II SA/Kr 1571/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła sprzeciwu wniesionego przez W. S.A. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO) w Krakowie, która uchyliła decyzję Burmistrza Gminy i Miasta D. odmawiającą wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na selektywnym zbieraniu odpadów. Burmistrz odmówił wydania decyzji, wskazując na pozorność przedstawionego przez inwestora wariantu alternatywnego w raporcie o oddziaływaniu na środowisko. SKO, uchylając decyzję Burmistrza, zastosowało art. 138 § 2 k.p.a., uznając, że organ pierwszej instancji nie zastosował art. 79a k.p.a., co stanowi naruszenie przepisów postępowania. Wnioskodawca (W. S.A.) wniósł sprzeciw, zarzucając SKO m.in. błędne zastosowanie art. 138 § 2 k.p.a. i brak przesłanek do uchylenia decyzji organu pierwszej instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, rozpoznając sprzeciw, ocenił jedynie istnienie przesłanek do wydania decyzji na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. Sąd uznał, że przepis ten został zastosowany prawidłowo, a zaskarżona decyzja SKO odpowiada prawu. Podkreślono, że organ pierwszej instancji nie zastosował art. 79a k.p.a., co stanowiło naruszenie gwarancji dla stron i wymagało ponownego rozpatrzenia sprawy przez organ pierwszej instancji. Sąd oddalił sprzeciw, uznając, że zastosowanie art. 138 § 2 k.p.a. przez SKO było uzasadnione, mimo pewnych uchybień w uzasadnieniu decyzji kasatoryjnej.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaPrawidłowe zastosowanie art. 138 § 2 k.p.a. i art. 79a k.p.a. w postępowaniu administracyjnym, zwłaszcza w kontekście decyzji środowiskowych.
Dotyczy specyfiki postępowania w przedmiocie sprzeciwu od decyzji kasatoryjnej oraz interpretacji przepisów k.p.a. w kontekście decyzji środowiskowych.
Zagadnienia prawne (3)
Czy organ odwoławczy prawidłowo zastosował art. 138 § 2 k.p.a. uchylając decyzję organu pierwszej instancji i przekazując sprawę do ponownego rozpoznania?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, organ odwoławczy prawidłowo zastosował art. 138 § 2 k.p.a., ponieważ organ pierwszej instancji nie zastosował art. 79a k.p.a., co stanowiło naruszenie przepisów postępowania i gwarancji procesowych strony.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że organ pierwszej instancji pominął obowiązek wskazania stronie przesłanek zależnych od niej, które nie zostały spełnione lub wykazane (art. 79a k.p.a.), co stanowiło naruszenie przepisów postępowania. W związku z tym, organ odwoławczy miał podstawy do uchylenia decyzji organu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia na podstawie art. 138 § 2 k.p.a.
Czy organ pierwszej instancji prawidłowo odmówił wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach z powodu pozorności przedstawionego wariantu alternatywnego?
Odpowiedź sądu
Sąd nie oceniał bezpośrednio zasadności odmowy wydania decyzji przez organ pierwszej instancji, lecz skupił się na prawidłowości zastosowania art. 138 § 2 k.p.a. przez organ odwoławczy. Wskazał jednak, że organ pierwszej instancji ograniczył się jedynie do kwestii wariantowości, podczas gdy organ odwoławczy wskazał na szerszy zakres wad raportu.
Uzasadnienie
Sąd zauważył, że organ pierwszej instancji odmówił wydania decyzji głównie z powodu braku odpowiedniego przedstawienia wariantów przedsięwzięcia. Organ odwoławczy natomiast wskazał na szerszy katalog braków raportu, co mogłoby stanowić naruszenie zasady dwuinstancyjności, gdyby zostało oparte na tych nowych podstawach w decyzji odmownej. Niemniej jednak, brak zastosowania art. 79a k.p.a. przez organ pierwszej instancji uzasadniał decyzję kasatoryjną organu odwoławczego.
Czy błędne pouczenie strony o środku zaskarżenia w decyzji organu odwoławczego wpływa na prawidłowość zastosowania art. 138 § 2 k.p.a.?
Odpowiedź sądu
Nie, błędne pouczenie o możliwości wniesienia skargi zamiast sprzeciwu nie miało wpływu na wynik sprawy ani na prawidłowość zastosowania art. 138 § 2 k.p.a.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że zarzut błędnego pouczenia strony o środku zaskarżenia był zasadny, jednakże nie dotyczył on prawidłowości zastosowania przez organ odwoławczy art. 138 § 2 k.p.a. i w związku z tym nie mógł skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji.
Przepisy (18)
Główne
p.p.s.a. art. 151a
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.p.a. art. 138 § § 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie.
k.p.a. art. 79a
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
W postępowaniu wszczętym na żądanie strony, organ administracji publicznej jest obowiązany do wskazania przesłanek zależnych od strony, które nie zostały na dzień wysłania informacji spełnione lub wykazane, co może skutkować wydaniem decyzji niezgodnej z żądaniem strony.
u.o.ś. art. 66 § ust. 1 pkt 5
Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko
u.o.ś. art. 71 § ust. 2 pkt 2
Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko
u.o.ś. art. 74
Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko
u.o.ś. art. 81 § ust. 1
Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko art. 3 § ust. 1 pkt 81
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 64a
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 64e
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Rozpoznając sprzeciw od decyzji, sąd ocenia jedynie istnienie przesłanek do wydania decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a.
p.p.s.a. art. 151a § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd, uwzględniając sprzeciw od decyzji, uchyla decyzję w całości, jeżeli stwierdzi naruszenie art. 138 § 2 k.p.a.
p.p.s.a. art. 151a § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.p.a. art. 7
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 77 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 80
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 107 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 107 § § 3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 139
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organ odwoławczy prawidłowo zastosował art. 138 § 2 k.p.a., ponieważ organ pierwszej instancji nie zastosował art. 79a k.p.a., co stanowiło naruszenie przepisów postępowania.
Odrzucone argumenty
Zarzuty skarżącego dotyczące błędnego zastosowania art. 138 § 2 k.p.a. przez SKO i braku przesłanek do uchylenia decyzji organu pierwszej instancji. • Zarzuty dotyczące naruszenia art. 7 i 77 § 1, art. 80, art. 107 § 1 i § 3 k.p.a. przez brak wszechstronnej analizy materiału dowodowego przez organ I instancji. • Zarzut naruszenia art. 79a k.p.a. przez organ I instancji.
Godne uwagi sformułowania
Ocena organu I instancji realizacji przedsięwzięcia w obecnej formie jest słuszna, wymagałaby jednak bardziej szczegółowego odniesienia się do konkretnych nieprawidłowości w uzasadnieniu. • Tego rodzaju stwierdzenie nie powinno znaleźć się w uzasadnienie decyzji o charakterze kasatoryjnym. • Oparcie na nich decyzji odmownej byłoby naruszeniem zasady dwuinstancyjności i niewątpliwie prowadziłoby do pogorszenia sytuacji strony odwołującej się od decyzji organu I instancji. • W tej sytuacji wydanie decyzji kasatoryjnej było w pełni uzasadnione i stanowiło prawidłowe zastosowanie art. 138 § 2 k.p.a.
Skład orzekający
Anna Kopeć
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Prawidłowe zastosowanie art. 138 § 2 k.p.a. i art. 79a k.p.a. w postępowaniu administracyjnym, zwłaszcza w kontekście decyzji środowiskowych."
Ograniczenia: Dotyczy specyfiki postępowania w przedmiocie sprzeciwu od decyzji kasatoryjnej oraz interpretacji przepisów k.p.a. w kontekście decyzji środowiskowych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa ilustruje złożoność procedur administracyjnych i znaczenie prawidłowego stosowania przepisów proceduralnych, takich jak art. 79a k.p.a., co jest kluczowe dla praktyków prawa administracyjnego.
“Sąd Administracyjny wyjaśnia: Kiedy organ może uchylić decyzję i co to oznacza dla strony?”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.