II SA/Kr 163/14

II SA/Kr 163/14 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2014-03-13
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2014-01-28
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Iwona Niżnik-Dobosz
Jacek Bursa /przewodniczący sprawozdawca/
Waldemar Michaldo
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Sygn. powiązane
II OSK 1848/14 - Postanowienie NSA z 2016-02-29
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2010 nr 243 poz 1623
art.28,33,34,36,71
Ustawa  z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jednolity.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Bursa / spr./ Sędziowie WSA Iwona Niżnik- Dobosz Waldemar Michaldo Protokolant Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 marca 2014 r. sprawy ze skargi L. R. na decyzję Wojewody [...] z dnia 12 października 2011 r., znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala
Uzasadnienie
Decyzją z dnia 5 sierpnia 2011 r. znak: [....] Starosta Powiatowy w T. działając na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4, art. 36 i art. 71 ust. 6 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.) oraz na podstawie art. 104 kpa, zatwierdził projekt budowlany i udzielił dla firmy [....] spółka jawna pozwolenia na budowę budynku hali magazynowej zlokalizowanej na działkach nr nr [....] w Z. wraz z wewnętrzną instalacją elektryczną z odcinkiem zewnętrznym napowietrznym przebiegającym przez działki nr nr [....] , odcinkiem kanalizacji deszczowej przebiegającym przez działki nr nr [....] , miejscami postojowymi wraz z zabezpieczeniem sieci teletechnicznej, usytuowanymi na działkach nr nr [....] . W uzasadnieniu organ wskazał, że w związku z zawiadomieniem o wszczęciu postępowania administracyjnego uwagi wniósł właściciel działek nr nr [....] w Z. – L.R. , który poinformował, że lokalizacja inwestycji spowoduje uniemożliwienie dojazdu dotychczasowym traktem do Zakładu [....] oraz działek nr nr: [....] będących jego własnością. Następnie organ wskazał, że na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa w związku z wydaniem przez sąd postanowienia z dnia 30 grudnia 2008 r. o zabezpieczeniu roszczenia m.in. L.R. o ustanowienie drogi koniecznej poprzez zakazanie czynienia przeszkód w przejeździe po nieruchomości tj. działkach nr nr [....] pasem szerokości 3 m od granicy działki [....] do granicy działki nr [....] , który został zajęty pod projektowany obiekt, Starosta T. postanowieniem z dnia 2 marca 2010 r. zawiesił postępowanie z urzędu do czasu rozpoznania wniosku o uchylenie lub zmianę postanowienia z dnia 30 grudnia 2008 r. o udzieleniu zabezpieczenia na poczet ustalenia drogi koniecznej. W dniu 10 czerwca 2011 r. inwestor zwrócił się z wnioskiem do Starosty Tarnowskiego o podjęcie zawieszonego postępowania wskazując na wyrok Sądu Okręgowego w T. Wydział I Cywilny z dnia 24 lutego 2011 r. sygn. akt I Ca 9/11 w sprawie wydania nieruchomości oraz postanowienie Sądu Rejonowego w T. Wydział I Cywilny z dnia 29 grudnia 2010 r. sygn. akt I Ns 2038/08 ustanawiające służebność drogi koniecznej przechodu i przejazdu po nieruchomościach położonych w Z. oznaczonych nr nr [....] powstałej z podziału działki nr [....] . Wskazano także na prawomocne postanowienie Sądu Okręgowego w T. Wydział I Cywilny z dnia 9 czerwca 2011 r. sygn. akt I Ca 137/11 dotyczące oddalenia apelacji w sprawie ustanowienia służebności. Wobec powyższego Starosta T. podjął zawieszone postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę budynku hali magazynowej, zlokalizowanej na działkach nr nr [....] w miejscowości Z. Dalej wskazano, że w dniu 13 czerwca 2011 r. L.R. zawiadomił organ o rozpoczęciu prac budowlanych na działkach nr nr [....] .W związku z powyższym Starosta zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. o sprawdzenie czy istotnie na w/w działkach zostały rozpoczęte prace budowlane bez wymaganego przepisami prawa pozwolenia na budowę. W odpowiedzi na powyższe organ nadzoru budowlanego nie stwierdził prowadzenia robót budowlanych na terenie w/w działek ani istnienia żadnych obiektów budowlanych, bądź rozpoczęcia budowy jakiegokolwiek obiektu. Organ zaznaczył, że nie zgromadzono w sprawie nowych dokumentów dotyczących samej budowy budynku w/w hali magazynowej, dlatego też odstąpiono od ponownego zawiadomienia stron postępowania. Stwierdzono ponadto, że na terenie w którym położone są działki nr nr [....] w miejscowości Z. , obowiązują ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy T. uchwalonego uchwałą Nr XXVI/254/2005 Rady Gminy T. , z dnia 7 lipca 2005 r. Zgodnie z w/w planem działki nr nr [....] w miejscowości Z. , położone są w terenie oznaczonym symbolem planu l-P, przeznaczonym pod zabudowę produkcyjno usługową z dopuszczeniem zabudowy pomocniczej związanej z funkcją podstawową. Po sprawdzeniu przedłożonych dokumentów, zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, organ stwierdził, że projekt budowlany przedmiotowej inwestycji jest zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania gminy, a także z wymaganiami ochrony środowiska oraz z zgodny z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Projekt jest kompletny, posiada wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia, zaświadczenia oraz informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Został wykonany i sprawdzony przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się, aktualnym na dzień opracowania i sprawdzenia projektu, zaświadczeniem o wpisie na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego. W związku z powyższym organ nie mógł odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.
Odwołanie od powyższej decyzji wniósł L.R. zarzucając naruszenie art. 10 § 1 i 2 kpa poprzez jego niezastosowanie, co uniemożliwiło odwołującemu wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i zgłoszonych żądań, oraz odstąpienie od ponownego zawiadomienia stron postępowania w kolejnym stadium postępowania i tym samym uniemożliwienie zgłoszenia nowych dowodów. Wskazał, że pismem z dnia 5 sierpnia 2011 r. zgłoszono podstawę do ponownego zawieszenia postępowania z uwagi na toczącą się przed Sądem Rejonowym w T. sprawę o naruszenie posiadania służebności przejazdu i przechodu m. in. po działkach nr nr [....] , na których jest planowana inwestycja, a także toczącą się sprawę o ustanowienie drogi koniecznej po przedmiotowym gruncie. Odwołujący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Decyzją z dnia 12 października 2011r. znak: [....] Wojewoda [....] działając na podstawie art. 81 ust. 1, art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. Nr 243, poz. 1623 ze zm.) i art. 138 § 1 pkt 1 kpa - utrzymał w mocy decyzje organu I instancji. W uzasadnieniu organ opisał przebieg dotychczasowego postępowania a odnosząc się do zarzutu naruszenia zasady czynnego udziału strony w postępowaniu administracyjnym poprzez niepowiadomienie jej o zgromadzeniu materiału dowodowego i możliwości składania wniosków organ wskazał, że w świetle utrwalonego orzecznictwa sądowo-administracyjnego zarzut naruszenia art. 10 § 1 kpa może odnieść skutek wówczas, gdy stawiająca go strona wykaże, iż zarzucane uchybienie uniemożliwiło jej dokonanie konkretnych czynności procesowych. Z przedłożonych akt sprawy wynika, że po wydaniu postanowienia Wojewody [....] z dnia 29 lipca 2011 r. o uchyleniu postanowienia Starosty T. z dnia 29 czerwca 2011 r. o zawieszeniu z urzędu postępowania administracyjnego, nie zgromadzono w sprawie nowych dokumentów dotyczących budowy hali magazynowej. Organ wskazał, że w dniu 10 sierpnia 2011 r. do Starostwa Powiatowego w T. wpłynął wniosek L.R. - po wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę - o zawieszenie postępowania administracyjnego z uwagi na toczące się przed Sądem Rejonowym w T. postępowania cywilne o naruszenie posiadania służebności przejazdu i przechodu m. in. po działkach nr nr [....] oraz o ustanowienie drogi koniecznej, a ich rozstrzygnięcia będą miały wpływ na postępowanie administracyjne w przedmiocie budowy magazynu. Ponadto wskazano, że wniosek L.R. w sprawie o ponowne ustanowienie służebności (sygn. akt I Ns 950/11) po nieruchomościach inwestora o udzielenie zabezpieczenia został oddalony. Nadto w aktach sprawy udokumentowano, iż wniosek L.R. o ustanowienie służebności poprzez działki inwestora został rozstrzygnięty prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia 29 grudnia 2011 r. jako szlak drożny po działce nr [....] i działce nr [....] (powstałej z podziału działki nr....), których nie obejmuje inwestycja - budowa budynku hali magazynowej zlokalizowanej na działkach nr nr [....] w Z. wraz z wewnętrzną instalacją elektryczną z odcinkiem zewnętrznym napowietrznym przebiegającym przez działki nr [....] , odcinkiem kanalizacji deszczowej przebiegającym przez działki nr nr [....] , miejscami postojowymi wraz z zabezpieczeniem sieci teletechnicznej, usytuowanymi na działkach nr [....] . Z uwagi na spełnienie wymagań określonych w art. 35 ust. 4 oraz w art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego nie było podstaw do wydania decyzji o odmowie udzielenia pozwolenia na budowę budynku hali magazynowej.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł L.R. , zarzucając naruszenie art. 77 i 80 w zw. z art. 10 § 1 kpa poprzez ich niezastosowanie, co spowodowało, że nie został uwzględniony podniesiony w odwołaniu zarzut uniemożliwienia przez organ I instancji wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Skarżący zarzucił także naruszenie art. 77 i art. 80 w zw. z art. 10 § 2 kpa poprzez ich niezastosowanie wobec bezprawnego odstąpienia od ponownego zawiadomienia stron postępowania w kolejnym stadium tego postępowania i tym samym uniemożliwienie zgłoszenia nowych dowodów, jak również naruszenie art. 97 § 1 pkt 4 kpa poprzez jego niezastosowanie. Skarżący podniósł, że postanowienie Wojewody [....] o uchyleniu postanowienia Starosty T. z dnia 29 czerwca 2011 r. o zawieszeniu z urzędu postępowania administracyjnego zostało doręczone skarżącemu w dniu 2 sierpnia 2011 r., co oznacza, że do tego dnia skarżący nie miał możliwości zapoznania się z jego treścią. Skarżący zwrócił uwagę, że postanowienie z dnia 28 czerwca 2011 r. o podjęciu z urzędu postępowania jak i postanowienie z dnia 29 czerwca 2011 r. o zawieszeniu z urzędu postępowania zostało doręczone skarżącemu w jednej kopercie, a więc nie mogły zostać podjęte jakiekolwiek czynności w sprawie. Z uwagi na to, że postępowanie zostało wszczęte po upływie 1,5 roku organ administracji powinien zawiadomić strony o możliwości wypowiedzenia się, co do zebranego materiału i zgłoszenia wniosków. Tymczasem organ administracji odstąpił od zawiadomienia stron, pomimo, że nie zachodziły przesłanki wymienione w art. 10 § 2 kpa. Skarżący podniósł, że organ otrzymał pełne informacje o stanie faktycznym, w szczególności o podstawach do zawieszenia postępowania. Tym samym naruszył art. 97 § 1 pkt 4 kpa poprzez jego niezastosowanie. Skarżący zarzucił także błąd w ustaleniach faktycznych będących podstawą rozstrzygnięcia, polegający na przyjęciu, że wniosek skarżącego o ustanowienie służebności drogi koniecznej został prawomocnie rozstrzygnięty postanowieniem Sądu Rejonowego w T. jako szlak drożny po działkach nr [....] , których nie obejmuje przedmiotowa inwestycja, pomimo tego, że zostały przedstawione dowody, iż postępowanie o służebność drogi koniecznej z wniosku skarżącego toczy się przed Sądem Rejonowym w T. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [....] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 24 lutego 2012 r., sygn. akt II SA/Kr 1892/11, uchylił zaskarżoną decyzję uznając, iż organ II instancji nie rozpoznał przedmiotowej sprawy i nie wyjaśnił, dlaczego decyzja organu I instancji jest prawidłowa i zasługuje na utrzymanie, a samo ustosunkowanie się do zarzutów odwołania nie świadczy o ponownym rozpatrzeniu sprawy, a co najwyżej o dokonaniu kontroli instancyjnej decyzji będącej przedmiotem odwołania.
Jednakże Naczelny Sąd administracyjny wyrokiem z dnia 3 grudnia 2013r. sygn. II OSK 1560/12 uwzględniając skargę kasacyjną Firmy [....] sp. jawna, uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie.
W ocenie NSA analiza uzasadnienia decyzji Wojewody [....] , nie sprowadza się tylko do stwierdzenia o spełnieniu przez inwestora wymagań określonych w art. 35 ust. 4 oraz art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego. Zawiera ona także odniesienie się do argumentacji strony skarżącej zarówno w zakresie zapewnienia stronie skarżącej udziału w przeprowadzonym postępowaniu, jak również analizę wpływu służebności na przedmiotową inwestycję objętą udzielonym pozwoleniem na budowę. Właśnie te okoliczności stanowiły główny punkt sporny w niniejszym postępowaniu. Jeżeli natomiast, zdaniem Sądu pierwszej instancji, istniały jeszcze jakieś niewyjaśnione aspekty sprawy i brak jest ich odzwierciedlenia w uzasadnieniu decyzji to dla wykazania przesłanki takiego naruszenia przepisów postępowania, który miał istotny wpływ na wynik postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" p.p.s.a.) koniecznym było wskazanie pominiętych konkretnych okoliczności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.", sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" - "c" p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych. Natomiast w przypadku nieuwzględnienia skargi, Sąd oddala ją w oparciu o art. 151 p.p.s.a.
Skarga nie jest zasadna i podlega oddaleniu.
W pierwszej kolejności wskazać należy, że w niniejszej sprawie Sąd, któremu sprawa została przekazana, jest zgodnie z art. 190 p.p.s.a. związany wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Wobec tego wytyczne wskazane przez NSA w wyroku z dnia 3 grudnia 2013r. sygn. II OSK 1560/12, które wiążą Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, prowadzą do oceny, iż w kontrolowanej sprawie uzasadnienie zaskarżonej decyzji było prawidłowe i spełniało wymogi określone art. 107 § 3 kpa. Tak jak wskazał NSA nie ma podstaw do uznania, że uzasadnienie ogranicza się tylko do stwierdzenia spełnienia przez inwestora wymagań z art. 35 ust. 4 oraz art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego, lecz zawiera szczegółowe ustosunkowanie się do argumentacji strony skarżącej w zakresie zapewnienia jej udziału w przeprowadzonym postępowaniu, jak również analizę wpływu służebności na przedmiotową inwestycję objętą udzielonym pozwoleniem na budowę, co świadczy o tym, że organ odwoławczy rozpoznał ponownie całokształt sprawy. Zaskarżona decyzja, której uzasadnienie stanowi nierozerwalną całość odnosi się zatem do okoliczności, które stanowiły główny punkt sporny w niniejszym postępowaniu i w związku z tym brak podstaw do stwierdzenia w tym względzie naruszenia przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" p.p.s.a.).
Sąd orzekający w niniejszej sprawie, zgodnie z wytycznymi NSA, zbadał również całokształt kontrolowanej sprawy, pod kątem oceny czy istniały jeszcze jakieś niewyjaśnione aspekty sprawy, których odzwierciedlenia brak jest w uzasadnieniu decyzji, w celu ustalenia ewentualnych przesłanek takiego naruszenia przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na wynik postępowania. Ocena ta nie doprowadziła do stwierdzenia tego typu uchybień. W szczególności niezasadnym okazał się podniesiony w skardze zarzut naruszenie art. 77 i 80 w zw. z art. 10 § 1 i 2 kpa poprzez nienależyte zawiadomienie skarżącego o kolejnym zawieszeniu postępowania i podjęciu, i tym samym, jak twierdził skarżący, uniemożliwienie zgłoszenia nowych dowodów, tudzież wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. W świetle utrwalonego orzecznictwa sądowo-administracyjnego zarzut naruszenia art. 10 kpa może odnieść skutek jedynie wówczas, gdy doprowadzi do skutku wskazanego w art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" p.p.s.a. w postaci możliwego istotnego wpływu na wynik postępowania. De facto musi oznaczać to, że zarzucane uchybienie uniemożliwiło stronie dokonanie konkretnych czynności procesowych. Tymczasem z przedłożonych akt sprawy wynika, że w trakcie zawieszonego postępowania, a także po wydaniu postanowienia Wojewody [....] z dnia 29 lipca 2011 r. o uchyleniu postanowienia Starosty T. z dnia 29 czerwca 2011 r. o zawieszeniu z urzędu postępowania administracyjnego, nie zgromadzono w sprawie nowych dokumentów dotyczących budowy hali magazynowej, a profesjonalny pełnomocnik L.R. , czynnie uczestniczący w podjętym postępowaniu, miał możliwość i zagwarantowane prawo, aby podejmować wszelkie czynności, także gdy postępowanie było zawieszone.
W kontrolowanej sprawie prawidłowo organy zastosowały przepisy prawa materialnego, gdyż działki na których ma być realizowana inwestycja położone są w terenie przeznaczonym pod zabudowę produkcyjno usługową z dopuszczeniem zabudowy pomocniczej związanej z funkcją podstawową. Po sprawdzeniu zatem przedłożonych dokumentów, zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, organy uznały prawidłowo, że projekt budowlany przedmiotowej inwestycji jest zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania gminy, a także z wymaganiami ochrony środowiska oraz z zgodny z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, a także spełnia inne przewidziane przepisami wymagania z art. 35 ust. 4 oraz w art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego.
Mając powyższe na uwadze, Sąd oddalił skargę w oparciu o art. 151 p.p.s.a.