II SA/KR 1473/24

II SA/Kr 1473/24 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2025-01-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-11-07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Anna Kopeć /sprawozdawca/
Joanna Tuszyńska /przewodniczący/
Piotr Fronc
Symbol z opisem
6135 Odpady
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art 145 par 1 pkt 1 lit c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U. 1960 nr 30 poz 168
art 75 i nastepne  oraz art 15
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Dz.U. 2023 poz 2505
art 18
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: SNSA Joanna Tuszyńska Sędziowie: SWSA Piotr Fronc AWSA Anna Kopeć (spr.) po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi M. B. i D. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 29 sierpnia 2024 r. znak: SKO.EA/418/100/2024 w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia 1. Uchyla zaskarżoną decyzję, 2. Zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie na rzecz skarżących M. B. i D. B. solidarnie kwotę 384 (trzysta osiemdziesiąt cztery) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 21 czerwca 2024 r. nr WS-06.6236.367.2024.MU Prezydent Miasta Krakowa orzekł o nałożeniu na M. B. i D. B. solidarnie grzywny w wysokości [...] zł w celu przymuszenia wykonania obowiązku o charakterze niepieniężnym określonego w tytule wykonawczym z dnia 21 czerwca 2024 r. nr WS-06.6236.367.2024.MU, polegającego na: usunięciu odpadów pochodzenia budowlanego rodzaju gleba i ziemia, w tym kamienie inne niż wymienione w kod 17 05 03, kod 17 05 04 oraz odpady betonu i gruzu betonowego z rozbiórek i remontów kod 17 01 01
a) z terenu działek nr [...] obr. [...] jedn. ewid. K. , położonych w rejonie ul. G. w K., składowanych na powierzchni wyżej wymienionych działek w formie rozplantowanego nasypu w takiej ilości, aby na powierzchni w.w działek pozostała co najwyżej warstwa w.w odpadów w ilości 0,2 Mg/m2 utwardzonej powierzchni,
b) z terenu działki nr [...] obr. [...] jedn. ewid. K. , położonej w rejonie ul. G. w K., składowanych na powierzchni wyżej wymienionej działki w formie rozplantowanego nasypu w takiej ilości, aby na powierzchni w.w działki pozostała co najwyżej warstwa w.w odpadów w ilości 0,2 Mg/m2 utwardzonej powierzchni.
Po rozpoznaniu zażalenia wniesionego na to postanowienie przez M. B. i D. B. - Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie - po rozpoznaniu postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2024 r., znak SKO.EA/418/100/2024 utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia SKO wskazało art. 119, 120 i 122 oraz art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 2505), art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 572).
W uzasadnieniu postanowienia Kolegium przypomniało, że decyzją z dnia 3 listopada 2023 r. nr WS-06.6236.594.2021.MU utrzymaną w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 15 stycznia 2024 r. nr SKO.OŚ/4170/473/2023 nałożono na M. B. i D. B. opisany powyżej obowiązek usunięcia odpadów z działek nr [...] i [...] obr. [...] jedn. ewid. K. w terminie 60 dni od dnia, w którym decyzja stanie się ostateczna.
Wbrew twierdzeniom żalących się decyzja Kolegium została prawidłowo doręczona ich pełnomocnikowi adw. J. T. - w trybie art. 44 k.p.a. - w dniu 9 lutego 2024 r. Wynika to jednoznacznie z będących w posiadaniu Kolegium dokumentów, natomiast pełnomocnik żalących się nie przedstawił dowodów obalających znajdujące się w posiadaniu Kolegium dokumenty (koperta ze zwróconym listem, raport z doręczenia przesyłki). 60-dniowy termin do wykonania nałożonego obowiązku należy zatem liczyć od daty doręczenia ostatecznej decyzji Kolegium. Termin ten upływał 9 kwietnia 2024 r.
Przeprowadzona przez organ I instancji kontrola w dniu 19 kwietnia 2024 r. ujawniła, że obowiązek usunięcia odpadów nie został wykonany, co obrazują wykonane zdjęcia terenu działek nr [...] i [...] obr. 2. .
Wysłane do zobowiązanych upomnienie z dnia 24 kwietnia 2024 r. nie odniosło skutku, co z kolei wynika z przeprowadzonej kontroli w dniu 15 maja 2024 r. zobrazowanej również zdjęciami przedmiotowego terenu.
W tym stanie rzeczy zaistniały podstawy do wszczęcia postępowania egzekucyjnego. W dniu 21 czerwca 2024 r. został wystawiony tytuł wykonawczy oraz wydano zaskarżone postanowienie o nałożeniu na zobowiązanych grzywny w celu przymuszenia.
Przedstawiony stan faktyczny uzasadniał - w ocenie Kolegium - nałożenie na zobowiązanych grzywny w celu przymuszenia wykonania obowiązku o charakterze niepieniężnym - stosownie do art. 119 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, którego treść przytoczono.
W ocenie Kolegium grzywna w celu przymuszenia wykonania obowiązku o charakterze niepieniężnym jest istotnie najmniej uciążliwym środkiem egzekucyjnym dla zobowiązanych i powinna mieć zastosowanie jako pierwszy środek egzekucyjny, następnym bowiem jest wykonanie zastępcze, które jest bardziej uciążliwe, gdyż może rodzić dotkliwe konsekwencje finansowe dla zobowiązanych związane z koniecznością pokrycia kosztów wykonania zastępczego, które mogą być znacznie wyższe niż koszty wykonania obowiązku we własnym zakresie przez zobowiązanych.
Jednorazowa grzywna w celu przymuszenia nie może przekraczać co do zasady w odniesieniu do osób fizycznych kwoty 10 000 zł (art. 121 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji), zatem kwota 1 000 zł nałożona solidarnie na M. B. i D. B. nie wydaje się być wygórowaną (jest 10-krotnie niższa od kwoty maksymalnej).
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie nie dało wiary twierdzeniom, że obowiązek wynikający z opisanego na wstępie tytułu wykonawczego został wykonany. Przedłożone przez nich dokumenty stanowią małoczytelne względnie niewyraźne kopie, których zgodność z oryginałem nie została potwierdzona, a to oznacza, iż nie mają mocy dowodowej. Nadto zwłaszcza niewyraźnym kopiom fotografii mających być wykonanymi w grudniu 2023 r. przeczą zdjęcia wykonane przez pracownika organu I instancji w dniach 19 kwietnia 2024 r. i 15 maja 2024 r., na których wyraźnie widać, że odpady nadal zalegają na przedmiotowych działkach.
Opisane wyżej postanowienie zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zaskarżyli M. B. i D. B., zarzucając mu:
1. naruszenie prawa procesowego, które miało wpływ na treść wydanego postanowienia, a to art. 77 § 1 k.p.a., poprzez nieprawidłową ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego, a to w szczególności dokumentacji zdjęciowej nieruchomości, złożonych do akt sprawy i nieprawidłowe przyjęcie, iż skarżący nie wykonali w terminie nałożonego na nich na mocy decyzji Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 3 listopada 2023 r, znak: WS-06.6236.594.2021 obowiązku, tj. usunięcia odpadów,
2. naruszenie prawa procesowego, które miało wpływ na treść wydanego postanowienia, a to art. 81a k.p.a., poprzez zinterpretowanie wątpliwości co do stanu faktycznego sprawy na niekorzyść skarżących i utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia,
3. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę postanowienia, który miał wpływ na wydanie zaskarżonego postanowienia z dnia 29 sierpnia 2024 r., polegający na nieprawidłowym ustaleniu, iż skarżący nie dopełnili nałożonego na nich obowiązku usunięcia odpadów z terenu działek o nr.: [...] obr[...] jednostka ewid. K. oraz działki o nr.: [...] obr[...], jednostka ewid. K. , podczas gdy ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, iż skarżący wykonali w całości obowiązek na nich nałożony,
4. obrazę przepisów prawa materialnego, która miała wpływ na treść wydanego postanowienia, a to art. 119 w zw. z art. 120 § 1 w zw. z art. 121 § 2 w zw. z art. 122 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji poprzez błędne ich zastosowanie i nałożenie grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku o charakterze niepieniężnym, pomimo braku podstaw do nałożenia grzywny,
5. naruszenie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. — poprzez zaniechanie uchylenia wadliwej decyzji organu I instancji i umorzenia postępowania pierwszej instancji w całości.
Na podstawie tych zarzutów skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia wraz z poprzedzającym je postanowieniem organu I instancji oraz o umorzenie postępowania administracyjnego w całości, a także o zasądzenie kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie wniosło o jej oddalenie i w całości podtrzymało stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Dodatkową argumentację skarżący przedstawili w piśmie z dnia 23 stycznia 2025 r. wskazując, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie wedle treści pisma z 3 stycznia 2025 r. (którego nie dołączono) nie wniósł sprzeciwu w sprawie przystąpienia do użytkowania działki skarżących. Być może organy mylnie upatrują się podniesienia poziomu terenu na skutek nawiezienia odpadów, podczas gdy w rzeczywistości jest to skutek nawiezienia przez nich ziemi – na podstawie uzyskanych uprzednio pozwoleń na przebudowę skarpy. Podkreślono, że w kontrolach przeprowadzonych w dniach 19 kwietnia i 20 maja 2024 r. nie uczestniczył geodeta, a przeprowadzający je urzędnik ocenił stan faktyczny "na oko". Skarżący podkreślili, że wywieźli z działki wszelkie odpady zgodnie z nakazem i nawieźli na działkę czystą ziemię, na co dowody dołączono do zażalenia (m. in. faktura na zakup ziemi).
Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 119 pkt 3 w zw. z art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) - dalej jako "p.p.s.a." - sprawa, w której przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie może być rozpoznana w trybie uproszczonym, tj. na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Na podstawie tego przepisu sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym, bez wyznaczania rozprawy.
Zgodnie z art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Na mocy art. 145 § 1 p.p.s.a. uwzględnienie skargi na decyzję lub postanowienie następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (pkt 1 lit. b) lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. c); a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność aktu lub wydanie go z naruszeniem prawa (pkt 2 i pkt 3). W razie nieuwzględnienia skargi podlega ona oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.
Dokonana według tak określonych kryteriów kontrola zaskarżonego postanowienia doprowadziła do wniosku, że jest ono wadliwe i wymaga uchylenia.
Na wstępie trzeba zauważyć, że Kolegium przesłało do sprawy trzy tomy akt administracyjnych. Tom 1 na okładce ma skreślone oznaczenie "SKO.Oś.4170/472/2023" (oznaczenie sprawy zakończonej wydaniem decyzji nakazującej usunięcie odpadów) i zapisane kolorem zielonym oznaczenie "SKO.EA/418/100/2024" (przypisane dla sprawy egzekucyjnej i zaskarżonego postanowienia). W tomie tym znajdują się wyłącznie dokumenty z postępowania administracyjnego, w którym wydano wykonywaną obecnie decyzję. Tom drugi i trzeci noszą już tylko oznaczenie "SKO.EA/418/100/2024", przy czym tom drugi zawiera głównie dokumenty sprawy egzekucyjnej zebrane przez Prezydenta Miasta Krakowa (notatki służbowe z kontroli w dniach 19 kwietnia i 20 maja 2024 r., upomnienie, korespondencja pomiędzy Wydziałem Architektury i Urbanistyki a Wydziałem Kształtowania Środowiska Urzędu Miasta K. ). W trzecim tomie znajduje się postanowienie Prezydenta Miasta Krakowa z 21 czerwca 2024 r. o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia oraz zażalenie (w oryginale oraz kilku kopiach, pismach skarżących uzupełniające zażalenie, zaskarżone postanowienie, postanowienie SKO o odmowie wstrzymania zaskarżonego postanowienia). Co istotne – w tomie trzecim znajdują się kolejno karty 1 – 12, 1 – 28, 1 – 31 i 1 – 39. Tego rodzaju zmultiplikowana numeracja w ramach jednego tomu akt administracyjnych utrudnia wyjaśnienie, do którego konkretnie dokumentu Sąd chce się odnieść, niemniej jednak na potrzeby dalszej części uzasadnienia Sąd będzie posługiwał się następującymi oznaczeniami w ramach tego tomu: 1 – 12 (1), 1 – 28 (2), 1 – 31 (3) i 1 – 39 (4).
Zaskarżone postanowienie narusza zasadę dwuinstancyjności postępowania, bowiem nie odnosi się w sposób wystarczający do licznych zarzutów podniesionych w zażaleniu. Rozliczne wnioskowane w treści zażalenia dowody do przeprowadzenia w ramach postępowania przed organem II instancji (str. 3 - 5 zażalenia) zostały przez SKO skwitowane lakonicznym stwierdzeniem: "(...) dokumenty stanowią małoczytelne względnie niewyraźne kopie, których zgodność z oryginałem nie została potwierdzona, a to oznacza, że nie mają mocy dowodowej. Nadto zwłaszcza niewyraźnym kopiom fotografii mających być wykonanymi w grudniu 2023 r. przeczą zdjęcia wykonane przez pracownika organu I instancji w dniach 19 kwietnia 2024 r. i 15 maja 2-24 r., na których wyraźnie widać, że odpady nadal zalegają na przedmiotowych działkach".
W tym miejscu trzeba przypomnieć, że zgodnie z art. 75 § 1 k.p.a. jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W szczególności dowodem mogą być dokumenty, zeznania świadków, opinie biegłych oraz oględziny. Z kolei w myśl art. 76a § 2 k.p.a. zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym.
W świetle obu tych przepisów wadliwy był wskazany przez Kolegium wniosek, że kserokopie dokumentów w sytuacji braku potwierdzenia ich zgodności z oryginałem "nie mają mocy dowodowej". Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 4 marca 2021 r., sygn. II GSK 744/20 (LEX nr 3158569) "Brak w aktach sprawy oryginału lub urzędowo uwierzytelnionego odpisu dokumentu nie oznacza, że taki dokument nie istnieje, zaś brak właściwego uwierzytelnienia dokumentu urzędowego nie pozbawia nieuwierzytelnionej kopii charakteru dowodu w postępowaniu administracyjnym, a jedynie wpływa na jego moc dowodową. O ile bowiem kserokopia właściwie uwierzytelniona korzysta z mocy dokumentu oryginalnego, to brak właściwego uwierzytelnienia powoduje, że dokument taki musi być oceniony w świetle całego materiału dowodowego".
Ponadto Kolegium całkowicie pominęło dokumenty wymienione w piśmie Prezydenta Miasta Krakowa – Wydział Architektury i Urbanistyki z dnia 25 czerwca 2024 r. (tom 2 k. 30 – 37): dołączoną do niego decyzję z 19 grudnia 2023 r. o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego oraz wymienioną w piśmie decyzję z 3 czerwca 2022 r. o pozwoleniu na przebudowę skarpy ziemnej. W niniejszej sprawie Prezydent Miasta Krakowa występował jako organ egzekucyjny I instancji, lecz powołane pismo wpłynęło już po wydaniu przez niego postanowienia z dnia 21 czerwca 2024 r. o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia. Nie zwalniało to jednak organu II instancji od odniesienia się do treści tych dokumentów, nawet jeśli Prezydent Miasta Krakowa nie potwierdził za zgodność z oryginałem kopii własnej decyzji.
Trzeba tutaj podkreślić, że niektóre z dokumentów załączonych do zażalenia stanowią faktycznie mało czytelne kserokopie (tom trzeci akt administracyjnych k. 7 i 13-14 i k. 25 (4), a kopie fotografii na k. 2 – 6 (3) są niewyraźne, niemniej jednak te same dokumenty w wersji dużo bardziej czytelnej, a zdjęcie wydrukowane w kolorze znajdują się na k. 2 - 22 (3). Ponadto we wszystkich egzemplarzach czytelne są: reklamacja przesyłki pocztowej z dnia 15 maja 2024 r., inwentaryzacja powykonawcza skarpy, decyzje administracyjne czy też oświadczenia osób trzecich o przyjęciu od skarżących ziemi, faktura na zakup 250 m3 ziemi kompostowej w dniu 18 grudnia 2023 r. Pominięcie tych dowodów tylko dlatego, że stanowią niepotwierdzone za zgodność kserokopie stanowi naruszenie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego o postępowaniu dowodowym. Jeszcze raz należy powtórzyć, że brak potwierdzenia na kserokopii dokumentu jego zgodności z oryginałem nie pozbawia go całkowicie "mocy dowodowej", jak chciałoby SKO.
W niniejszej sprawie w notatkach urzędowych z dnia 19 kwietnia i 20 maja 2024 r. pracownicy Urzędu Miasta K. stwierdzili brak wykonania obowiązku i dalsze zaleganie mas ziemnych. Skarżący twierdzą jednak, że obowiązek określony w decyzji wykonali tj. usunęli zalegające tam wcześniej odpady, a ziemię nawieźli na nowo zgodnie z decyzjami o pozwoleniu na przebudowę skarpy i w ramach przygotowania do budowy domu. Celem organów egzekucyjnych jest ustalenie na podstawie wszystkich dostępnych dowodów, kto ma rację. Weryfikacja twierdzeń osób zobowiązanych co do wykonania obowiązku nie może opierać się wyłącznie na stwierdzeniu, że wiarygodne są zdjęcia wykonane przez pracownika urzędu. Na zdjęciach tych widać wprawdzie nasypy, jednak trudno ustalić w sposób jednoznaczny, czy są to te same nasypy, które były objęte wykonywaną decyzją. Ponadto liczne dowody dołączone do zażalenia potwierdzają wersję przedstawioną przez skarżących. Oczywiście Kolegium może ocenić je jako niewiarygodne, jednakże wymaga to właściwego uzasadnienia i przekonującej oceny wszystkich zebranych w sprawie dowodów.
Na koniec trzeba podkreślić, że skarżący przedstawili dowody mające potwierdzać wykonanie nie przez nich egzekwowanego obowiązku dopiero po nałożeniu na nich grzywny w celu przymuszenia przez Prezydenta Miasta Krakowa. Kolegium jednak oparło się wyłącznie na notatkach urzędowych z kontroli wykonania obowiązku, sporządzonych przez pracownika Urzędu Miasta K., w sposób całkowicie dowolny odmawiając mocy dowodowej dokumentom i zdjęciom dołączonym do zażalenia. Tym samym nie rozpoznano zażalenia, nie odniesiono się do argumentów skarżących i wskazywanych przez nich okoliczności, w istocie powtarzając jedynie ustalenia organu I instancji. Stanowiło to oczywiste naruszenie zasady dwuinstancyjności postępowania, która ma zastosowanie również w postępowaniu egzekucyjnym na mocy art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (podobnie jak zasady postępowania dowodowego wynikające z art. 75 i następne k.p.a.).
W tej sytuacji przedwczesne było odnoszenie się do merytorycznych argumentów zawartych w skardze, a zmierzających do wykazania, że postępowanie egzekucyjne - wobec wykonania nałożonego na skarżących obowiązku usunięcia odpadów – stało się bezprzedmiotowe. W sytuacji braku odniesienia się przez organ II instancji do przedłożonego materiału dowodowego sąd administracyjny nie jest uprawniony do zastępowania organu w zakresie oceny dowodów i czynienia własnych ustaleń faktycznych.
Stwierdziwszy, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem art. 75 i następnych k.p.a. oraz art. 15 k.p.a. w zw. z art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - Sąd uchylił zaskarżone postanowienie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" p.p.s.a.
O kosztach orzeczono na zasadzie art. 200 p.p.s.a., zgodnie z którym w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Na zasądzone koszty w wysokości 384 zł składa się: kwota 100 zł tytułem uiszczonego przez stronę skarżącą wpisu; kwota 270 zł tytułem wynagrodzenia adwokata reprezentującego skarżących, ustalona jako stawka minimalna na podstawie art. 205 § 2 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. "a" w zw. z § 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1964 z późn. zm.) oraz kwota 34 zł (2 x 17 zł) tytułem opłaty skarbowej za złożony dokument pełnomocnictwa (art. 1 ust. 1 pkt. 2 w związku z cz. I.IV załącznika do ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej, t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1044 z późn. zm).