II SA/Kr 1799/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w KrakowieKraków2006-04-06
NSAbudowlaneŚredniawsa
samowola budowlanaprawo budowlanenadzór budowlanypozwolenie na budowępostanowienieuchyleniepostępowanie administracyjnenaruszenie przepisów

Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił postanowienia nadzoru budowlanego dotyczące samowoli budowlanej, wskazując na błędy proceduralne i materialne organów niższych instancji.

Sprawa dotyczyła skargi H.M. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, które uchyliło wcześniejsze postanowienie PINB nakazujące przedłożenie dokumentów w związku z samowolą budowlaną. Sąd administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie oraz postanowienie organu I instancji, wskazując na naruszenie przepisów prawa materialnego i postępowania przez organy nadzoru budowlanego. Kluczowe zarzuty dotyczyły nieprawidłowego zastosowania przepisów, błędów w sentencji postanowienia oraz niewłaściwego ustalenia stanu faktycznego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie rozpoznał sprawę ze skargi H.M. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, które uchyliło postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nakazujące inwestorom uzyskanie dokumentacji w związku z samowolą budowlaną. Skarżąca informowała o budowie niezgodnej z projektem, w tym o samowolnym otwarciu zakładu i rozbudowie budynku bez zezwolenia. Organy nadzoru budowlanego prowadziły postępowanie, nakładając na inwestorów obowiązek uzyskania opinii i dokumentacji. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił postanowienie PINB, uznając, że organ I instancji nieprawidłowo zastosował przepisy prawa budowlanego. Sąd administracyjny uchylił jednak postanowienie WINB oraz postanowienie organu I instancji, stwierdzając naruszenie przepisów prawa materialnego (m.in. art. 48, 80-83c Prawa budowlanego) i postępowania (m.in. art. 7, 77, 107 § 3 k.p.a.). Sąd wskazał na błędy w sentencji postanowienia WINB, nieprawidłowe zastosowanie przepisów przez PINB oraz konieczność dokładnego ustalenia stanu faktycznego i zakresu dokonanych robót budowlanych.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Nie, organ odwoławczy nieprawidłowo uchylił postanowienie organu pierwszej instancji, popełniając błędy proceduralne i materialne.

Uzasadnienie

Sąd stwierdził, że organ odwoławczy nieprawidłowo zastosował przepisy prawa materialnego i postępowania, a także popełnił błąd w sentencji postanowienia, uchylając je bez orzekania co do istoty sprawy lub umarzania postępowania.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylono_decyzję

Przepisy (9)

Główne

PPSA art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i lit. c

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Sąd uchylił zaskarżone postanowienie z powodu naruszenia przepisów prawa materialnego i postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

pr. bud. art. 48

Ustawa Prawo budowlane

Przepis dotyczący samowoli budowlanej, który powinien mieć zastosowanie w sprawie.

Pomocnicze

k.p.a. art. 138 § 1 pkt 2

Kodeks postępowania administracyjnego

Organ odwoławczy uchyla zaskarżone postanowienie w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy bądź uchylając postanowienie umarza postępowanie pierwszej instancji. Sąd wskazał, że organ odwoławczy uchylił postanowienie organu I instancji, ale nie orzekł co do istoty sprawy ani nie umorzył postępowania, co jest niedopuszczalne.

PPSA art. 200

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa orzeczenia o kosztach postępowania.

pr. bud. art. 80

Ustawa Prawo budowlane

Przepis dotyczący obowiązków nakładanych przez organy nadzoru budowlanego.

pr. bud. art. 81c

Ustawa Prawo budowlane

Przepis dotyczący uprawnień organów nadzoru budowlanego w razie wątpliwości co do jakości robót lub stanu technicznego obiektu. Sąd uznał, że nie miał zastosowania w sprawie samowoli budowlanej.

pr. bud. art. 83

Ustawa Prawo budowlane

Przepis dotyczący kompetencji organów nadzoru budowlanego.

pr. bud. art. 83c

Ustawa Prawo budowlane

Sąd uznał, że organ I instancji nieprawidłowo zastosował ten przepis.

pr. bud. art. 51 § 4

Ustawa Prawo budowlane

Organ odwoławczy wskazał na możliwość zastosowania tego przepisu, jednak sąd uznał, że nie był on właściwy w kontekście zastosowanych przez organ I instancji przepisów.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Organ odwoławczy nieprawidłowo zastosował przepisy prawa materialnego. Organ odwoławczy popełnił błąd w sentencji postanowienia. Samowola budowlana wymagała pozwolenia na budowę, a organ I instancji zastosował niewłaściwe przepisy. Zmiany w budynku były znaczące i wymagały formalnego zgłoszenia lub pozwolenia.

Godne uwagi sformułowania

Takie wyrzeczenie sentencji zaskarżonego postanowienia jest niedopuszczalne w świetle jednoznacznego brzmienia art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. W sytuacji gdy organ I instancji prowadzi postępowanie w trybie art. 51 ust.4 ustawy Prawo budowlane nieprawidłowym jest zastosowanie art. 81 c niniejszej ustawy. W sprawie zatem tzw. samowoli budowlanej przepis ten nie ma zastosowania. Nastąpiło naruszenie przepisów prawa materialnego (art. 48 i 80-83c prawa budowlanego) i przepisów postępowania (m.in. 7, 77 i 107 ust.3 k.p.a.), które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Skład orzekający

Mariusz Kotulski

przewodniczący sprawozdawca

Joanna Tuszyńska

sędzia

Janusz Kasprzycki

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów Prawa budowlanego dotyczących samowoli budowlanej, błędów proceduralnych organów administracyjnych oraz prawidłowego stosowania art. 138 k.p.a."

Ograniczenia: Sprawa dotyczy specyficznych błędów proceduralnych i materialnych popełnionych przez organy nadzoru budowlanego w konkretnym stanie faktycznym.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje typowe problemy z samowolą budowlaną i błędami proceduralnymi organów administracyjnych, co jest częstym problemem w praktyce prawniczej.

Sąd administracyjny uchyla decyzje nadzoru budowlanego z powodu błędów proceduralnych i materialnych.

Dane finansowe

WPS: 10 PLN

Sektor

budownictwo

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SA/Kr 1799/02 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2006-04-06
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2002-07-11
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Barbara Pasternak
Joanna Tuszyńska
Mariusz Kotulski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Sygn. powiązane
II OSK 1592/06 - Wyrok NSA z 2007-11-30
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Uchylono postanowienie I i II instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Mariusz Kotulski (spr.) Sędziowie: NSA Joanna Tuszyńska AWSA Janusz Kasprzycki Protokolant Joanna Kłos po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 kwietnia 2006 r. sprawy ze skargi H.M. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia 4 czerwca 2002 r. Nr [...] w przedmiocie nakazania przedłożenia dokumentów I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji, II. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] na rzecz skarżącej H.M. kwotę 10 zł. (dziesięć złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Pismem z 26 czerwca 2000r. H.M. (zwana dalej skarżącą) poinformowała organ nadzoru budowlanego o wykonaniu na działce nr "1" położonej w S. przy ul. K. samowoli budowlanej polegającej na wybudowaniu w granicy z jej działką budynku niezgodnego z projektem architektonicznym przedłożonym właściwym władzom (niezgodność wysokości, powierzchni i kubatury budynku). W budynku tym "bez zezwolenia otwarto samowolnie Zakład O. zamiast rzekomego budynku gospodarczego. (...) w 94 roku również niezgodnie z projektem dobudowano drugi ogromny budynek wzdłuż ulicy K." Nadto, mimo że dopiero toczy się postępowanie o uzyskanie decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, inwestorzy Z.Z. i M.B. prowadzą roboty budowlane polegające na dobudowie klatki schodowej, przebudowie poddasza istniejącego zakładu przetwórstwa mięsa - co wiąże się z niedopuszczalnym podwyższeniem budynku niezgodnie stojącego w granicy z działką skarżącej.
W kolejnym piśmie z dnia 9.09.2000r. skarżąca zażądała "wydania natychmiastowego nakazu rozbiórki pomieszczenia bezpośrednio przylegającego do siatki mojego ogrodzenia (...). Obecnie mury owego pomieszczenia zostały kolejno podniesione o Im, z dobudowaniem okna i jaskółki." Podkreśliła również, iż wydana w dniu [...].07.2000r. decyzja nr [...] ustalająca w.z. i z.t. dla planowanej inwestycji nie uprawniała do rozpoczęcia i prowadzenia robót budowlanych, a które faktycznie zostały rozpoczęte 10.06.2000r.
Dopiero 28.09.2000r. (a więc trzy miesiące po zawiadomieniu przez skarżącą organu nadzoru budowlanego o prowadzonej samowoli budowlanej) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] ziemskiego przeprowadził oględziny. Skarżąca oświadczyła do protokołu oględzin, iż w lipcu 2000r. budynek garażu został podniesiony o ok. Im (nadbudowano pomieszczenie, wykonano otwór okienny od strony południowej, podniesiono dach). Natomiast w czerwcu 2000r. w budynku masarni na starym dachu dobudowano pomieszczenia poddasza w formie jaskółek z trzema otworami okiennymi od strony wschodniej. Inwestor M.B. oświadczył, że cały budynek tj. garaż wraz z pomieszczeniem nad nim istnieje od 1994r., a aktualnie wstawił tylko okno o wymiarach ok. 1,8 m x 0,9 m. Nadto w pomieszczeniu, z którego wychodzą trzy okna (jaskółka) - przewidzianym jako pomieszczenie socjalne, istniały od 1997r. w dachu trzy okna połaciowe. "W okresie letnim b.r. wykonano jaskółkę i wstawiono 3 okna o wymiarach 0,9 m x 0,6 m. W miesiącu sierpniu b.r. wykonano również zewnętrzną klatkę schodową od strony północnej budynku masarni." W protokole tym zapisano także, iż "na wykonane prace tj.: wykonanie klatki schodowej, wykonanie jaskółki w dachu od strony wschodniej w bud. masarni P. Z.Z. i P. M.B. nie posiadają pozwolenia na budowę." Do protokołu załączono zdjęcia wykonane podczas oględzin, jak i zdjęcia przedłożone przez Z.Z. przedstawiające poprzedni wygląd budynku masarni od strony północnej (ul. K.) - przed dokonanymi zmianami.
Wyjaśnienia złożył mgr inż. arch. J.C. oświadczył, iż wykonał projekt, który obejmował zaplecze sanitarno-higieniczne. Nie sprawował on nadzoru autorskiego nad wykonawstwem zaprojektowanych przez siebie prac, gdyż nie został powiadomiony o ich rozpoczęciu. "Elewacja wschodnia budynku w zakresie poddasza jest niezgodna z projektem wykonanym przez P. J.C. (okna w lukarnie). Różnice w stosunku do projektu w elewacji północnej polegają na:
- braku okien połaciowych,
- zmianie materiału klatki schodowej ze stalowych na żelbetonowe,
- zmianie kształtu doświetlenia przedsionka."
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] w K. zawiadomieniem z dnia 19.03.2001 r. poinformował strony o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w zakresie robót budowlanych wykonanych w budynku zakładu przetwórstwa mięsnego na działce nr "1" w S. przy ul. K.
Po zgromadzeniu materiału dowodowego Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] w K. postanowieniem z [...] kwietnia 2001 r., nr [...] działając na podstawie art. 80 ust. 2 pkt l w związku z art. 83 ust. 1 oraz art. 81c ust.2 i 3 ustawy z dnia 7.07.1994r. prawo budowlane (t.j. z 2000r. Dz.U. nr 106, poz. 1126 z późn. zm.) nałożył na Z.Z. i M.B. obowiązek uzyskania: opinii organu architektoniczno-budowlanego, zgody na pozostawienie przebudowanego dachu nad budynkiem masarni w kształcie i formie niesymetrycznej w świetle obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla tego rejonu; oceny technicznej robót wykonanych w raku 2000 oraz inwentaryzacji architektoniczno-budowlanej tych robót z uwzględnieniem zmienionych i przebudowanych elementów oraz określenia docelowego przeznaczenia pomieszczeń; opinii rzeczoznawców w zakresie spełnienia wymagań z warunkami i stosownymi przepisami przeciwpożarowymi, sanitarno-epidemiologicznymi, ochrony środowiska, Państwowego Inspektora Pracy i BHP oraz opinię kominiarską. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, iż roboty budowlane przez inwestorów zostały rozpoczęte przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę. "W dniu oględzin 28.09.2000r. stwierdzono końcowy etap prac wykończeniowych. Ustalono, że całość robót budowlanych wykonano bez nadzoru osoby uprawnionej."
W zażaleniu na to postanowienie H.M. zarzuciła, iż m.in. "rozpoczęcie robót przed wydaniem decyzji - pozwolenia na budowę jest wykroczeniem, bo złamano prawo, a inwestor powinien ponieść adekwatne sankcje." Wyraziła także swoje zdziwienia, gdyż odpowiedź na nałożone obowiązki winna znajdować się w dokumentacji technicznej zatwierdzonej przy pozwoleniu na budowę, a jeżeli takowego nie było to brak podstaw do uzupełniania tej dokumentacji.
Postanowieniem z dnia 4 czerwca 2002 r., nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. oraz art. 80 ust. 2 i art. 83 ust.2 ustawy z dnia 7.07.1994r. prawo budowlane (t.j. z 2000r. Dz.U. nr 106, poz. 1126 z późn. zm.) uchylił zaskarżone postanowienie.
W uzasadnieniu tego postanowienia organ odwoławczy wskazał, że organ I instancji nieprawidłowo zastosował przepisy prawa materialnego poprzez zastosowanie art. 83c ust. 1 i 2 ustawy prawo budowlane. "Bezspornym jest fakt, że wykonanie robót budowlanych polegających na zmianie i przebudowie elementów poddasza budynku masarni, garażu oraz zewnętrznej klatki schodowej wymagało uzyskania decyzji pozwolenia na budowę." Uważa jednocześnie, że należy mieć na uwadze wyrok NSA we Wrocławiu z dnia 12.12.1996r., sygn. akt II SA/Wr 236/96, a organ I instancji stwierdził, że w przedmiotowej sprawie zachodzą okoliczności do podjęcia działań w celu doprowadzenia powyższych robót do stanu zgodnego z prawem w trybie art. 51 ust. 4 prawa budowlanego. "Jednak w sytuacji gdy organ I instancji prowadzi postępowanie w trybie art. 51 ust.4 ustawy Prawo budowlane nieprawidłowym jest zastosowanie art. 81 c niniejszej ustawy. Ten bowiem ma zastosowanie do uprawnień organów nadzoru budowlanego w razie wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych lub dokonanych robót, a także stanu technicznego obiektu budowlanego. W sprawie zatem tzw. samowoli budowlanej przepis ten nie ma zastosowania."
Nie zgadzając się z postanowieniem Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia 4 czerwca 2002r., nr [...] zaskarżyła ją do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie H.M. podnosząc, iż "analogia wrocławska nie może być odniesieniem do rozstrzygnięć w S.", a żaden z terminów wykonania obowiązków nałożonych na inwestorów nie został dotrzymany.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu oraz motywy, którymi się kierował i wniósł o jej oddalenie.
Zgodnie z brzmieniem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi wniesione zostały do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. Zasada ta ma zastosowanie w przedmiotowej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Zdaniem Sądu w świetle zgromadzonego w postępowaniu administracyjnym materiału dowodowego wnioski organów administracyjnych uznać należy za budzące wątpliwości, a wydane rozstrzygnięcia co najmniej za przedwczesne.
Po pierwsze wskazać należy, iż pismem z 26 czerwca 2000r. skarżąca poinformowała organ nadzoru budowlanego o wykonaniu na działce nr "1" położonej w S. przy ul. K. samowoli budowlanej polegającej na wybudowaniu w granicy z jej działką budynku niezgodnego z projektem architektonicznym przedłożonym właściwym władzom (niezgodność wysokości, powierzchni i kubatury budynku). W budynku tym "bez zezwolenia otwarto samowolnie Zakład "O" zamiast rzekomego budynku gospodarczego. (...) w 94 roku również niezgodnie z projektem dobudowano drugi ogromny budynek wzdłuż ulicy K." Tym samym organy I i II instancji winny wyjaśnić i jednoznacznie ustalić czy postępowanie prowadzone w przedmiotowym zakresie nie pokrywa się (w całości lub w części) z innym, prowadzonym odrębnie przez organy nadzoru budowlanego, postępowaniem administracyjnym z wniosku skarżącej.
Po drugie organ odwoławczy wskazał w postawie prawnej swojego postanowienia art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., który mówi, że organ odwoławczy uchyla zaskarżone postanowienie w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy bądź uchylając postanowienie umarza postępowanie pierwszej instancji. Tymczasem organ odwoławczy w zaskarżonym postanowieniu tylko uchylił postanowienie organu I instancji - ani nie orzekając co do istoty sprawy, ani też nie umarzając postępowania pierwszej instancji (!). Takie wyrzeczenie sentencji zaskarżonego postanowienia jest niedopuszczalne w świetle jednoznacznego brzmienia art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a.
Po trzecie organ odwoławczy sam stwierdza, iż zakres i rodzaj prowadzonych bez pozwolenia na budowę robót budowlanych "polegających na zmianie i przebudowie elementów poddasza budynku masarni, garażu oraz zewnętrznej klatki schodowej wymagało uzyskania decyzji pozwolenia na budowę" - w konsekwencji winien mieć tu bezwzględne zastosowanie art. 48 prawa budowlanego. Działania te bez wątpienia zostały wykonane bez stosownych pozwoleń lub zawiadomień organów budowlanych. Podzielić także należy zarzut skarżącej, iż w przedmiotowej sprawie nie ma podstaw do powołania się przez organ odwoławczy na wyrok NSA we Wrocławiu z dnia 12.12.1996r., sygn. akt II SA/Wr 236/96 wydany w innych okolicznościach faktycznych. Fakt samowoli potwierdzili inwestorzy oraz mgr inż. arch. J.C., który wykonał projekt obejmujący zaplecze sanitarnohigieniczne mający być realizowany przez inwestorów.
Po czwarte ze zwykłego porównania zdjęć wykonanych w trakcie oględzin i przedłożonych do protokołu przez Z.Z. (inwestorkę) przedstawiające poprzedni wygląd budynku masarni od strony północnej (ul. K.) - przed dokonanymi zmianami, wynika jednoznacznie, iż zmiany takie były, zwłaszcza w środkowej części, gdzie nie tylko wybudowano klatkę schodową, lecz wyraźna jest zmiana konstrukcji dachu i wybudowanie (podwyższenie) ściany - w celu uzyskania odpowiednich pomieszczeń użytkowych.
Po piąte zasadnie organ odwoławczy wskazał, że organ I instancji nieprawidłowo zastosował przepisy prawa materialnego poprzez zastosowanie art. 83c ust. 1 i 2 ustawy prawo budowlane. Przepis ten ma bowiem "zastosowanie do uprawnień organów nadzoru budowlanego w razie wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych lub dokonanych robót, a także stanu technicznego obiektu budowlanego. W sprawie zatem tzw. samowoli budowlanej przepis ten nie ma zastosowania."
Ponownie rozpatrując sprawę organy administracyjne winny w sposób dokładny i rzetelny ustalić przedmiot i zakres postępowania, stan faktyczny i zakres dokonanych przez inwestorów działań bez stosownych pozwoleń i zawiadomień.
Podsumowując stwierdzić należy, iż nastąpiło naruszenie przepisów prawa materialnego (art. 48 i 80-83c prawa budowlanego) i przepisów postępowania (m.in. 7, 77 i 107 ust.3 k.p.a.), które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a powodujące konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit. a i lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI