II SA/Kr 1692/09

II SA/Kr 1692/09 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2010-06-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2009-11-25
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Aldona Gąsecka-Duda /sprawozdawca/
Ewa Rynczak
Jacek Bursa /przewodniczący/
Symbol z opisem
6136 Ochrona przyrody
Hasła tematyczne
Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Sanitarny
Treść wyniku
uchylono zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie
Powołane przepisy
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
między innnymi art. 97 par 1 pkt 4
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa Sędziowie : Sędzia WSA Ewa Rynczak Sędzia WSA Aldona Gąsecka-Duda (spr.) Protokolant : Teresa Jamróz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 czerwca 2010 r. sprawy ze skargi W. K. i K. K. na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia 01 września 2009 r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2009 r., znak [...], Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w B. działając na podstawie art. 10 §1 k.p.a., art. 97 §1 pkt. 4 k.p.a. w związku z art. 48 ust. 2 pkt 1a i art. 57 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska ( tekst jedn. Dz. U. z 2008r. Nr 25 poz. 150 z późn. zm.) oraz art. 153 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 2 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2008r. Nr 199, poz. 1227 z późn. zm.) zawiesił postępowanie administracyjne w przedmiocie uzgodnienia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia pn. - " Budowa wjazdu i wyjazdu na drodze wojewódzkiej Nr [...] ze stacji paliw w miejscowości B. [...]: poszerzenia jezdni drogi wojewódzkiej, przebudowy chodników oraz przebudowy odcinka kanalizacji deszczowej i studzienek deszczowych, na działkach nr 1, 2, 3, 4 przy ul. [...] w B. " , do czasu rozpoznania sprawy i zajęcia stanowiska przez Głównego Inspektora Sanitarnego w W. odnośnie żądania sformułowanego w piśmie W.K. i K.K. z dnia 25 marca 2009r. ( data wpływu 25 marca 2009r.)
Orzekając w ten sposób podał, że wnioskiem z dnia 12 lutego 2009r. , złożonym w trybie art. 48 ust. 2 pkt. 1a i art. 57 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska, w związku z art. 153 ustawy z dnia 2 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko, Burmistrz Miasta B. wystąpił do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. o uzgodnienie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację wyżej opisanego przedsięwzięcia .
Na wniosek inspektora sanitarnego, Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. pismem z dnia 9 marca 2009r. wskazał Państwowego Inspektora Sanitarnego w B. jako organ inspekcji sanitarnej właściwy do dokonania uzgodnienia w przedmiocie wniosku Burmistrza Miasta B. W ślad za wskazaniem Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. , Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w B. przekazał [...] inspektorowi sanitarnemu komplet dokumentacji w sprawie, tj. dowodów będących w jego dyspozycji, a pozyskanych na podstawie wcześniej prowadzonego postępowania administracyjnego dla przedsięwzięcia objętego uzgodnieniem. Pismem z dnia 23 marca 2009r.[znak: [...] Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w B. poinformował strony postępowania o dyspozycji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. , dotyczącej przekazania [...] inspektorowi sanitarnemu, kompetencji do prowadzenia powstępowania administracyjnego w przedmiocie uzgodnienia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizacje tego przedsięwzięcia.
W dniu 26 marca 2009r. wpłynął do wiadomości Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. , kierowany do Głównego Inspektora Sanitarnego w W. wniosek stron postępowania – W.K. i K.K. o wyłączenie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. i podległych mu jednostek terytorialnych z postępowania administracyjnego w przedmiocie uzgodnienia środowiskowych uwarunkowań dla wyżej wymienionego przedsięwzięcia.
Mając na względzie obowiązek organu administracji państwowej zapewnienia stronom postępowania czynnego udziału w każdym z jego stadium, a przed wydaniem decyzji umożliwienie im wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, Państwowy Inspektor Sanitarny w B. postanowił jak w sentencji.
Składając w terminie zażalenie na postanowienie organu pierwszej instancji W.K. i K.K. wnosili o jego uchylenie w związku z wyznaczeniem do rozpatrzenie środka zaskarżenia od tego orzeczenia organu niewłaściwego.
Skarżący wskazywali, że o ile sama intencja zawieszenia postępowania jest bez wątpienia słuszna, o tyle organ, do którego mogą strony wnieść zażalenie jest niewłaściwy. Stan taki wynika z faktu, że wnioskiem z daty 25 marca 2009r. zwrócili się oni do Głównego Inspektora Sanitarnego w W. o wyłączenie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z prowadzenia wszelkich postępowań mających związek pośredni lub bezpośredni z inwestycjami H.K. . Byłoby więc paradoksem, aby wniesienie zażalenia na to postanowienie przysługiwało stronom do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K.
W.K. i K.K. zarzucali, H.K. wykorzysta nadarzającą się możliwość, a Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. przychyli się właśnie do argumentów podniesionych w jego zażaleniu, co nie będzie zaskoczeniem. Do czasu zajęcia stanowiska w kwestii przedmiotowego wniosku jedynym organem właściwym do rozpatrzenia sprawy jest w tej chwili Główny Inspektor Sanitarny w W. i to właśnie do niego winny być kierowane ewentualne zażalenia i odwołania.
Skarżący podnosili również, że nie wykluczają złożenia wniosku o wszczęcie postępowania karnego w stosunku do pracowników wojewódzkiego i powiatowego inspektoratu w B.
Zażalenie na postanowienie organu pierwszej instancji wniósł w terminie również H.K. , który zarzucał w nim naruszenie przepisów postępowania administracyjnego poprzez przyjęcie iż W. i K.K. posiadają interes prawny w niniejszej sprawie, a tym samym są stronami postępowania zgodnie z art. 28 k.p.a.
Domagając się uchylenia postanowienia o zawieszeniu postępowania wskazywał, że wniosek o wyłączenie organu prowadzącego postępowanie został złożony przez osoby, które nie posiadają interesu prawnego w niniejszej sprawie. Stroną niniejszego postępowania jest tylko inwestor, stąd dopuszczenie do postępowanie W.K. i K.K. nie jest uprawnione.
Po rozpatrzeniu obu zażaleń Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. postanowieniem z dnia [...] września 2009 r., znak [...] , na podstawie art. 138 §1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 144 k.p.a., utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
W uzasadnieniu postanowienia organ drugiej instancji wskazał, że wnioskiem z dnia 12 lutego 2009 r., znak [...], Burmistrz Miasta B. zwrócił się do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. o uzgodnienie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia pn. - "Budowa wjazdu i wyjazdu na drodze wojewódzkiej Nr [...] ze stacji paliw w miejscowości B. w zakresie poszerzenia jezdni drogi wojewódzkiej, przebudowy chodników oraz przebudowy odcinka kanalizacji deszczowej i studzienek deszczowych, na działkach 1 ,2 ,3 ,4 przy ul [...] w B". Na wniosek Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. , Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. , pismem z dnia 9 marca 2009 r., znak [...], wskazał Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. , jako organ inspekcji sanitarnej właściwy do dokonania uzgodnienia w przedmiocie wniosku Burmistrza Miasta B. . Pismem z dnia 23 marca 2009 r., znak [...], Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w B. poinformował strony postępowania o dyspozycji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. dotyczącej przekazania [...] inspektorowi sanitarnemu kompetencji do prowadzenia postępowania administracyjnego w przedmiocie uzgodnienia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedmiotowego przedsięwzięcia. W związku z tym, że w dniu 26 marca 2009 r. wpłynął do wiadomości Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. , kierowany do Głównego Inspektora Sanitarnego wniosek stron postępowania W. i K.K. o wyłączenie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. i podległych mu jednostek terytorialnych z postępowania administracyjnego w przedmiocie uzgodnienia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedmiotowego przedsięwzięcia, Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w B. postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2009 r., znak [...] , zawiesił z urzędu postępowanie w kwestii uzgodnienia, o jakie zwrócił się Burmistrz Miasta B. , do czasu zajęcia wiążącego stanowiska w sprawie przez Głównego Inspektora Sanitarnego.
Uwzględniając powyższe stwierdził, że zdaniem organu odwoławczego zażalenie W. i K.K. nie znajduje uzasadnienia. Zaskarżone postanowienie zostało wydane na podstawie art. 10 § 1 k.p.a.i art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Zgodnie z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a, organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Zawieszenie postępowania na tej podstawie uzależnione jest zatem od wystąpienia łącznie trzech przesłanek : postępowanie administracyjne jest w toku, rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd, zagadnienie wstępne nie zostało jeszcze rozstrzygnięte. Przesłanki te zostały w sprawie spełnione. Wniosek W.K. i K.K. o wyłączenie z postępowania Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. i podległych mu jednostek terytorialnych podlegał rozstrzygnięciu jako zagadnienie wstępne przez Głównego Inspektora Sanitarnego i w dacie wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania nie został jeszcze rozstrzygnięty. Należy mieć też na uwadze obowiązek organu administracji publicznej do przestrzegania z urzędu swojej właściwości rzeczowej i miejscowej (art. 19 k.p.a.) i z tych względów rozstrzygniecie o ewentualnym wyłączeniu z postępowania wskazanych we wniosku organów administracji publicznej ma istotne znaczenie.
Odnosząc się do zarzutu H.K. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. wyjaśnił, że organem decyzyjnym - a tym samym ustalającym zakres stron postępowania - jest w tym przypadku Burmistrz Miasta B. . Z powołanego przez inwestora wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 marca 2009 r. nie wynika jednoznacznie, że W.K. i K.K. nie są stroną tego postępowania, skoro dla wyjaśnienia tej kwestii Naczelny Sąd Administracyjny przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie. Należy również zaznaczyć, że postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym zostało zakończone wyrokiem z dnia 6 marca 2009 r., czyli po dacie wystąpienia Burmistrza B. o uzgodnienie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedmiotowego przedsięwzięcia, które miało miejsce 12 lutego 2009 r. Wniosek Burmistrza B. wskazywał wówczas W. i K.K. jako strony postępowania administracyjnego.
Organ drugiej instancji wskazał następnie, że postanowieniem z dnia[...] lipca 2009 r., znak [...], Główny Inspektor Sanitarny odmówił wyłączenia Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. od udziału w postępowaniu w sprawie uzgodnienia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia pn. - "Budowa wjazdu i wyjazdu na drodze wojewódzkiej Nr [...] ze stacji paliw w miejscowości B. w zakresie poszerzenia jezdni drogi wojewódzkiej, przebudowy chodników oraz przebudowy odcinka kanalizacji deszczowej i studzienek deszczowych, na działkach 1 ,2 ,3 , 4 przy ul [...] w B. ".
W związku z powyższym, Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. jest organem właściwym do rozpatrzenia zażaleń w postępowaniu odwoławczym.
Wnosząc w terminie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] września 2009 r., znak [...], W.K. i K.K. i się jego uchylenia jako wydanego z rażącym naruszeniem prawa.
Uzasadniając powyższe zarzucili, że zaskarżonego postanowienia nie powinien rozpatrywać organ, który nie jest bezstronny albowiem czynnie brał udział w tuszowaniu przestępstw przez podległe mu jednostki terytorialne i sam w sposób wymierny przyczyniał się do ich powielania, np. niesłusznie pozbawiając skarżących praw strony.
W.K. i K.K. kwestionowali celowość oraz istnienie podstaw prawnych do prowadzenia przedmiotowego postępowania rozstrzygniętego już przez WSA wyrokiem z dnia 17 czerwca 2009r., sygn. akt VII SA/Wa561/09, w którym potwierdzono wykonanie zjazdów w wyniku samowoli budowlanej. Wskazywali, że wszelkie decyzje dotyczące inwestycji stacji paliw zostały uchylone, sam obiekt na dzień dzisiejszy nie ma żadnego umocowania w prawie, stąd organy pierwszej i drugiej instancji w swoich postanowieniach każdorazowo wskazują na zjazd i wyjazd, który ma obsługiwać nieistniejącą pod względem prawnym stację paliw. Nadto, co zostało przez Sąd Rejonowy w T. dowiedzione, cały obiekt stacji paliw powstał w wyniku przestępstwa. Słusznym więc było zwrócenie się z wnioskiem do Głównego Inspektora Sanitarnego o wyłączenie organu. To, że nie podzielił on zdania skarżących nie zmienia postaci rzeczy. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny brał udział w naginaniu prawa na korzyść inwestora stacji paliw i jako osoba zainteresowana pozytywnym dla niego rozstrzygnięciem, nie powinien brać udziału w tej sprawie.
Skarżący wskazywali dalej , że sąd administracyjny nie powinien podzielić poglądu PWIS, iż pod kątem prawnym obiekt stacji paliw funkcjonuje w sposób całkowicie legalny. Nie można stosować w tej materii półśrodków. Z dotychczasowego przebiegu postępowania administracyjnego można wysnuć wniosek, że stacja jest trochę legalna, ale jeśli dobudujemy do niej zjazdy to wszystko już będzie zgodne z prawem.
W odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej, podtrzymując stanowisko prezentowane w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważy, co następuje .
Zgodnie z treścią art. 1 § 1 – 2 ustawy z dnia 25.07.2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz.1269 z późn. zm. ), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, która w myśl art. 1 ustawy z dnia 30.08.2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153,poz. 1270 z późn. zm. - oznaczana dalej jako p.p.s.a. ) odbywa się na zasadach określonych w przepisach tej ustawy. W ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 p.p.s.a. sąd uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołana podstawą prawną ( art. 134 § 1 p.p.s.a. ), zaś jednym ograniczeniem w tym zakresie jest zakaz przewidziany w art. 134 § 2 p.p.s.a. Orzekanie w granicach sprawy ( art. 135 p.p.s.a. ) oznacza sprawę będącą przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność, jako pochodną określonego stosunku administracyjnoprawnego i odbywa się z uwzględnieniem ówcześnie obowiązujących przepisów prawa. W sytuacji, gdy przedmiotem postępowania sądowadministracyjnego jest zaskarżalne w myśl art. 3 § 2 pkt 2 , przewidziane w art. 123 § 1-2 k.p.a. postanowienie organu administracji publicznej nierozstrzygające o istocie sprawy, lecz dotyczące poszczególnych kwestii wynikających w toku postępowania administracyjnego, kontrola ta ma charakter ograniczony i nie obejmuje niezwiązanych z nim bezpośrednio kwestii materialnoprawnych oraz procesowych.
Mając na uwadze treść powołanych na wstępie orzeczeń oraz okoliczności wynikające z przedstawionych akt administracyjnych w zakresie zgromadzonego w nich materiału oraz przebiegu postępowania należy uznać, że skarga zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek z przyczyn niż w niej wskazywane. Zarzuty skargi nie podlegając bowiem ocenie jako wykraczające poza zagadnienia objęte kognicją Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie, którą determinuje charakter zaskarżonego aktu administracyjnego. Sprowadza się oba bowiem li tylko do oceny prawidłowości zastosowania przez organy administracji publicznej art. 97 §1 pkt 4 k.p.a. w toku postępowania uzgadniający, wszczętego na żądanie organu administracji publicznej prowadzącego postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację planowanego przez inwestora przedsięwzięcia. Istnienia podstaw prawnych do prowadzenie samego postępowania mogą podlegać kontroli jedynie w związku z zaskarżeniem decyzji kończącej postępowanie w sprawie głównej. Analogiczne uwaga dotyczy prawidłowości rozpoznania wniosku skarżących z dnia 25 marca 2009r. ( data wpływu 25 marca 2009r.) o wyłączenie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. i odległych mu jednostek terytorialnych z postępowania administracyjnego w przedmiocie uzgodnienia środowiskowych uwarunkowań dla wyżej wymienionego przedsięwzięcia, przy czym to zagadnienie może być oceniane pod kątem legalności ponadto przy zaskarżeniu postanowienia kończącego postępowanie prowadzone przez organy uzgadniające. W tym stanie rzeczy nie istnieją przesłanki do stwierdzenia nieważności kontrolowanych aktów administracyjnych z powodów wskazywanych w skardze.
Stosownie do art. 97 §1 pkt 4 k.p.a. organ administracji publicznej zawiesza postępowanie gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd.
W doktrynie zwraca się uwagę na cztery istotne elementy składające się na konstrukcję zagadnienia wstępnego na tle powołanego przepisu akcentując , że zagadnienie wstępne to : zagadnienie, które wyłania się w toku postępowania administracyjnego; jego rozstrzygnięcie należy do innego organu lub sądu; wymaga ono "uprzedniego" rozstrzygnięcia, tzn. musi poprzedzać rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji; istnieje zależność między uprzednim rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego a rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji ( tak komentarz do art. 97 k.p.a. G. Łaszczyca, A. Martysz, A. Matan, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Tom I. Komentarz do art. 1-103, LEX, 2007, wyd. II. ). Ustalenie, czy dany organ jest "innym organem", wymaga podejścia funkcjonalnego, a nie statycznego, stąd "innym organem" może być ten sam organ administracji publicznej w sytuacji, gdy prowadzi lub jest właściwy do prowadzenia innego, odrębnego przedmiotowo postępowania administracyjnego lub innego postępowania, w którym podejmowane jest rozstrzygnięcie (zob. post. NSA z dnia 25 stycznia 2000 r., I SA 1725/99, ONSA 2001, nr 1, poz. 44). Wskazać należy dalej na otwarty charakter zagadnienia wstępnego akcentując przy tym, że nie chodzi o jakiekolwiek rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego, lecz o jego prawomocne przesądzenie. Co do istnienia zależności między uprzednim rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego, a rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji lub postanowienia kończącego postępowanie musi istnieć pomiędzy nimi bezpośredni związek przyczynowy, bezpośrednie uzależnienie, przy czym ustalenie tego związku należy do organu. Kodeks postępowania administracyjnego nie określa wyraźnie podstaw prawnych analizowanej zależności. W tym zakresie podkreśla się, że zagadnieniem wstępnym mogą być wyłącznie kwestie (zagadnienia) prawne, które albo ujawniły się w toku postępowania i dotyczą istotnej dla sprawy przesłanki decyzji, albo z przepisów prawa materialnego wynika wprost konieczność rozstrzygnięcia danej kwestii prawnej ( por. komentarz do art. 97 k.p.a. M. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, LEX, 2009, wyd. III. ). Przy zgodności poglądów doktryny i orzecznictwa co do tego, że podstawą zależności, o której mowa w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. mogą być przepisy prawa materialnego, nie ma jednolitości poglądów w kwestii dopuszczalności zawieszenia postępowania ze względów procesowych.
Uwzględniając powyższe ogólne uwagi w stanie faktycznym niniejszej sprawy należy uznać, że zarówno zaskarżone, jak i poprzedzające jego wydanie postanowienie organu pierwszej instancji nie odpowiadają prawu.
Podejmowanie czynności na żądanie strony zmierzających do wydania postanowienia na podstawie art. 25 § 1 pkt 1 k.p.a. i art. 24 § 1 pkt 1 k.p.a. o wyłączenie organu administracyjnego ( organów ) czy też pracownika organu, nie stanowi wstępnego zagadnienia prawnego ( prejudycjalnego ), a w konsekwencji zaś podstawy do obligatoryjnego zawieszenia postępowania w oparciu o art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a ( por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 października 2007 r., sygn. akt II OSK 1312/06, zam. zb. LEX nr 386419 ). Nie jest bowiem tak , że dalsze prowadzenie przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. postępowania w kwestii incydentalnej jest uwarunkowane uprzednim rozpatrzeniem przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. wniosku W.K. i K.K. 25 marca 2009r. ( data wpływu 25 marca 2009r.) o wyłączenie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K i podległych mu jednostek terytorialnych z postępowania administracyjnego w przedmiocie uzgodnienia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia pn. - " Budowa wjazdu i wyjazdu na drodze wojewódzkiej Nr [...]stacji paliw w miejscowości B [...] w zakresie: poszerzenia jezdni drogi wojewódzkiej, przebudowy chodników oraz przebudowy odcinka kanalizacji deszczowej i studzienek deszczowych, na działkach nr 1 2, 3 4 przy ul. [...] B. Zarówno złożeniu wniosku o wyłączenie , oświadczenia o wyłączeniu, jak również wydanie postanowienie o wyłączeniu nie wpływa na sam bieg postępowania w sprawie. Z art. 24 § 4 k.p.a. oraz art. 25 §2 k.p.a. wynika jednoznacznie, że nawet wyłączony pracownik albo organ powinien podejmować czynności, nie mniej jednak tylko mające charakter nie cierpiących zwłoki ze względu na interes społeczny lub ważny interes stron. Wskazane ograniczenia nie występują zaś przed rozpoznaniem wniosku o wyłączenie. W sytuacji, gdyby w sprawie okazało się jednak, że w czynnościach natury innej niż wskazane w tych przepisach uczestniczył pracownik lub organ administracyjny, który podlegał wyłączeniu z mocy prawa ( z przyczyn wskazanych w art. 24 §1 – 2 k.p.a. i art. 25 § 1 pkt 1- 2 k.p.a.), to procedura administracyjna stwarzała możliwość prawną ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonego decyzją ostateczną względnie postanowieniem uzgadniającym poprzez wznowienie takiego postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 3 k.p.a.
Uchybienia popełnione przez Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K wynikają dodatkowo z faktu pozostawienia poza ustaleniami oraz oceną prawną zmian w stanie faktycznym , które miały miejsce po dacie wydania przez organ pierwszej instancji postanowienia z dnia [...] 2009 r., znak [...]przedstawionych akt administracyjnych, a w szczególności pisma Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia 5 czerwca 2009r., znak [...]wynika bowiem, że wniosek skarżących o wyłączenie z daty 25 marca 2009r. został pozostawiony bez rozpoznania. Ponadto, treść postanowienia Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia 24 lipca 2009 r., znak [...]wskazuje, że przedmiotem rozpatrzenia przy jego wydaniu był wniosek W.K. i K.K. z daty 12 maja 2009r. o wyłączenie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K- R.N. który wpłynął do tego organu 18 maja 2009r.
Artykuł 45 § 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:
1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi:
a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,
b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,
c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;
2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach.
Wady kontrolowanych postanowień w przedmiocie zawieszenia postępowania nie wynikają z naruszenia przepisów prawa materialnego.
Nie stanowią one też przesłanek do stwierdzenia ich nieważności. W szczególności, nie są one aktami wydanym bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa procesowego. Stosowna podstawa prawna jest bowiem zawarta w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., zaś przepis nie należy do jednoznacznych i oczywistych. Wymaga on przeprowadzenia wykładni, przy czym już sam problem uznania za zagadnienie wstępne kwestii proceduralnych budzi kontrowersje liczne w doktrynie i orzecznictwie.
Kontrolowane postanowienia, które skutkują bezzasadnym wstrzymaniem biegu postępowania administracyjnego podlegają uchyleniu jako wydane z naruszeniem prawa innym niż dające podstawę do wznowienia postępowania .
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku, biorąc za podstawę art. 145 § 1 pkt 1 "c" p.p.s.a.
Skarżący pomimo pouczeń zawartych w wezwaniach na rozprawy nie składali wniosku o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowoadministracyjnego.