II SA/Kr 1556/15

II SA/Kr 1556/15 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2016-02-26
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2015-12-10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Magda Froncisz
Paweł Darmoń /przewodniczący sprawozdawca/
Renata Czeluśniak
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
art. 145 par 1 pkt 1 lit a i c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Dz.U. 2013 poz 267
art. 105 par 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Darmoń (spr.) Sędziowie: NSA Joanna Tuszyńska WSA Magda Froncisz Protokolant: sekr. sądowy Katarzyna Zbylut po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 lutego 2016 r. sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Nr [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 13 października 2015 r., znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. na rzecz strony skarżącej "A" Sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 757,00 zł (siedemset pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
II SA/Kr/1556/15
UZASADNIENIE
W dniu 09 marca 2009 r. do Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w K. (dalej: PINB) wpłynęło pismo Ł.M. , w sprawie lokalizacji stacji bazowych telefonii komórkowej należących do operatorów sieci [...] i [...] m.in. na budynku pawilonu handlowo - usługowego [...] (dawna [...] ) w K. ul. [...] (karty nr [...] akt PINB znak: [...] .
Dnia 23.09.2010 r. inspektorzy PINB przeprowadzili czynności kontrolne w terenie w celu ustalenia stanu faktycznego (sygn.akt [...] W ramach przeprowadzonych czynności stwierdzono, że na dachu budynku usługowego działka nr [...] obr [...] przy ul. [...] znajdują się trzy maszty telefonii komórkowej wraz z antenami, należące według oświadczenia osoby uczestniczącej w kontroli do [...] ,[...] ,[...] ,[...] Sp. z o.o. [...]
Postanowieniem z dnia 08 czerwca 2011 r., znak: [...] , PINB nakazał Inwestorowi "[...] Sp. z o.o. (dalej "PTC") m.in. wstrzymać roboty budowlane związane z budową stacji bazowej telefonii komórkowej [...] Sp. z o.o. na dachu istniejącego budynku Domu Handlowego [...] przy ul. [...] w K. bez wymaganego pozwolenia oraz nałożył obowiązek przedłożenia wskazanych w postanowieniu dokumentów" (karta nr [...] akt PINB znak: [...] .
Decyzją nr [...] z dnia 20 października 2011 r., znak: [...] PINB nakazał "PTC" rozbiórkę "stacji bazowej telefonii komórkowej zlokalizowanej na dachu Domu Handlowego [...] przy ul. [...] w K. oznaczenie [...] " (karty nr [...] akt PINB znak: [...]
Postanowieniem z dnia 24 listopada 2011 r., znak: [...] Wojewódzki Inspektorat Nadzoru Budowlanego (dalej: MWINB) nakazał PINB uzupełnienie materiału dowodowego o akta postępowania Urzędu Miasta K. znak: [...] dotyczące zgłoszenia montażu urządzeń stacji bazowej cyfrowej telefonii komórkowej na dachu budynku przy ul. [...] z 24 października 2002 r. (karta nr [...] akt PINB znak: [...] ).
W wyniku rozpatrzenia wniesionego odwołania z dnia 02 listopada 2011 r., MWINB uchylił skażoną decyzję nr [...] z dnia 05 marca 2013 r., znak: [...]. W uzasadnieniu Organ II instancji wskazał naruszenie art. 7 i 77 k.p.a. oraz, że organ I instancji prowadził postępowanie w niewłaściwym trybie (karty nr 88-87 akt PINB znak: [...].
W aktach sprawy administracyjnej zalega pismo, "w którym potwierdzono przyjęcie do wiadomości zamiaru wykonania robót budowlanych, polegających na montażu urządzeń stacji bazowej cyfrowej telefonii komórkowej [...] nr [...]: montaż konstrukcji wsporczej o wysokości 10.25 m oraz dziewięciu anten sektorowych i trzech anten parabolicznych radiolinii waz z drogami kablowymi i urządzeniami zasilającymi i nadawczo - odbiorczymi stacji bazowej, na dachu budynku przy ul [...] " (karta nr [...] akt PINB znak [...] ).
W toku postępowania ustalono, że [...] " została przekształcona w [...] Spółkę Akcyjną. Następnie [...] S.A. . na podstawie umowy sprzedaży zbyła stację bazową zlokalizowaną na budynku przy ul. [...] w K. na rzecz [...] Spółka z o.o. (Dalej: "[...] ").
Jak ustalił PINB w czasie oględzin przeprowadzonych w dniu 5.07.2011 r. - na dachu budynku D.H. [...] w K. znajduje się stacja bazowa telefonii komórkowej, w skład której wchodzą: stalowy maszt o wysokości ok. 11 m ( wg możliwej oceny wizualnej z odciągami) jedna radiolinia, sześć anten sektorowych ( po trzy anteny na dwóch różnych wysokościach ( karta [...] akt PINB znak [...] ).
W dniu 16 września 2014 r. podczas oględzin robót stwierdzono, że "na dachu budynku przy ul. [...] zlokalizowana jest stacja bazowa telefonii komórkowej składająca się z masztu wysokości 10,25 m o konstrukcji kratowej oraz dróg kablowych ułożonych na dachu. Do masztu zamontowane są anteny sektorowe w ilości (3 szt.) oraz antena radiolinii (1 szt) oraz moduły sterujące (2 szt.) Stwierdzono, ze maszt jest bezpośrednio przy kominie od strony zachodniej." Do protokołu załączono dokumentację zdjęciową (karty nr [...] akt PINB znak: [...] ). Ówczesnym inwestorem była spółka [...] . Ponadto na podstawie zgromadzonych dokumentów ustalono, że obecnie istniejąca stacja bazowa telefonii komórkowej firmy [...] sp. z. o.o. została oznaczona nr [... ] . Równocześnie ustalono, że inwestor [...] sp. z o.o. nie uzyskał stosownej zgody organu administracji architektoniczno - budowlanej na budowę nowej stacji bazowej.
W związku z tym PINB wszczął odrębne postępowanie administracyjne znak:[...] w sprawie budowy stacji bazowej telefonii komórkowej [...] oznaczonej nr [...] , zlokalizowanej na dachu budynku przy ul. [...] w K. , bez zgody organu administracji architektoniczno -budowlanej.
Wydział Kształtowania Środowiska Urzędu Miasta K. pismem z dnia 18 września 2014 r., znak: [...] , potwierdził przyjęcie zgłoszenia instalacji wytwarzającej pole elektromagnetyczne - stacji bazowej sieci transmisji danych [...] Sp. z o.o. nr [...] , dokonanego w dniu "27 maja 2014 r". (karta nr [...] ).
Decyzją nr [...] z dnia 02 kwietnia 2015 r., PINB na podst. art. 105 § 1 k.p.a. oraz art. 80 ust. 2 pkt 1, art. 83 ust. 1. Pr. Bud. umorzył w całości, jako bezprzedmiotowe "postępowanie administracyjne wszczęte z urzędu w sprawie budowy stacji bazowej telefonii komórkowej [...] sp. z o.o. na dachu istniejącego Domu Handlowego [...] przy ul. [...] w K. bez wymaganego pozwolenia na budowę" (karty nr [...] akt PINB znak: [...] ). W uzasadnieniu ograniczył się jedynie do przedstawienia wykładni art. 105 § 1 k.p.a. i zagadnieniem istnienia stosunku administracyjno-prawnego.
Odwołanie od powyższej decyzji wniosła spółka [...] Sp. z o.o., która zarzuciła organowi I instancji w szczególności naruszenie art. 7 oraz art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 3 kpa poprzez nierozpatrzenie przez organ I instancji całości materiału dowodowego, rażące naruszenie art. 3 pkt. 1) lit. b) oraz pkt. 3) w zw. z art. 29 ust. 2 pkt. 15) w zw. z art. 30 ust. 1 pkt. 3) lit. b) ustawy - Pr. bud., poprzez przyjęcie, iż wymiana urządzeń nadawczych stacji bazowej na nowsze stanowi rozebranie poprzednio istniejącej stacji bazowej oraz budowę nowej stacji a także naruszenie przepisów postępowania związanych z formułowaniem uzasadnienia oraz wyjaśnieniem przesłanek rozstrzygnięcia.
Decyzją nr [...] z 13 października 2015r., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a, MWINB utrzymał skarżoną decyzję w mocy. Organ II instancji potwierdził prawidłowość kręgu stron postępowania tj. Gminy K. -właściciela działki nr ew. [...] obr. ew. [...] , na której posadowiony jest budynek przy ul. [...] , spółki [...] Spółka Akcyjna, która jest użytkownikiem wieczystym w/w działki, spółki [...] Sp. - aktualny właściciel istniejącej stacji bazowej. Organ stwierdził, że roboty budowlane dot. analizowanej stacji bazowej zostały rozpoczęte po październiku 2002 r. - (po przyjęciu zgłoszenia przez Urząd Miasta K. Wydział Architektury, Geodezji i Budownictwa - pismo z dnia 29 października 2002 r., znak: [...] - karta nr [...] akt PINB znak: [...] , zatem do stanu faktycznego zastosował ustawę Prawo budowlane z dnia 7 lipca 1994 r., bowiem roboty budowlane zostały wykonane po dniu 1 stycznia 1995 r. Organ stwierdził także, że postępowanie administracyjne zostało wszczęte przed wejściem w życie ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy - Pr. bud. oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r., poz. 443), a zgodnie z art. 6. ust. 1. w/w ustawy zmieniającej do spraw wszczętych i niezakończonych do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy decyzją ostateczną stosuje się przepisy dotychczasowe. Organ II instancji dokonał wykładni art. 105 § 1 k.p.a. i powołując się na orzecznictwo (wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 14 września 2010 r., sygn. akt II SA/Bd 718/10, LEX nr 752154, wyrok NSA w Warszawie z dnia 25 listopada 2008 r., sygn. akt: II OSK 1458/07, LEX nr 919884), wskazał, że w tej sprawie zachodzi konieczność umorzenia postępowania ze względów przedmiotowych, gdyż stacja bazowa telefonii komórkowej w świetle definicji zawartych w art. 3 ustawy Prawo budowlane nie jest urządzeniem technicznym związanym z innym budynkiem lub budowlą, masztem czy też instalacją związaną z medialnym wyposażeniem określonej budowli czy budynku lecz jest budowlą, stanowiącą wraz z masztowymi konstrukcjami wsporczymi, antenami, przewodami kablowymi, szafami kablowymi wraz z instalacją zasilającą te urządzenia - odrębną całość techniczno-użytkową. Organ przytoczył poglądy przedstawione w tych wyrokach to jest że stacji bazowej telefonii komórkowej nie można zaliczyć do kategorii urządzeń budowlanych, gdyż przez urządzenia budowlane, zgodnie z definicją legalną, należy rozumieć urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, a także przejazdy, ogrodzenia, place postojowe i place pod śmietniki. Antena telefonii komórkowej jest "obca" w stosunku do budynku i nie jest związana z funkcjonowaniem obiektu budowlanego. Organ dokonał wykładni art. 3 ust. 1 pkt I b Pr.Bud., zgodnie, z którym obiektem budowlanym jest budowla stanowiąca całość techniczno-użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami a zgodnie z pkt 3 przez budowle należy rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, w tym obiekty przykładowo tam wymienione m.in. wolno stojące maszty antenowe czy fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową. MWINB przeanalizował zgłoszenie Inwestora oraz wyniki oględzin obiektu ustanowionego na dachu budynku [...] , które miały miejsce 5.07.2011 i 16.09.2014 i doszedł do wniosku, iż doszło do zmiany przedmiotu postępowania, gdyż na istniejącym maszcie zainstalowano nowe anteny, w związku z tym aktualnie istniejąca stacja bazowa jest innym obiektem niż ten, w stosunku do którego procedował PINB, a ponadto przedmiot względem którego dotychczas procedował PINB został zdemontowany.
W dniu 9 listopada 2015 r [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję MWINB w K. nr [...] z dnia 13 października 2015r, znak: [...] , utrzymującą w mocy decyzję PINB w K. nr [...] z dnia 2.04.2015r., znak:[...] umarzającą postępowanie, jako bezprzedmiotowe. Skarżąca spółka zarzuciła MWINB naruszenie prawa materialnego, a to :
1/art. 3 pkt 7) ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Pr. bud. w związku z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 roku o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2015.443; dalej jako "Ustawa zmieniająca") – poprzez nieprawidłowe zastosowanie i przyjęcie, że Inwestor dokonał rozbiórki zakupionej od [...] S.A. infrastruktury, wskutek czego infrastruktura - będąca przedmiotem zgłoszenia przyjętego przez Prezydenta Miasta K. (Urząd Miasta K. Wydział Architektury, Geodezji i Budownictwa) zgodnie z pismem z dnia 29 października 2002 roku - przestała istnieć;
2/ rażące naruszenie art. 3 pkt 6) ustawy - Pr. bud. w związku z art. 6 ust. 1 Ustawy zmieniającej, poprzez nieprawidłowe zastosowanie i przyjęcie, że działania Inwestora polegające na wymianie urządzeń nadawczych stanowiły budowę nowego obiektu (odrębnego od infrastruktury przyjętej pismem z dnia 29 października 2002), tj. przyjęcia, iż poprzednia infrastruktura przestała istnieć, a zamiast niej została wybudowana nowa. Skarżąca spółka podnosi, że dokonała jedynie "wymiany przestarzałych urządzeń nadawczych poprzez montaż nowych urządzeń nadawczych – 3 anten sektorowych i jednej radioliniowej – wraz z towarzyszącymi urządzeniami radiokomunikacyjnymi sterującymi ww. antenami tj. 2 modułów sterujących oraz demontażu zbędnego sprzętu radiokomunikacyjnego", natomiast nie dokonywała rozbiórki infrastruktury zakupionej od [...] S.A., będącej przedmiotem zgłoszenia w 2002 roku, nie ingerowała w strukturę budynku ani też nie zmieniała sposobu posadowienia antenowej konstrukcji wsporczej;
3/ rażące naruszenie art. 29 ust. 2 pkt 15) w związku z art. 30 ust. 1 pkt. 3 lit. b) ustawy –Pr. Bud. w związku z art. 6 ust. 1 Ustawy zmieniającej, poprzez jego niezastosowanie w niniejszej sprawie, która dotyczy przeprowadzenia przez Inwestora prac montażowych na istniejącej infrastrukturze posadowionej na istniejącym budynku, to jest prac polegających na montażu urządzeń radiokomunikacyjnych o wysokości do 3 metrów i demontażu zbędnych urządzeń. Według skarżącego te przepisy znajdują zastosowanie do dokonanych przez niego prac montażowych, gdyż nie stanowiły one budowy nowego obiektu. Ponadto żadne z zamontowanych urządzeń nie przekracza swoimi rozmiarami 3 metrów i nie powodują znacznego oddziaływania na środowisko zgodnie z właściwymi przepisami, a co za tym idzie ich przeprowadzenie nie wymagało żadnego uczestnictwa organów administracji budowlanej;
4/ naruszenie art. 29 ust. 2 pkt. 15 w związku z art. 3 pkt 9) ustawy - Pr. bud. w związku z art. 6 ust. 1 Ustawy zmieniającej, poprzez błędną interpretację i utożsamienie pojęcia "urządzenia budowlanego" z pojęciem "urządzeń, w tym antenowych konstrukcji wsporczych i instalacji radiokomunikacyjnych", o których mowa w art. 29 ust. 2 pkt. 15 ustawy - Pr. bud., podczas gdy wg skarżącego powołującego się w tym zakresie na wyrok NSA z 7 października 2009 r. (sygn.akt II FSK 635/08) pojęcia te nie są tożsame i obejmują swym zakresem różny zbiór desygnatów. Ponadto powołując się na orzecznictwo podniósł, że stacje bazowe telefonii komórkowej nie są budowlami w rozumieniu art.1 ust.1 pkt 2 u.o.p.l. w związku z art. 3 pkt 3 Pr.bud.ani też nie są urządzeniami budowlanymi w rozumieniu art.3 pkt 9 Pr.bud;
5/ naruszenie art. 3 pkt 3), pkt. 1) oraz pkt 9) ustawy - Pr. bud. w związku z art. 6 ust. 1 Ustawy zmieniającej, poprzez przyjęcie, że urządzenia składające się z konstrukcji wsporczej oraz urządzeń radiokomunikacyjnych stanowią budowlę z tego względu, iż nie są one "urządzeniami budowlanymi" w rozumieniu ustawy - Pr. bud.; które to naruszenia miały wpływ na wynik sprawy. Wg skarżącego z samej konstatacji, że urządzenia zamontowane przez Inwestora czy też istniejąca infrastruktura komunikacyjna nie stanowią "urządzenia budowlanego", nie można wyprowadzić wniosku, że montaż urządzeń nadawczych i ich sterowników stanowi rozbiórkę dotychczas istniejącej budowli i budowę nowego obiektu, oraz naruszenie przepisów postępowania, w szczególności:
6/ art. 8 oraz art. 11 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U.2013.267 j.t. ze zmianami; dalej jako "Kpa") poprzez wydanie decyzji, w której organ II instancji nie odniósł się do zarzutów Inwestora przedstawionych w odwołaniu od decyzji PINB i niedostatecznie wyjaśnił Skarżącemu zasadność przesłanek, którymi kierował się przy załatwieniu sprawy m.in. nie rozważając czy i jakie czynności skarżącego stanowiły rozbiórkę starej i budowę nowej infrastruktury;
7/ art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 Kpa poprzez rozpatrzenie sprawy bez całościowej analizy zebranego materiału dowodowego, to jest poprzez pominięcie istotnych okoliczności oraz dokumentów i wyjaśnień złożonych przez Skarżącego do akt w toku sprawy i wyprowadzenie ze zgromadzonego materiału wniosków nie znajdujących w nim oparcia;
8/ art. 107 § 3 Kpa w związku z art. 3 pkt. 7), art. 3 pkt 6) ustawy - Pr. bud. w związku z art. 6 ust. 1 Ustawy zmieniającej, poprzez niedostateczne wyjaśnienie, jakie czynności dokonane przez Inwestora organ II instancji uznał za rozbiórkę infrastruktury telekomunikacyjnej nabytej przez Inwestora od [...] SA, wskutek czego infrastruktura ta miałaby przestać istnieć, a zarazem jakie czynności Inwestora stanowiły w ocenie organu II instancji budowę nowej infrastruktury telekomunikacyjnej, a także brak dostatecznego wyjaśnienia podstaw stanowiska przyjętego przez organ II instancji w tym zakresie;
9/ art. 107 § 3 Kpa w związku z art. 29 ust. 2 pkt 15) w związku z art. 30 ust. 1 pkt. 3 lit. b) ustawy - Prawo budowalne w związku z art. 6 ust. 1 Ustawy zmieniającej, poprzez nie wyjaśnienie, dlaczego organ II instancji uznał, iż prace montażowe polegające na instalacji urządzeń radiokomunikacyjnych o wysokości do 3 metrów na istniejącej infrastrukturze telekomunikacyjnej stanowią budowę nowego obiektu budowlanego i unicestwienie infrastruktury będącej przedmiotem zgłoszenia przyjętego przez Prezydenta Miasta K. (Urząd Miasta K. Wydział Architektury, Geodezji i Budownictwa) zgodnie z pismem z dnia 29 października 2002 roku, a nie są pracami instalacyjnymi dotyczącymi urządzeń o jakich mowa w art. 29 ust. 2 pkt. 15) ustawy - Pr. bud., które to naruszenia miały wpływ na wynik sprawy, ponieważ doprowadziły [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. (dalej także jako "MWINB") do naruszenia przepisu: art. 138 § 1 pkt. 1) w związku z art. 105 § 1 Kpa poprzez ich nieprawidłowe zastosowanie i utrzymanie w mocy wadliwej decyzji PINB umarzającej postępowanie w sprawie z uwagi na jego bezprzedmiotowość spowodowaną rzekomym unicestwieniem infrastruktury będącej przedmiotem oceny organów nadzoru budowlanego.
Skarżąca spółka wniosła o uchylenie skarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji PINB, stwierdzenie, iż skarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja PINB nie podlegają wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku (art. 152 Ppsa); zasądzenie na rzecz Skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm prawem przepisanych.
W dniu 08.12.2015r. MWINB w K. odpowiedział na skargę podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Organ wskazując na różnice między stanami faktycznymi zastanymi podczas oględzin przeprowadzonych odpowiednio 5 lipca 2011r. i 16 września 2014, stwierdził, że aktualnie istniejąca stacja bazowa jest innym obiektem niż ten, w stosunku do którego prowadził postępowanie PINB. Zatem zmienił się przedmiot postępowania. Przedmiot, względem którego procesował PINB został zdemontowany. Odnosząc się do zarzutów skargi organ podniósł, że stacja bazowa telefonii komórkowej, w świetle definicji zawartych w art. 3 ustawy Pr. bud., nie jest urządzeniem technicznym związanym z innym budynkiem lub budowlą, masztem czy też instalacją związaną z medialnym wyposażeniem określonej budowli czy budynku - lecz jest budowlą stanowiącą - wraz z masztami konstrukcyjnymi, wsporczymi, antenami, przewodami kablowymi, szafami kablowymi wraz z instalacją zasilającą te urządzenia - odrębną całością techniczno-użytkową. W związku z tym budowla będąca przedmiotem zgłoszenia dokonanego 29 października 2002 przestała istnieć. Zaś działania podjęte przez skarżącego w roku 2014 - stanowią budowę nowego obiektu budowlanego.
Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1447) stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania decyzji. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) -dalej "p.p.s.a." - sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 ustawy).
Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji według tych kryteriów Wojewódzki Sąd Administracyjny doszedł do wniosku, że skarga jest zasadna, a obie wydane przez organy nadzoru budowlanego decyzje nie są prawidłowe, biorąc pod uwagę wskazane przyczyny, jakie były podstawą umorzenia. Nie zostały, bowiem spełnione przesłanki art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz.267 ze zmianami). Stosownie do jego treści, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postepowania odpowiednio w całości albo w części.
W decyzji o umorzeniu postępowania organ nie rozstrzyga sprawy, co do istoty a wyłącznie w sposób formalny, dlatego ma ona charakter wyjątkowy i ma zastosowanie tylko w sytuacjach, kiedy nie ma możliwości merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy. Stosownie do utrwalonego stanowiska sądów administracyjnych i doktryny prawa - bezprzedmiotowość postępowania oznacza, że brak jest któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, a wobec tego nie można wydać decyzji załatwiającej sprawę przez rozstrzygnięcie jej, co do istoty.(Komentarz do kpa pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2014, str 422) . Bezprzedmiotowość przedmiotowa na którą powołał się organ administracyjny w zaskarżonej decyzji polega na braku przedmiotu postępowania administracyjnego , który należałoby poddać ocenie prawnej w trakcie postępowania administracyjnego. Wbrew twierdzeniom organu wymiana urządzeń nadawczych przez stronę skarżącą [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. nie stanowiła budowy nowego obiektu budowlanego. Błędne jest przyjęcie, że inwestor dokonał rozbiórki zakupionej infrastruktury, wskutek czego przestał istnieć przedmiot postępowania, co umożliwiało umorzenie postępowania, jako bezprzedmiotowego. Sam nośnik stacji w postaci konstrukcji wsporczej - maszt o wysokości 10,25 m, na jakim spółka instalowała anteny i moduły sterujące już istniał. Nie mamy, zatem do czynienia z nowym obiektem budowlanym w rozumieniu prawa budowlanego jak twierdziły organy.
Kwestią istotną, którą należy rozstrzygnąć jest charakter inwestycji - zmiany dokonanej przez stronę skarżącą. Przepis art. 29 ustawy prawo budowlane określa przypadki, w których pozwolenie na budowę nie jest wymagane, natomiast art. 30 wskazuje, jakie roboty budowlane podlegają obowiązkowi zgłoszenia.
W świetle aktualnego orzecznictwa sądów administracyjnych i poglądu przyjętego przez skład orzekający w niniejszej sprawie – wykonana inwestycja nie jest budowlą w rozumieniu prawa budowlanego, gdyż przepis art. 30 ust. 1 pkt 3 lit. b) Prawa budowlanego należy interpretować w powiązaniu z treścią art. 29 ust. 2 pkt 15 tej ustawy, który jako urządzenie instalowane na obiekcie budowlanym traktuje zarówno antenowe konstrukcje wsporcze, jak i same instalacje radiokomunikacyjne. Elementy te powstają w ramach jednego zamierzenia inwestycyjnego. Tym samym, wykonywanie robót budowlanych polegających na instalowaniu na obiekcie budowlanym urządzenia w postaci anteny radiokomunikacyjnej i jej konstrukcji wsporczej będzie podlegało zgłoszeniu, gdy wysokość tego urządzenia (tj. anteny i jej wspornika) będzie przekraczać 3 m. Zarówno art. 29 ust. 2 pkt 15, jak i art. 30 ust. 1 pkt 3 lit. b ustawy Prawo budowlanego mówią o urządzeniach. Art. 29 ust. 2 pkt 15 ustawy Prawo budowlane dodatkowo precyzuje, że chodzi tu również o urządzenia będące zarówno konstrukcją wsporczą, jak i instalacją radiokomunikacyjną, Przedmiotowe urządzenie, a więc maszt wraz z antenami stanowi jedną całość. W stosunku do takiego urządzenia ma zastosowanie art. 30 ust. 1 pkt 3 lit. b ustawy - Prawo budowlane. Ta interpretacja przepisów jest zgodna z celami, jakie zamierzał osiągnąć ustawodawca dokonując zmian w ustawie Prawo budowlane na podstawie art. 65 pkt 3 lit. b ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych (Dz. U. Nr 106, poz. 675), którą znowelizowano przepis art. 29 ust. 2 pkt 15. W uzasadnieniu tego aktu wskazano, że: "W pkt 3 zmiana ma na celu doprecyzowanie obecnego brzmienia przepisu, które w praktyce budziło wątpliwości interpretacyjne. W związku z tym, jednoznacznie przesądzono, że antenowa konstrukcja wsporcza oraz instalacja radiokomunikacyjna, instalowane na istniejącym obiekcie budowlanym, są rodzajem urządzenia, o którym mowa w art. 29 ust. 2 pkt 15 ustawy Prawo budowlane". W obecnym, zatem brzmieniu ustawy : pozwolenia na budowę nie wymaga wykonywanie robót budowlanych polegających na instalowaniu urządzeń, w tym antenowych konstrukcji wsporczych i instalacji radiokomunikacyjnych, na obiektach budowlanych. Jednocześnie, stosownie do treści art. 30 ust. 1 pkt 3 lit. b ustawy Prawo budowlane, zgłoszenia właściwemu organowi wymaga wykonywanie robót budowlanych polegających na instalowaniu urządzeń o wysokości powyżej 3 m na obiektach budowlanych. Jak wynika z materiału dowodowego sprawy wysokość samego masztu posadowionego na dachu Domu Handlowego [...] wynosi 10,25 m i skoro cała inwestycja przekracza wysokość 3m to mając na uwadze przepis art. 30 ust. 1 pkt 3 lit. b) - wymagała dokonania zgłoszenia. Na te okoliczności w podobnym stanie faktycznym sprawy zwrócił uwagę Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyrokach z dnia 14 maja 2014 r II OSK 2956/12 i z dnia 24 lipca 2015r. sygn. II OSK 3035/13.
Budowlą w rozumieniu przepisów prawa budowlanego są jedynie wolnostojące maszty antenowe. W niniejszej sprawie maszt i anteny stacji bazowej zainstalowane zostały na istniejącym budynku Domu Handlowego [...] , a zatem w żaden sposób nie można zakwalifikować ich, jako "wolnostojących masztów antenowych".
Wykonywanie robót budowlanych w postaci "Instalowania urządzeń na obiektach budowlanych" ( art. 29 ust 2 pkt 15 prawa budowlanego ) nie wymagało uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę, co oznacza, że pozwolenie na budowę nie było wymagane przy instalowaniu wszelkiego rodzaju urządzeń, jeśli mają być posadowione na obiektach budowlanych. Jeśli natomiast przedsięwzięcie byłoby zaliczone do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko lub negatywnie oddziaływać na obszar Natura 2000, (...) w rozumieniu ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. to wówczas zawsze będzie podlegało obowiązkowi uzyskania pozwolenia na budowę.
Organy administracyjne w trakcie dotychczas prowadzonego postępowania nie badały czy montaż nowych urządzeń nadawczych: anten sektorowych i radioliniowej wraz z modułami sterującymi zamontowanych na konstrukcji wsporczej jest takim przedsięwzięciem.
Te wszystkie okoliczności rozważą organy w trakcie prowadzonego dalej postępowania z udziałem [...] Sp. z o.o. bowiem nadal istnieje przedmiot postępowania, choć został zmieniony. Postępowanie wszczęto z urzędu na podstawie art. 48 ust 2 i ust 3 pr budowlanego aby prowadzić procedurę legalizacyjną na podstawie art. 49 ust 1 i 2 p.b. lecz charakteru dokonanej inwestycji i jej zmiany organ prawidłowo nie ocenił. To wszystko sprawia że przy dotychczasowym rozpoznaniu sprawy naruszono przepisy art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 kpa. Ustalenia organu były niepełne a uzasadnienie zaskarżonej decyzji było błędne, czym naruszono art. 107 § 3 kpa.
Wszystkie naprowadzone motywy sprawiły, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji podlegają uchyleniu na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a i c, ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 poz. 270), zgodnie, z którym Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy bądź inne naruszenie przepisów postepowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Uchylenie obydwu decyzji nastąpiło w związku z art. 135 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w myśl, którego Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Skoro obydwie decyzje są wadliwe ich uchylenie stało się konieczne.
Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania nastąpiło na podstawie art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.