II SA/Kr 1635/24

II SA/Kr 1635/24 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2025-02-27
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2024-12-19
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Małgorzata Łoboz
Paweł Darmoń /przewodniczący/
Sebastian Pietrzyk /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
uchylono postanowienie organu II i I instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 75 poz 690
par 12 ust  1
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Darmoń Sędziowie : Sędzia WSA Małgorzata Łoboz Sędzia WSA Sebastian Pietrzyk (spr.) po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi Z. T. i K. T. na postanowienie nr 912/2024 Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 16 października 2024 roku, znak: WOB.7722.93.2024.MULE w przedmiocie nałożenia obowiązku usunięcia nieprawidłowości w przedłożonych dokumentach 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji; 2. zasądza od Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie na rzecz skarżących Z. T. i K. T. solidarnie kwotę 580 (słownie: pięćset osiemdziesiąt) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi K. T. i Z. T. jest postanowienie nr 912/2024 Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 16 października 2024 roku, znak: WOB.7722.93.2024.MULE uchylające postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu krakowskiego-ziemskiego w Krakowie nr 306/2024 z dnia 11 kwietnia 2024 r., znak: PINB-I-5160.79.23.55 i nakładające na współwłaścicieli działki nr ewid. [...] w Z., P. Z. T. i P. K. T., obowiązek usunięcia nieprawidłowości w dokumentach legalizacyjnych w zakresie niezgodności projektu zagospodarowania terenu z § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki lub ich usytuowanie (tekst jednolity: Dz. U. z 2022 r., poz. 1225) w terminie do 31 grudnia 2024 r.
Powyższe postanowienie zostało wydane w następujących okolicznościach.
Zawiadomieniem z dnia 12 maja 2023 r., znak: PINB-I-5160.79.23.55, PINB poinformował strony o wszczęciu postępowania w sprawie: "legalności obiektu budowlanego na dz. [...] w m. Z. gm. Z.".
W dniu 14 czerwca 2023 r. pracownicy powiatowego inspektoratu przeprowadzili oględziny na działce nr ewid. [...] w Z., a do protokołu wpisali: "Na przedmiotowej działce zlokalizowany został budynek gospodarczy o konstrukcji z płyt OSB, ocieplony i otynkowany. Wymiary wg szkicu. Wg oświadczenia P. Z. T. budynek powstał latem 2022 r., a inwestorem był poprzedni właściciel działki. Budynek posadowiony na 5 podporach drewnianych i 6 słupkach betonowych, dach dwuspadowy, budynek (...) blachodachówka, konstrukcja dachu dachu drewniana, dwie rury spustowe nachylenie połaci dach. W kierunku zachodnim i wschodnim. (...) Obiekt 0 przeznaczeniu gospodarczym. Budynek posiada jedno okno i otwór drzwiowy od strony wschodniej budynku. Obecny właściciel oświadczył, że nie ma wiedzy czy wcześniej właściciel występował o decyzję pozwolenia na budowę lub zgłoszenia na przedmiotowy budynek."
Postanowieniem nr 491/2023 z dnia 13 lipca 2023 r., znak: PINB-I-5160.79.23.55, PINB działając na podstawie art. 48 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane orzekł, że "wstrzymuje P. P. Z. K. T. - współwłaścicielom dziatki, nr [...] w m. Z. gm. Z. - na której powstał budynek gospodarczy roboty budowlane polegające na wykonaniu budynku gospodarczego na dz. nr [...] w m. Z. gm. Z. z powodu realizacji obiektu budowlanego bez wymaganego prawem zgłoszenia, nie orzeka w przedmiocie ustalenia wymagań dotyczących niezbędnych zabezpieczeń, gdyż budowa w/w obiektu została zakończona".
W postanowieniu tym PINB poinformował o możliwości złożenia w terminie 30 dni od dnia doręczenia postanowienia wniosku o legalizację i poinformował o konieczności uiszczenia opłaty legalizacyjnej.
W piśmie z dnia 2 sierpnia 2023 r. P. Z. T. i P. K. T., reprezentowani przez radcę prawnego A. W., złożyli wniosek "o legalizację budynku gospodarczego usytuowanego na działce o numerze ewidencyjnym [...] w miejscowości Z. gmin Z.".
Postanowieniem nr 594/2023 z dnia 30 sierpnia 2023 r., znak: PINB-I-5160.79.23.55, PINB działając na podstawie art. 48b ust. 1 i 3 ustawy Prawo budowlane nałożył na P. Z. T. i P. K. T. obowiązek ,przedstawienia w terminie 90 dni od dnia doręczenia niniejszego postanowienia:
1) zaświadczenie Wójta Gminy Z. o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego lub uchwał w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji mieszkaniowej lub towarzyszącej;
2) projekt zagospodarowania działki lub terenu;
3) oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane".
W piśmie z dnia 4 grudnia 2023 r. P. Z. T. i P. K. T., reprezentowani przez radcę prawnego A. W., zwrócili się do PINB z prośbą o przedłużenie terminu do przedłożenia dokumentów legalizacyjnych. Postanowieniem nr 929/2023 z dnia 21 grudnia 2023 r., znak: PINB-I-5160.79.23.55, PINB zmienił postanowienie nr 594/2023 z dnia 30 sierpnia 2023 r., znak: PINB-I-5160.79.23.55, w części dotyczącej terminu dostarczenia dokumentów i ustalił nowy termin - do dnia 29 lutego 2024 r. Za pismem z dnia 9 lutego 2024 r. P. Z. T. i P. K. T., reprezentowani przez radcę prawnego A. W., przekazali do PINB: zaświadczenie Wójta Gminy Z. z dnia 29 listopada 2023 r., znak: BU 6724.4.10.2023.BW, wraz z załącznikami, projekt zagospodarowania terenu, sporządzony przez mgr inż. arch. M. S., i oświadczenia P. K. T. i P. Z. T. z dnia 9 stycznia 20-24 r. o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, dotyczące działki nr ewid. [...] w Z..
Postanowieniem nr 306/2024 z dnia 11 kwietnia 2024 r., znak: PINB-I-5160.79.23.55, PINB działając na podstawie art. 49 ust. la ustawy Prawo budowlane zobowiązał P. Z. T. i P. K. T. do "usunięcia nieprawidłowości w przedłożonych dokumentach: a) Niezgodności odległości obiektu budowlanego od granic działek sąsiednich z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynku i ich usytuowanie (Dz. U. 2022 poz. 1225) oraz uchwały Rady Gminy Z. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego na obszarze gminy Z.; w terminie do 28.06.2028 r."
Zażalenie na to postanowienie złożyli P. Z. T. i P. K. T., reprezentowani przez radcę prawnego A. W., w piśmie z dnia 29 kwietnia 2023 r.
Rozpoznając zażalenie Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie – dalej też jako "MWINB" postanowieniem nr 912/2024 z dnia 16 października 2024 roku, znak: WOB.7722.93.2024.MULE uchylił postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu krakowskiego-ziemskiego w Krakowie nr 306/2024 z dnia 11 kwietnia 2024 r. i nałożył na współwłaścicieli działki nr ewid. [...] w Z., P. Z. T. i P. K. T., obowiązek usunięcia nieprawidłowości w dokumentach legalizacyjnych w zakresie niezgodności projektu zagospodarowania terenu z § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki lub ich usytuowanie (tekst jednolity: Dz. U. z 2022 r., poz. 1225) w terminie do 31 grudnia 2024 r.
W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że PINB wydał postanowienie nr 594/2023 z dnia 30 sierpnia 2023 r., w którym nałożył na P. Z. T. i P. K. T. obowiązek przedłożenia dokumentów legalizacyjnych. Dokumenty legalizacyjne zostały przez nich przedłożone za pismem z dnia 9 lutego 2024 roku, jednakże jak zaznaczyły organy stwierdzone zostały nieprawidłowości w przedłożonych dokumentach legalizacyjnych.
Pierwszym dokumentem dołączonym do pisma P. Z. T. i P. K. T., reprezentowanych przez radcę prawnego A. W., z dnia 9 lutego 2024 r. jest zaświadczenie Wójta Gminy Z. z dnia 29 listopada 2023 r., znak: BU 6724.4.10.2023.BW, zatytułowane "Zaświadczenie o zgodności budowy z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Gminy Z.". W treści ww. zaświadczenia wskazano: "Wójt Gminy zaświadcza o zgodności inwestycji pn. "budynek gospodarczy na działce nr [...] w Z.", z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Gminy Z. nr [...] w granicach administracyjnych miejscowości Z. zatwierdzonym uchwałą Rady Gminy Z. nr 1X/55/2007 z dnia 21.06.2007 roku/ Dz.Urz.Wojew. Małopolskiego Nr 629 poz. 4162 z dnia 29 sierpnia 2007 roku/ zmienionego uchwałą nr XIV/26/2020 Rady Gminy Z. z dnia 30 stycznia 2020 roku / Dz.Uiz.Woj.2020.1251 z dnia 13 lutego 2020 roku/." Przedłożone zaświadczenie spełnia wymogi określone w art. 48b ust. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane i stanowi jeden z dokumentów wymaganych postanowieniem PINB nr 594/2023 z dnia 30 sierpnia 2023 r., znak: PINB-I-5160.79.23.55.
Do pisma z dnia 9 lutego 2024 r. dołączone zostały przez P. Z. T. i P. K. T. również oświadczenia, o których mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, czyli oświadczenia, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Przedłożone oświadczenia złożone zostały na dwóch odrębnych formularzach, podpisanych osobno przez P. Z. T. i P. K. T., i wynika z nich, że dotyczą działki nr ewid. [...] w Z.. Formularze te odpowiadają w swym zakresie i treści wzorowi ustalonemu w rozporządzeniu Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 25 czerwca 2021 r., w sprawie wzoru oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (Dz. U. z 2021 r. poz. 1170). W przedłożonych oświadczeniach zawarta została wzmianka o tym, że składający są świadomi odpowiedzialności karnej za podanie nieprawdy, zgodnie z art. 233 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 - Kodeks kamy (Dz. U. z 2020 r., poz. 1444 z późn. zm.). Przedłożone za pismem z dnia 9 lutego 2024 r. oświadczenia stanowią realizację obowiązku nakazanego w postanowieniu PINB nr 594/2023 z dnia 30 sierpnia 2023 r., znak: PINB-I-5160.79.23.55.
Ostatnim wymaganym w przedmiotowej sprawie dokumentem legalizacyjnym jest projekt zagospodarowania działki lub terenu. Przedłożona przez P. Z. T. i P. K. T. dokumentacja spełnia wymogi projektu zagospodarowania terenu, a jej przedłożenie stanowi realizację obowiązku nałożonego w postanowieniu PINB nr 594/2023 z dnia 30 sierpnia 2023 r., znak: PINB-I-5160.79.23.55. Podsumowując MWINB stwierdził, że dokumenty legalizacyjne przedłożone przez P. Z. T. i P. K. T. są kompletne, tzn. wszystkie dokumenty wymienione w postanowieniu PINB nr 594/2023 z dnia 30 sierpnia 2023 r., znak: PINB-I-5160.79.23.55, a wymagane na podstawie art. 48b ust. 3 ustawy Prawo budowlane, zostały do PINB dostarczone.
Niezależnie jednak organ wskazał, że elementem procedury legalizacyjnej określonej w art. 48 i następne ustawy Prawo budowlane jest sprawdzenie zgodności projektu zagospodarowania terenu z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki lub ich usytuowanie (tekst jednolity: Dz. U. z 2022 r., poz. 1225; dalej: rozporządzenie w sprawie warunków technicznych). Z art. 49 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane wprost wynika, że jeżeli budowa została zakończona, sprawdza się zgodność z przepisami obowiązującymi w chwili zakończenia budowy. Materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy znak: PINB-I-5160.79.23.55 wskazuje na to, że budowa budynku na działce nr ewid. [...] w Z. została zakończona latem 2022 r. (wg oświadczenia P. Z. T. w protokole z oględzin z dnia 14 czerwca 2023 r.). Zatem w przedmiotowej sprawie zgodność projektu zagospodarowania terenu badana jest w odniesieniu do przepisów rozporządzenia w sprawie warunków technicznych w brzmieniu sprzed nowelizacji, dokonanej na mocy rozporządzenia ministra rozwoju i technologii z dnia 27 października 2023 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynku i ich usytuowanie (Dz. U. z 2023 r., poz. 2442 - wejście w życie z dniem 1 sierpnia 2024 r.).
Organ wskazał, że § 12 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych co do zasady budynek na działce budowlanej należy sytuować w odległości od granicy tej działki w odległości nie mniejszej niż 3 m w przypadku budynku zwróconego ścianą bez okien i drzwi w stronę tej granicy. W przedmiotowej sprawie odległości budynku gospodarczego posadowionego na działce nr ewid. [...] w Z. od granicy z działkami sąsiednimi pomierzone zostały podczas oględzin przeprowadzonych w dniu 14 czerwca 2023 r. Częścią protokołu z oględzin jest szkic sytuacyjny, z którego wynika, że budynek jest usytuowany w odległości 1,58 m od granicy z działką nr ewid. [...] w Z. i w odległości 1,67 od granicy z działką nr ewid. [...] w Z., a w ścianach zwróconych w stronę ww. działek sąsiednich nie ma okien ani drzwi. Wymiary te potwierdzone zostały w części opisowej projektu zagospodarowania terenu, sporządzonego przez mgr inż. arch. M. S., cyt.: "Budynek gospodarczy będący przedmiotem opisu stoi w południowo-zachodnim rogu działki i jest oddalony kolejno o 1,67 m oraz o 1,58 m od zachodniej oraz południowej granicy działki. Budynek gospodarczy stoi po zachodniej stronie budynku mieszkalnego znajdującego się na tej samej działce i jest od niego oddalony o ok. 10 m." Nie może być wątpliwości co do tego, że będący przedmiotem postępowania budynek gospodarczy usytuowany został w odległości mniejszej niż 3 m od granicy działki, a zatem niezgodnie § 12 ust. 1 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych dla budynku zwróconego w stronę granicy ścianą bez okien i drzwi. Analizy wymaga jednak, czy w przedmiotowej sprawie zachodzi jeden z wyjątków określonych w dalszych ustępach § 12 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych.
Zgodnie z § 12 ust. 2 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych dopuszczalne jest sytuowanie budynków w odległości 1,5 m od granicy lub bezpośrednio przy granicy w przypadku budynku zwróconego ścianą bez okien i drzwi w stronę tej granicy pod warunkiem, że plan miejscowy przewiduje taką możliwość. Budynek gospodarczy będący przedmiotem niniejszego postępowania posadowiony jest na działce nr ewid. [...] w miejscowości Z.. Na tym terenie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, zatwierdzony uchwałą Nr IX/55/2007 Rady Gminy Z. z dnia 21 czerwca 2007 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego na obszarze gminy Z. nr [...] w graniach administracyjnych miejscowości Z. (Dz. Urz. Województwa Małopolskiego nr 629, poz. 4162), zmienioną uchwałą nr XIV/26/2020 Rady Gminy Z. z dnia 30 stycznia 2020 r. w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego na obszarze Gminy Z. Nr 06 w granicach administracyjnych miejscowości Z. zatwierdzonego uchwałą IX/55/2007 Rady Gminy Z. z dnia 21 czerwca 2007 r. W miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego działka nr ewid. [...] w Z. znajduje się na obszarze oznaczonym 06.MN.02, czyli tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. W § 18 uchwały Nr IX/55/2007 Rady Gminy Z. z dnia 21 czerwca 2007 r. znajdują się ustalenia dotyczące przeznaczenia terenów oznaczonych na rysunku MN. W przepisie tym brak jest jakichkolwiek ustaleń w zakresie odległości, w jakich sytuowane powinny być budynki w stosunku do granicy działki. Takich ustaleń brak jest również w Rozdziale II tej uchwały, zatytułowanym fasady zagospodarowania terenów i warunków zabudowy dotyczące całego obszaru gminy". Analiza treści uchwały nr XIV/26/2020 Rady Gminy Z. z dnia 30 stycznia 2020 r. (uchwała wprowadzająca zmiany w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego) wykazała, że uchwała ta w żadnym zakresie nie odnosi się do odległości, w jakich sytuowane powinny być budynki w stosunku do granicy działki. Na tej podstawie przyjąć należy, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego obowiązujący na terenie obejmującym działkę nr ewid. [...] w Z. nie przewiduje możliwości sytuowania budynków w odległości 1,5 m od granicy lub bezpośrednio przy granicy w przypadku budynku zwróconego ścianą bez okien i drzwi w stronę tej granicy. W związku z tym § 12 ust. 2 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych nie znajduje w przedmiotowej sprawie zastosowania.
Zgodnie z § 12 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych w zabudowie jednorodzinnej dopuszcza się budowę budynku ścianą bez okien i drzwi bezpośrednio przy granicy działki budowlanej lub w odległości mniejszej niż określona w ust. 1 pkt 2, lecz nie mniejszej niż 1,5 m, na działce budowlanej o szerokości 16 m lub mniejszej. Budynek będący przedmiotem niniejszego postępowania znajduje się na terenie przeznaczonym pod zabudowę jednorodzinną, o czym była mowa .
wcześniej. Jednak działka, na której budynek jest posadowiony, ma szerokość większą niż 16 m. Wyjaśnić należy, że działka nr ewid. [...] w Z. to teren zbliżony kształtem do litery "L". Wąska część działki sąsiaduje z działką drogową nr ewid. [...] w Z., a szeroka część działki y sąsiaduje z działką nr ewid. [...] w Z.. Na podstawie danych zawartych w rysunkowej części planu zagospodarowania terenu, sporządzonego przez mgr inż. arch. M. S., dokonano obliczeń, z których wynika, że działka nr ewid. [...] w Z. przylega do działki nr ewid. [...] w Z. na odcinku o długości ponad 19 m, a do działki drogowej nr ewid. [...] w Z. na odcinku o długości ok. 3 m. Budynek gospodarczy posadowiony jest na szerszej części działki, w odległości 1,67 od granicy z działką nr ewid. [...] w Z.. W odwołaniu z dnia 29 kwietnia 2023 r. P. Z. T. i P. K. T., reprezentowani przez radcę prawnego A. W., wskazali, że działka nr ewid. [...] w Z. Jest niewątpliwie działką o szerokości poniżej 16 metrów, co wynika wprost z treści dokumentów zalegających w aktach sprawy, a w szczególności z Projektu zagospodarowania terenu autorstwa uprawnionego projektanta mgr inż. arch. M. S.". W tym kontekście skarżący odwołali się także do zapisów uchwały Nr IX/55/2007 Rady Gminy Z. z dnia 21 czerwca 2007 r., w której w § 8 pkt 15 wskazano: Ilekroć w uchwale jest mowa o: (...) 15) "szerokość działki " - należy prze to rozumieć część działki przylegającą lub dostępną od drogi publicznej'. Odnosząc się do powyższego tut. Organ wskazuje, że gdyby w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, zatwierdzonym ww. uchwałą, istniały ustalenia co do odległości budynku od granicy działki i odwoływano by się w nich do parametru szerokości działki, to przywołana definicja znalazłaby zastosowanie. Jednak w przedmiotowej sprawie parametr szerokości działki wynika z § 12 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych i musi być interpretowany na gruncie przepisów tego rozporządzenia, a nie na gruncie przepisów prawa miejscowego. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że dla zdefiniowania pojęcia szerokość działki" ma znaczenie to, że pojęcie to zostało użyte w § 12 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, który przewiduje wyjątek od zasady. W wyroku z dnia 27 marca 2024 r., sygn. akt: II SA/Kr 62/24, Lex nr 3716051, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wskazał: "(...) tworząc taki wyjątek ustawodawca miał na względzie możliwość zbliżenia do granicy dlatego, że działka jest w jakimś kierunku, w jakiejś przestrzeni ograniczonej jej granicami zbyt wąska, aby te nakazane przez ustawodawcę, typowe odległości mogły być zachowane przy sytuowaniu budynku. Zazwyczaj bowiem ten kierunek, gdzie jest zbyt wąska, jest jednocześnie jedynym, gdzie można umieścić budynek w sposób racjonalny, pod warunkiem odstąpienia od odległości określonych jako zasada w§ 12 ust. 1 Rozporządzenia." W przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z sytuacją, gdy budynek gospodarczy został posadowiony na tej części działki, która jest szeroka, a jej szerokość to więcej niż 16 m. Istniała więc możliwość, aby w tej konkretnej części działki posadowić budynek gospodarczy w taki sposób, aby nakazane przez ustawodawcę, typowe odległości mogły być zachowane. Brak jest jakichkolwiek podstaw do tego, aby za szerokość działki przyjąć w przedmiotowej sprawie długość odcinka przylegającego do działki drogowej nr ewid. [...] w Z.. Nie ma wątpliwości, że w tym konkretnym miejscu działka nr ewid. [...] w Z. ma szerokość mniejszą niż 16 m, ale na tej części działki, która jest wąska, nie posadowiono budynku gospodarczego będącego przedmiotem niniejszego postępowania. Budynek ten posadowiony został na szerszej części działki i szerokość tej części musi zostać wzięta pod uwagę przy badaniu przesłanek z § 12 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych. W związku z tym, że ta część działki nr ewid. [...] w Z., na której jest posadowiony budynek gospodarczy, ma więcej niż 16 m szerokości, powołany wyżej przepis nie znajduje zastosowania.
Zgodnie z § 12 ust. 4 pkt 3 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych w zabudowie jednorodzinnej dopuszcza się budowę budynku gospodarczego o długości nie większej niż 6,5 m i wysokości nie większej niż 3 m bezpośrednio przy granicy działki budowlanej lub w odległości nie mniejszej niż 1,5 m ścianą bez okien i drzwi. Wymiary budynku gospodarczego posadowionego na działce nr ewid. [...] w Z. naniesione zostały na szkic zamieszczony w protokole z oględzin z dnia 14 czerwca 2023 r. Z danych zawartych na szkicu wynika, że budynek ma wymiary 4,40 m x 4,40 m, a wysokość do kalenicy to 3,8-3,9 m. W części opisowej projektu zagospodarowania terenu, sporządzonego przez mgr inż. arch. M. S., wskazane zostało: "Wysokość budynku w kalenicy to 3,94 m, a jego wymiary’ to 4,63 x 4,47 m." Materiał dowodowy zgromadzony w sprawie potwierdza zatem, że długość budynku gospodarczego będącego przedmiotem niniejszego postępowania nie przekracza 6,5 m, ale jego wysokość przekracza 3 m. Zatem § 12 ust. 4 pkt 3 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych w tym przypadku również nie znajduje zastosowania.
Podsumowując tut. Organ wskazuje, że budynek gospodarczy na działce nr ewid. [...] w Z. posadowiony jest niezgodnie z § 12 ust. 1 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, tj. w odległości mniejszej niż 3 m od granicy z działkami nr ewid. [...] i [...] w Z.. Jednocześnie nie zachodzą przesłanki do zastosowania któregoś z wyjątków przewidzianych w § 12 ust. 2 – 4 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych. Z tych względów organ stwierdził, że projekt ten zawiera nieprawidłowości, tzn. jest niezgodny z § 12 ust. 1 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych. Z art. 49 ust. 1a ustawy Prawo budowlane wynika, że w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości w dokumentach legalizacyjnych w zakresie m.in. zgodności projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami techniczno-budowlanymi, organ nadzoru budowlanego wydaje postanowienie o obowiązku usunięcia tych nieprawidłowości w wyznaczonym terminie. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że w okolicznościach przedmiotowej sprawy istniały podstawy do wydania przez PINB zaskarżonego postanowienia nr 306/2024 z dnia 11 kwietnia 2024 r., znak: PINB-I- 5160.79.23.55. Tut. Organ uznaje jednak za konieczne, aby w wyniku postępowania odwoławczego zreformować rozstrzygnięcie zawarte w ww. postanowieniu poprzez doprecyzowanie i zmianę terminu usunięcia nieprawidłowości. Sposób sformułowania rozstrzygnięcia w postanowieniu PINB nr 306/2024 z dnia 11 kwietnia 2024 r., znak: PINB-I-5160.79.23.55, może sugerować, że stwierdzono "niezgodność odległości obiektu budowlanego" z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Tymczasem owa niezgodność dotyczy przepisów techniczno-budowlanych, zawartych w rozporządzeniu w sprawie warunków technicznych, co zostało wykazane w uzasadnieniu niniejszego postanowienia. Dodatkowo z uwagi na upływ terminu wyznaczonego w postanowieniu PINB nr 306/2024 z dnia 11 kwietnia 2024 r., znak: PINB-I-5160.79.23.55, MWINB zreformował to postanowienie ustalając nowy termin usunięcie nieprawidłowości - do dnia 31 grudnia 2024 r. Zaznaczyć należy, że taka reformacja nie narusza zasady określonej w art. 139 K.p.a. Przepis ten stanowi: "Organ odwoławczy nie może wydać decyzji na niekorzyść strony odwołującej się, chyba że zaskarżona decyzja rażąco narusza prawo lub rażąco narusza interes społeczny." Ani doprecyzowanie zakresu niezgodności ani orzeczenie nowego terminu przedłożenia ekspertyzy technicznej nie powoduje pogorszenia sytuacji prawnej strony.
Skargę na powyższe postanowienie wnieśli K. T. i Z. T., którzy podnieśli zarzuty naruszenia:
• § 12 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych poprzez jego niezastosowanie, pomimo, iż dopuszcza on wprost budowę budynku ścianą bez okien i drzwi bezpośrednio przy granicy działki budowlanej lub w odległości mniejszej niż określona w ust. 1 pkt 2, lecz nie mniejszej niż 1,5 m, na działce budowlanej o szerokości 16 m lub mniejszej.
• Art. 64 ust. 3 oraz art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w związku z art. 4 ustawy Prawo budowlane poprzez zastosowanie wykładni § 12 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, przewidującego możliwość usytuowania budynku na działce wąskiej - o szerokości poniżej 16 metrów, przy możliwych różnorakich interpretacjach pojęcia "szerokości" działki, nie posiadającego definicji legalnej, niekorzystnej dla inwestora, przyjmującej, że szerokością działki musi być wymiar jej najdłuższego boku.
• Art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 6 k. p. a. poprzez ograniczenie prawa zabudowy skarżących bez podstawy prawnej, ponieważ nie ma definicji legalnej pojęcia "szerokości działki".
• art. 7 oraz 77 § k. p. a. poprzez brak ustalenia stanu faktycznego sprawy w zakresie podstawowym dla zaskarżonego postanowienia, to jest w zakresie wymiarów dziatki skarżących.
Powołując się na powyższe wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia organu I instancji oraz o zasądzenie od Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie na rzecz skarżących kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.
W uzasadnieniu wskazali, że kluczowym dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy sądowo - administracyjnej jest rozstrzygnięcie o prawidłowej wykładni normy prawnej wyrażonej w § 12 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, a ściślej użytego przez prawodawcę pojęcia "szerokość działki". Zgodnie bowiem z treścią powyższego przepisu dozwolona jest budowa budynku ścianą bez okien i drzwi bezpośrednio przy granicy działki budowlanej lub w odległości mniejszej niż określona w ust. 1 pkt 2 przedmiotowego rozporządzenia, lecz nie mniejszej niż 1,5 m, na działce budowlanej o szerokości 16 m lub mniejszej.
Działka o numerze ewidencyjnym [...] w miejscowości Z. jest niewątpliwie działką o szerokości poniżej 16 metrów, co wynika wprost z treści dokumentów zalegających w aktach sprawy, a w szczególności z Projektu zagospodarowania terenu autorstwa uprawnionego projektanta mgr inż. arch. M. S.. Warto ponadto wskazać, że obowiązujący na tym terenie miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego wprowadził definicję legalną pojęcia szerokość działki. Zgodnie bowiem z § 8 ust. 1 pkt. 15 uchwały Nr IX/552007 Rady Gminy Z. z dnia 21 czerwca 2007 roku w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego na obszarze gminy Z. Nr [...] w granicach administracyjnych gminy Z. (Dziennik Urzędowy Województwa Małopolskiego Nr 629 z dnia 29.08.2007 r. poz. 4162) cyt. "Ilekroć w uchwale jest mowa o "szerokość działki" - należy przez to rozumieć część działki przylegającą lub dostępną od drogi publicznej."
Podkreślili, że w zaskarżonym postanowieniu Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie dowolnie przyjął, ż wybrany przez niego jeden z boków działki, na której usytuowany jest budynek będący przedmiotem postępowania legalizacyjnego, który to bok jest dłuższy niż 16 metrów, należy traktować jako "szerokość" działki, po to jedynie, aby uniemożliwić skarżącym legalizację budynku.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi z racji jej bezzasadności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy wojewódzki sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji.
Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935), dalej "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.).
W myśl art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy, gdy sąd stwierdzi:
a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,
b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,
c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi Sąd oddala skargę w oparciu o art. 151 p.p.s.a.
Wskazać również należy, że zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a. Sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy. Orzekanie "na podstawie akt sprawy" oznacza, iż sąd przy ocenie legalności decyzji bierze pod uwagą okoliczności, które z akt tych wynikają i które legły u podstaw zaskarżonego aktu. Podstawą orzekania przez sąd administracyjny jest zatem materiał dowodowy zgromadzony przez organ administracji publicznej w toku postępowania, na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia (por. uzasadnienie do wyroku NSA z 9 lipca 2008 r., sygn. II OSK 795/07).
Skarga zawiera usprawiedliwione podstawy.
Przedmiotem sprawy jest z kwestia usunięcia nieprawidłowości w dokumentach legalizacyjnych w zakresie niezgodności projektu zagospodarowania terenu z § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki lub ich usytuowanie (tekst jednolity: Dz. U. z 2022 r., poz. 1225) – dalej jako "rozpWT". Przy czym istotne znaczenie dla sprawy ma rozważenie jak należy rozumieć pojęcie "szerokości działki" znajdujące się w § 12 ust. 4 pkt. 1 rozpWT i ocena czy na gruncie niniejszej sprawy zastosowanie będzie miał przepis § 12 ust. 4 pkt. 1 rozpWT.
Zgodnie z § 12 ust. 1 i ust. 4 rozpWT:
"1. Jeżeli z przepisów § 13, 19, 23, 36, 40, 60 i 271-273 lub przepisów odrębnych określających dopuszczalne odległości niektórych budowli od budynków nie wynikają inne wymagania, budynek na działce budowlanej należy sytuować w odległości od granicy tej działki w odległości nie mniejszej niż:
1) 4 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą z oknami lub drzwiami w stronę tej granicy;
2) 3 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą bez okien i drzwi w stronę tej granicy."
"4. W zabudowie jednorodzinnej i zagrodowej, uwzględniając przepisy odrębne oraz przepisy § 13, 19, 23, 36, 40, 60 i 271-273, dopuszcza się:
1) budowę budynku ścianą bez okien i drzwi bezpośrednio przy granicy działki budowlanej lub w odległości mniejszej niż określona w ust. 1 pkt 2, lecz nie mniejszej niż 1,5 m, na działce budowlanej o szerokości 16 m lub mniejszej;
2) nadbudowę budynku istniejącego, usytuowanego w odległości mniejszej niż określona w ust. 1 od granicy tej działki budowlanej, o nie więcej niż jedną kondygnację, przy czym w nadbudowanej ścianie, zlokalizowanej w odległości mniejszej niż 4 m od granicy, nie może być okien i drzwi;
3) budowę budynku gospodarczego lub garażu o długości nie większej niż 6,5 m i wysokości nie większej niż 3 m bezpośrednio przy granicy działki budowlanej lub w odległości nie mniejszej niż 1,5 m ścianą bez okien i drzwi."
W ocenie organu podlegający legalizacji budynek gospodarczy o wymiarach 4,40 m x 4,40 m (por. k. 12 a.a. I instancji) jest zlokalizowany na tej części działki, która jest szeroka, a jej szerokość to więcej niż 16 m. Istniała więc możliwość, aby w tej konkretnej części działki posadowić budynek gospodarczy w taki sposób, aby nakazane przez ustawodawcę (w § 12 ust. 1 rozp WT), typowe odległości mogły być zachowane. Brak jest jakichkolwiek podstaw do tego, aby za szerokość działki przyjąć w przedmiotowej sprawie długość odcinka przylegającego do działki drogowej nr ewid. [...] w Z.. Nie ma wątpliwości, że w tym konkretnym miejscu działka nr ewid. [...] w Z. ma szerokość mniejszą niż 16 m, ale na tej części działki, która jest wąska, nie posadowiono budynku gospodarczego będącego przedmiotem niniejszego postępowania. Budynek ten posadowiony został na szerszej części działki i szerokość tej części musi zostać wzięta pod uwagę przy badaniu przesłanek z § 12 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych. W związku z tym, że ta część działki nr ewid. [...] w Z., na której jest posadowiony budynek gospodarczy, ma więcej niż 16 m szerokości, powołany wyżej przepis nie znajduje zastosowania.
Jednocześnie organ wykluczył możliwość posługiwania się pojęciem szerokości działki, która została użyta w planie miejscowym (uchwałą Nr IX/55/2007 Rady Gminy Z. z dnia 21 czerwca 2007 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego na obszarze gminy Z. nr [...] w granicach administracyjnych miejscowości Z. (Dz. Urz. Województwa Małopolskiego nr 629, poz. 4162), zmienioną uchwałą nr XIV/26/2020 Rady Gminy Z. z dnia 30 stycznia 2020 r. w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego na obszarze Gminy Z. Nr [...] w granicach administracyjnych miejscowości Z. zatwierdzonego uchwałą IX/55/2007 Rady Gminy Z. z dnia 21 czerwca 2007 r.)
W pierwszej kolejności należy podzielić stanowisko organów, że na gruncie niniejszej sprawy nie może mieć istotnego znaczenia treść słowniczka planu miejscowego, a ściślej definicja szerokości działki (por. § 8 ust. 1 pkt. 15 planu miejscowego). Sąd podziela pogląd, że definicje zawarte w innych aktach normatywnych o randze niższej niż ustawa będą wiązać wyłącznie dany akt, a nie ustawę. Wyjątkiem od tego jest przypadek, gdy dana definicja jest skonstruowana w akcie normatywnym rangi niższej niż ustawa, ale sformułowana na podstawie upoważnienia ustawowego (por. np. Artur Halasz, Definicje pojęć prawnych w ustawodawstwie dotyczącym podatków obrotowych, Wrocław 2019 r., s. 108).
Odnosząc się natomiast do kwestii rozumienia pojęcia "szerokości działki" co ma zasadnicze znaczenie na gruncie niniejszej sprawy, należy wskazać, że organy wykluczając możliwość zastosowania na gruncie niniejszej sprawy § 12 ust. 4 pkt. 1 rozpWT organy nie wyjaśniły w istocie jak należy rozumieć, względnie jak same organy rozumieją to pojęcie. Organ stwierdza, że nie ma wątpliwości, że sama działka nr [...] w Z. ma szerokość mniejszą niż 16 metrów, jednakże na tej części, na której jest posadowiony budynek gospodarczy działka ma szerokość większą niż 16 metrów. Organ zacytował przy tym fragment uzasadnienia wyroku WSA w Krakowie z dnia 27 marca 2024 roku, sygn. II SA/Kr 62/24, przy czy ani zacytowanego przez organ fragmentu uzasadnienia do tego wyroku jak i w ogóle wymowy tego uzasadnienia nie wynika trafność przyjętej przez organ konkluzji.
Podkreślić trzeba, że organ nie wyjaśnił dokładnie, co rozumie przez szerokość działki i którą dokładnie granicę działki należało uznać za jej szerokość w rozumieniu § 12 ust. 4 pkt 1 rozpWT. Przyjęcie przez organ określonego wymiaru przedmiotowej działki jako szerokości ma charakter swobodny i dowolny i nie została bliżej umotywowana.
Trzeba też wskazać, że przedmiotowa działka nr [...] w Z. ma kształt zbliżony do litery "L" przy czym podstawa mająca długość powyżej 16 metrów zapewnia w istocie dostęp do drogi publicznej. Przyjęcie natomiast przez organ, że jeden swobodnie w istocie określony przyjęty przez organ wymiar części działki charakteryzujący jej wielkość powinien stanowić szerokość działki stanowi o dowolności, która nie może być dopuszczona. W szczególności, że determinuje ona możliwość zastosowania § 12 ust. 4 pkt 1 rozpWT.
Wypada zauważyć, że w sądów administracyjnych zarysowała się rozbieżność co do rozumienia pojęcia szerokość działki, które w r.w.t. nie zostało zdefiniowane. W ocenie Sądu w składzie obecnie orzekającym "szerokością działki" nie jest jakikolwiek bok działki, który ma długość 16 m lub mniej, lecz stanowi ją ta granica działki, która znajduje się od strony frontowej, rozumianej jako ta część działki budowlanej, która przylega do drogi.
Na gruncie niniejszej sprawy Sąd podziela stanowisko wyrażane w orzecznictwie, że szerokość działki budowlanej winna być określona według pojęcia geometrycznego i odnosić się do prostokąta, bo taki kształt ma ich nieruchomość. Zatem szerokość (prostokąta/działki) to zawsze wielkość mniejsza od długości. Takiej wykładni nie sposób jednak zaakceptować z prostej przyczyny - działki budowlane mają różne kształty geometryczne, nie są tylko prostokątne. Z tych powodów pojęcie szerokości działki musi być ujednolicone, bo inaczej to projektant mógłby dobrowolnie wyznaczać szerokość działki, w celu zastosowania warunków określonych w § 12 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia, a taka sytuacja jest niedopuszczalna. Mając zatem na względzie, że szerokość definiuje się jako poprzeczny wymiar liniowy figury lub bryły to szerokością działki jest ten jej bok, który przylega do drogi, z której odbywa się główny wjazd na nieruchomość." Zauważyć należy przy tym, że tak rozumiana szerokość działki nawiązuje do parametru szerokości elewacji frontowej (por. też np. uzasadnienia do wyroków: Naczelnego Sądu Administracyjnego z 1 czerwca 2022 r., II OSK 1331/21, WSA w Krakowie z dnia 27 lutego 2023 roku, sygn. II SA/Kr 1298/22)
Jednocześnie Sąd nie podziela stanowiska zaprezentowanego przez Skarżących, którzy wskazują, że szerokość działki stanowi odległość między jej granicami, które nie stanowią jednak tego boku, który jest równoległy do drogi, z której odbywa się główny wjazd na nieruchomość. W tym zakresie Sąd również dopatruje się dowolności w przyjęciu przez Skarżących pojęcia szerokości działki, z tą tylko różnicą (względem stanowiska organu), że jest ona korzystna dla samych Skarżących w przeciwieństwie do optyki zaprezentowanej przez organ.
Odnosząc się do podniesionych zarzutów naruszenia przepisów postępowania trzeba podkreślić, że organ rozpoznając sprawę, w pierwszej kolejności powinien ustalić w sposób wyczerpujący i dokładny stan faktyczny, a następnie dokonać jego oceny prawnej (por. np. uzasadnienia do wyroków: NSA z dnia 9 lutego 2011 r., sygn. II OSK 263/10, NSA z dnia 11 czerwca 2013 r., sygn. II OSK 2417/12). Prawidłowe ustalenie stanu faktycznego sprawy stanowi warunek konieczny do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy. Niewyjaśnienie lub niedostateczne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy może prowadzić do wydania wadliwej decyzji.
Realizując zasadę prawdy obiektywnej, na podstawie art. 7 i 77 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 572 z późn. zm.) - dalej jako "k.p.a.", organ jest zobowiązany do wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego.
Zakres i przedmiot postępowania wyjaśniającego determinują przepisy prawa materialnego, bowiem to normy prawa materialnego przesądzają o przedmiocie sprawy i okolicznościach prawnie istotnych. W postępowaniu wyjaśniającym należy również uwzględnić specyfikę danej sprawy - inność i odrębność okoliczności, które stanowią o stanie faktycznym (por. np. uzasadnienie do wyroku NSA z dnia 19 maja 2021, sygn. I OSK 251/21).
Organ powinien zatem w sposób adekwatny do potrzeb ustalić stan faktyczny i nie pozostawić żadnych niewyjaśnionych istotnych dla sprawy okoliczności. Dokonana natomiast przez organ ocena zgromadzonego materiału powinna zostać przeprowadzona zgodnie z zasadami swobodnej oceny dowodów (art. 80 k.p.a.), a motywy którymi kierował się organ powinny zostać szczegółowo wyjaśnione w uzasadnieniu do wydanej decyzji.
W ocenie Sądu organy, co wynika z powyższych uwag, nieprawidłowo ustaliły istotne w sprawie okoliczności faktyczne. Nieprawidłowo przyjęły i ustaliły jaka jest szerokość działki, a to z kolei skutkuje wadliwością ustaleń istotnych okoliczności faktycznych.
Reasumując powyższe należy wskazać, że organy w sposób nieprawidłowy przyjęły, który wymiar stanowi szerokość działki nr [...] w Z., a to z kolei skutkowało wadliwym zastosowaniem § 12 ust. 1 rozpWT. Wskazane uchybienie stanowi podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.
Ponownie rozpoznając sprawę organy zastosują do powyższych wskazówek i przyjmą, że szerokość działki nr [...] w Z. stanowi wymiar liniowy tego boku działki, który jest równoległy do drogi, z której odbywa się główny wjazd na nieruchomość i stosownie do poczynionych ustaleń podejmą stosowne rozstrzygnięcia w świetle § 12 rozpWT.
Ze względu na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) p.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie.
O kosztach postępowania sądowego Sąd orzekł w pkt II sentencji wyroku, na podstawie art. 200 p.p.s.a. (zgodnie z którym w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw) oraz art. 205 § 2 p.p.s.a. Na zasądzone koszty w wysokości 580 zł składa się uiszczony przez skarżących wpis od skargi (100 zł) oraz wynagrodzenie radcy prawnego w kwocie 480 zł.