II SA/Kr 1589/24

II SA/Kr 1589/24 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2025-02-20
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2024-12-06
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Anna Kopeć
Mirosław Bator /przewodniczący sprawozdawca/
Piotr Fronc
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
uchylono postanowienie organu II i I instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
art 152 par 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator (spr.) Sędziowie: WSA Piotr Fronc Asesor WSA Anna Kopeć po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi A. R. na postanowienie Wojewody Małopolskiego z dnia 30 września 2024 r. znak: WI-I.7840.28.8.2023.SM w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji w sprawie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno – budowlanego oraz udzielenia pozwolenia na budowę 1/ uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji; 2/ zasądza od Wojewody Małopolskiego na rzecz A. R. kwotę 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania; 3/ zwraca skarżącemu ze środków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwotę 100 (sto) złotych tytułem nadpłaconego wpisu od skargi
Uzasadnienie
Starosta Limanowski decyzją z dnia 24 lutego 2023 r. nr 45/2023 znak: BA.OZ.6740.3.84.2022 zatwierdził projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno – budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla inwestora R. P. na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z wewnętrznymi instalacjami: elektryczną, wodną, kanalizacyjną, centralnego ogrzewania, dwoma stanowiskami postojowymi, miejscem gromadzenia odpadów stałych i studnią kopaną na działce nr ewid.[...] obręb ew. P. W., jednostka ew. gmina N., powiat l. województwo m. .
W uzasadnieniu organ podał, że na dzień wydawania decyzji na terenie objętym pozwoleniem na budowę obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego Gminy N. zatwierdzony uchwałą Rady Gminy N. nr XVIII/142/2004 z dnia 30 czerwca 2004 r. Projektowany budynek leży na terenach oznaczonych symbolem 1.4.MN/ML/o – tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej z dopuszczeniem rekreacyjnej. Przedmiotowe zamierzenie jest zgodne z ustaleniami planu i wymaganiami ochrony środowiska.
We wniosku z dnia 28 kwietnia 2023 r. o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Starosty Limanowskiego z dnia 24 lutego 2023 r., A. R., jako podstawę żądania wskazał art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. oraz wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę.
Starosta Limanowski postanowieniem z dnia 30 maja 2023 r. wznowił postępowanie w sprawie. Po dokonaniu analizy wniesionego żądania, organ I instancji uznając, że wnioskodawcy nie przysługuje status strony w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji, decyzją z dnia 3 lipca 2023 r., wydaną w trybie art. 151 § 1 pkt 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. odmówił uchylenia decyzji własnej o pozwoleniu na budowę z dnia 24 lutego 2023 r.
Natomiast postanowieniem z dnia 30 czerwca 2023 r. Starosta Limanowski odmówił wstrzymania wykonania decyzji własnej z dnia 24 lutego 2023 r.
Na to postanowienie zażalenie złożył A. R. wnosząc o jego uchylenie i wstrzymanie wykonania decyzji Starosty Limanowskiego z dnia 24 lutego 2023 r. względnie o uchylenie postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.
Wojewoda Małopolski postanowieniem z dnia 30 września 2024 r. nr WI-I.7840.28.8.2023.SM utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy.
W uzasadnieniu organ wskazał, że w postępowaniu dotyczącym wstrzymania wykonania decyzji nie bada się merytorycznie zgodności z prawem decyzji stanowiącej przedmiot postępowania wznowieniowego oraz konieczności ewentualnego jej wyeliminowania z obrotu prawnego. Należy to bowiem do rozstrzygnięcia kończącego wznowione postępowanie na podstawie art. 151 K.p.a. Wydając postanowienie na podstawie art. 152 § 1 K.p.a. właściwy organ winien wziąć pod uwagę wszystkie dostępne na tym etapie postępowania okoliczności faktyczne i prawne, przede wszystkim materiał dowodowy zawarty w aktach sprawy zakończonej dotychczasową decyzją i na tej podstawie wstępnie ocenić, czy istnieją podstawy do przyjęcia, że decyzja zostanie uchylona" (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 lutego 2012 r., sygn. akt II OSK 2353/10). Organ odwoławczy, po dokonanej analizie akt sprawy, nie znalazł powodów, które mogłyby wskazywać na prawdopodobieństwo uchylenia zaskarżonej decyzji Starosty Limanowskiego z dnia 24 lutego 2023 r. W wyroku z dnia 19 października 2011 r. (sygn. akt II OSK 1406/10) NSA odkreślał, że wyrazem ustalenia, iż podanie o wznowienie postępowania wniósł podmiot niebędący stroną, będzie właśnie decyzja wydana na podstawie art. 151 § 1
pkt 1 K.p.a., tj. odmawiająca uchylenia decyzji dotychczasowej z powodu braku podstawy wznowienia przewidzianej w art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. Inaczej mówiąc, stwierdzenie w postępowaniu wznowieniowym, iż z wnioskiem wystąpił podmiot niebędący w rzeczywistości stroną, skutkuje wydaniem decyzji na podstawie art. 151
§ 1 pkt 1 K.p.a. o odmowie uchylenia decyzji dotychczasowej, a nie decyzji na podstawie art. 105 tego kodeksu (por. wyrok NSA z 14 marca 2012 r., sygn. akt II OSK 2509/10).
Wskazać należy, iż skarżący upatrywał przesłankę wznowienia postępowania w tym, że bez swojej winy nie brał udziału w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Starosty Limanowskiego zatwierdzającej projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z wewnętrznymi instalacjami: elektryczną, wodną, kanalizacyjną centralnego ogrzewania, dwoma stanowiskami postojowymi, miejscem gromadzenia odpadów stałych i studnią kopaną na działkach nr ewid.[...],
[...] obręb ew. P. W., jednostka ew. gmina N., powiat l. , woj. m. . Przeprowadzone postępowanie zasadnie wykazało, iż wnioskodawcy nie przysługiwał przymiot strony we wskazanym postępowaniu administracyjnym. Podkreślić należy, iż status strony w postępowaniu wynika z regulacji materialnoprawnych. Stosownie do art. 28 ust. 2 Pb, stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Przez "obszar oddziaływania obiektu budowlanego" rozumieć należy - stosownie do art. 3 pkt 20 Pb, teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zabudowie tego terenu. Wnioskodawca swój interes prawny wywodzi z faktu, iż jest właścicielem działki o numerze [...] sąsiadującej bezpośrednio z działkami inwestycyjnymi o numerach [...] Podkreślić jednak należy, iż o przymiocie strony w ocenianej sprawie decydować może jedynie to, czy działka skarżącego znajduje się w zdefiniowanym wyżej obszarze oddziaływania planowanego obiektu tj. czy znajduje się w obszarze, który z uwagi na regulacje odrębne, doznaje ograniczeń w zabudowie. Wyznaczenie obszaru oddziaływania obiektu powinno nastąpić na potrzeby każdej konkretnej sprawy, biorąc pod uwagę funkcję, formę, konstrukcję projektowanego obiektu oraz inne cechy charakterystyczne a także sposób zabudowy terenu znajdującego się w otoczeniu projektowanego obiektu.
Wnioskodawca swój interes prawny do bycia stroną w postępowaniu wywodzi z prawa własności działki nr [...]. Działka ta sąsiaduje bezpośrednio z terenem inwestycji tj. z działkami nr [...] (granica południowa) i nr [...] (część granicy wschodniej). Na dzień wydania spornego pozwolenia na budowę działka wnioskodawcy była zabudowana budynkiem mieszkalnym. Dla terenu w którym położona jest działka skarżącego jak i działki inwestycyjne, został sporządzony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, zatwierdzony uchwałą nr XVIII/142/2004 Rady Gminy N. z dnia 30 czerwca 2004 r. "w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy N." (Dz.U.Woj.Małop.2004.251.2772), zmieniony częściowo uchwałą nr XVI/118/2015 Rady Gminy N. z dnia 29 grudnia 2015 r. "w sprawie uchwalenia zmiany części tekstowej miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy N." (Dz.U.Woj.Małop.2016.573) – dalej zwane mpzp ze zm., na obszarze o mieszanym przeznaczeniu, oznaczonym symbolem 1.4MN/ML/o (w tej części znajduje się projektowany budynek mieszkalny na działce nr [...] oraz cała działka nr [...]) oraz 4.8.R/ZL. Podstawowym przeznaczeniem terenu 1.4MN/ML/o zgodnie z zapisami § 20 ust. 1 mpzp z zm., jest zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna z dopuszczeniem rekreacyjnej. Obowiązują dodatkowo ustalenia jak dla terenu "1.2.MN" tj.: "Ustala się mieszkalnictwo jedno i dwurodzinne jako podstawowe przeznaczenie terenu z dopuszczeniem nieuciążliwej działalności gospodarczej. Utrzymuje się istniejącą zabudowę z dopuszczeniem przebudowy, rozbudowy, nadbudowy i modernizacji z zastrzeżeniem zachowania ustaleń § 7 ust. 5. Dopuszcza się przekształcenie starej zabudowy mieszkalnej na cele rekreacyjne. Dopuszcza się zabudowę bliźniaczą w granicach działki, jeżeli szerokość działki nie zezwala na usytuowanie budynku wolnostojącego. Dopuszcza się realizacje budynków gospodarczych nie związanych z prowadzeniem gospodarstwa rolnego oraz garaży 1-2 stanowiskowych. Zakaz prowadzenia działalności gospodarczej wymagającej realizacji obiektu o kubaturze powyżej 600 m3. Dopuszcza się realizację niezbędnych urządzeń i obiektów infrastruktury technicznej. Obowiązuje wyposażenie w systemy lub urządzenia do utylizacji ścieków i usuwanie odpadów w sposób zorganizowany. Natomiast ustalenia w zakresie przeznaczenia terenu o symbolu 4.8.R/ZL dla pozostałej części działki inwestycyjnej nr [...] w odniesieniu do projektowanego zamierzenia nie maja zastosowania, gdyż zgodnie z projektem zagospodarowania terenu, zakres inwestycji nie wkracza w ten teren.
W zakresie podniesionego przez skarżącego zarzutu, że przedmiotowa inwestycja ze względu na lokalizację w terenie oznaczonym w mpzp ze zm. symbolem "/o" tj. tereny podwyższonego ryzyka budowlanego zagrożone procesami erozyjno – osuwiskowymi, zauważa się, że w § 19 mpzp ze zm. wskazano cyt.: ""/o" – są terenami podwyższonego ryzyka budowlanego zagrożone procesami erozyjno - osuwiskowymi. Adaptacja, modernizacja, rozbudowa istniejących obiektów oraz realizacja nowych obiektów i urządzeń infrastruktury technicznej wymagają sporządzenia ekspertyzy geologiczno-inżynierskiej, która określi sposób posadowienia oraz konstrukcję obiektu. Zabudowa nie może być posadowiona bliżej niż 20,0 m od linii brzegowej cieku jeżeli mogłoby to naruszyć stateczność brzegu. Wyklucza się realizację gazociągów wysokociśnieniowych, magistralnych wodociągów oraz magistralnych kolektorów kanalizacyjnych (nie dotyczy sieci rozdzielczej i przyłączy do posesji).W zagospodarowaniu działek szczególną uwagę należy zwrócić na właściwe odwodnienie terenu (zapobiegające stagnacji wód). Lokalizowanie obiektów kubaturowych oraz dróg dojazdowych w sposób nie wymagający wykonania większych robót ziemnych i nie powodujących podcięcia stoków" (podkreślenie własne), wywodząc, że do przepisów prawa, z którymi zgodny powinien być projekt zagospodarowania działki lub terenu należą m.in. przepisy rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie ustalania geotechnicznych warunków posadawiania obiektów budowlanych (Dz.U. z 2012 r., poz. 463). Położenie działek objętych pozwoleniem na budowę na terenach oznaczonych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego literą "o" (a więc terenach podwyższonego ryzyka budowlanego zagrożonych procesami erozyjnoosuwiskowymi) powinno w myśl § 4 ust. 2 pkt 3 w zw. z § 4 ust. 3 pkt 3 lit. a przedmiotowego rozporządzenia skutkować zaliczeniem obiektu do trzeciej kategorii geotechnicznej, co skutkuje koniecznością spełnienia dalej idących wymagań, w tym przeprowadzenia szerszych badań (§ 6 ust. 3 i 4 rozporządzenia) i wykonania dokumentacji geologiczno - inżynierskiej zgodnie z przepisami ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne i górnicze (§ 7 ust. 3 rozporządzenia). Ponadto niezależnie od kategorii geotechnicznej do jakiej należy zaliczyć projektowany obiekt w § 19 planu zagospodarowania przestrzennego gminy N. wskazano wprost, że adaptacja, modernizacja, rozbudowa istniejących obiektów oraz realizacja nowych obiektów i urządzeń infrastruktury technicznej na terenach oznaczonych "o" wymagają sporządzenia ekspertyzy geologiczno- inżynierskiej, która określi sposób posadowienia oraz konstrukcję obiektu.
Odpowiadając na powyższy zarzut organ wyjaśnił, że na stronach od 10 do 18 projektu budowlanego znajduje się "Ekspertyza geologiczno-inżynierska dla projektowanej inwestycji na dz. [...] w miejscowości P. W. gmina N.". W pkt 5 ww. ekspertyzy zostały zawarte "Wnioski i zalecenia" zgodnie z którymi "a) w przedmiotowym rejonie w budowie geologicznej podłoża gruntowego biorą udział gleby, poniżej występują gliny twardoplastyczne z otoczakami piaskowca + żwiry gliniaste. Zaleganie tych utworów stwierdzono do głębokości 2,00 m p.t.t. Grunty stwierdzone w wierceniu można zaliczyć do gruntów nośnych, b) parametry geotechniczne gruntu niezbędne do obliczeń konstrukcyjnych przedstawiono w pkt. 4.3. c) zwierciadła wód gruntowych nie stwierdzono do głębokości 2,00 m, d) przedmiotowy rejon zaliczyć można do I kategorii geotechnicznej (proste warunki gruntowe) (pogrubienie własne). Nie stwierdzono istotnych zmian w litologii warstw budujących podłoże gruntowe. e) w pobliżu projektowanej inwestycji zlokalizowano studnie gospodarskie. W odległości około 30 m na N przepływa potok P.. Projektowana inwestycja nie wpłynie negatywnie na ujęcia wód gruntowych oraz pobliski potok. f) nie przewiduje się oddziaływania projektowanej inwestycji na środowisko, a w szczególności na wody gruntowe". W tym miejscu należy podkreślić, że organy administracji architektonicznobudowlanej nie posiadają kompetencji do weryfikowania opracowań wykonanych przez uprawnionego geologa. W przedmiotowym projekcie budowlanym, zgodnie z zaleceniami uprawnionego geologa, projektant przyjdą I kategorię obiektów budowlanych. Zatem podniesiony przez skarżącego zarzut nie znajduje potwierdzenia w materiale dowodowym.
W dalszej części uzasadnienia organ wskazał, że projektowany budynek oddalony jest od granicy z działką nr [...] o 9,03 m. Natomiast wysokość projektowanego budynku wynosi 8,67 m. Zgodnie z § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie jeżeli z przepisów § 13, 19, 23, 36, 40, 60 i 271-273 lub przepisów odrębnych określających dopuszczalne odległości niektórych budowli od budynków nie wynikają inne wymagania, budynek na działce budowlanej należy sytuować w odległości od granicy tej działki w odległości nie mniejszej niż: 1) 4 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą z oknami lub drzwiami w stronę tej granicy; 2) 3 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą bez okien i drzwi w stronę tej granicy". Zatem należy stwierdzić, że projektowany budynek bezsprzecznie spełnia powyższe wymagania i będzie usytuowany w odległości znacznie większej nim minimalna, co stanowi o braku konieczności objęcia działki skarżącego obszarem oddziaływania.
W związku z tym, że analiza zacienienia i nasłonecznienia nie została opracowana zgodnie z § 60 ust. 1 rozporządzenia organ pismem z dnia 9 lipca 2024 r., wezwał inwestora do: przedłożenia analizy nasłonecznienia z uwzględnieniem również budynku mieszkalnego posadowionego na działce nr [...] (rzut padającego cienia w głąb tej działki należy zwymiarować), w formie opisowej i graficznej, obejmującej dni równonocy wiosennej przypadającej na 20 marca i jesiennej przypadającej na 23 września; oraz w związku z zarzutem skarżącego dotyczącym możliwości zalewania jego działki nr [...] wodami opadowymi z projektowanego tarasu przy budynku mieszkalnym oraz utwardzeniem terenu (wyłączonego do odrębnego postępowania), które niemniej jednak zostały objęte przedłożonym projektem zagospodarowania terenu, należy wykazać, że nie ulegnie zmianie ukształtowanie terenu, mogące powodować spływ wód opadowych na działkę skarżącego. Inwestor przesłał analizę nasłonecznienia zgodną z przepisami wykonaną w dniach 20 marca i 22 września wraz z wymiarowaniem cienia padającego na działkę skarżącego nr [...], oraz mapę z naniesionymi rzędnymi (istniejącymi i projektowanymi) wraz z kierunkami spływu wód opadowych na działkach inwestycyjnych nr [...] Jak wynika z przedłożonej analizy w dniach równonocy pomiędzy godz. 7.00 a godz. 8. 00 zacienienie wynika z naturalnego zacieniania przez górę wznosząca się nad przedmiotowymi działkami. Natomiast cień projektowanego budynku mieszkalnego pada w bardzo ograniczonym stopniu na działkę skarżącego nr [...] w południowo-wschodnim narożniku o godz. 9.00 w maksymalnej długości 2,13 m wzdłuż granicy południowej i około 2,5 m wzdłuż granicy wschodniej. Wartości te są takie same dla równonocy wiosennej i jesiennej. Dodatkowo w dniu równonocy jesiennej o godz. 11 na działkę skarżącego pada cień rzucany przez szczyt dachu, niemniej jednak w bardzo minimalnym zakresie tj. od 0,11 m do 0,36 m. Należy zauważyć, że takie zacienienie nie będzie miało wpływu na ewentualną zabudowę działki nr [...] zgodnie z warunkami technicznym, w szczególności w odniesieniu do możliwości usytuowania budynku mieszkalnego z otworami skierowanymi w kierunku granicy z działkami inwestycyjnymi. Organ wskazał, że w projekcie zagospodarowania terenu została zaznaczona droga dojazdowa do przedmiotowego budynku. Stanowi ją istniejące utwardzenie terenu na działce nr [...].
Organ stwierdził, że żaden przepis warunków technicznych nie wprowadza ograniczeń w zabudowie, działek skarżącego, tym samym potwierdza to brak zaistnienia przesłanki wskazanej w art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a.
Na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniósł A. R. zarzucając naruszenie art. 152 § 1 K.p.a. polegające na odmowie wstrzymania wykonania decyzji Starosty Limanowskiego z dnia 24 lutego 2023 r. W uzasadnieniu wskazano, że argumenty przywołane przez skarżącego w podaniu o wznowienie postępowania oraz w toku postępowania wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę, która w ocenie skarżącego została wydana w wyniku naruszenia przepisów prawa.
W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda Małopolski wniósł o jej oddalenie podtrzymując przy tym argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 P.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji i postanowień z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych - o ile ich naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. treść wydanej decyzji lub postanowienia.
Kontroli sądu w niniejszym postępowaniu podlega ocena legalności postanowienia o odmowie wstrzymania wykonania decyzji wydanego w postępowaniu wznowieniowym dotyczącym zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno – budowlanego i udzielającej pozwolenia na budowę dla inwestora na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z wewnętrznymi instalacjami: elektryczną, wodną, kanalizacyjną, centralnego ogrzewania, dwoma stanowiskami postojowymi, miejscem gromadzenia odpadów stałych i studnią kopaną na działce nr ewid. [...] obręb ew. P. W., jednostka ew. gmina N., powiat l. , województwo małopolskie. W ocenie organu skarżący nie wykazał, że powinien mieć przymiot strony w postępowaniu, a tym samym argumenty przez niego powołane nie wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę.
Zgodnie z dyspozycją art. 152 § 1 K.p.a. organ administracji publicznej właściwy w sprawie wznowienia postępowania wstrzyma z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Wstrzymanie wykonania decyzji w postępowaniu wszczętym na skutek wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną, w ocenie sądu rozpoznającego niniejszą sprawę nie może być dokonywane zawsze, gdy tylko zawnioskuje o to strona na żądanie której postępowanie zostało wznowione. Należy pamiętać, że postępowanie to (wznowieniowe) dzieli się na dwie fazy. Pierwsza dotyczy wstępnej weryfikacji dokonywanej przez organ, która polega na sprawdzeniu czy przesłanka wznowieniowa, na istnieje której powołuje się wnioskodawca mogła zaistnieć i czy podanie o wznowienie wniesione zostało w ustawowym terminie. Negatywna weryfikacja tej okoliczności uzasadnia odmowę wznowienia postępowania. Drugi etap (po wznowieniu postepowania) to badanie czy faktycznie przesłanka ta wystąpiła i czy miała wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Na tym etapie organ może też rozważać prawdopodobieństwo uchylenia decyzji. Dokonując tej oceny na wniosek strony, organ co prawda nie musi mieć pełnego przekonana, że decyzja na skutek wystąpienia przesłanki wznowieniowej jest wadliwa w stopniu uzasadniającym jej uchylenie, ale w ocenie sądu prawdopodobieństwo tego uchylenia musi być realne, poparte argumentami jakie organowi przedstawia wnioskodawca uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. Należy podkreślić, że procedura ta dotyczy decyzji ostatecznej, w oparciu o którą jej adresat mógł nabyć określone prawa realizacja których zostaje wstrzymana, co też może dla niego rodzić niekorzystne ekonomiczne skutki. W przypadku, kiedy do wznowienia postępowania dochodzi na wniosek strony, która jednocześnie wnioskuje o wstrzymanie wykonania decyzji, strona ta powinna wykazać, że przesłanka na jaką się ona powołuje faktycznie uprawdopodabnia, że decyzja jest wadliwa w stopniu uzasadniającym jej eliminację z obrotu prawnego. Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę w pełni podziela pogląd wyrażony w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 października 2020 r. II OSK 1520/20 w którym wskazano, że zawarta w art. 152 § 1 K.p.a. regulacja uzależnia wstrzymanie wykonania decyzji od tego, czy zachodzi "prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania". Wstrzymanie wykonania decyzji na żądanie strony jest uwarunkowane wykazaniem przez tą stronę okoliczności wskazujących na występowanie prawdopodobieństwa uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania.
Na uwadze mieć należy także fakt, że wznowienie postępowania to nadzwyczajny tryb postępowania administracyjnego, który nie zastępuje zwykłego trybu odwoławczego. Przyczyny, dla których może dojść do wstrzymania wykonania decyzji w tym trybie nie mogą mieć błahego charakteru. Jak zasadnie wskakuje Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 10 października 2019 r argumentacja na rzecz wstrzymania wykonalności decyzji musi odnosić się do przesłanek wznowienia postępowania z art. 145 § 1 K.p.a., a nie okoliczności właściwych dla postępowania zwykłego. Wznowienie postępowania to tryb nadzwyczajny i tylko niektóre przyczyny mogą prowadzić do uchylenia decyzji w tym postępowaniu.
Przepis art. 152 § 1 K.p.a. ma charakter zabezpieczający. Postanowienie o wstrzymaniu podejmowane jest na etapie poprzedzającym wydanie decyzji kończącej merytorycznie sprawę z art. 151 K.p.a. stąd też postanowienie o wstrzymaniu oparte jest na prawdopodobieństwie. Rolą organu orzekającego w sprawie jest ocena prawdopodobieństwa uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Ocena ta winna być przekonywująca i wyczerpująca, oparta na materiale dowodowym. Określenie "prawdopodobieństwa" powinno polegać na podaniu przesłanki wznowieniowej, która ma być zastosowana z jednoczesnym przytoczeniem okoliczności, które wskazują na tę konkretną przesłankę oraz omówieniu względów dla jakich zdaniem organu możliwe jest uchylenie konkretnej decyzji. Organ przy ustalaniu prawdopodobieństwa uchylenia decyzji winien mieć na uwadze wszystkie przesłanki wznowienia wynikające z przepisów K.p.a. (tak WSA w Krakowie w wyroku z dnia 23 września 2008 r., sygn. akt II SA/Kr 648/08).
W niniejszej sprawie Wojewoda przyjął, że skoro odmówiono uchylenia dotychczasowej decyzji udzielającej pozwolenia na budowę to pomimo nie ostateczności rozstrzygnięcia w sposób znaczący okoliczność ta wpływa na konkluzję o braku prawdopodobieństwa uchylenie decyzji ostatecznej w wyniku wznowienia postępowania. Przypomnieć należy, że skarżący zwrócił się do Starosty Limanowskiego o wznowienie postępowania i wstrzymanie wykonania decyzji. Wskazał, że jest właścicielem działki nr [...] położonej w P. W., która to działka sąsiaduje z działką nr [...]. Wnioskodawca nie był stroną postępowania o wydanie pozwolenia na budowę. Wskazać wypada, że status strony postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę determinowany jest zakresem oddziaływania projektowanego zamierzenia budowlanego. O ile jednak projekt budowlany powinien zawierać informacje o obszarze oddziaływania (art. 34 ust. 3 pkt 5 p.b.), to ustalenia projektanta w tym zakresie nie są dla organów wiążące. Prawidłowe ustalenie stron postępowania wymaga ostatecznego określenia tego obszaru przez organy orzekające, które nie mogą powoływać się w tym względzie jedynie na fakt ustalenia obszaru oddziaływania w projekcie budowlanym i we własnym zakresie zobowiązane są do jego zweryfikowania. Stosownie do art. 28 ust.2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Do dnia 19 września 2020 r. (wejścia w życie ustawy z 13.02.2020 r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw - Dz.U. poz. 471) przez obszar oddziaływania obiektu należało rozumieć teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu, w tym zabudowie tego terenu. Od dnia 19 września 2020 r., zgodnie z definicją z art. 3 pkt 20)Prawa budowlanego przez obszar oddziaływania obiektu należy rozumieć teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zabudowie tego terenu. Z powyższego wynika, że cytowana nowelizacja zawęziła definicję "obszaru oddziaływania obiektu". Obszar oddziaływania obiektu stanowi bowiem teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia sprowadzające się jedynie do zabudowy, a nie szeroko rozumianego zagospodarowania terenu. "Zabudowa" mieści się w zakresie znaczeniowym pojęcia zagospodarowania, lecz jednocześnie jest pojęciem węższym. Każdy rodzaj zabudowy stanowi zagospodarowanie terenu, ale nie każde zagospodarowanie terenu jest jego zabudową. W celu ustalenia stron postępowania o pozwolenie na budowę należy zweryfikować, czy na podstawie konkretnych przepisów prawa materialnego, inwestycja oddziałuje na inne nieruchomości w sposób wpływający na możliwość ich zabudowy. Przymiot strony nie przysługuje z samej racji posiadania prawa własności sąsiedniej nieruchomości, istnienia interesu faktycznego, czy oddziaływania inwestycji w sposób inny niż formalnie zdefiniowany treścią art. 3 pkt 20 prawa budowlanego. Prawnie relewantna jest jedynie kwestia ustalenia, w oparciu o przepisy prawa materialnego, oddziaływania przez inwestycję na inne nieruchomości w sposób ograniczający ich zabudowę. Status strony w postępowaniach o udzielenie pozwolenia na budowę oceniany jest bowiem wyłącznie w oparciu o art. 28 ust. 2 prawa budowlanego w zw. z art. 3 pkt 20 prawa budowlanego. Obszar oddziaływania ustala się zatem na podstawie przepisów odrębnych, które z uwagi na cechy obiektu budowlanego wprowadzają ograniczenia w zabudowie terenu. Źródłem interesu prawnego osób wnioskujących o wznowienie postępowania administracyjnego dotyczącego pozwolenia na budowę muszą być przepisy prawa materialnego. Chodzi o takie regulacje prawa powszechnie obowiązującego, które wyznaczają ograniczenia w zabudowie terenu z powodu istnienia w sąsiedztwie innego obiektu budowlanego. Mogą być to zarówno akty wykonawcze do prawa budowlanego, jak i ustawy szczególne wraz z aktami wykonawczymi, przepisy z zakresu ochrony środowiska, ochrony zabytków, ochrony przyrody, prawo wodne, akty prawa miejscowego. Należy zaznaczyć, że organ powinien każdorazowo ustalić wszystkie przepisy odrębne na potrzeby konkretnej inwestycji. Zauważyć także należy, że organ administracji architektoniczno-budowlanej nie jest związany obszarem oddziaływania obiektu wyznaczonym przez projektanta w projekcie budowlanym. Wyznaczenie obszaru oddziaływania obiektu w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę, rozumianego jako określenie kręgu stron postępowania, a także ustalenie obszaru oddziaływania obiektu, należy do organu administracji architektoniczno-budowlanej prowadzącego postępowanie.
W niniejszej sprawie decydujące znaczenie ma fakt, że w wyroku WSA w Krakowie z dnia 31 stycznia 2025 r. sygn. akt II SA/Kr 1588/24 Sąd wyraźnie i jednoznacznie wskazał, że analizę, czy wnioskującemu o wznowienie przysługiwał przymiot strony organ przeprowadził na podstawie zmienionego projektu zagospodarowania terenu, co było niedopuszczalne. Ze względu na omówione w wyżej przytoczonym orzeczeniu WSA w Krakowie zapisy planu zagospodarowania przestrzennego, niewyjaśnioną w zatwierdzonym projekcie budowlanym kwestię odprowadzania wód opadowych z dachu do gruntu inwestora, spływu wód w związku ze zmianą rzędnych terenu (jak wynika z części opisowej zatwierdzonego PZT) oraz niewyjaśnienie sposobu wywozu nieczystości ciekłych z działki inwestora istnieje potencjalna możliwość ograniczenia zabudowy działki nr [...]. Dlatego też w ocenie Sądu skarżącemu przysługiwał przymiot strony w postępowaniu zakończonym decyzją Starosty Limanowskiego z dnia 24 lutego 2023 r. nr 45/2023 zatwierdzającej projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno – budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr ewid.[...] w P. W.. Skoro tak, to oczywistym jest, że w chwili obecnej z obrotu prawnego należy wyeliminować postanowienie Starosty Limanowskiego z dnia 30 czerwca 2023 r. odmawiające wstrzymania wykonania decyzji z dnia 24 lutego 2023 r. i utrzymujące je w mocy postanowienie Wojewody Małopolskiego z dnia 30 września 2024 r., gdyż okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Pamiętać przy tym należy, że dla wstrzymania wykonania decyzji wystarczające jest wykazanie samego prawdopodobieństwa uchylenia decyzji, bez względu na jego stopień. Natomiast jeżeli organ rozstrzyga w przedmiocie wstrzymania wykonania nie z urzędu lecz na wniosek strony, obowiązany jest do ustosunkowania się do materiału dowodowego oraz argumentacji wnioskującej strony, w zestawieniu z podnoszoną przesłanką wznowieniową. Wydając postanowienie na podstawie art. 152 § 1 K.p.a., organ winien zatem wziąć pod uwagę wszystkie dostępne na tym etapie postępowania okoliczności faktyczne i prawne, przede wszystkim materiał dowodowy zawarty w aktach sprawy zakończonej dotychczasową decyzją i na tej podstawie wstępnie ocenić, czy istnieją podstawy do przyjęcia, że decyzja zostanie uchylona. Wstrzymanie wykonania nie jest bowiem pozostawione uznaniu organu i choć bazuje na pojęciach niedookreślonych, tj. jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania, to jednak wymaga pewnych konkretnych ocen argumentów podnoszonych przez wnioskodawcę.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. w zw. z art. 135 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a. W zakresie zwrotu nadpłaconego wpisu w kwocie 100 zł Sad orzekł na podstawie art. 225 P.p.s.a. (pkt III sentencji wyroku).