II SA/Kr 1777/12

II SA/Kr 1777/12 - Postanowienie WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2013-02-26
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2012-12-31
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Renata Czeluśniak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6189 Inne o symbolu podstawowym 618
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Sygn. powiązane
I OZ 501/13 - Postanowienie NSA z 2013-06-27
I OZ 501/12 - Postanowienie NSA z 2012-07-18
II SA/Po 22/12 - Postanowienie WSA w Poznaniu z 2012-01-31
Skarżony organ
Prezydent Miasta
Treść wyniku
odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
art. 52 par. 1, art. 53 par. 1 oraz art. 58 par. 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 lutego 2013 r. sprawy ze skargi F. C. i J. C. na decyzję Prezydenta [...] nr [...] z dnia 26 marca 2009r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania o ustalenie i wypłatę odszkodowania za nieruchomość przejętą na własność Skarbu Państwa postanawia odrzucić skargę.
Uzasadnienie
W piśmie opatrzonym datą 17 października 2012r. F.C., i J.C. zwrócili się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie o rozpatrzenie sprawy odszkodowania za mienie, z którego skarżący zostali w 1970r. wywłaszczeni na rzecz Skarbu Państwa.
W odpowiedzi na powyższe pismo WSA w Krakowie poinformował o treści art. 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz o tym, że żądaniu zawartemu w piśmie nie można nadać biegu procesowego.
Następnie w piśmie opatrzonym datą 22 listopada 2012r. F.C. i J.C. wnieśli skargę do WSA w Krakowie na decyzje administracyjne, na mocy których odmówiono skarżącym wypłaty odszkodowania za mienie wywłaszczone w 1970r.
Na podstawie treści skargi oraz nadesłanego przez Wydział Skarbu Miasta Urzędu Miasta K. protokołu z przyjęcia strony z dnia 10 grudnia 2012r. ustalono, że zamiarem skarżących jest zaskarżenie decyzji administracyjnych, na mocy których umorzono postępowanie o ustalenie i wypłatę odszkodowania za nieruchomość oznaczoną jako:
1) parcela l.kat [...]o pow. 0,0878 ha obj. lwh [...] b. gm. kat R;
2) parcela l.kat [...] o pow. 0,1449 ha obj. lwh [...]b. gm. kat R. .
Ponieważ były to dwa odrębne postępowania administracyjne, sprawę ze skargi na decyzję wydaną w postępowaniu dotyczącym nieruchomości wymienionej w punkcie 2 wyłączono do odrębnego rozpoznania. Natomiast w niniejszej sprawie przedmiotem rozpoznania jest skarga na decyzję wydaną w postępowaniu administracyjnym dotyczącym nieruchomości wymienionej w punkcie 1.
Na podstawie akt administracyjnych ustalono, że Prezydent Miasta K. decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2009r. znak: [...] umorzył postępowanie o ustalenie i wypłatę odszkodowania za nieruchomość oznaczoną jako parcela l.kat [...] o pow. 0,0878 ha obj. lwh [...] b. gm. kat R. Od decyzji tej odwołanie wnieśli J.C. i F.C. lecz Wojewoda decyzją z dnia [...] sierpnia 2009r. znak: [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Decyzja Wojewody jest ostateczna i podlegała zaskarżeniu do WSA w Krakowie zgodnie z zawartym w niej pouczeniem
.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Przedmiotowa skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Z przepisu tego wynika, że zaskarżona może zostać tylko taka decyzja administracyjna, która została wydana w wyniku rozpatrzenia wniesionego przez stronę środka zaskarżenia, a zatem co do zasady – decyzja organu drugiej instancji. Możliwość wniesienia środka zaskarżenia oznacza, iż decyzja organu pierwszej instancji może zostać wyeliminowana z obrotu prawnego przez organ odwoławczy. Dopuszczenie wniesienia skargi do sądu na decyzję, wydaną w pierwszej instancji oznaczałoby stworzenie pewnego rodzaju konkurencji pomiędzy administracyjną kontrolą instancyjną a kontrolą, sprawowaną przez sąd. Wobec tego złożenie skargi na decyzję organu pierwszej instancji ocenić należy jako niedopuszczalne.
Ponadto zaznaczyć należy, że zgodnie z art. 53 § 1 ppsa skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, czyli ostatecznej decyzji administracyjnej.
Podkreślić trzeba, że skarżący w decyzji Wojewody utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. zostali prawidłowo pouczeni o sposobie i terminie zaskarżenia tej decyzji do sądu administracyjnego. Pomimo prawidłowego pouczenia, skarżący nie wnieśli skargi w terminie. Już w uzasadnieniu postanowienia WSA w Krakowie z dnia 28 kwietnia 2010r. sygn. akt II SA/Kr 449/10 wskazano, że termin na wniesienie skargi na decyzję Wojewody z dnia[...] sierpnia 2009r. znak: [...] upłynął dla F.C. 18 września 2009r., a dla J.C. w dniu 21 września 2009r. Także Wydział Skarbu Miasta UMK w piśmie z dnia 16 sierpnia 2011r. poinformował skarżących, że brak jest możliwości orzekania w przedmiocie odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość, ponieważ sprawa ta została już ostatecznie załatwiona.
Zatem przedmiotowa skarga, wniesiona na decyzję Prezydenta Miasta K. czyli organu I instancji, jest niedopuszczalna. Natomiast gdyby nawet przyjąć, że skarga dotyczy decyzji Wojewody z dnia [...] sierpnia 2009r. znak: [...] którą utrzymano w mocy decyzję organu I instancji, to przedmiotowa skarga, wniesiona przez F.C. i J.C. 22 listopada 2012r., została wniesiona po upływie terminu określonego w art. 53 § 1 ppsa.
Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa.