 39 § ust. 2 pkt 6
Ustawa o Służbie Więziennej
u.S.W. art. 39 § ust. 3 pkt 4
Ustawa o Służbie Więziennej
u.S.W. art. 39 § ust. 2 pkt 1
Ustawa o Służbie Więziennej
Rozp. MS art. 1 § ust. 4 pkt 3
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie warunków i trybu przyznawania funkcjonariuszom Służby Więziennej nagród rocznych, nagród uznaniowych i zapomóg
Rozp. MS art. 1 § ust. 3 pkt 4
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie warunków i trybu przyznawania funkcjonariuszom Służby Więziennej nagród rocznych, nagród uznaniowych i zapomóg
Dz.U. nr 153, poz. 1271 art. 97
Ustawa - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 3 § § 1
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 134 § § 1
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 c)
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zaliczenie skarżącego do III grupy inwalidzkiej w związku ze służbą, które nastąpiło po zwolnieniu ze służby, może stanowić podstawę do przyznania nagrody rocznej w pełnej wysokości na podstawie § 1 ust. 6 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości.
Odrzucone argumenty
Zmiana stanu zdrowia po zwolnieniu ze służby nie może skutkować przyznaniem nagrody rocznej w pełnej wysokości. Prawo do nagrody rocznej w pełnej wysokości przysługuje wyłącznie funkcjonariuszowi, a nie emerytowi.
Godne uwagi sformułowania
Sąd bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego nie będąc w sprawowaniu tej kontroli związany granicami skargi Funkcjonariuszowi, który na skutek wypadku lub choroby pozostających w związku ze służbą poniósł śmierć albo nabył prawo do renty inwalidzkiej, nagroda roczna przysługuje za ostatni rok służby w wysokości określonej w ust. 1, bez względu na okres służby pełnionej w tym roku.
Skład orzekający
Elżbieta Kremer
przewodniczący
Halina Jakubiec
członek
Bożenna Blitek
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących nagrody rocznej dla funkcjonariuszy Służby Więziennej w przypadku późniejszego ustalenia inwalidztwa związanego ze służbą."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji funkcjonariusza Służby Więziennej i konkretnego rozporządzenia. Wymaga analizy indywidualnych okoliczności nabycia prawa do renty inwalidzkiej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy prawa do nagrody rocznej dla funkcjonariusza, co może być interesujące dla osób związanych ze służbą mundurową lub administracją publiczną. Pokazuje, jak późniejsze zdarzenia (orzeczenie o inwalidztwie) mogą wpływać na prawa nabyte wcześniej.
“Czy inwalidztwo nabyte po odejściu ze służby gwarantuje pełną nagrodę roczną? WSA wyjaśnia.”
Sektor
administracja publiczna
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Kr 289/03 - Wyrok WSA w Krakowie Data orzeczenia 2005-06-27 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2003-02-06 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie Sędziowie Bożenna Blitek /sprawozdawca/ Elżbieta Kremer /przewodniczący/ Halina Jakubiec Symbol z opisem 619 Stosunki pracy i stosunki służbowe, sprawy z zakresu inspekcji pracy Skarżony organ Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej Treść wyniku uchylono zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kremer Sędziowie WSA Halina Jakubiec WSA Bożenna Blitek (Spr.) Protokolant Monika Pilch po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 czerwca 2005 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w [...] z dnia 15 stycznia 2003 r Nr [...] w przedmiocie nagrody rocznej uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji Uzasadnienie Decyzją personalną nr [...] z dnia 15 stycznia 2003r. nr [...] Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej w [...] na podstawie art. 138 pkt 1 (omyłkowo zapewne pominięto § 1) kpa, art. 106 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 26 kwietnia 1996r. o Służbie Więziennej (Dz.U. nr 61, poz. 283 z późn. zm.) oraz § 1 ust. 4 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 30 stycznia 2002r. w sprawie warunków i trybu przyznawania funkcjonariuszom Służby Więziennej nagród rocznych, nagród uznaniowych i zapomóg (Dz.U. Nr 15, poz. 145) po rozpatrzeniu odwołania starszego chorążego w stanie spoczynku J. K., b. inspektora działu finansowego Zakładu Karnego w [...] od decyzji z dnia [...] .12.2002r. Dyrektora Zakładu Karnego w [...] odmawiającej przyznania nagrody rocznej za cały 2002r. - postanowił utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję. Na uzasadnienie decyzji podano, że J. K. został zwolniony decyzją personalną nr [...] z dnia [...] kwietnia 2002r. dyrektora Zakładu Karnego w [...] ze służby więziennej z dniem [...] kwietnia 2002r. - na podstawie art. 39 ust. 2 pkt 6 w związku z art. 39 ust. 3 pkt 4 cyt. ustawy o Służbie Więziennej. Decyzją personalną tego dyrektora nr [...] z tego samego dnia, w oparciu o art. 106 ust. 2 tej ustawy oraz § 1 ust. 4 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 30 stycznia 2002r. w sprawie warunków i trybu przyznawania funkcjonariuszom Służby Więziennej nagród rocznych, nagród uznaniowych i zapomóg (Dz.U. Nr 15, poz. 145) - przyznano J. K. nagrodę roczną przysługującą w wysokości 1/12 miesięcznego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym za każdy miesiąc kalendarzowy pełnienia służby. Organ II instancji podał, że po zwolnieniu ze służby - orzeczeniem nr [...] Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej Nr [...] MSWiA w [...] z dnia [...] czerwca 2002r. J. K. został zaliczony do III grupy inwalidów w związku ze służbą w Służbie Więziennej z zaznaczeniem, że inwalidztwo istnieje od dnia [...] kwietnia 2002r. W tej sytuacji J. K. zwrócił się o przyznanie mu nagrody rocznej za rok 2002 w pełnej wysokości przewidzianej w § 1 ust. 6 cyt. Rozporządzenia. Zdaniem organu II instancji - zmiana, jaka nastąpiła później, tj. po zwolnieniu funkcjonariusza ze służby nie może skutkować zastosowaniem § 1 ust. 6 cyt. Rozporządzenia, gdyż uprawnienie do nagrody rocznej w tym trybie przysługuje wyłącznie funkcjonariuszowi, a skoro były funkcjonariusz nabył prawo do renty inwalidzkiej z tytułu choroby pozostającej w związku ze służbą po zwolnieniu ze służby, to brak podstaw do wznowienia postępowania i zmiany decyzji w przedmiocie nagrody rocznej oraz wypłaty tej nagrody za cały 2002 rok. Z decyzją tą nie zgodził się skarżący, który wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji jako niezgodnej z prawem w związku z zaliczeniem go przez Wojewódzką Komisję Lekarską do III grupy inwalidzkiej na skutek chorób pozostających w związku ze służbą. To - zdaniem skarżącego - powoduje uznanie, że w dniu zwolnienia ze służby posiadał on prawo do renty inwalidzkiej, a tym samym do nagrody rocznej za ostatni rok służby w pełnej wysokości. Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej w [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. (Dz.U. nr 153, poz. 1270) - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) Wojewódzki Sąd Administracyjny bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego nie będąc w sprawowaniu tej kontroli związany granicami skargi (art. 3 § 1 i art. 134 § 1 p.p.s.a.). W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania. Stosownie do treści art. 7 i 77 § 1 kpa organ prowadzący postępowanie administracyjne obowiązany jest do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, jak też obowiązany jest w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Podstawą prawną przyznania funkcjonariuszowi nagrody rocznej jest art. 106 cyt. wyżej ustawy o Służbie Więziennej oraz wydane w oparciu o delegację art. 106 ust. 3 tej ustawy Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 30 stycznia 2002r. w sprawie warunków i trybu przyznawania funkcjonariuszom Służby Więziennej nagród rocznych (...). Skarżący został zwolniony ze służby na mocy art. 39 ust. 2 pkt 6 w zw. z art. 39 ust. 3 pkt 4 cyt. ustawy, a więc w oparciu o pisemne zgłoszenie przez niego wystąpienia ze służby związane z nabyciem prawa do emerytury z tytułu osiągnięcia 30 lat wysługi emerytalnej. Okoliczność ta spowodowała przyznanie mu nagrody rocznej na mocy § 1 ust. 3 pkt 4 cyt. Rozporządzenia, bowiem funkcjonariusz w dniu zwolnienia spełniał warunki do nabycia prawa do emerytury. Jednakże późniejsze orzeczenie Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej MSWiA w [...] uznało skarżącego za inwalidę i zaliczyło do III grupy inwalidzkiej, przy czym jednocześnie uznało, że inwalidztwo to pozostaje w związku ze służbą w Służbie Więziennej. Jest to - zdaniem Sądu - okoliczność nieznana w chwili zwalniania skarżącego ze służby i w oparciu o treść art. 145 § 1 pkt 5 kpa organ I instancji słusznie wznowił postępowanie w sprawie. Zgodnie z treścią § 1 pkt 6 cyt. Rozporządzenia: "Funkcjonariuszowi, który na skutek wypadku lub choroby pozostających w związku ze służbą poniósł śmierć albo nabył prawo do renty inwalidzkiej, nagroda roczna przysługuje za ostatni rok służby w wysokości określonej w ust. 1, bez względu na okres służby pełnionej w tym roku". Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego - organy administracyjne ustaliły jedynie, że Wojewódzka Komisja Lekarska uznała skarżącego za inwalidę III grupy i uznała jednocześnie, że inwalidztwo to pozostaje w związku ze służbą w Służbie Więziennej, natomiast brak jest ustaleń organów administracyjnych w zakresie istotnym dla rozstrzygnięcia w przedmiocie nagrody rocznej, a mianowicie, czy to orzeczenie Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej stanowi podstawę ustalenia, że skarżący nabył prawo do renty inwalidzkiej (w rozumieniu tego § 1 pkt 6 Rozporządzenia), a jeśli tak, to czy prawo do renty inwalidzkiej nabył skarżący jako funkcjonariusz czy też już jako emeryt. Okoliczność ta jest także istotna z tego względu, że brak jest w aktach niniejszej sprawy ustaleń odnośnie zmiany podstawy zwolnienia skarżącego ze służby - ze zwolnienia w oparciu o treść art. 39 ust. 2 pkt 6 w związku z art. 39 ust. 3 pkt 4 cyt. ustawy na zwolnienie w oparciu o art. 39 ust. 2 pkt 1 tej ustawy - zwolnienie w przypadku orzeczenia przez komisję lekarską trwałej niezdolności do pracy. Należy zwrócić uwagę, że zgodnie z § 1 ust. 6 powołanego Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości - tylko funkcjonariuszowi, a nie emerytowi, który na skutek choroby pozostającej w związku ze służbą nabył prawo do renty inwalidzkiej przysługuje nagroda roczna za ostatni rok służby bez względu na okres służby pełnionej w tym roku - w wysokości określonej w art. 106 ust. 2 cyt. ustawy: "nagroda roczna odpowiada wysokości przysługującego funkcjonariuszowi miesięcznego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym". Mając powyższe na względzie - Wojewódzki Sąd Administracyjny w oparciu o treść art. 7 i 77 § 1 kpa uwzględnił skargę jako uzasadnioną i uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji i na mocy powołanych przepisów oraz art. 145 § 1 pkt 1 c) p.p.s.a. - orzekł jak w wyroku.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI