II SA/Kr 1651/13

II SA/Kr 1651/13 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2014-04-10
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2013-12-24
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Iwona Niżnik-Dobosz /sprawozdawca/
Paweł Darmoń
Waldemar Michaldo /przewodniczący/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Sygn. powiązane
II OSK 2008/14 - Wyrok NSA z 2016-05-31
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2010 nr 243 poz 1623
art.48 ust.1 w zw  z art. 30
Ustawa  z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jednolity.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Waldemar Michaldo Sędziowie: Sędzia WSA Paweł Darmoń Sędzia WSA Iwona Niżnik-Dobosz (spr.) Protokolant: Katarzyna Paszko-Fajfer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi M. P. i R. P. na decyzję nr [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 21 października 2013 r. znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki skargę oddala.
Uzasadnienie
Decyzjąnr [.....] z dnia 21 października 2013 r. znak [.....] [.....] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowalnego w K. , działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 (t. jedn. Dz. U. z2013 r., poz. 267) w związku z art. 48 ust. 1 i ust. 4 oraz art. 80 ust. 2 pkt 2 i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. jedn. Dz. U. 2010 r., Nr 243, poz. 1623 ze zm., dalej w skrócie u.p.b.), utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego - Powiat N. z dnia 7 grudnia 2012 r., znak: [.....] , nakazującą M.P. i R.P. dokonanie rozbiórki rozbudowanej części budynku gospodarczego na działce nr [.....] w B.
W sprawie ustalono następujący stan faktyczny i prawny:
Postępowanie administracyjne zostało wszczęte w związku z pismem J.W. i K.W. z dnia 29 października 2005 r., wnoszących o wszczęcie postępowania administracyjnego w sprawie budynku gospodarczego na działce [.....] w B.
W dniu 18 stycznia 2006 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego – Powiat [.....] przeprowadził w sprawie oględziny, w trakcie których ustalono, że M.P. i R.P. zrealizowali na działce nr [.....] w miejscowości B. parterowy, niepodpiwniczony z nieużytkowym poddaszem budynek murowany o wym. 3,3x3,3 m wyposażony w instalację elektryczną i c.o. Budynek zadaszony został dachem jednospadowym o konstrukcji drewnianej i funkcjonalnie połączony z istniejącym budynkiem gospodarczym poprzez otwór drzwiowy. Obecni podczas oględzin M.P. i R.P. oświadczyli, że budynek gospodarczy dobudowany do istniejących zabudowań gospodarczych został wybudowany po upływie 30-dniowego terminu do zgłoszenia przyjętego przez Urząd Gminy w P. , to jest ok. 15 listopada 2002 r. Obiekt ten użytkuje B.P. dla potrzeb prowadzonego gospodarstwa rolnego, a piec c.o. zlokalizowany tam służy do podgrzewania wody dla zwierząt oraz wspomagająco przy rozruchu ogrzewania szklarni (co trwa kilka dni w ciągu roku).
Decyzją z dnia 19 lipca 2006 r. znak: [.....] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Powiatu N. nakazał M.P. i R.P. dokonanie rozbiórki części o wymiarach 3,30 x 3,30 m parterowego budynku gospodarczego zlokalizowanego na terenie działki nr [.....] w B. , zrealizowanej bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę.
W jej uzasadnieniu organ l instancji wskazał, iż w wyniku przeprowadzonego postępowania dowodowego ustalił, że ww. w listopadzie 2002 r. na terenie działki nr [.....] położonej w B. rozbudowali istniejący parterowy budynek gospodarczy o dodatkowe pomieszczenie-kotłownię (o wymiarach zewnętrznych 3,30 x 3,30 m) bez wymaganego prawem budowlanym pozwolenia na budowę. Równocześnie organ l instancji ustalił, że inwestorzy w dniu 7 października 2002 r. zgłosili chęć przystąpienia do robót budowlanych związanych z budową budynku gospodarczego o wymiarach 3,30 x 3,30m na ww. działce, a Wójt Gminy P. w piśmie z dnia 9 października 2002 r. nie wniósł sprzeciwu w przedmiocie rozpoczęcia robót budowlanych.
Dalej organ l instancji stwierdził, że art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane określa generalną zasadę, wg której roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji udzielającej pozwolenia na budowę, a art. 29 ust. 1 pkt 1 lit. a) cyt. ustawy zwalnia z konieczności uzyskania pozwolenia budowę obiektów gospodarczych (parterowych o powierzchni zabudowy do 35 m2, przy rozpiętości konstrukcji nie większej niż 4,80 m) związanych z produkcją rolną i uzupełniających zabudowę zagrodową w ramach istniejącej działki siedliskowej. Skoro zatem inwestorzy wykonali roboty budowlane w wyniku których rozbudowano istniejący obiekt o powierzchni zabudowy ok. 50 m2 o dodatkową część o powierzchni zabudowy równej 10,89m2 to zdaniem organu l instancji zrealizowane roboty stanowią rozbudowę budynku, która nie może być traktowana jako budowa obiektu gospodarczego zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 1 lit. a) cyt. ustawy gdyż nie wykonano nowego obiektu, lecz w rozbudowanej części urządzono kotłownię, przy czym część ta powstała na skutek wybudowania tylko dwóch ścian osłonowych oraz zadaszenia opartego z jednej ze stron na istniejących elementach konstrukcji starego budynku oraz połączono w jedną całość funkcjonalno-komunikacyjną starą część z kotłownią poprzez drzwi wewnętrzne z jednoczesnym brakiem bezpośredniego wejścia do nowej części z zewnątrz obiektu, a zatem inwestorzy na wykonanie rozbudowy istniejącego budynku (w wyniku której powierzchnia zabudowy obiektu wynosi obecnie ok. 60m2) byli zobowiązani uzyskać stosowne pozwolenie.
Decyzją z dnia 7 września 2007 r. znak: [.....] po rozpatrzeniu odwołania M.P. i R.P. , [.....] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ l instancji.
Wyrokiem z dnia 21 marca 2008 r., sygn. akt II SA/Kr 28/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił decyzję MWINB w K. z dnia 7 września 2007 r.
[.....] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z dnia 21 października 2009 r., znak [.....] ,uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu N. z dnia 19 lipca 2006 r. znak: [.....] i przekazał mu sprawę do ponownego rozpatrzenia.
Wyrokiem z dnia 1 marca 2010 r., sygn. akt II SA/Kr 1824/09 WSA w Krakowie oddalił skargę J.W. i K.W. na ww. decyzję MWINB z dnia 21 października 2009 r.
W toku ponownego rozpatrzenia sprawy, postanowieniem z dnia 13 marca 2012 r., znak: [.....] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego – Powiat N. , nałożył na inwestorów – M.P. i R.P. obowiązek dostarczenia do siedziby Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w N. , w terminie do 4 miesięcy licząc od dnia otrzymania postanowienia następujących dokumentów:
1) zaświadczenia organu właściwego w sprawach ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu o zgodności rozbudowy przedmiotowego obiektu z przepisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego,
2) cztery egzemplarze projektu budowlanego rozbudowanej części budynku gospodarczego zlokalizowanego na działce nr [.....] w B. , wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi,
3) oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.
Decyzją z dnia 7 grudnia 2012 r. znak: [.....] organ I instancji wydał w oparciu o art. 48 ust.1 w związku z art. 48 u.p.b. M.P. i R.P. nakaz rozbiórki rozbudowanej części budynku gospodarczego na działce nr [.....] w B.
Odwołanie od powyższej decyzji złożyli M.P. i R.P. .
Zaskarżoną w sprawie decyzją nr [.....] z dnia 21 października 2013 r. znak [.....] [.....] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowalnego w K. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji.
W uzasadnieniu wskazano, że miejscowość B. posiada miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego (uchwalony uchwałą Nr 370/XLVIII/2010 Rady Gminy P. z dnia 16 lipca 2010 r.), z którego wynika, że działka nr [.....] w B. znajduje się w terenach zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej o symbolu MN1. Wykonana rozbudowa nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu do stanu zgodnego z prawem, zatem organ I instancji słusznie wdrożył tryb legalizacyjny w oparciu o art. 48 ust. 2 i 3 u.p.b.
W ocenie organu odwoławczego, wyznaczony przez organ I instancji termin przedłożenia dokumentacji określonej w art. 48 ust. 3 u.p.b. zapewniał inwestorom realną możliwość spełnienia obowiązków nałożonych postanowieniem z dnia 13 marca 2012 r. Strony nie złożyły wniosku w przedmiocie przedłużenia powyższego terminu.
Niedotrzymanie terminu przedstawienia dokumentów wymienionych w art. 48 ust. 3 u.p.b. stanowi przesłankę wydania przez organ nadzoru budowlanego decyzji o nakazie rozbiórki obiektu budowlanego.
W skardze na powyższą decyzję M.P. i R.P. podnieśli, że posiadają dokument zezwalający im na budowę budynku gospodarczego, wydane przez Wójta Gminy P. , zaś sam budynek nie jest zrealizowany jako rozbudowa, lecz jedynie przylega do istniejącego budynku gospodarczego i stanowi odrębną całość z odrębnym wejściem.
W ocenie skarżących, nie ma potrzeby legalizacji przedmiotowego budynku, który powstał zgodnie z prawem na zasadzie zgłoszenia, stąd decyzja o rozbiórce w trybie art. 48 u.p.b. jest wadliwa i dla nich krzywdząca. Obecna funkcja budynku jest zgodna ze zgłoszoną.
W odpowiedzi na skargę organ nadzoru wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwanej dalej P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż sąd rozpoznając skargę ocenia, czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 134 powołanej wyżej ustawy Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Nie może przy tym wydać orzeczenia na niekorzyść strony skarżącej, chyba że dopatrzy się naruszenia prawa skutkującego stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności.
Rozpoznając przedmiotową skargę w zakresie tak określonej kognicji Sąd uznał, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Problemem spornym w kontrolowanej przez Sąd sprawie jest kwestia kwalifikacji prawnej wybudowania przez M.P. i R.P. parterowego niepodpiwniczonego budynku z nieużytkowym poddaszem, murowanego o wym.3,3x3,3 m. wyposażonego w instalację elektryczną i c.o.
W przedmiotowej kwalifikacji chodzi o to, czy realizacja tego budynku spełnia przesłanki instytucji zgłoszenia uregulowanej w art. 30u.p.b., czy stanowi przejaw, fakt zrealizowania bez odpowiedniego pozwolenia na budowę rozbudowy istniejącego uprzednio, przed dokonaniem zgłoszenia na działce nr [.....] budynku gospodarczego.
W myśl art. 29 u.p.b. w wersji obowiązującej na dzień dokonania zgłoszenia (Dz. U. z 2000 r., Nr 106, poz. 1126): "1. Pozwolenia na budowę nie wymaga budowa:
1) obiektów gospodarczych związanych z produkcją rolną i uzupełniających zabudowę zagrodową w ramach istniejącej działki siedliskowej:
a) parterowych budynków gospodarczych o powierzchni zabudowy do 35 m2, przy rozpiętości konstrukcji nie większej niż 4,80 m,
b) płyt do składowania obornika,
c) szczelnych zbiorników na gnojówkę lub gnojowicę o pojemności do 25 m3,
d) obiektów do neutralizacji ścieków o wydajności do 5 m3 na dobę,
e) naziemnych silosów na materiały sypkie o pojemności do 30 m3 i wysokości nie większej niż 4,50 m,
2) obiektów budowlanych piętrzących wodę i upustowych o wysokości piętrzenia poniżej 1 m poza rzekami żeglownymi oraz poza obszarem parków narodowych, rezerwatów przyrody i parków krajobrazowych oraz ich otulin,
3) obiektów przeznaczonych do czasowego użytkowania w trakcie realizacji robót budowlanych, położonych na terenie budowy oraz ustawianie barakowozów używanych przy wykonywaniu robót budowlanych, badaniach geologicznych i pomiarach geodezyjnych,
4) obiektów małej architektury,
5) tymczasowych obiektów budowlanych stanowiących wyłącznie eksponaty wystawowe, bez pełnienia jakichkolwiek funkcji użytkowych, usytuowanych na terenach przeznaczonych na ten cel,
5a) tymczasowych obiektów budowlanych, nie połączonych trwale z gruntem i przewidzianych do rozbiórki lub przeniesienia w inne miejsce w terminie określonym w zgłoszeniu, o którym mowa w art. 30 ust. 1, ale nie później niż w okresie 120 dni od dnia rozpoczęcia budowy określonego w zgłoszeniu; zwolnienie to nie dotyczy obiektów szczególnie szkodliwych dla środowiska i zdrowia ludzi oraz mogących pogorszyć stan środowiska,
6) altan i obiektów gospodarczych na działkach w pracowniczych ogrodach działkowych o powierzchni zabudowy do 25 m2 w miastach i 35 m2 poza granicami miast oraz wysokości 5 m przy dachach stromych i 4 m przy dachach płaskich,
7) ogrodzeń (.....)".
Jednocześnie zgodnie z art. 30u.p.b. w brzmieniu na czas dokonania zgłoszenia (Dz. U. z 2000 r., Nr 106, poz. 1126): "1. Zgłoszenia właściwemu organowi wymaga:
1) budowa, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1, 2, 4, 5a, 9 i 10, oraz wykonywanie robót budowlanych wymienionych w art. 29 w ust. 2 pkt 1-7 i 10,
2) budowa ogrodzeń od strony dróg, ulic, placów i innych miejsc publicznych oraz o wysokości powyżej 2,20 m i wykonanie robót budowlanych polegających na instalowaniu:
a) krat na budynkach mieszkalnych wielorodzinnych, użyteczności publicznej i zamieszkania zbiorowego oraz obiektach zabytkowych,
b) urządzeń na obiektach budowlanych, o wysokości powyżej 3 m.
1a. W zgłoszeniu należy określić rodzaj, zakres i sposób wykonywania robót oraz termin ich rozpoczęcia. Do zgłoszenia należy dołączyć dowód stwierdzający prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz, w zależności od potrzeb, odpowiednie szkice lub rysunki, a także pozwolenia wymagane odrębnymi przepisami. W razie konieczności uzupełnienia zgłoszenia, właściwy organ nakłada, w drodze postanowienia, na zgłaszającego obowiązek uzupełnienia, w określonym terminie, brakujących dokumentów, a w przypadku ich nieuzupełnienia - wnosi sprzeciw, w drodze decyzji.
2. Zgłoszenia, o którym mowa w ust. 1, należy dokonać przed zamierzonym terminem rozpoczęcia robót budowlanych. Do wykonania robót budowlanych można przystąpić, jeżeli w terminie 30 dni od dnia doręczenia zgłoszenia właściwy organ nie wniesie sprzeciwu.
3. Właściwy organ może nałożyć, w drodze decyzji, obowiązek uzyskania pozwolenia na wykonanie określonego obiektu lub robót budowlanych, objętych obowiązkiem zgłoszenia, o którym mowa w ust. 1, jeżeli ich realizacja może naruszać ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub spowodować:
1) zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia,
2) pogorszenie stanu środowiska lub dóbr kultury,
3) pogorszenie warunków zdrowotno-sanitarnych,
4) wprowadzenie, utrwalenie bądź zwiększenie ograniczeń lub uciążliwości dla terenów sąsiednich".
Zgodnie z treścią art. 48u.p.b. w brzmieniu obowiązującym na dzień wydania zaskarżonej decyzji MWINB: " 1. Właściwy organ nakazuje, z zastrzeżeniem ust. 2, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego, lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę.
2. Jeżeli budowa, o której mowa w ust. 1:
1) jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności:
a) ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo
b) ustaleniami ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego,
2) nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z prawem
- właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych.
3. W postanowieniu, o którym mowa w ust. 2, ustala się wymagania dotyczące niezbędnych zabezpieczeń budowy oraz nakłada obowiązek przedstawienia, w wyznaczonym terminie:
1) zaświadczenia wójta, burmistrza albo prezydenta miasta o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego;
2) dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 1, 2 i 4 oraz ust. 3; do projektu architektoniczno-budowlanego nie stosuje się przepisu art. 20 ust. 3 pkt 2.
4. W przypadku niespełnienia w wyznaczonym terminie obowiązków, o których mowa w ust. 3, stosuje się przepis ust. 1.
5. Przedłożenie w wyznaczonym terminie dokumentów, o których mowa w ust. 3, traktuje się jak wniosek o zatwierdzenie projektu budowlanego i pozwolenie na wznowienie robót budowlanych, jeżeli budowa nie została zakończona"
Zarówno organ I jak i II Instancji w kontrolowanych obecnie przez Sąd decyzjach przyjęły, że w sprawie znajduje zastosowanie w/w art. 48 u.p.b., przy wcześniejszym bezskutecznym wykorzystaniu instytucji legalizacji robót budowlanych prowadzonych bez pozwolenia - z czym stanowczo nie zgadzają się skarżący podnosząc, że przedmiotowy budynek gospodarczy został zrealizowany w sposób wyczerpujący zgodnie z prawem instytucję zgłoszenia.
Z administracyjnych akt sprawy oraz z treści zaskarżonych decyzji, zdaniem Sądu wynika, że w kontrolowanej sprawie zaistniały przesłanki, o których stanowi art. 48 u.p.b.
Instytucja zgłoszenia, o której jest mowa w art. 30u.p.b. stanowi jedną z form reglamentacji wolności zabudowy. Instytucja zgłoszenia polega na tym, że milczenie organu przez czas określony w ustawie po uprzednim zgłoszeniu w formie prawem określonej przez zainteresowanego wskazanych robot budowlanych wywołuje skutek prawny w postaci wynikającej z mocy ustawy zgody organu na te roboty. Instytucja zgłoszenia w swym ujęciu normatywnym stanowi zatem wyjątek od zasady, że prowadzenie robot budowlanych wymaga pozwolenia na budowę (art. 28 u.p.b.) i jako wyjątek od zasady nie powinna być interpretowana i stosowana w sposób rozszerzający.
W kontrolowanej sprawie bezsporne jest, że w dniu 7 października 2002 r. R.p. działając na podstawie art. 29 ust. 1 pkt 5a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane zgłosił (tak jest podane w treści zgłoszenia),że z dniem 10 listopada 2002 r. zamierza wraz z żoną rozpocząć budowę budynku gospodarczego parterowego związanego z gospodarstwem rolnym (składowanie narzędzi rolniczych) na dz. ew. nr [.....] w B. zgodnie z załączonym szkicem sytuacyjnym. Według treści dokonanego zgłoszenia przedmiotowy "budynek posiadał będzie wymiary 3,3x3,3 m. i wykonany będzie jako murowany z pustaków na fundamencie betonowym, parterowy niepodpiwniczony z poddaszem nieużytkowym oraz zgodnie z przepisami budowlanymi". W załączeniu do zgłoszenia jest szkic sytuacyjny. Ze szkicu sytuacyjnego wynika, że zgłaszany budynek jest na nim usytuowany w granicy ze ścianą istniejącego na działce budynku gospodarczego. W zgłoszeniu brak jakichkolwiek wypowiedzi podnoszących funkcjonalny i konstrukcyjny związek planowanego zamierzenia inwestycyjnego z istniejącym na działce budynkiem gospodarczym. W aktach sprawy znajduje się pismo Wójta Gminy P. z dnia 9 października 2002 r., w którym jest informacja, że Urząd Gminy w P. przyjmuje zgłoszenie na wykonanie przedmiotowego obiektu zgodnie z załączonym szkicem sytuacyjnym oraz załączonymi dokumentami. W piśmie Wójta Gminy P. jest pouczenie, że każde odstąpienie od tych ustaleń (co należy rozumieć zdaniem Sądu jako te, które zawarte są w zgłoszeniu) będzie potraktowane jako samowola budowlana i podlegać będzie rygorom art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Skarżący zatem zostali poinformowani przez właściwy organ o skutkach prawnych odstąpienia od treści zgłoszenia przy realizacji zgłoszonych robót budowlanych.
Niezależnie od powyższych ustaleń bezsporne są wyniki oględzin przeprowadzonych w dniu [.....] 2006 r. przedmiotowego budynku gospodarczego zlokalizowanego na działce nr [.....] , dokonane po wcześniejszym zawiadomieniu, i w obecności M.P. , R.P. , B.P. . Z protokołu z tych oględzin wynika, m.in. że budynek wyposażony jest w instalację elektryczną i co oraz, że został dobudowany do istniejącej zabudowy gospodarczej i funkcjonalnie jest połączony z nią przez otwór drzwiowy a nadto w obiekcie istnieje kocioł co opalany węglem. Pouczeni o odpowiedzialności karnej M.P. i R.P. oświadczyli, e budynek gospodarczy o wymiarach 3,3x3,3 dobudowany do istniejących zabudowań gospodarczych został wbudowany po upływie 30-dniowego terminu od zgłoszenia przyjętego przez Urząd Gminy w P. to jest ok. 15 listopada 2002 r., obiekt ten użytkuje B.P. dla potrzeb prowadzonego gospodarstwa rolnego a piec co zlokalizowany tam służy do podgrzewania wody dla zwierząt oraz wspomagającego rozruchu ogrzewania istniejącej szklarni co trwa kilka dni w ciągu roku.
Istota stosowania prawa administracyjnego polega na tym, że istniejący stan faktyczny właściwy organ porównuje z hipotezą normy a następnie wyprowadza wnioski wynikające z tego porównania w postaci rozstrzygnięcia sprawy (sentencji decyzji). Istota sądowej kontroli działalności administracji publicznej, w tym wydawania decyzji administracyjnych polega na weryfikacji, czy organy prawidłowo zastosowały w indywidualnej sprawie z zakresu administracji publicznej normy prawa administracyjnego. tan faktyczny, który zaistniał w kontrolowanej sprawie odpowiada przesłankom art. 48 u.p.b.
Artykuł. 28 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane określa generalną zasadę, w myśl której roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji udzielającej pozwolenia na budowę, a art. 29 ust. 1 pkt 1 lit. a) cyt. ustawy zwalnia z konieczności uzyskania pozwolenia budowę obiektów gospodarczych (parterowych o powierzchni zabudowy do 35 m2, przy rozpiętości konstrukcji nie większej niż 4,80 m) związanych z produkcją rolną i uzupełniających zabudowę zagrodową w ramach istniejącej działki siedliskowej. Skoro zatem, co wynika z akt sprawy, inwestorzy wykonali roboty budowlane, w wyniku których rozbudowano istniejący obiekt w postaci budynku gospodarczego o powierzchni zabudowy ok. 50 m2 o dodatkową część o powierzchni zabudowy równej 10,89 m2 to w przekonaniu Sądu, trafnie zdaniem organu l i II instancji zrealizowane roboty stanowią rozbudowę budynku, która nie może być traktowana jako budowa obiektu gospodarczego zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 1 lit. a) cyt. ustawy w brzmieniu na dzień zgłoszenia, gdyż nie wykonano nowego samodzielnego obiektu graniczącego jedynie z istniejącym budynkiem gospodarczym, lecz w rozbudowanej części istniejącego budynku gospodarczego urządzono kotłownię, a inwestorzy na wykonanie rozbudowy istniejącego budynku (w wyniku której powierzchnia zabudowy obiektu wynosi obecnie ok. 60 m2) powinni uzyskać stosowne pozwolenie. Podnoszona przez skarżących zmiana stanu faktycznego, w tym usunięcie pieca co z rozbudowanej części, a także deklarowane w skardze w przyszłości zamurowanie technologicznego przejścia do budynku gospodarczego jako służącego jeszcze obecnie dla celów budowy obiektu zgłoszonego - nie posiada znaczenia prawnego w kontrolowanej sprawie, gdyż przeprowadzone w sprawie oględziny wykazały, że wykorzystując instytucję zgłoszenia skarżący właśnie w sferze faktów doprowadzili do realizacji rozbudowy istniejącego budynku gospodarczego, wymagającej pozwolenia na budowę. W kontrolowanym przypadku mamy do czynienia z wykorzystaniem instytucji zgłoszenia w innym celu niż to było podane w treści zgłoszenia.
Jednocześnie, co wynika bezsprzecznie z akt sprawy, skarżący nie wykorzystali prawnej możliwości legalizacji przeprowadzonych bez pozwolenia robót budowlanych.
Stanowisko Sądu bierze pod uwagę okoliczność, że w sprawie budowy przedmiotowego budynku wypowiadał się dwukrotnie WSA w Krakowie. W pierwszym wyroku z dnia 21 marca 2008 r., II SA/Kr 28/08, WSA w Krakowie uchylił zaskarżoną decyzję Wojewódzkiego [.....] Inspektora Nadzoru Budowlanego, przy czym z treści uzasadnienia wyroku wynika, że organ odwoławczy, zdaniem Sądu, w sposób niezgodny z prawem wykorzystał w sprawie kompetencje kasatoryjne.
Dla kontrolowanej sprawy istotne znaczenie posiada także drugi wyrok WSA w Krakowie z dnia 1 marca 2010 r., II SA/Kr 1824/09, w tej sprawie, który rozpatrywał skargę J.W. i K.W. , sąsiadów skarżących na kolejną, czyli drugą, decyzję WMINB z dnia 21 października 2009 r., także kasatoryjną i skargę oddalił. W zaskarżonej decyzji MWINB, co do której WSA w Krakowie skargę oddalił znajduje się następujące stwierdzenie MWINB: " W ocenie MWINB w K. , PINB Powiat N. prawidłowo zakwalifikował przedmiotowe roboty budowlane jako rozbudowę istniejącego już budynku gospodarczego. Świadczy o tym fakt, iż przedmiotowy obiekt został dobudowany do istniejącego już budynku gospodarczego oraz funkcjonalnie połączony (poprzez otwór drzwiowy) z istniejącym już budynkiem. Dobudowany budynek nie posiada odrębnego bezpośredniego wejścia a znajdujący się w dobudowanym obiekcie kocioł co opalany węglem, podłączony został do istniejącego komina w budynku gospodarczym. Powyższe świadczy, iż wykonany obiekt nie stanowi odrębnego budynku gospodarczego. (...) Ze zgromadzonego przez organ I instancji materiału dowodowego wynika, że właściwy w niniejszym postępowaniu będzie tryb art. 48 ustawy Prawo budowlane".
Mając na uwadze wszystkie powyżej wskazane okoliczności prawne i faktyczne kontrolowanej sprawy, Sąd działając na podstawie art. 151 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.