II SA/Kr 17/02

II SA/Kr 17/02 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2005-12-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2002-01-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Janusz Kasprzycki
Kazimierz Bandarzewski /sprawozdawca/
Tadeusz Woś /przewodniczący/
Symbol z opisem
601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Sygn. powiązane
II OSK 390/06 - Wyrok NSA z 2007-03-02
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący : Sędzia NSA Tadeusz Woś Sędziowie AWSA : Janusz Kasprzycki Kazimierz Bandarzewski / spr. / Protokolant : Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 grudnia 2005 r. sprawy ze skargi H.D. na decyzję [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 28 listopada 2001 r. znak : [....] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania prac -skargę oddala -
Uzasadnienie
W dniu [....] października 2000r. J.P. zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. o przeprowadzenie kontroli zgodności z prawem wykonania okna w ścianie szczytowej budynku gospodarczego na działce nr [....] państwa D. w odległości trzech metrów od granic działki państwa P.
Powiatowy Inspektor nadzoru Budowlanego w decyzji z dnia 8 czerwca 2001 r., działając na podstawie art. 80 ust. 2 pkt 1 we związku z art. 83 ust. 1, art. 81 ust. 1 pkt 1a oraz art. 51 ust. 1 pkt 2 i w związku z art. 51 ust. 4 stawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (tekst jednolity z 2000r. Dz. U. Nr 106, póz. 1126 ze zm.), nałożył na H.D. obowiązek zamurowania cegłą pełną (pustakami) względnie luksferami lub innym podobnym materiałem otwór okienny znajdujący się na poziomie poddasza w zachodnie ścianie szczytowej budynku inwentarsko-gospodarczego w terminie do dnia 30 lipca 2001 r., w celu doprowadzenia budynku do stanu zgodnego z prawem.
W uzasadnieniu organ l instancji podniósł, iż za wiarygodny uznano dowód w postaci pozwolenia na budowę budynku inwentarsko-gospodarczego, które zakazywało wykonywania jakichkolwiek otworów w tej ścianie, sytuując ją w odległości 3 metrów od granicy z działką B.P. Według treści pozwolenia na budowę budynek ten miał wytyczyć geodeta. Organ l instancji nie uznał za uzasadniony dowód wskazujący na legalność wykonania ww. okna, a wynikający z załączniku do pozwolenia na budowę, w którym zawarto projekt techniczny. W ścianie będącej elewacją zachodnią (od strony państwa P.) jest przekreślony rysunek okna i drzwi i narysowane okno na poziomie poddasza, bez żadnego potwierdzenia prawidłowości dokonanej zmiany (parafy). Organ l instancji wskazał, iż zasadnicze znaczenie ma również brak ustalenia przebiegu granicy między ww. nieruchomościami i przy tym żadna ze stron nie wykazała w sposób przekonywujący przebiegu tej granicy. W związku z tym uznano, że wykonanie okna stanowi istotne odstępstwo od zatwierdzonego projektu budowlanego również dlatego, że ściana ta jest zlokalizowana w odległości 3 metrów od granicy działki. Wskazano, że przepisy techniczne w zakresie lokalizacji budynków nie dopuszczają, aby w odległości 3 metrów od granicy z działką znajdowała się ściana z otworem okiennym.
W toku postępowania l-instancyjnego nie wskazano w sposób jednoznaczny na przebieg granicy między obiema działkami w pobliżu ściany z oknem w/w. budynku, a także nie ustalono dokładnego terminu wykonania tego otworu okiennego. H.D. twierdziła, że okno to wybudowano w 1983r., a w 2000r. dokonano jedynie zmiany stolarki okiennego i zamontowano okap (daszek nad oknem), państwo P. - że wykonanie otworu okiennego nastąpiło w 2000r. H.D. oświadczyła w jednym z pism, iż wytyczenie budynku inwentarsko-składowego nastąpiło wbrew postanowieniom pozwolenia na budowę, zamiast w odległości 3 metrów - na odległość ok. 9 metrów od granic działki państwa P. za zgodą B.P. wykonano okno, a wytyczenia budynku dokonał kierownik budowy (akta administracyjne sprawy, karta nr 49).
Decyzję ta otrzymały strony w dniu 15 czerwca 2001 r. i w dniu [.....] czerwca 2001 r. H.D. wniosła odwołanie od tej decyzji do [.....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. , żądając jej uchylenia. Odwołująca się po raz kolejny podniosła, iż budynek inwentarsko-gospodarczy został wybudowany w 1983r. wraz z przedmiotowym oknem. Jedynie jesienią 2000r. zmieniono stolarkę okienną. Zarzuciła organowi l instancji bezpodstawnie przyjęcie wybudowania ww. budynku w odległości 3 metrów od granicy działki państwa P. , skoro państwo P. nie przedłożyli żadnego dokumentu w sprawie przebiegu granicy między obiema działkami. Nie dokonano więc pomiarów odległości ściany budynku z oknem od granicy działki i nie uwzględniono złożonych w toku postępowania l-instancyjnego wyjaśnień odwołującej się.
[.....] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 28 listopada 2001 r., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu l instancji. W uzasadnieniu wskazał, że organ l instancji prawidłowo przeprowadził postępowanie wyjaśniające, gromadząc materiał dowodowy w postaci protokołu oględzin, zdjęć oraz kserokopii decyzji i oświadczeń stron. W ocenie organu II instancji prawidłowo zastosowano art. 51 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego. Wyjaśniono, że brak spójności między treścią pozwolenia na budowę przedmiotowego budynku inwentarsko-gospodarczego a jego załącznikiem nie ma znaczenia w tej sprawie, ponieważ wykonanie okna w ścianie szczytowej stanowi naruszenie prawa. Wyjaśniono przy tym, że zarówno przepisy zawierające warunki techniczne dotyczące wykonania w ścianie otworów okiennych, istniejące w roku 1983, jak i po 1994r. nie pozwalały na wykonanie okna w ścianie, która była zlokalizowana w odległości 3 metrów od granic działki sąsiedniej. Sprzeczne informacje co do czasu wykonania otworu okiennego i nie mają w tej sprawie znaczenia.
Decyzję tą otrzymały strony w dniu 4 grudnia 2001 r.
Na tą decyzję jak również decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego-Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie złożyła w dniu [.....] stycznia 2002r. H.D. , wnosząc o ich uchylenie, a także o wstrzymanie wykonania decyzji organu odwoławczego w związku ze spowodowaniem nieodwracalnych skutków godzących w jej interes prawny. Sąd wstrzymał z mocy prawa wykonanie zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu skarżąca zarzuciła dokonanie błędnych ustaleń w sprawie. W szczególności organy administracji błędnie uznały, iż wykonanie okna stanowi naruszenie prawa. Pozwolenie na budowę z 1983r. nie zakazywało bowiem wykonania okna w ścianie szczytowej zachodniej w sytuacji, gdy budynek inwentarsko-gospodarczy zlokalizowany byłby w odległości większej niż 3 metry od granic działki B.P. Przedmiotowy budynek zlokalizowany jest w dalszej odległości niż 3 metry. Okno w ścianie zachodniej ww. budynku zostało w 200r. jedynie wyremontowane.
W odpowiedzi na skargę, organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi i w całości potrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Potwierdził, że przepisy dotyczące warunków technicznych budowania budynków w odległości 3 metrów od granic działki nie dopuszczały zarówno w latach 80-tych jak i 90-tych ubiegłego wieku lokalizowania ściany z otworem okiennym. Nie ma więc znaczenia data, kiedy rzeczywiście ten otwór został wykonany.
Dołączono do akt sprawy kopię wyroku Sądu Okręgowego w K. , który oddalił apelację od wyroku Sądu Rejonowego oddalającego powództwo H.D. , w którym powódka domagała się nakazania pozwanemu (J.P.) przywrócenia jej posiadania pasa gruntu o szerokości 5,3 metra i długości 25 metrów, biegnącego wzdłuż zachodniej granicy działki państwa D. , a także nakazania wkopania przez pozwanego słupków ogrodzeniowych w odległości ok. 9 metrów od jej budynku inwentarsko-gospodarczego i usunięcia pozostawionego przez pozwanego metalowego ogrodzenia oraz maszyn rolniczych. Oddalenie powództwa nastąpiło w związku z uchybieniem terminu do wytoczenia roszczenia posesoryjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a.
Właściwym do rozpoznania niniejszej skargi jest zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, który w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 P.p.s.a. uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu l instancji nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 P.p.s.a.).
W niniejszej sprawie bezspornym jest okoliczność umiejscowienia okna w ścianie zachodniej budynku inwentarsko-składowego, znajdującego się na działce nr [.....] będącej własnością skarżącej H.D.
Zgodnie z pozwoleniem na budowę (decyzja z dnia 30 lipca 1983r. znak...., akta adm. sprawy, karta nr 23) wyrażono zgodę na budowę inwestycji obejmującej budowę budynku inwentarsko-składowego, w odległości 3,00 metrów od granie parceli B.P. , (...) ściana ogniowa bez otworów od strony B.P. . Taka jest treść prawomocnej decyzji w sprawie uzyskania pozwolenia na budowę.
Istotnie, w projekcie graficznym będącym załącznikiem do ww. pozwolenia na budowę z 1983r. znajduje się na rysunku elewacji zachodniej budynku inwentarsko- składowego na którym przekreślono narysowany na poziomie parteru otwór okienny i drzwiowy i narysowano otwór okienny na poziomie poddasza, umiejscowiony po lewej stronie od linii środkowej przebiegającej po ścianie elewacji zachodniej (akta adm. sprawy, karta nr 18). Z materiału zdjęciowego zgromadzonego w sprawie (np. karta nr 14 akt adm. sprawy) wynika, że otwór okienny został wykonany nie po lewej stronie ściany zachodniej, ale na przecięciu środkowej linii tej ściany.
Projekt techniczny budynku inwentarsko-składowego zawiera przekreślenia otworów w elewacji zachodniej, przy czym przekreślenia te nie są ani opisane, ani też nie wynika, aby dokonała je osoba uprawniona. Z rysunku rzutu parteru (karta nr 20 akta adm. sprawy) wynika, że również w ścianie elewacji zachodniej na poziomie parteru prawdopodobnie znajdowały się otwory (okienny i drzwiowy). Porównanie poszczególnych części projektu technicznego budynku inwentarsko-składowego prowadzi do wniosku, że zawierają one sprzeczne ustalenia techniczne. Skoro na rzucie parteru były przewidziane otwory w ścianie elewacji zachodniej (karta nr 20, akt adm. sprawy), to tym samym przekreślenia tych otworów na rysunku elewacji zachodniej (karta nr 18, akta adm. sprawy) również zostało dokonane w sposób nieprawidłowy.
Należy przy tym wskazać, iż treść pozwolenia na budowę wyraźnie zabraniała umiejscawiania jakichkolwiek otworów okiennych lub drzwiowych w ścianie ogniowej od strony działki B.P. Tą ścianą ogniową jest elewacja zachodnia określona na projekcie technicznym jako elewacja zachodnia (karta nr 18, akta adm. sprawy). Przy czym należy podnieść, że treść pozwolenia na budowę wyraźnie określa odległość budynku inwentarsko-składowego od strony działki B.P.. Odległość ta wynosi 3 metry i w tym zakresie treść pozwolenia na budowę jest zgodna z projektem technicznym tego budynku, który na rysunku sytuacyjnym wyraźnie precyzuje odległość ściany elewacji zachodniej (ściany ogniowej) na 3 metry (karta nr 21, akta adm. sprawy).
Z treści pozwolenia na budowę wynika, że budynek ten przed rozpoczęciem prac budowlanych miał wytyczyć geodeta (karta nr 23, akta adm. sprawy).
Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż między treścią pozwolenia na budowę, a projektem technicznym w zakresie obejmującym przedmiot niniejszej sprawy sądowoadministracyjnej nie występuje zgodność. Nie ulega jednak wątpliwości, że H.D. otrzymała pozwolenie na budowę budynku inwentarsko-składowego z wyraźnym określeniem braku możliwości wykonania jakichkolwiek otworów okiennych w ścianie elewacji zachodniej, znajdującej się w odległości 3 metrów od granic działki B.P. Organy administracyjne prowadzące postępowanie w tej sprawie prawidłowo przyjęły, że wykonanie otworu okiennego w ścianie zachodniej budynku inwentarsko-składowego na działce [.....] było istotnym naruszeniem treści pozwolenia na budowę i tym samym uzasadnionym jest nakazanie wykonania robót przywracających stan zgodności z prawem.
Okoliczność, iż w tym zakresie precyzyjna treść pozwolenia na budowę nie jest zgodna z treścią załącznika graficznego (przewidującego umiejscowienie otworu okiennego) nie może prowadzić do zmiany samej treści pozwolenia na budowę, jeżeli treść tego pozwolenia jest jasna i zrozumiała i nie wymaga żadnej interpretacji. Nie można uznać, iż fragment załącznika graficznego niewątpliwie sprzeczny z treścią sentencji pozwolenia na budowę winien skutkować zmianą treści pozwolenia na budowę. Załącznik graficzny, będący częścią pozwolenia na budowę stanowi tylko techniczny (rysunkowy) opis obiektu budowlanego, określonego przede wszystkim w pozwoleniu na budowę.
Przy czym po upływie tak długiego czasu (pozwolenie wydano w 1983r.) poszukiwanie przyczyn zmiany treści projektu technicznego w stosunku do treści pozwolenia na budowę jest niewykonalne.
Należy również mieć na uwadze, że w dacie wydania przedmiotowego pozwolenia na budowę zgodna z prawem była treść samego pozwolenia, a nie ten fragment załącznika graficznego, który zawiera rysunek okna w ścianie elewacji zachodniej, oddalonej o 3 metry od granic działki sąsiedniej. Stosownie bowiem do § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki (Dz. U. z 1980r. Nr 17, poz. 62) budynki mieszkalne i gospodarcze na działkach zagrodowych w indywidualnych gospodarstw rolnych oraz wolno stojące jednorodzinne domy mieszkalne o ścianach z materiałów niepalnych i o pokryciu z materiałów niepalnych lub trudno palnych powinny być sytuowane w odległości co najmniej 4 metrów od granicy działki. Odległość ta może być zmniejszona do 3 metrów, jeżeli ściana budynku od strony sąsiedniej działki nie ma otworów okiennych lub drzwiowych.
Obowiązujące w dacie wydania decyzji przez organ odwoławczy warunki techniczne również nie pozwalały na usytuowanie ściany z otworami okiennymi w odległości mniejszej niż 4 metry od granic sąsiedniej działki (pomijając szczególne przypadki nie objęte ta sprawą) - § 12 ust. 4 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tekst jednolity z 1999r. Dz.U. Nr 15, poz. 140 ze zm.).
Sąd nie dał wiary podnoszonym przez H.D. argumentom o wytyczeniu przez kierownika budowy budynku inwentarsko-składowego w odległości większej niż 3 metry od granic działki B.P. i uzgodnieniu z B.P. wykonania otworu okiennego w ścianie zachodniej. Przeciwko takiemu twierdzeniu wprost przemawia treść pozwolenia na budowę nakazującą sytuowanie ww. budynku w odległości 3 metrów, a ponadto z treści samego pozwolenia na budowę wynika, że wytyczenie budynku miał przeprowadzić geodeta, a nie kierownik budowy. Może to oznaczać, że H.D. zdawała sobie sprawę z braku możliwości wykonania otworu okiennego w ścianie zachodniej (od strony działki B.P. ) i dlatego też budynek ten nie wytyczył geodeta, ale kierownik budowy. Również uzgodnienie z byłą właścicielką działki sąsiedniej (B.P.) wykonanie otworu okiennego można uznać za działanie mające na celu uzgodnienie obejścia treści pozwolenia na budowę.
Mając powyższe na uwadze należy wskazać, iż organy administracyjne prawidłowo zastosowały w tej sprawie przepisy Prawa budowlanego. Zgodnie z art. 50 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2000r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.) w przypadkach innych niż określone w art. 48 Prawa budowlanego właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź w przepisach.
Jeżeli zaś roboty budowlane zostały już wykonane w sposób istotnie I odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź w odrębnych przepisach, wówczas właściwy organ ma obowiązek wydania decyzji bądź to nakazującej zaniechania dalszych robót, bądź nakazującej rozbiórkę obiektu lub jego części (art. 51 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego) lub też nakładającej obowiązek wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia już wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem i określających termin wykonania tych czynności (art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego). Nakaz odpowiedniego stosowania powołanego art. 51 ust. 1 Prawa budowlanego w odniesieniu do robót budowlanych już wykonanych wynika z art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego. Jeżeli właściwy powiatowy inspektor nadzoru budowlanego w toku prowadzonego postępowania administracyjnego stwierdził, że budynek został wykonany w sposób istotnie odbiegający od treści warunków ustalonych w pozwoleniu na budowę lub od warunków określonych w powszechnie obowiązujących przepisach, wówczas jest on zobowiązany do nałożenia obowiązku bądź to rozbiórki całego obiektu lub jego części (jeżeli naruszenie warunków obejmuje cały obiekt lub jego część), bądź też nakazuje wykonania określonych robót przywracających stan zgodności z treścią pozwolenia na budowę lub przepisami. Nie ulega wątpliwości, iż wybierając sposób doprowadzenia niegodnego z prawem stanu faktycznego do treści czy to pozwolenia na budowę czy też określonych w powszechnie obowiązujących przepisach warunków lokalizowania budowanych obiektów budowlanych, organ administracji winien kierować się dążeniem do zminimalizowania kosztów wykonania nałożonego obowiązku tak, aby z jednej strony uczynić zadość warunkom wynikających z pozwolenia na budowę i przepisów prawa, a z drugiej strony aby nałożone obowiązki były jak najmniej uciążliwe dla zobowiązanego. W tej sprawie obowiązek zamurowania otworu okiennego określono w ten sposób, że to sam zobowiązany mógł wybrać, czy zamurowanie to nastąpi cegłą pełną czy też materiałem "przepuszczający" światło - np. luksferami i jest to adekwatny sposób doprowadzenia stanu faktycznego ściany zachodniej ww. budynku do zgodności z treścią pozwolenia na budowę oraz przepisów określających warunki techniczne ścian bez otworów.
Jeszcze raz należy podnieść, iż nie ulega zaś wątpliwości, że wybudowanie otworu okiennego w elewacji ściany zachodniej budynku inwentarsko-składowego na działce nr [.....] stanowiło zarówno naruszenie treści pozwolenia na budowę z dnia 30 lipca 1983r, jak i przepisów określających warunki techniczne określające odległość ściany z otworami od granicy z działką sąsiednią (12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki (Dz. z 1980r. Nr 17, poz. 62) oraz § 12 ust. 4 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tekst jednolity z 1999r. Dz.U. Nr 15, poz. 140 ze zm.)).
Wprawdzie w niniejszej sprawie nie ustalono rzeczywistej daty wykonania otworu okiennego w ścianie elewacji zachodniej budynku inwentarsko-składowego, tym niemniej brak ustalenia tej okoliczności nie ma istotnego znaczenia w sprawie. Zarówno bowiem na podstawie obowiązującej do końca 1994r. ustawy z dnia 24 października 1974r. Prawo budowlane (Dz. U. z 1974r. Nr 38, poz. 229 ze zm.) jak i obowiązującej ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane, skutki wybudowania obiektu budowlanego niezgodnie z obowiązującymi przepisami są analogiczne, Zgodnie z art. 40 ustawy z dnia 24 października 1974r. Prawo budowlane (Dz. U. z 1974r. Nr 38, póz. 229 ze zm.) w wypadku wybudowania obiektu budowlanego niezgodnie z przepisami, właściwy organ administracji wydaje inwestorowi, właścicielowi lub zarządcy decyzję nakazującą wykonanie w określonym terminie zmian lub przeróbek niezbędnych do doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z przepisami.
W trakcie postępowania sądowoadministracyjnego skarżąca H.D. przedłożyła protokół z oględzin nieruchomości sporządzony w sprawie o ochronę naruszonego posiadania (akta, karta nr 51). Treść tego protokołu nie stanowi, w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie dowodu na rozgraniczenie nieruchomości ani też na ustalenie okoliczności prawidłowego usytuowania przedmiotowego budynku inwestorsko-składowego. Przy pomocy tego dowodu nie można bowiem wykazać prawidłowości realizacji otworu okiennego na ścianie zachodniej przedmiotowego budynku. Dodatkowo należy podnieść, że z protokołu tego wynika, iż sporządzono go w celu dokonania oględzin działki nr [.....] w stosunku do znajdujących się na niej obiektów budowlanych i działki nr [.....]. Na stronie drugiej tego protokołu (akta, karta nr 52) znajduje się informacja, że "(...) W kierunku północnym od domu mieszkalnego w odległości 4 metrów od północnej ściany blaszaka i 3,70 metra od metalowej siatki przed chwilą opisanej leży murowany budynek gospodarczy o wymiarach 6x8 metrów, który od strony zachodniej ma wmurowane okno. (...)".
Rekapitulując należy stwierdzić, iż w niniejszej sprawie organy administracji nie naruszyły obowiązujących przepisów w stopniu nakazującym uchylenie zaskarżonych decyzji.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, działając na podstawie art. 151 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku, ponieważ zaskarżona decyzje nie zawiera naruszeń prawa uzasadniających jej uchylenie bądź stwierdzenie nieważności. Zgodnie zaś z art. 151 P.p.s.a. w razie nieuwzględnienia skargi, sąd skargę oddala.