II SA/Kr 532/24

II SA/Kr 532/24 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2024-06-21
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2024-04-10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Monika Niedźwiedź
Piotr Fronc /przewodniczący sprawozdawca/
Sebastian Pietrzyk
Symbol z opisem
6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 1960 nr 30 poz 168
art 134 i art 141 par 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Fronc (spr.) Sędziowie WSA Monika Niedźwiedź WSA Sebastian Pietrzyk po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi B. B., Z. P. na postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 8 lutego 2024r. znak WOB.7722.49.2023.KJAS w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia skargę oddala.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 8 lutego 2024 r. nr 145/2024 znak WOB.7722.49.2023.KJAS stwierdzono, że zażalenie B. B. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Wieliczce nr 140/22 z dnia 28 grudnia 2022 r. znak: NG.5160.10.2022 nakazujące wstrzymanie prowadzenie robót budowlanych przy samowolnej rozbudowie budynku mieszkalnego na działce nr [...] i [...] w W. B., zostało wniesione z uchybieniem terminu.
W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że przesyłka zawierająca postanowienie z dnia 28 grudnia 2022 r. została doręczona w dniu 9 stycznia 2023 r., a zatem zgodnie z art. 141 § 2 kpa, termin na złożenie zażalenia upływał w dniu 16 stycznia 2023 r. Tymczasem zażalenie zostało nadane w placówce pocztowej w dniu 3 lutego 2023 r.
Wobec powyższego organ nie rozpoznał merytorycznie wniesionego zażalenia, lecz wydał postanowienie stwierdzające, że zostało ono wniesione z uchybieniem terminu, zgodnie z art. 134 kpa.
B. B. i Z. P. złożyli skargę od powyższego postanowienia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zarzucając naruszenie art. 6 w zw. z art. 8 § 1 w zw. z art. 141 § 2 kpa poprzez błędne przyjęcie, że wniesione zażalenie zostało złożone z uchybieniem terminu, co nie uwzględnia daty doręczenia postanowienia, daty wniesienia zażalenia, których porównanie winno doprowadzić do przekonania, że termin został zachowany.
Wobec powyższego wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych.
Organ odwoławczy wniósł w odpowiedzi o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 2023, poz. 1634, zwanej dalej w skrócie p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do art. 145 p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji i postanowień z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych - o ile ich naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. treść wydanej decyzji lub postanowienia.
Materialnoprawną podstawę kwestionowanego postanowienia stanowił art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 775 ze zm., zwanej dalej kpa), który stanowi, że organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Powyższy przepis na zasadzie analogii ma zastosowanie również do zażaleń, zgodnie bowiem z art. 144 kpa w sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań.
Termin na wniesienie zażalenia został natomiast jednoznacznie uregulowany w art. 141 § 2 kpa, który stanowi, że zażalenia wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia stronie, a gdy postanowienie zostało ogłoszone ustnie - od dnia jego ogłoszenia stronie.
Akta przedmiotowej sprawy nie pozostawiają żadnych wątpliwości co do prawidłowości poczynionych przez organ ustaleń. Skarżone przez stronę postanowienie zostało skutecznie doręczone w dniu 9 stycznia 2023 r., o czym świadczy zwrotne potwierdzenie odbioru (k. 2 akt adm.). Z kolei zażalenie zostało nadane w placówce pocztowej w dniu 3 lutego 2023 r., co wynika z kolei z pieczątki na kopercie (k. 6 akt adm.).
Z powyższego zestawienia dat wynika jednoznacznie, że zażalenie zostało złożone po terminie, który w niniejszej sprawie upłynął w dniu 16 stycznia 2023 r.
W tej sytuacji organ był zobligowany do stwierdzenia, że zażalenie zostało złożone z uchybieniem terminu na podstawie powołanego na wstępie art. 134 w zw. z art. 144 kpa.
Wynikające z akt sprawy okoliczności faktyczne, sprowadzające się w zasadzie do dwóch dat istotnych dla sprawy zdarzeń, tj. doręczenia postanowienia i złożenia zażalenia, są jednoznaczne, wynikają z potwierdzeń pocztowych, mających rangę dokumentów urzędowych i nie pozostawiają żadnych wątpliwości. Co więcej, skarżąca ograniczyła się do gołosłownych zarzutów względem zaskarżonego postanowienia i nie przedstawiła żadnych argumentów, które podważałyby jego prawidłowość. W skardze zarzucono, że zestawienie powyższych dat prowadzi do wniosku, że zażalenie nie było spóźnione, w opinii Sądu daty te potwierdzają jednakże prawidłowość oceny dokonanej przez organ odwoławczy.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.