II SA/Kr 1639/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w KrakowieKraków2004-06-22
NSAochrona środowiskaŚredniawsa
choroba zawodowaochrona zdrowiainspekcja sanitarnapostępowanie administracyjnedowodyzwiązek przyczynowysubstancje szkodliweabizolalergia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił decyzję stwierdzającą chorobę zawodową, uznając brak wystarczających dowodów na kontakt pracownika z substancją szkodliwą.

Sprawa dotyczyła odwołania wspólników spółki jawnej od decyzji stwierdzającej u pracownika chorobę zawodową – przewlekły alergiczny stan zapalny błony śluzowej krtani. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję, wskazując na brak wystarczających dowodów potwierdzających kontakt pracownika z substancją szkodliwą (abizolem) w środowisku pracy. Podkreślono naruszenie przez organ zasad postępowania administracyjnego, w szczególności zasady prawdy materialnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie rozpoznał skargę wspólników spółki jawnej na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego, która stwierdziła u pracownika A. N. chorobę zawodową – przewlekły alergiczny stan zapalny błony śluzowej krtani. Organ odwoławczy uchylił wcześniejszą decyzję o niestwierdzeniu choroby i stwierdził jej wystąpienie, opierając się na opinii Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego oraz na protokole pracodawcy z analizą prac. Skarżący zarzucili naruszenie prawa materialnego i proceduralnego, kwestionując istnienie związku przyczynowego między pracą a chorobą, a w szczególności kontakt pracownika z abizolem. Sąd uznał, że organ administracyjny nie wykazał w sposób wystarczający kontaktu pracownika z abizolem, błędnie przypisując pracodawcy potwierdzenie tego faktu. Podkreślono naruszenie przez organ zasad postępowania administracyjnego (art. 7 i 77 K.p.a.), co mogło mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia. W związku z tym, sąd uchylił zaskarżoną decyzję i orzekł o jej niewykonalności, nakazując organowi ponowne, rzetelne postępowanie wyjaśniające.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, organ administracji nie wykazał w sposób wystarczający kontaktu pracownika z abizolem, co stanowiło naruszenie zasad postępowania administracyjnego.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że organ odwoławczy błędnie przypisał pracodawcy potwierdzenie kontaktu z abizolem, podczas gdy dokumentacja pracodawcy nie zawierała takiej informacji. Organ sam również nie udokumentował występowania abizolu w środowisku pracy ani bezpośredniego kontaktu pracownika z tą substancją.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylono_decyzję

Przepisy (8)

Główne

u.u.w.p.i.ch.z. art. 4

Ustawa o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych

K.p.a. art. 7

Kodeks postępowania administracyjnego

K.p.a. art. 77

Kodeks postępowania administracyjnego

p.p.s.a. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

K.p.a. art. 138 § 1 pkt 2

Kodeks postępowania administracyjnego

u.p.i.s. art. 5 § pkt 4a

Ustawa o Państwowej Inspekcji Sanitarnej

Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie wykazu chorób zawodowych § § 10

K.p.a. art. 107

Kodeks postępowania administracyjnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Brak wystarczających dowodów na kontakt pracownika z abizolem w środowisku pracy. Naruszenie przez organ zasad postępowania administracyjnego (art. 7 i 77 K.p.a.). Błędne przypisanie pracodawcy potwierdzenia kontaktu z abizolem.

Odrzucone argumenty

Organ odwoławczy uznał, że związek przyczynowy między pracą a chorobą został ustalony na podstawie dostępnej dokumentacji.

Godne uwagi sformułowania

organ odwoławczy dokonał załatwienia sprawy bez wystarczającego, adekwatnego wyjaśnienia rozbieżności i wątpliwości na temat faktów, mających zasadnicze znaczenia dla sprawy. Należało więc uznać, że organ administracyjny naruszył art.7 i art.77 Kodeksu postępowania administracyjnego, a naruszenie to mogło mieć bezpośredni wpływ na treść rozstrzygnięcia.

Skład orzekający

Piotr Lechowski

przewodniczący

Wiesław Kisiel

sprawozdawca

Krystyna Kutzner

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Wykazanie konieczności rzetelnego postępowania dowodowego w sprawach o choroby zawodowe i przestrzegania zasad K.p.a. przez organy administracji."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku dowodów na kontakt z konkretną substancją szkodliwą.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, jak ważne jest precyzyjne udokumentowanie kontaktu z substancjami szkodliwymi w procesie ustalania choroby zawodowej i jak błędy proceduralne organów mogą prowadzić do uchylenia decyzji.

Pracodawca wygrał spór o chorobę zawodową pracownika – kluczowy okazał się brak dowodów na kontakt z substancją szkodliwą.

Sektor

budownictwo

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SA/Kr 1639/03 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2004-06-22
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-07-07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Krystyna Kutzner
Piotr Lechowski /przewodniczący/
Wiesław Kisiel /sprawozdawca/
Symbol z opisem
620  Ochrona zdrowia, w tym sprawy dotyczące chorób zawodowych, zakładów opieki zdrowotnej, uzdrowisk, zawodu lekarza, pielęg
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Sanitarny
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Lechowski Sędziowie : NSA Wiesław Kisiel sprawozdawca NSA Krystyna Kutzner Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 czerwca 2004 r przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej dla [...] sprawy ze skargi J. J. i M. M., wspólników Spółki Jawnej [...] w [...] na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] 2003 r., Nr : [...] w przedmiocie choroby zawodowej I uchyla zaskarżoną decyzję, II orzeka, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana
Uzasadnienie
Decyzją wydana w I instancji w dniu [...] 2003 r., nr [...] przez Państwowego Inspektora Sanitarnego w [...] nie stwierdzono wystąpienia u A. N. choroby zawodowej. W wyniku ponownego rozpoznania sprawy w II instancji Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] zaskarżoną decyzją z dnia [...] 2003 r., nr [...] uchylił decyzję organu I instancji oraz stwierdził u A. N. chorobę zawodową – przewlekły alergiczny stan zapalny błony śluzowej krtani pochodzenia zawodowego, wymienioną w pozycji 6 wykazu chorób zawodowych. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ odwoławczy powołał art.138 § 1 pkt 2 K.p.a., art.5 pkt 4a ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz.U. r.1998, nr 90, poz.575 ze zm.), § 10 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz.U.nr 132, poz.1115).
Decyzja powyższa została zaskarżona przez J. J. i M. M., wspólników w Spółce Jawnej [...] w [...], zarzucające naruszenie prawa materialnego oraz przepisów proceduralnych.
W swej odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] wniósł o oddalenie skargi, uznając że zarzuty skargi nie znajdują oparcia materiale zgromadzonym w postępowaniu administracyjnym.
Żadna ze stron nie kwestionuje ustalenia, że A. N. pozostawał w stosunkach prawnych ze Skarżącym, tj. w okresie od [...] do [...] 1995 r. oraz od [...] do [...]1996 r. na podstawie umowy zlecenia, natomiast w okresie od [...]1996 r. do [...] 1998 r. na podstawie umowy o pracę. A. N. wykonywał u Skarżących różnego rodzaju prace budowlane.
Nie jest również przedmiotem sporu sama choroba zainteresowanego A. N.. Organ II instancji oparł się na orzeczeniu Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w [...] o rozpoznaniu choroby zawodowej. W świadectwie tym napisano w szczególności: klinicznie i morfologicznie dodatni był wynik testu z abizolem. ... Biorąc pod uwagę wywiad chorobowy, badanie fizykalne laryngologiczne, dane z dostępnej dokumentacji lekarskiej i z dochodzenia epidemiologicznego oraz klinicznie i morfologicznie dodatni wynik testu prowokacyjnego z abizolem występującym w środowisku pracy pacjenta – istnieją podstawy do przyjęcia zawodowej etiologii przewlekłego alergicznego zapalenia błony śluzowej krtani.
Przedmiotem sporu między stronami pozostaje ewentualny związek przyczynowy pracy A. N. z jego dzisiejszą alergią.
Organ administracyjny uznał że związek taki został ustalony: Pracodawca w protokole z dnia [...].2002 r. potwierdził kontakt p. N. z abizolem.
W protokole z dnia [...].2002 r., na który powołuje się zaskarżona decyzja, w pkt 2 napisano: Na podstawie wykonanej przez Dyrektora Firmy w dniu [...] 1999 r. analizy zakresu prac w zakresie zatrudnienia p. N. potwierdzono kontakt z cementem, wapnem, gipsem, masami tynkarskimi, klejami do glazury, wełną mineralną, lepikiem i abizolem. Protokół te został podpisany bez zgłoszenia zastrzeżeń J. J.
"Załącznik do wywiadu zawodowego i charakterystyki pracy" z dnia [...] 1999 r., podpisany przez J. J., wymienia takie prace jak: skuwanie tynków, wyburzanie ścianek, transport i załadunek gruzu, roboty ziemne, pracy przy krawężnikach, chodnikach, posadzkach, nawierzchniach asfaltowych, demontaż izolacji rurociągu, prace przy zaprawach cementowych, prace betoniarskie, spawalnicze i montażowe, udrażnianie przewodów kominowych.
Na powyższej podstawie organ ustalił, że A. N. miał u Skarżących kontakt z abizolem.
Skarżący twierdzą natomiast, że A. N. nie miał styczności z abizolem w okresie zatrudnienia w ich firmie, dlatego alergia zainteresowanego nie może być traktowana jako choroba zawodowa. Skarżący kwestionują rzetelność postępowania wyjaśniającego oraz wnioski, jakie na tej podstawie sformułował organ administracyjny. Skarżący podkreślają, że w żadnym miejscu jego dokumentacja nie dostarcza dowodu na kontakt A. N. z abizolem. Jeżeli takie wzmianki pojawiają się w dokumentacji, to zdaniem Skarżących są efektem nierzetelnego prowadzenia postępowania wyjaśniającego przez organ odwoławczy.
W okresie pracy u skarżących A. N. nie miał bezpośredniego kontaktu z abizolem, ani też substancja ta nie występowała w środowisku, by zagrożenie zetknięcia się przez A. N. był realne. Dlatego zdaniem Skarżących brak jakichkolwiek podstaw do uznania, że warunki pracy A. N. u Skarżących mogły być powodem wystąpienia choroby stwierdzonej przez Instytut w [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje :
Zgodnie z art.4 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych. (Dz.U.nr 199, poz.1673 ze zm.) Za chorobę zawodową uważa się chorobę określoną w wykazie chorób zawodowych, .... jeżeli została spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy lub sposobem wykonywania pracy. Dlatego poza sporem pozostaje ustalenie, że dla ustalenia w drodze decyzji choroby zawodowej konieczne jest kumulatywne wystąpienie dwóch przesłanek, tj. (1) stwierdzenie u osoby zainteresowanej choroby objętej wykazem (obecnie — rozporządzenie RM z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach, Dz.U.nr 132, poz.1115) oraz (2) związek przyczynowy między pracą i panującymi tam warunkami oraz stwierdzoną chorobą. Z uwagi na trudności w precyzyjnym określeniu powyższych zależności w orzecznictwie przyjmuje się, że wystarczające jest określenie wysokiego prawdopodobieństwa (wyrok NSA z dnia 5 sierpnia 1998 r., I SĄ 471/98, LEX 45823), a nawet można mówić o domniemaniu związku przyczynowego między chorobą zawodową a warunkami narażającymi na jej powstanie (wyrok SN z dnia 19 lipca 1984 r., II PRN 9/84, ONC r.1985, nr 4, poz.53).
Powyższe ułatwienia dowodowe nie mogą jednak być utożsamiane z dowolnością w prowadzeniu postępowania wyjaśniającego i dokonywaniu ustaleń faktycznych, gdyż takie postępowanie organu prowadzącego postępowanie administracyjne jest sprzeczne z naczelną zasadą prawdy materialnej (art.7 i 77 K.p.a.).
W zaskarżonej decyzji powołano się na rzekome przyznanie przez pracodawcę, iż A. N. miał kontakt z abizolem. Tymczasem w protokole z dnia [...] 2003 r. takie ustalenie zostało dokonane przez osobę prowadzącą przesłuchanie strony. W tym zakresie powołano się nie na oświadczenie pracodawcy w czasie przesłuchania czy składania wyjaśnień, ale powołano się na dokumentację tegoż pracodawcy sporządzoną w dniu [...] 1999 r. Ta zaś dokumentacja w żadnym miejscu nie wymienia abizolu. W konsekwencji Skarżący ma rację zarzucając Państwowemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Sanitarnemu w [...] że przypisuje pracodawcy słowa, których ten ani nie wypowiedział, ani nie przekazał pisemnie. We własnym zakresie organ administracyjny również nie udokumentował występowanie abizolu w środowisku pracy A. N. , a tym bardziej — nie udowodnił, że A.N. miał bezpośredni kontakt z abizolem, a mimo to w decyzji zapisano ten fakt jako udowodniony.
Należało więc uznać, że organ odwoławczy dokonał załatwienia sprawy bez wystarczającego, adekwatnego wyjaśnienia rozbieżności i wątpliwości na temat faktów, mających zasadnicze znaczenia dla sprawy. Wydając w taki sposób zaskarżoną decyzję organ administracyjny naruszył art.7 i art.77 Kodeksu postępowania administracyjnego, a naruszenie to mogło mieć bezpośredni wpływ na treść rozstrzygnięcia.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.nr 153, poz.1270).
Prowadząc ponownie postępowanie organ administracyjny dokona pełnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego, a jeżeli będzie to konieczne materiał ten uzupełni bądź to we własnym zakresie, bądź to przekazując sprawę organowi I instancji. Konieczne jest co najmniej uprawdopodobnienie kontaktu zainteresowanego z abizolem w czasie zatrudnienia u Skarżących, albo tez całkowite wykluczenie takiej możliwości.
Analiza całego materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie i jego ocena z punktu widzenia materialnoprawnej podstawy decyzji musi być dokonana w uzasadnieniu decyzji, zgodnie ze standardem określonym w art.107 K.p.a. Osnowa decyzji musi być logiczną konsekwencją subsumcji ustaleń faktycznych do hipotezy normy prawa materialnego, a na tej podstawie – organ dokona konkretyzacji dyspozycji normy. Jedynie łączne spełnienie wszystkich tych warunków zasługiwać będzie pozytywną ocenę.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI