II SA/Kr 165/24

II SA/Kr 165/24 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2024-04-09
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2024-02-01
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Jacek Bursa
Magda Froncisz /sprawozdawca/
Mirosław Bator /przewodniczący/
Symbol z opisem
6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Sygn. powiązane
II OSK 314/25 - Wyrok NSA z 2025-12-16
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 1960 nr 30 poz 168
art 28 , art 58
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Bator Sędziowie: Sędzia WSA Magda Froncisz (spr.) Sędzia WSA Jacek Bursa po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 9 kwietnia 2024 r. sprawy ze skargi D. sp. z o.o. z siedzibą w M. na postanowienie nr 1026/2023 Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 5 grudnia 2023 r., znak: WOB.7722.79.2023.NOGI w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia oddala skargę.
Uzasadnienie
Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie postanowieniem nr 1026/2023 z dnia 5 grudnia 2023 r., znak: WOB.7722.79.2023.NOGI - po rozpatrzeniu wniosku D. sp. z o.o. z siedzibą w M. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia – na podstawie art. 58 § 1, art. 59 § 2, art. 123 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz art. 80 ust. 2 pkt 2 i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - odmówił D. Sp. z o.o. z siedzibą w M. przywrócenia uchybionego terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu krakowskiego - ziemskiego w Krakowie nr 80/2023 z dnia 20 stycznia 2023r., znak: PINB-I-5160.214.22.42, którym w sprawie obiektu budowlanego zlokalizowanego na dz. nr [...] w miejscowości M., gmina L., oznaczonego na załączniku graficznym numerem [...] wstrzymano D. sp. z o.o. - inwestorowi robót - prowadzenie robót budowlanych przy przedmiotowym obiekcie, z powodu realizacji robót budowlanych bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę.
W uzasadnieniu MWINB wskazał, że w dniu 20 stycznia 2023 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla powiatu krakowskiego - ziemskiego w Krakowie wydał postanowienie nr 80/2023, znak: PINB-I-5160.214.22.42, którym w sprawie obiektu budowlanego zlokalizowanego na dz. nr [...] w miejscowości M., gmina L., oznaczonego na załączniku graficznym numerem [...] wstrzymał D. sp. z o.o. - inwestorowi robót - prowadzenie robót budowlanych przy przedmiotowym obiekcie, z powodu realizacji robót budowlanych bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę.
Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie po przeprowadzeniu wstępnego postępowania w sprawie wniosku z dnia 22 lutego 2023r. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie PINB dla powiatu krakowskiego - ziemskiego w Krakowie nr 80/2023 z dnia 20 stycznia 2023r., znak: PINB-I-5160.214.22.42 zważył, co następuje:
Warunkiem skuteczności czynności procesowej - wniesienia zażalenia - jest zachowanie ustawowego terminu do jej dokonania. Uchybienie ustawowemu terminowi powoduje bezskuteczność zażalenia.
Zgodnie z art. 141 § 2 k.p.a. zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia stronie, a gdy postanowienie zostało ogłoszone ustnie - od dnia jego ogłoszenia stronie.
Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 i 2 k.p.a.: § 1. W razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. § 2. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin.
Z brzmienia cytowanego przepisu wynika, iż przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku spełnienia łącznie wszystkich określonych w przepisie przesłanek: uprawdopodobnienie przez zainteresowanego braku swojej winy, wniesienie przez zainteresowanego wniosku (prośby) o przywrócenie terminu, dochowanie terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu, dopełnienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu tej czynności, dla której ustanowiony był przywracany termin (Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, 8. wydanie, B. Adamiak/ J. Borkowski, C.H. Beck str. 334-339).
Przez uprawdopodobnienie, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy podmiotu, który uchybił terminowi, rozumieć należy wskazanie takich okoliczności, których wystąpienie było niezależne od woli skarżącego (np. obłożna choroba) i uniemożliwiało mu dopełnienie czynności procesowej w sprawie. Podkreślić przy tym należy, że przy braku winy organ administracji publicznej powinien przyjąć obiektywny miernik staranności jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Przy zastosowaniu tego miernika przywrócenie tego terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. W judykaturze przyjmuje się, że brak winy strony zachodzi tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy zalicza się np. przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar. (B. Adamiak, J. Borkowski - Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 1996 s. 295, 296). To na wnioskodawcy ciąży obowiązek uprawdopodobnienia, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Aby uprawdopodobnić brak winy, strona postępowania winna uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna i istniała cały czas, aż do momentu wniesienia wniosku o przywrócenie terminu - wyrok WSA w Krakowie z 4 listopada 2015r. sygn. akt I SA/Kr 1439/15.
Kolejną przesłanką, która musi obligatoryjnie zaistnieć, to strona musi wnieść wniosek o przywrócenie terminu w okresie siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Ustanie przyczyny uchybienia terminu, to ustanie przeszkody niemożliwej do przezwyciężenia przez zainteresowanego, który dołożył należytej staranności. Ocena, czy strona dochowała siedmiodniowego terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu należy do organu administracji publicznej.
Postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu krakowskiego - ziemskiego w Krakowie nr 80/2023 z dnia 20 stycznia 2023r., znak: PINB-I-5160.214.22.42 zostało doręczone skarżącej (D. sp. z o.o. z siedzibą w M. w dniu 26 stycznia 2023r. (dzień tygodnia: czwartek, vide: zwrotne potwierdzenie odbioru, k.: 24 akt PINB znak: PINB-I-5160.214.22.42, akta MWINB, k: 1). Stwierdzić zatem należy, że w dniu 26 stycznia 2023r. nastąpiło skuteczne doręczenie postanowienia PINB nr 80/2023 z dnia 20 stycznia 2023r., znak: PINB-I-5160.214.22.42 co jednocześnie oznacza, iż od dnia następnego tj. 27 stycznia 2023r. rozpoczął swój bieg termin do wniesienia zażalenia przez w/w stronę od przedmiotowego postanowienia organu I instancji i upłynął w dniu 2 lutego 2023r. Wskazać w tym miejscu należy, iż zażalenie na postanowienie PINB nr 80/2023 z dnia 20 stycznia 2023r., znak: PINB-I- 5160.214.22.42 oraz Wniosek o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia zostały złożone osobiście na dziennik podawczy Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego dla powiatu krakowskiego - ziemskiego w Krakowie w dniu 23 lutego 2023r.
We wniosku o przywrócenie uchybionego terminu do wniesienia zażalenia pełnomocnik skarżącej jako przyczynę uniemożliwiającą dochowania terminu wskazał konieczność poszukania specjalisty w zakresie prawa budowlanego. Jak wskazano w piśmie z dnia 22 lutego 2023r.: W związku z postępowaniem prowadzonym w niniejszej sprawie wydano postanowienie o wstrzymaniu inwestorowi prowadzenie pracy przy przedmiotowym obiekcie. Postanowienie to zostało wydane w bardzo skomplikowanej sprawie, podzielonej w zasadzie na 15 postępowań. Mając na uwadze względy organizacyjne przedsiębiorstwa Strony jak również konieczność poszukiwania specjalisty w zakresie prawa budowlanego, Strona nie wniosła zażalenia w terminie przewidzianym przez prawo. Mając na względzie nieznajomość akt sprawy, jak również procedur związanych z postępowaniem administracyjnym, dopiero w dniu 20 lutego 2023 roku, tj. po wykonaniu wglądu w akta sprawy przez pełnomocnika Strony, D. sp. z o.o. powzięła informację o konieczności złożenia zażalenia na ww. postanowienie.
W ocenie MWINB skarżąca D. sp. z o.o. z siedzibą w M. nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu. Odnośnie przesłanki braku winy w uchybieniu terminowi, w orzecznictwie wskazuje się, że brak winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania staranności przy dokonywaniu czynności procesowych i można mówić o niej tylko wówczas, gdy dopełnienie czynności w terminie stało się niemożliwe z powodu trudnej do przezwyciężenia przeszkody niezależnej od strony (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjny w Lublinie z dnia 8 lipca 1998 r., sygn. akt I SA/Lu 121/92, Lex nr 34143). Przeszkody powodujące uchybienie terminu powinny mieć charakter obiektywny, niezależny od zainteresowanego. Wśród przyczyn uzasadniających przywrócenie terminu wymienia się m.in.: obłożną chorobę uniemożliwiającą stronie działającej osobiście podjęcie czynności, przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 9 listopada 2010r., sygn. akt II SA/Ol 868/10, Lex nr 141433).(...) Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (...). (wyrok WSA w Gliwicach z dnia 14 czerwca 2016r., sygn. akt III SA/GL 40/16).
W ocenie MWINB w Krakowie, D. sp. z o.o. z siedzibą w M. nie uprawdopodobniła, aby istniała taka przeszkoda, której strona nie mogłaby usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. We wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia wskazano, iż cyt.: Mając na uwadze względy organizacyjne przedsiębiorstwa Strony jak również konieczność poszukiwania specjalisty w zakresie prawa budowlanego, Strona nie wniosła zażalenia w terminie przewidzianym przez prawo. W ocenie MWINB wniesienie zażalenia nie jest czynnością, która bezwarunkowo wymagałaby specjalistycznej wiedzy. Podane we wniosku z dnia 22 lutego 2023r. argumenty nie uprawdopodobniają braku winy skarżącej spółki, która nie wykazała należytej staranności w prowadzeniu swojej sprawy.
MWINB podzielił w tym względzie stanowisko WSA we Wrocławiu z dnia 21 listopada 2017r. sygn. akt. II SA/Wr 620/17 iż: 1. O braku winy w niedopełnieniu czynności w terminie można mówić wyłącznie wtedy, gdy wywiązanie się z takiego obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, czyli gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przyczyna uchybienia terminu musi zatem być niezależna od strony (a przy tym istnieć przez cały okres uchybienia terminu). 2. Od strony postępowania można oczekiwać i wymagać szczególnej staranności w zakresie prowadzenia swych spraw, a jakiekolwiek niedbalstwo strony dyskwalifikuje możliwość przywrócenia terminu. 3. Przywrócenie terminu jest niemożliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Artykuł 58 § 1 k.p.a. nie uzależnia uprawnienia do przywrócenia terminu od stopnia zawinienia. Oznacza to, że każdy, nawet najlżejszy stopień zawinienia w uchybieniu terminu wyłącza możliwość zastosowania tej instytucji. Uniknięcie negatywnych skutków dokonania czynności postępowania po upływie ustawowego terminu zakreślonego do jej wykonania wymaga więc uprawdopodobnienia nie tylko braku winy umyślnej (przy rozumieniu umyślności jako zamierzonego działania sprzecznego z regułą lub regułami postępowania bądź na powstrzymaniu się od działania mimo obowiązku czynnego zachowania), ale także lżejszej jej postaci - niedbalstwa (rozumianego jako niedołożenie należytej staranności, jakiej można wymagać od każdej osoby dbającej o swoje interesy), jak również stanowisko WSA w Krakowie z dnia 27 października 2017 r. sygn. akt. III SA/Kr 709/17: 1. Nawet lekkie niedbalstwo przy dokonywaniu czynności w toku postępowania wyklucza przywrócenie terminu. O braku winy można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku było niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, tj. że strona nie mogła tej przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku i jeśli przeszkoda ta powstała w czasie biegu terminu do dokonania czynności procesowej. 2. Przywrócenie terminu usprawiedliwia zaistnienie obiektywnych, występujących bez woli strony okoliczności, które mimo dołożenia przez stronę odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się np. przerwy w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar, nieprawidłowe doręczenie pisma.
W ocenie MWINB względy organizacyjne przedsiębiorstwa Strony jak również konieczność poszukiwania specjalisty w zakresie prawa budowlanego nie stanowiła przeszkody, której skarżąca spółka nie mogła przezwyciężyć. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazano, że wprawdzie brak winy w uchybieniu terminowi zainteresowany winien uprawdopodobnić, a nie udowodnić, co świadczy o odformalizowaniu i uproszczeniu postępowania i co ma być udogodnieniem dla zainteresowanego, lecz jednocześnie uprawdopodobnienie winno dotyczyć takich okoliczności, które pozwalają na przyjęcie braku winy strony w uchybieniu terminu. Zatem aby przywrócić termin, strona powinna wskazać takie okoliczności, których wystąpienie było niezależne od jej woli i uniemożliwiało jej dopełnienie czynności.
Jak wskazał bowiem Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 17 lutego 2021r., sygn. akt: II OSK 1865/18 " (...) nieznajomość prawa nie świadczy o braku winy w uchybieniu terminu. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego zaznaczano, że nieznajomość prawa nie może być uznana za okoliczność usprawiedliwiającą uchybienie terminu oraz że zawiłość sprawy czy niska świadomość prawna strony nie uprawdopodobnia, że do uchybienia terminu w sprawie doszło bez jej winy (por. wyroki NSA z 29 sierpnia 1997 r., III SA 101/96; z 8 maja 2001 r., V SA 1150/00; z 9 stycznia 2014 r., II GSK 1668/12; z 24 października 2014 r., I OSK 2043/13, LEX nr 1591002). (...) Braku winy nie usprawiedliwia zwlekanie i oczekiwanie na poradę profesjonalnego pełnomocnika, nieznajomość prawa, "przeoczenie" wynikające ze słabej znajomości procedury, nieznajomość prawa polskiego i postępowania przed organami państwowymi, tym bardziej, gdy strona została pouczona o terminach i innych okolicznościach mających wpływ na jej sytuację prawną (wyrok NSA z 5 marca 2020 r., II OSK 3674/19, LEX nr 3065275) ". Ponadto "Nie mogą też przynieść oczekiwanego rezultatu argumenty, że wielość prowadzonych wobec skarżącego spraw oraz ich skomplikowany charakter spowodowały, że skarżący uchybił również terminowi do złożenia takiej prośby" (tak: wyrok NSA z 2 stycznia .2018 r., sygn. akt: II OSK 1476/17).
Podkreślić w tym miejscu należy, iż zażalenie jest środkiem zaskarżenia, które nie wymaga szczególnej formy (art. 144 k.p.a. w zw. z art. 128 k.p.a.). W przypadku zażalenia na postanowienie nie istnieje jeden główny wzór, zgodnie z którym powinno ono zostać ułożone. Zażalenie na postanowienie, podobnie jak odwołanie od decyzji, nie wymaga bowiem szczególnej formy ani treści. Wystarczające jest to,- że wynika z niego niezadowolenie strony lub osoby trzeciej z treści zaskarżonego postanowienia. Nie trzeba powoływać podstawy prawnej ani szczegółowego uzasadnienia. Są to oczywiście elementy wskazane, bo gwarantują lepszą ochronę interesu skarżącego i mogą mieć wpływ na rozpatrzenie zażalenia na jego korzyść. Jedyne wymogi formalne zażalenia to jednak tylko ogólne wymogi, jakie muszą spełniać wszystkie pisma procesowe. Wskazać należy, iż wniesione zażalenie można następnie uzupełnić o dodatkowe uzasadnienie, wnioski lub dokumenty (zob. m.in. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 maja 2017r., sygn. akt I SA/Wa 178/17). Wbrew twierdzeniom zawartym w piśmie z dnia 22 lutego 2023r.: względy organizacyjne przedsiębiorstwa Strony jak również konieczność poszukiwania specjalisty w zakresie prawa budowlanego nie stanowiły przeszkody uniemożliwiającej wniesienie zażalenia w ustawowo przewidzianym terminie. Podkreślić raz jeszcze należy, iż zgodnie z przepisami ustawy Kodeks postępowania administracyjnego zażalenie nie wymaga szczególnego uzasadnienia. Do skutecznego jego złożenia wystarczy, że strona wyrazi swoje niezadowolenie.
W świetle powyższego MWINB uznał, że argumenty przedstawione przez pełnomocnika skarżącej na uzasadnienie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia nie pozwalają na przyjęcie, że strona nie ponosi winy za uchybienie terminowi. Zatem nie można uznać, że istniała przeszkoda niemożliwa do przezwyciężenia i niemożność dołożenia należytej staranności do złożenia w terminie zażalenia.
W świetle powyższego należy również wskazać, iż wątpliwym jest fakt złożenia wniosku w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny w uchybieniu terminu. Należy podkreślić, iż w skarżonym postanowieniu strona została pouczona o sposobie i terminie wniesienia środka zaskarżenia.
Tym samym w ocenie MWINB nie zachodzą przesłanki do przywrócenia uchybionego terminu do złożenia zażalenia na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu krakowskiego - ziemskiego w Krakowie nr 80/2023 z dnia 20 stycznia 2023r., znak: PINB-I-5160.214.22.42.
Wobec powyższego MWINB odmówił, w trybie art. 59 § 2 k.p.a., przywrócenia uchybionego terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu krakowskiego - ziemskiego w Krakowie nr 80/2023 z dnia 20 stycznia 2023r., znak: PINB-I-5160.214.22.42.
Opisane wyżej postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie nr 1026/2023 z dnia 5 grudnia 2023 r., znak: WOB.7722.79.2023.NOGI, zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie M. P. (sprawa o sygn. akt II SA/Kr 163/24) oraz D. Spółka z o.o. w M. (niniejsza sprawa o sygn. akt II SA/Kr 165/24).
Zaskarżonemu postanowieniu skarżąca D. Sp. z o.o. z siedzibą w M. zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:
a) art. 58 § 1 i 2 k.p.a. poprzez odmowę przywrócenia terminu do wniesienia przez skarżącą zażalenia, pomimo iż skarżąca uprawdopodobniła, że uchybienie terminu do wniesienia zażalenia nastąpiło bez jej winy, podczas gdy skarżąca wykazała, że z uwagi na znaczne rozbudowanie stanu faktycznego sprawy, liczbę dokumentów, z którymi należało się zapoznać, jak również konieczność znalezienia profesjonalnego pełnomocnika, który podjąłby się zajęcia sprawą, skarżąca bez swojej winy nie dochowała terminu do wniesienia zażalenia, a ponadto równocześnie z wniesieniem wniosku o przywrócenie terminu złożyła ona zażalenie, czym spełniła przesłanki do przywrócenia terminu;
b) art. 80 k.p.a. w zw. z art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 i 4 k.p.a. w zw. z art. 11 k.p.a. w zw. z art. 107 § 3 k.p.a., poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na nierozpatrzeniu w sposób wyczerpujący i wszechstronny całości materiału dowodowego, którym dysponował, co skutkowało uznaniem, że twierdzenia podnoszone przez skarżącą w celu wykazania przesłanek do przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia nie zostały przez nią uprawdopodobnione;
c) art. 7 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie przy wydawaniu zaskarżonej decyzji słusznego interesu skarżącej, przejawiające się w zignorowaniu aspektu organizacyjnego przedsiębiorstwa D. Spółki z o.o., będącego stroną w postępowaniu, jak również wszelkich okoliczności faktycznych sprawiających, że gruntowne zapoznanie się z materiałami postępowania, a także sporządzenie i wniesienie zażalenia stanowiły proces czasochłonny, trudny do wykonania w ustawowym terminie na wniesienie zażalenia, co doprowadziło do odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia
Na podstawie tych zarzutów skarżąca D. t Spółka z o.o. w M. wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, że zaskarżonym postanowieniem Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 5 grudnia 2023 r., znak: WOB.7722.79.2023.NOGI, odmówiono skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu krakowskiego – ziemskiego w Krakowie z dnia 20 stycznia 2023 r. znak PINB-I-5160.205.22.42 w przedmiocie wstrzymania inwestorowi prowadzenia pracy przy przedmiotowym obiekcie.
W pierwszej kolejności skarżąca wskazała, że ww. postanowienie organu I instancji zostało wydane w bardzo skomplikowanej sprawie, podzielonej w zasadzie na 15 postępowań. Mając na uwadze względy organizacyjne przedsiębiorstwa skarżącej, jak również konieczność poszukiwania specjalisty w zakresie prawa budowlanego, skarżąca nie wniosła zażalenia w terminie przewidzianym przez prawo. Mając na względzie nieznajomość akt sprawy, jak również procedur związanych z postępowaniem administracyjnym, dopiero w dniu 20 lutego 2023 r., tj. po wykonaniu wglądu w akta sprawy przez pełnomocnika skarżącej, powzięła ona informację o konieczności złożenia zażalenia na ww. postanowienie.
Skarżąca zachowała termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, składając je w terminie 7-dni od dnia dokonania wglądu w akta sprawy, a także wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu złożyła ona przedmiotowe zażalenie. Należy podkreślić, że skarżąca nie została zawiadomiona o możliwości zaznajomienia się z aktami postępowania. Zgodnie z treścią art. 10 § 1 k.p.a., organy administracji publicznej obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. W realiach niniejszej sprawy skarżącej nie umożliwiono dokonania czynności, o których mowa w art. 10 § 1 k.p.a. Organ I instancji zachował się zatem nielojalnie względem strony, a pierwszą czynnością w sprawie, o której skarżąca została poinformowana, było doręczenie jej postanowienia o wstrzymaniu inwestorowi prowadzenia prac budowlanych przez organ I Instancji.
W odpowiedzi na skargę D. Spółka z o.o. w M. Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie wniósł o jej oddalenie.
Organ podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu, nie znajdując podstaw do jego zmiany. Jak wskazano w uzasadnieniu postanowienia nr 1026/2023 z dnia 5 grudnia 2023 r., w niniejszej sprawie organ stwierdził, że brak jest podstaw do przywrócenia D. sp. z o.o. z siedzibą w M. terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie PINB dla powiatu krakowskiego-ziemskiego w Krakowie nr 80/2023 z dnia 20 stycznia 2023 r. (którym wstrzymano prowadzenie robót budowlanych). MWINB wyjaśnił, że postanowienie PINB zostało doręczone adresatowi (spółce D. w dniu 26 stycznia 2023 r., zaś wniosek o przywrócenie terminu oraz zażalenie spółka D. złożyła na dzienniku podawczym organu I instancji w dniu 23 lutego 2023 r.
W okolicznościach niniejszej sprawy organ II instancji stwierdził, że brak jest podstaw do przywrócenia terminu, jako że składająca wniosek spółka nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Zdaniem organu wskazana przez spółkę D. argumentacja (która wywodziła brak swojej winy w uchybieniu terminu powołując się na okoliczności w postaci względów organizacyjnych przedsiębiorstwa, konieczności poszukiwania specjalisty z zakresu prawa budowlanego, wielości prowadzonych postępowań i nieznajomości procedury administracyjnej) była niewystarczająca, by uznać za uprawdopodobniony brak winy zainteresowanego w uchybieniu terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie PINB.
MWINB podkreślił w szczególności, że do przywrócenia terminu konieczne jest wskazanie przez stronę takich okoliczności, których wystąpienie było niezależne od jej woli i uniemożliwiało jej dokonanie czynności; organ przywołał również prezentowane w orzecznictwie sądów administracyjnych poglądy, zgodnie z którymi nieznajomość prawa, oczekiwanie na poradę profesjonalnego pełnomocnika czy wielość prowadzonych spraw, nie usprawiedliwia braku winy w uchybieniu terminu. Organ zwrócił także uwagę, że zażalenie jest środkiem zaskarżenia, które nie wymaga szczególnej formy ani treści, jak również podkreślił, że w związku z faktem, że w postanowieniu organu I instancji strona została pouczona o sposobie i terminie wniesienia środka zaskarżenia, wątpliwym jest fakt złożenia wniosku w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny w uchybieniu terminu.
Tym samym zdaniem organu nie zostały spełnione przesłanki przywrócenia terminu, co skutkowało koniecznością odmowy przez MWINB przywrócenia uchybionego terminu do wniesienia zażalenia.
Odnosząc się do stawianego w skardze w pierwszej kolejności zarzutu naruszenia art. 58 § 1 i 2 kpa (poprzez odmowę przywrócenia terminu do wniesienia przez skarżącą zażalenia, pomimo iż skarżąca uprawdopodobniła, że uchybienie terminu do wniesienia zażalenia nastąpiło bez jej winy, MWINB wskazał, że w ocenie organu zarzut ten nie zasługuje na uwzględnienie. MWINB wskazał, że - jak przywołano to szczegółowo powyżej - w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia MWINB stanął na stanowisku, że przedstawiona przez spółkę D. argumentacja (spółka wywodziła brak swojej winy w uchybieniu terminu z kilku faktów, szczegółowo opisanych w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia - w postaci względów organizacyjnych przedsiębiorstwa, konieczności poszukiwania specjalisty z zakresu prawa budowlanego, wielości prowadzonych postępowań i nieznajomości procedury administracyjnej) była niewystarczająca, by uznać za uprawdopodobniony brak winy zainteresowanej spółki w uchybieniu terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie PINB. Jak podkreśla się w orzecznictwie, "Brak winy w uchybieniu terminu należy przyjąć wtedy, gdy zainteresowany nie był w stanie przeszkody pokonać (usunąć) przy użyciu sił i środków normalnie dostępnych, nie ryzykując własnym bądź innych zdrowiem, życiem lub narażając siebie bądź innych na poważne straty majątkowe. Przeszkody powodując uchybienie terminu powinny mieć charakter obiektywny, niezależny od zainteresowanego oraz powinny trwać przez cały bieg terminu przewidzianego dla dokonania czynności procesowej lub co najmniej w ostatnim dniu tego terminu." (wyrok WSA w Krakowie z dnia 5 lipca 2023, II SA/Kr 386/23). Podsumowując MWINB wskazał, że spółka D. nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu do wniesienia zażalenia nastąpiło bez jej winy, co skutkowało koniecznością odmowy przez MWINB przywrócenia uchybionego terminu do wniesienia zażalenia,
Ponadto MWINB zwrócił uwagę - odnosząc się do argumentacji zaprezentowanej w uzasadnieniu skargi - że zgodnie z art. 10 § 1 kpa "Organy administracji publicznej obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań.", że postanowienie z art. 48 ust. 1 pkt 1 prawa budowlanego o wstrzymaniu robót budowlanych nie jest decyzją kończącą postępowanie w sprawie, lecz rozstrzygnięciem wydawanym na wstępnym etapie postępowania prowadzonego przez organ nadzoru budowlanego - przed wydaniem powyższego postanowienia organ nie ma zatem obowiązku zawiadamiania stron postępowania o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań przed wydaniem decyzji w sprawie. Jak wskazał NSA w wyroku z dnia 26 maja 2020 roku, II OSK 2927/19, "umożliwienie stronie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań powinno nastąpić jedynie przed wydaniem decyzji, na co wskazuje literalne brzmienie przepisu art. 10 § 1 k.p.a., ewentualnie postanowienia kończącego postępowanie i załatwiającego sprawę administracyjną. Obowiązku tego nie można rozciągać na kwestię wydania postanowienia dowodowego, które nie kończy postępowania w sprawie, a takim postanowieniem jest postanowienie wydawane na podstawie art. 48 ust. 3 ustawy Prawo budowlane, podobnie jak postanowienie z art. 50 ust. 3 i art. 81c ust. 2 ustawy Prawo budowlane (zob. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 kwietnia 2019 r., sygn. akt II OSK 1260/17, z dnia 6 czerwca 2017 r., sygn. akt II OSK 2516/15).".
Zdaniem MWINB brak jest również podstaw do uwzględnienia stawianych w skardze w dalszej kolejności zarzutów naruszenia art. 80 kpa w zw. z art. 7 kpa w zw. z art. 77 § 1 i 4 kpa w zw. z art. 11 kpa w zw. z art. 107 § 3 kpa (poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na nierozpatrzeniu w sposób wyczerpujący i wszechstronny całości materiału dowodowego) oraz art. 7 kpa (poprzez nieuwzględnienie przy wydawaniu zaskarżonej decyzji słusznego interesu skarżącej, przejawiające się m.in. w zignorowaniu aspektu organizacyjnego przedsiębiorstwa skarżącej).
MWINB wskazał, że - wbrew twierdzeniom skarżącej - zebrany w niniejszej sprawie materiał dowodowy był kompletny i stanowił uzasadnioną podstawę do poczynienia ustaleń faktycznych stanowiących podstawę do wydanego przez organ rozstrzygnięcia, i równocześnie brak jest podstaw do przyjęcia, że dokonana przez organ ocena materiału dowodowego była niewyczerpująca i dowolna. Do kwestii podnoszonych przez wnioskującą spółkę, odnoszących się do przyczyn uchybienia terminu do wniesienia zażalenia, organ szczegółowo i wyczerpująco odniósł się w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, wyjaśniając z jakich przyczyn przywoływane przez wnioskującą spółkę okoliczności nie mogą zostać uznane za przeszkody, których spółka nie mogła przezwyciężyć. Organ uzasadniając swoje stanowisko przywołał również mające zastosowanie przepisy prawa i powołał się na utrwalone w orzecznictwie sądów administracyjnych poglądy odnoszące się do kwestii uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminowi. Wbrew argumentacji zawartej w skardze, MWINB zbadał zatem szczegółowo powyższe kwestie i brak jest podstaw do skutecznego podniesienia zarzutu, jakoby organ pominął czy niewyczerpująco ocenił opisywane okoliczności; organ okoliczności tych bowiem nie pominął, lecz inaczej niż strona ocenił ich wpływ na sposób zastosowania przepisów kodeksu postępowania administracyjnego odnoszących się do kwestii przywrócenia terminu. Nie można również podzielić twierdzeń skarżącej, że organ nie uwzględnił przy wydawaniu zaskarżonego rozstrzygnięcia słusznego interesu skarżącej (co miało nastąpić w szczególności poprzez zignorowanie aspektu organizacyjnego przedsiębiorstwa skarżącej). To, że dokonana przez organ ocena zgromadzonych dowodów i poczynione w jej następstwie ustalenia stanu faktycznego, a następnie zastosowanie do tak ustalonego stanu faktycznego normy prawnej, stoją w sprzeczności z interesami strony skarżącej, nie może stanowić podstawy do przyjęcia, że doszło do naruszenia podnoszonych w skardze przepisów postępowania administracyjnego.
Mając na względzie powyższe oraz treść uzasadnienia zaskarżonego postanowienia, organ wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył co następuje.
Norma art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy wojewódzki sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji.
Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). W myśl art. 145 § 1 pkt 1) p.p.s.a. uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy, gdy sąd stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi Sąd oddala skargę w oparciu o art. 151 p.p.s.a.
Niniejsza sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym, bowiem zgodnie z art. 119 pkt 4 p.p.s.a. - sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.
Zgodnie z art. 58 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2023 r. poz. 775 ze zm., dalej: k.p.a.), w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy (§ 1). Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin (§ 2). Przywrócenie terminu do złożenia prośby przewidzianej w § 2 jest niedopuszczalne (§ 3).
Prawidłowo w zaskarżonym postanowieniu powołano się na orzecznictwo sądów administracyjnych, z którego wynika, że przez uprawdopodobnienie, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony należy rozumieć okoliczności, których wystąpienie było niezależne od woli tej strony i uniemożliwiło dokonanie czynności procesowej w terminie. Chodzi zatem o wskazanie przeszkody, której strona nie była w stanie przezwyciężyć nawet przy dochowaniu najwyższej staranności w zakresie prowadzenia swoich spraw, przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu procesowego należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Nadto w orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że przeszkoda, o której mowa musi mieć charakter nagły. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy należy zaliczyć przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwala na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar. Ponadto ciężar uprawdopodobnienia okoliczności uzasadniającej brak winy w uchybieniu terminu spoczywa na stronie postępowania, która występuje z prośbą o jego przywrócenie.
We wniosku skarżąca Spółka powołała się na skomplikowany charakter sprawy, konieczność poszukiwania specjalisty w zakresie prawa budowlanego, brak znajomości akt sprawy, brak znajomości prawa administracyjnego. Zdaniem skarżącej dopiero po przejrzeniu akt sprawy w dniu 20 lutego 2023 r. przez pełnomocnika, ustała przyczyna niemożności złożenia zażalenia.
Zdaniem Sądu żaden ze wskazanych przez skarżącego powodów uchybienia terminu nie spełnia przesłanki "braku winy" w rozumieniu art. 58 § 1 k.p.a. O braku winy można mówić jedynie wówczas, gdy strona działała z najwyższą starannością, jednakże dopełnienie czynności w terminie stało się obiektywnie niemożliwe z powodu trudnej do przezwyciężenia przeszkody, niezależnej od strony. Przeszkoda taka ma zwykle nagły charakter i nie można przezwyciężyć jej nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. (por. wyrok NSA z 10.11.2022 r., III OSK 2941/21, LEX nr 3441746.) Jak wskazuje się w orzecznictwie, oczekiwanie na poradę radcy prawnego nie jest przesłanką uprawdopodobniającą brak winy strony w uchybieniu terminowi dokonania czynności procesowej (wyrok NSA w Lublinie z 26.11.1997 r., I SA/Lu 1219/96, LEX nr 31857); trudności w prowadzeniu działalności gospodarczej i inwestycyjnej, kłopoty w kontaktowaniu się z doradcą podatkowym nie można zaliczyć do przyczyn uzasadniających przyjęcie, że uchybienie terminowi nastąpiło bez winy zainteresowanego, nawet obciążonego tymi problemami, są to bowiem przyczyny subiektywne, którym skarżący przy zachowaniu należytej staranności mógł zaradzić (tak wyrok NSA w Poznaniu z 18.11.1997 r., I SA/Po 1868/96, LEX nr 31238); nieznajomość prawa nie może być uznana za okoliczność usprawiedliwiającą uchybienie terminowi do wniesienia odwołania (niepublikowany wyrok NSA w Warszawie z 29.08.1997 r., III SA 101/96, LEX nr 30857) – A. Wróbel [w:] M. Jaśkowska, M. Wilbrandt-Gotowicz, A. Wróbel, Komentarz aktualizowany do Kodeksu postępowania administracyjnego, LEX/el. 2023, art. 58.
Skarżącej doręczono postanowienie organu I instancji w dniu 26 stycznia 2023r. W postanowieniu tym zawarto pouczenie o terminie i sposobie wniesienia zażalenia. Postanowienie to zawiera również pełne brzmienie art. 48 oraz 48a ustawy prawo budowlane oraz pouczenie o możliwości złożenia wniosku o legalizację samowolnie wzniesionego obiektu. Wobec powyższego należało uznać, że termin do wniesienia zażalenia rozpoczął bieg 27 stycznia 2023 r. (piątek), a upłynął 2 lutego 2023 r. (czwartek). Tymczasem wniosek o przywrócenie terminu oraz zażalenie spółka D. złożyła na dzienniku podawczym organu I instancji w dniu 23 lutego 2023 r.
Skarżąca spółka w swojej skardze nie podważyła skuteczności doręczenia postanowienia organu I instancji, jak i ustaleń organu odwoławczego co do terminu jego wniesienia. Argumentacja dotycząca wykazania braku winy w niedochowaniu terminu do wniesienia zażalenia, również nie zasługuje na podzielenie. Powoływane argumenty dotyczą w istocie jedynie subiektywnych ocen samej skarżącej, co do skomplikowanego charakteru przedmiotowej sprawy. To jednak nie stanowi o podstawie do przywrócenia uchybionego terminu do wniesienia zażalenia. Przytaczane natomiast okoliczności związane z zapoznaniem się z aktami sprawy dopiero w dniu 20 lutego 2023 r., mogą stanowić jedynie o tym, że w tym dniu skarżąca zapoznała się z aktami sprawy, w tym z treścią wydanego postanowienia. Nie wskazała przy tym jednak skarżąca ani we wniosku o przywrócenie terminu, ani też w skardze skierowanej do Sądu na jakiekolwiek okoliczności, które uzasadniałyby brak winy w uchybieniu terminu. Argumenty przedstawione przez pełnomocnika skarżącej na uzasadnienie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia nie pozwalają na przyjęcie, że strona nie ponosi winy za uchybienie terminowi. Zatem nie można uznać, że istniała przeszkoda niemożliwa do przezwyciężenia i niemożność dołożenia należytej staranności do złożenia w terminie zażalenia. Skarżąca twierdzi, że sprawa jest skomplikowana, bo jest to w istocie 15 różnych postępowań. Sąd rozpoznający niniejszą sprawę nie dysponuje aktami sprawy dotyczącymi wszystkich toczących się postępowań, ale z tych które zostały sądowi przedstawione wynika, że postępowania te dotyczą piętnastu różnych samowolnie wzniesionych obiektów budowlanych. Zdaniem Sądu okoliczność ta nie ma wpływu na stopień skomplikowania sprawy.
Trzeba wreszcie zgodzić się z organem II instancji, że złożenie zażalenia w postępowaniu administracyjnym nie jest sformalizowane i w związku z tym nie jest konieczne posiadanie szczególnej wiedzy z zakresu prawa administracyjnego. W zażaleniu wystarczy jedynie wskazanie, że żalący nie zgadza się z rozstrzygnięciem. Środki odwoławcze tj. zażalenie czy odwołanie mogą być następnie w toku postępowania przed organem odwoławczym uzupełniane co do argumentacji, także przez ustanowionych pełnomocników. Te wymogi z pewnością nie przerastają możliwości skarżącej. Argumenty przedstawione na uzasadnienie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia nie pozwalają na przyjęcie, że strona nie ponosi winy za uchybienie terminowi. Zatem nie można uznać, że istniała przeszkoda niemożliwa do przezwyciężenia i niemożność dołożenia należytej staranności do złożenia w terminie zażalenia.
Dalej wskazać należy, że postępowanie zostało wszczęte przez PINB w już dniu 14 listopada 2022 r. o czym skarżąca została powiadomiona wraz z doręczeniem jej zawiadomienia z 22 listopada 2022 r. Kolejno 23 grudnia 2022 r. przedstawiciel skarżącej zapoznał się z aktami sprawy i wykonał zdjęcia dokumentów. Skarżąca zatem od początku wszczętego postępowania przed organem I instancji – które do wydania postanowienia trwało ponad dwa miesiące - miała możliwość aktywnego i pełnego udziału w nim, a także miała dużo czasu na zwrócenie się o ewentualną pomoc do fachowego pełnomocnika. Nie jest zatem uzasadniony zarzut skargi dotyczący naruszenia art. 10 k.p.a.
Sąd w tym miejscu wskazuje, że zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie MWINB zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie także M. P. (którego skarga została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Kr 163/24).
Wobec dwóch odrębnych skarg na to samo postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie, Sąd postanowieniem z 9 kwietnia 2024 r., k. 37 - na podstawie art. 111 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - połączył niniejszą sprawę ze skargi D. Sp. z o.o. z siedzibą w M. ze sprawą ze skargi M. P. o sygn. akt II SA/Kr 163/24 - w celu ich łącznego rozpoznania (ale nie rozstrzygnięcia).
Ubocznie Sąd wskazuje, że skarga M. P. na to samo postanowienie (zarejestrowana pod sygn. II SA/Kr 163/24) wyrokiem także z dnia 9 kwietnia 2024 r., wydanym do sygn. II SA/Kr 163/24, została oddalona z uwagi na brak interesu prawnego M. P. w zaskarżeniu postanowienia, którym odmówiono innemu podmiotowi (D. Sp. z o.o. z siedzibą w M. przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia.
W świetle powyższego – wobec stwierdzenia, że zaskarżone postanowienie jest prawidłowe, wniesioną w niniejszej sprawie skargę D. Sp. z o.o. z siedzibą w M. należało oddalić na podstawie art. 151 p.p.s.a.