II SA/Kr 1568/25

II SA/Kr 1568/25 - Postanowienie WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2026-02-19
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-12-10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Joanna Tuszyńska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art 58 par 1 pkt 3 w zw z art 58 par 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Kraków, dnia 19 lutego 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. F. na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 26 września 2025 r. nr 511/2025 znak: WOB.7721.121.2025.NOGI w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: 1/ odrzucić skargę; 2/ zwrócić skarżącej A. F. uiszczony wpis od skargi w kwocie 500 (pięćset) złotych
Uzasadnienie
A. F. (dalej powoływana jako skarżąca) reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 26 września 2025 r. nr 511/2025 znak: WOB.7721.121.2025.NOGI w przedmiocie nakazu rozbiórki.
Zarządzeniem z dnia 18 grudnia 2025 r. (k-16 akt sądowych) wezwano pełnomocnika skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego (lub jego uwierzytelnionego odpisu) do działania w imieniu skarżącej przed WSA w Krakowie lub przed sądami administracyjnymi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Odpis powyższego zarządzenia został doręczony pełnomocnikowi skarżącej w dniu 19 stycznia 2026 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k-18 akt sądowych). Do chwili obecnej wskazany brak formalny skargi nie został uzupełniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Skarga wniesiona w niniejszej sprawie podlega odrzuceniu.
Badanie merytorycznej zasadności skargi każdorazowo poprzedza ustalenie, czy skarga została wniesiona z zachowaniem wszelkich wymogów formalnych przewidzianych przez przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm. – dalej powoływana jako P.p.s.a.).
Wymogi formalne skargi określa przepis art. 57 oraz art. 46 P.p.s.a. Zgodnie z art. 57 § 1 ab initio P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, warunki te natomiast określa przepis art. 46 P.p.s.a. W myśl art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Stosownie do art. 46 § 3 P.p.s.a., do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Z przepisu art. 37 § 1 P.p.s.a. wprost wynika, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Zgodnie zaś z art. 46 § 3 P.p.s.a., brak pełnomocnictwa jest jednocześnie brakiem formalnym pisma strony. Z kolei art. 49 § 1 P.p.s.a. stanowi, że w przypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Nieuzupełnienie takiego braku – stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 49 § 1 in fine P.p.s.a. – stanowi podstawę odrzucenia skargi.
W rozpoznawanej sprawie skarga A. F. została podpisana przez profesjonalnego pełnomocnika – radcę prawnego Jednak do przedmiotowej skargi nie zostało dołączone pełnomocnictwo, bądź też jego uwierzytelniony odpis.
Wobec tego skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika, została wezwana do uzupełnienia powyższego braku formalnego skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Pełnomocnik skarżącej w wyznaczonym terminie, który upływał z dniem 26 stycznia 2026 r. nie uzupełnił braku formalnego, nie przedłożył dokumentu pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu, do czego został skutecznie wezwany.
Na marginesie wskazać należy, że tutejszy Sąd podziela stanowisko zaprezentowane przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 27 lutego 2019 r., sygn. akt I OZ 156/19, iż wynikająca z art. 34 P.p.s.a. zasada wolnego wyboru sposobu działania przed sądem administracyjnym polega na tym, że strony same decydują o tym, czy w postępowaniu sądowoadministracyjnym będą występowały osobiście czy przez pełnomocnika. Skoro więc strona skarżąca powierzyła prowadzenie sprawy pełnomocnikowi, w zaufaniu do jego wiedzy i kompetencji, to ten, zgodnie z art. 37 § 1 P.p.s.a., obowiązany był dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Ewentualne braki w tym zakresie pełnomocnik powinien natomiast uzupełnić samodzielnie, jako konsekwencje swojego działania i brak jest podstaw, aby wymagać w tym zakresie aktywności od podmiotu, w imieniu którego skargę złożono. Zgodzić należy się ze stanowiskiem, że od pełnomocnika można oczekiwać znajomości ciążących na nim obowiązków zawodowych. Istotą jego pracy jest rzetelne dbanie o interesy mocodawcy, między innymi poprzez wypełnianie w terminie wszystkich wymogów proceduralnych umożliwiających stronie pełny udział w postępowaniu. Strona ponosi zaś wszelkie skutki działań pełnomocnika, także negatywne skutki uchybień lub czynności wadliwie dokonanych.
W niniejszej sprawie, pomimo prawidłowo doręczonego wezwania, pełnomocnik skarżącej, nie uzupełnił w zakreślonym przez Sąd terminie wskazanego braku formalnego wniesionej skargi.
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w punkcie I sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w punkcie II sentencji postanowienia.