II SA/Kr 1413/14

II SA/Kr 1413/14 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2014-11-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2014-09-25
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Joanna Tuszyńska /przewodniczący/
Mariusz Kotulski
Paweł Darmoń /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Sygn. powiązane
II OSK 491/15 - Wyrok NSA z 2016-11-25
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Dz.U. 2010 nr 243 poz 1623
art. 36a ust. 1, art. 54
Ustawa  z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jednolity.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Sędziowie : Sędzia WSA Paweł Darmoń (spr.) Sędzia WSA Mariusz Kotulski Protokolant : Teresa Jamróz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 listopada 2014 r. sprawy ze skargi Spółki "A" Sp. z o.o. w K. na decyzję nr [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 29 lipca 2014 r., znak: [...] w przedmiocie sprzeciwu wobec przystąpienia do użytkowania skargę oddala.
Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. Powiat [...] decyzją z dnia 5.12.2012 r., na podstawie art. 54 ustawy z dnia 7.07.1994 r. Prawo budowlane ( Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.) po rozpatrzeniu zgłoszenia inwestora "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K. z dnia 27.11. 2012 r. dotyczącego zakończenia budowy zgłosił sprzeciw wobec przystąpienia do użytkowania obiektu budowlanego: pięciu budynków jednorodzinnych (po dwa lokale mieszkalne w każdym) na działce nr [...] wraz z wewnętrznymi instalacjami: wod.-kan, gazową, c.o. i elektryczną oraz budową zjazdu z działki drogowej nr [...] oraz wewnętrznego układu drogowego usytuowanych w K. przy ul. P. działka nr [...], [...], [...] obręb [...].
W uzasadnieniu podał, że w dniu 27.11.2012 r. inwestor zgłosił zakończenie budowy obiektu budowlanego zrealizowanego na podstawie ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta nr [...] z dnia 09.06.2008 r., znak: [...] o pozwoleniu na budowę dla zamierzenia budowlanego : "budowa dwóch budynków jednorodzinnych wolnostojących na działce nr [...], oraz pięciu budynków jednorodzinnych w zabudowie bliźniaczej na działce nr [...] z instalacjami wewnątrz budynków: wod.-kan., elektrycznymi, gazowymi, c.o., oraz układem drogowym i zjazdem", przeniesionej ostateczną decyzją Prezydenta Miasta z dnia 26.05.2010 r., znak: [...] na nowego inwestora, a także ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta z dnia 29.12.2011 r., znak: [...] zatwierdzającej projekt budowlany zamienny i zmieniającej tą decyzję w zakresie: "zmiany funkcji pięciu budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie bliźniaczej na pięć budynków mieszkalnych jednorodzinnych zawierających po dwa lokale mieszkalne, zmiany lokalizacji głównych wejść do budynku od strony zachodniej, zmiany wyglądu architektonicznego elewacji poprzez zastosowanie elementów drewnianych oraz zmiany długości elewacji frontowej, zmiany przebiegu instalacji wewnętrznych wod.-kan., c.o., gazowej, elektrycznej, zmiany zagospodarowania terenu z uwagi na zmianę układu komunikacyjnego, zmiany zagospodarowania na działce nr [...] obręb [...] zamiast dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych projektuje się jeden budynek mieszkalny jednorodzinny zawierający dwa lokale mieszkalne."
Organ wskazał, że ze zgłoszenia wynika, że inwestor nie wykonał całości robót objętych decyzją o pozwoleniu na budowę. Do wykonania pozostał budynek mieszkalny jednorodzinny na działce [...] z dwoma lokalami mieszkalnymi. Ponadto w oparciu o przeprowadzone czynności kontrolne w sprawie prowadzonej pod znakiem: [...] oraz analizę przedłożonych przez inwestora dokumentów organ stwierdził, że przedmiotowe budynki mieszkalne jednorodzinne zostały zrealizowane z istotnymi odstępstwami od zatwierdzonego projektu budowlanego oraz od projektu budowlanego zamiennego zatwierdzonego ostateczną decyzją Prezydenta Miasta z dnia 29.12.2011 r., znak: [...] zmieniającego ww. decyzję o pozwoleniu na budowę. Istotne odstąpienia polegają między innymi na zmianie sposobu użytkowania nieużytkowego strychu na pomieszczenia mieszkalne we wszystkich pięciu budynkach, co powoduje że zostaje zwiększona ilość kondygnacji (art. 36a ust 5). Dokonane zmiany wskazują na wydzielenie większej ilości lokali mieszkalnych niż dwa w każdym z budynków jednorodzinnych co powoduje, że projektowane budynki będą stanowić budynki wielorodzinne a to jest niezgodne z decyzjami o pozwoleniu na budowę. Taki stan rzeczy obliguje organ do przeprowadzenia postępowania administracyjnego w trybie art. 50-51 ustawy Prawo budowlane. Obiekty zostały zrealizowane w oparciu o ostateczną decyzję Prezydenta Miasta z dnia 29.12.2011 r., znak: [...] o pozwoleniu na budowę, decyzję Prezydenta Miasta z dnia 26.05.2012 r. znak: [...] przenoszącą ww. na nowego inwestora oraz decyzję Prezydenta Miasta z dnia 09.06.2008 r. znak: [...] zmieniającą i zatwierdzającą projekt budowlany zamienny. W wyniku wznowienia z urzędu postępowania znak: [...], postanowieniem z dnia 06.03.2012 r. Prezydent Miasta wstrzymał z urzędu jej wykonanie. Po rozpatrzeniu zażalenia Wojewoda w dniu 06.11.2012 r. wydał postanowienie znak: [...] utrzymujące to postanowienie w mocy. W uzasadnieniu podając: "stwierdzono, że zachodzi prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania w związku z ustaleniem, iż roboty budowlane objęte wnioskiem o pozwoleniu na budowę rozpoczęte zostały przed dniem, w którym ostateczna stała się decyzja nr [...], z 29.12.2012 r., zatwierdzającej projekt budowlany zamienny i zmieniającej decyzje pozwolenia na budowę nr [...], z 09.06.2008 r., znak: [...], przeniesionej decyzją znak: znak: [...] z 26.05.2010 r. (...)". W związku z powyższym organ stwierdził, że wstrzymanie wykonania decyzji oznacza, że pomimo korzystania decyzji z waloru ostateczności, strona nie może wywodzić z niej uprawnień. Decyzja nie podlega wówczas wykonaniu.
"A" sp. z o.o. w K. wniosła odwołanie od tej decyzji. Wskazała, że zawiadomienia o zakończeniu budowy dokonała w dniu 27.11.2012 r., a zaskarżona decyzja została jej doręczona w dniu 21.12.2012 r., a więc po terminie określonym art. 54 ustawy prawo budowlane. Ponadto zarzuciła, że czynności kontrolne przeprowadzone w dniu 20.12.2011 r. przez PINB wykazały, że wykonanych zostało 5 budynków w stanie surowym zamkniętym z instalacjami
wewnętrznymi , tynkami i wylewkami. Kontrolą został objęty wyłącznie budynek C.
Nie sposób zatem uznać tak przeprowadzonej kontroli oraz jej wyników za wiarygodną. Przyjęcie a priori przez kontrolujących, że otwory w ścianach w budynku posiadającym wyłącznie tynki i wylewki wewnętrzne, są drzwiami wyjściowymi podczas gdy w żadnym z otworów nie były zamontowane nawet ościeżnice, a tym bardziej drzwi, które mogłyby przesądzać o charakterze danego otworu jako drzwi wejściowych, jest bezzasadnym i stanowi rażące naruszenia zasady dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Podobnie wnioski można wysnuć odnośnie dysponowania przez każdy z "lokali" łazienką i kuchnią. Zwłaszcza
wobec zmieniających się tendencji rynkowych i standardów mieszkania, zgodnie z
którymi wyposażenie lokalu w dwie łazienki stało się standardowym. Strona odwołująca się podkreśliła, że w dniu przeprowadzania czynności kontrolnych wszelkie prace zrealizowane były w oparciu o ostateczne decyzje i nie istniały żadne istotne odstępstwa. Nie zostało udowodnione, że spółka dopuściła się zmiany sposobu użytkowania nieużytkowego strychu na pomieszczenia mieszkalne we wszystkich pięciu budynkach, co w ocenie organu I Instancji spowodowało zwiększenie ilości kondygnacji. Bezpodstawne, w ocenie strony skarżącej było ustalenie że nieużytkowe poddasze, zostało zmienione na użytkowe.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z 12.06.2013 r. znak: [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Na skutek rozpoznania skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 11.12.2013 r., sygn. akt II SA/Kr 1112/13 uchylił tą decyzję.
Ponownie rozpoznając sprawę, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z dnia 29.07.2014 r., znak: [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 54 ustawy Prawo budowlane, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ II instancji wyraził pogląd, że przy ustalaniu daty do wniesienia sprzeciwu w przypadku decyzji przesłanej pocztą, należy brać pod uwagę datę nadania tej decyzji w urzędzie pocztowym. Zatem termin 21-dniowy uważa się za zachowany, jeżeli decyzja o sprzeciwie została przed upływem terminu nadana w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego. Oznacza to, że zaskarżona decyzja została wydana z zachowaniem terminu określonego w art. 54 ustawy Prawo budowlane.
Organ I instancji uzasadniając sprzeciw wskazał, że inwestor nie wykonał całości robót objętych decyzją o pozwoleniu na budowę. Ustalił również, w wyniku czynności kontrolnych przeprowadzonych w dniu 20.12.2012 r., że obiekt realizowany był w sposób istotnie odbiegający od zatwierdzonego projektu budowlanego. WINB w K. zauważył, że na podstawie art. 77 § 4 kpa fakty znane organowi administracji publicznej z urzędu nie wymagają dowodu. Organ I instancji miał podstawy do wydania zaskarżonej decyzji, posiadając wiedzę co do tego, że inwestycja zrealizowana została z istotnymi odstępstwami i trwa odpowiednie postępowanie naprawcze w sprawie znak: [...].
Ponadto WINB wyjaśnił, że w celu wykonania wskazań zawartych w wyroku WSA w Krakowie z dnia 11.12.2013 r., sygn. akt II SA/Kr 1112/13 włączył do akt sprawy wydruki ze strony internetowej "A" Sp. z o.o., z których wynika między innymi, że w budynku B na dzień 6.06.2014 r. pozostawały w sprzedaży trzy lokale mieszkalne, co stoi w sprzeczności z dokonanym przez inwestora w dniu 26.11.2012r. zawiadomieniem o zakończeniu "budowy pięciu budynków jednorodzinnych (po dwa lokale mieszkalne w każdym) (...)". Ponadto pozyskał kopie decyzji Prezydenta Miasta z dnia 29.01.2013 r., znak: [...] o uchyleniu decyzji ostatecznej Prezydenta Miasta z dnia 29.12.2011 r., znak: [...] zatwierdzającej projekt budowlany zamienny i zmieniającej decyzję pozwolenia na budowę z dnia 9.06.2008r., znak: [...], przeniesioną decyzją znak: [...] z dnia 26.05.2010 r. oraz o jednoczesnym umorzeniu postępowania w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego i zmiany decyzji pozwolenia na budowę (...), a także decyzję Wojewody z dnia 27.09.2013 r., znak: [...] utrzymującą w mocy w/w decyzję Prezydenta Miasta z dnia 29.01.2013 r. Oznacza to, że w obiegu prawnym nie funkcjonuje już decyzja Prezydenta Miasta z dnia 29.12.2011 r., znak: [...].
"A" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w K. wniosła skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. domagając się stwierdzenia nieważności decyzji I i II instancji ewentualnie ich uchylenia oraz zasądzenia kosztów postępowania.
Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie:
- art. 54 ustawy prawo budowlane poprzez błędne uznanie, że organ I Instancji nie przekroczył 21-dniowego terminu przewidzianego dla złożenia sprzeciwu w formie decyzji od dnia zawiadomienia przez skarżącą o zakończeniu budowy i przystąpieniu do użytkowania obiektu budowlanego.
- art. 57 § 5 kpa poprzez jego zastosowanie, w sytuacji gdy do obliczania terminu wskazanego w art. 54 ustawy prawo budowlane nie stosuje się reguł określony art. 57 § 5 kpa;
- art. 15 w zw. z art. 138 kpa poprzez nie rozstrzygnięcie sprawy, co do istoty;
- art. 10 kpa poprzez niepowiadomienie przez organ II Instancji skarżącej o zebraniu całego materiału dowodowego i możliwości zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym, a także poprzez nieprzeprowadzenie dowodu z zeznań skarżącej (prezesa zarządu);
-art. 77 kpa poprzez nieprzeprowadzenie postępowania dowodowego, a wyłącznie ograniczenie się przez organ II Instancji do ponownego dokonania kontroli prawidłowości decyzji organu I instancji. Zdaniem skarżącej organ II Instancji nie przeprowadził ani też nie zlecił przeprowadzenia czynności kontrolnych w terenie i tym samym nie zostało potwierdzone czy skarżąca dopuściła się faktycznie istotnych odstępstw od projektu;
- art. 7, art. 8 i art. 9 kpa z uwagi na niepodjęcie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i do załatwienia sprawy w taki sposób, aby pogłębiać zaufanie stron postępowania do organów państwowych.
W uzasadnieniu ponownie przedstawiono pogląd, że na skutek uchybienia terminu z art. 54 ustawy Prawo budowlane zgłoszenie sprzeciwu było nieskuteczne. Organ II Instancji w uzasadnieniu skarżonej decyzji wyraźnie wskazał, że postępowanie dowodowe ograniczył tylko i wyłącznie do oceny prawidłowości postępowania administracyjnego organu I instancji i zasadności wydania decyzji
o sprzeciwie. Tym samym WINB zaniechał przeprowadzenia własnego postępowania dowodowego, w tym zlecenia czynności kontrolnych na terenie inwestycji. Błędnie również wskazał, że czynności kontrolne zostały przeprowadzone przez pracowników PINB w K. Wydział Grodzki w dniu 20.12.2012 r., skoro miało to miejsce w 2011 r. Nadmieniła, że organ I Instancji uznał, że istotne odstępstwa miały miejsce co do projektu zatwierdzonego decyzją o pozwoleniu na budowę z dnia 9.06.2008 r., znak [...], a nie co do projektu budowlanego zamiennego zatwierdzonego decyzją z dnia 29.12.2011 r. Kuriozalnym w ocenie skarżącej pozostaje "rozszerzenie" postępowania dowodowego o włączenie do akt wydruku ze strony internetowej spółki. Ponadto strona skarżąca powtórzyła swoje zarzuty co do prawidłowości przeprowadzenia przez PINB kontroli, ustalenia istotnych odstępstw dotyczących zrealizowanej inwestycji oraz błędnego stwierdzenia, że nieużytkowe poddasze zostało zmienione na użytkowe.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) stanowi, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - dalej "p.p.s.a." - sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 ustawy). Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji.
Dokonawszy kontroli zaskarżonej decyzji pod kątem określonych wyżej kryteriów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie doszedł do wniosku, że jest ona prawidłowa.
Stosownie do art. 54 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (tekst jedn.: Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 z późn. zm.) do użytkowania obiektu budowlanego, na którego wzniesienie jest wymagane pozwolenie na budowę można przystąpić z zastrzeżeniem art. 55 i 57 , po zawiadomieniu właściwego organu o zakończeniu budowy, jeżeli organ ten , w terminie 21 dni od dnia doręczenia zawiadomienia , nie zgłosi sprzeciwu w drodze decyzji.
Ze wskazań i oceny prawnej ( art. 153 p.p.s.a.) wyrażonej w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 11 grudnia 2013 r II SA/Kr 1112/13 wiążących sąd i organ przy ponownym rozpoznaniu sprawy wynika, że : zakwalifikowanie zmiany jako istotnej w rozumieniu art. 36 a ust 5 prawa budowlanego bez dokonania dodatkowych ustaleń było przedwczesne, a dokumentacja zgromadzana w aktach sprawy przez organ I instancji, który powoływał się na ustalenia z innych postepowań, była niewystarczająca do jakichkolwiek ustaleń przez organ odwoławczy - winien on zatem materiał ten uzupełnić. Jednocześnie Wojewódzki Sąd Administracyjny przesądził, że zarzuty skargi dotyczące przekroczenia materialnoprawnego terminu 21 - dniowego do jej wniesienia są nieuzasadnione, przychylając się do poglądu, że termin na wniesienie sprzeciwu to termin do wydania decyzji zawierającej sprzeciw i nadania jej w placówce pocztowej operatora publicznego, zgodnie z art. 57 § 5 kpa. ( wyrok NSA z dnia 13 marca 2007 r , sygn.. akt II OSK 445/06, wyrok NSA z dnia 6 października 2009 r , sygn.. akt II OSK 1514/08 i wyrok NSA z dnia 21 kwietnia 2009 r , sygn.. akt II OSK 574/08 )
Trzeba następnie wziąć pod uwagę, że istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę dopuszczalne jest jedynie po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę – tak stanowi art. 36a ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane.
W orzecznictwie sądowo-administracyjnym prezentowany jest pogląd, że zmiana decyzji o pozwoleniu na budowę następuje wyłącznie na podstawie przepisu art. 36a pr. bud. – zob. wyrok NSA z dnia 17 września 2009 r., II OSK 1407/08, LEX 597261 oraz WSA z dnia 7 maja 2008 r., VII SA/Wa 250/08, LEX 499850.
Wydanie decyzji zatwierdzającej projekt budowlany zamienny i zmieniającej w tej części decyzję o pozwoleniu na budowę oznacza, że pozostawione zostały bez zmian pozostałe warunki zawarte w pierwotnej decyzji o pozwoleniu na budowę. Decyzja zmieniająca pozwolenie na budowę nie eliminuje z obrotu prawnego pozwolenia na budowę, a jedynie zmienia to pozwolenie w określonej części. Także uchylenie decyzji zatwierdzającej projekt budowlany zamienny oraz umorzenie postępowania w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego, w trybie postępowania wznowieniowego z art. 145 § 1 pkt 5 w związku z art. 147 ustawy z dnia 14 czerwca 960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) – dalej k.p.a., nie powoduje bezpośrednio utraty bytu prawnego decyzji podstawowej. W związku z tym inwestor powinien realizować przedsięwzięcie budowlane według pierwotnej decyzji o pozwoleniu na budowę, która pozostaje nadal w obrocie prawnym.
W niniejszej sprawie decyzja Wojewody z dnia 27 września 2014 r utrzymująca w mocy decyzję z dnia 29 stycznia 2013 r uchylająca ostateczną decyzję nr [...] Prezydenta Miasta z dnia 29 grudnia 2011 znak: [...] ( zatwierdzającą projekt budowlany zamienny i zmieniającą decyzję pozwolenia na budowę z 9 czerwca 2008 r ) oraz umarzająca postępowanie – jest ostateczna i prawomocna (k - 54). Jak wyjaśniono w tej decyzji za organem I instancji " obiekt był realizowany niezgodnie z zatwierdzonym projektem. Wykazano, że roboty, które przewidywał projekt zamienny, w dniu kontroli to jest 20 grudnia 2011 r były już wykonane". Fakt rozpoczęcia przez inwestora wykonywania robót budowlanych objętych tą decyzją, jeszcze przed jej uzyskaniem wypełnił przesłankę wznowieniowa z art. 145 § 1 pkt 5 kpa.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. rozpoznając sprawę ponownie przeprowadził postępowanie dowodowe w wystarczającym zakresie ( w rozumieniu art. 77 § 1 kpa), by zbadać zasadność złożonego sprzeciwu. Przeprowadzono dowód z akt postępowania wznowieniowego prowadzonego pod sygnaturą [...] a z jego ustaleń i przebiegu wyciągnięto trafne wnioski.
Skoro, bowiem wydana była decyzja o zatwierdzeniu projektu zamiennego, to wbrew zarzutom skargi istniały istotne odstępstwa od pierwotnego projektu budowlanego. Zostało to stwierdzone protokołem kontroli z dnia 20 grudnia 2011 r , z którego jednoznacznie wynika że obiekt był realizowany niezgodnie z projektem a roboty które przewidywał projekt zamienny były w dniu tej kontroli ( protokół i dokumentacja fotograficzna) już wykonane - to jest przed wydaniem decyzji zamiennej z dnia 29 grudnia 2011 r.
Istotne i stwierdzone odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego to :
- zlokalizowanie od strony zachodniej w każdym z budynków 4 garaży, co było dopiero przedmiotem wniosku o zmianę pozwolenia na budowę, gdyż w pozwoleniu pierwotnym garaże były usytuowane od strony wschodniej ( roboty budowlane wykraczające poza budynek C - garaże od strony zachodniej w każdym z budynków)
- wyodrębnienie lokali mieszkalnych w budynku C, wykonanie jednej klatki schodowej i ośmiu drzwi wejściowych prowadzących do odrębnie wydzielonych lokali mieszkalnych. Każdy z tych lokali posiada odrębne wejście, łazienkę i kuchnię z podłączonymi instalacjami, stwierdzono pomieszczenia użytkowe na parterze, piętrze i poddaszu,
W związku z tym dodatkowego znaczenia i sensu nabiera okoliczność że istotnie na stronie internetowej Spółki "A" (również na dzień rozpoznawania sprawy przez Sąd ) znajduje się opis dostępnej oferty sprzedaży 3 lokali w budynku B : na parterze o pow 44,75 m kw M1, 1 piętrze o pow. 72,70 m kw M3 i 2 piętrze o pow. 72,23 M 5 z rzutami kondygnacji i cenami lokali. W zawiadomieniu inwestora z dnia 26 listopada 2012 r o zakończeniu budowy mowa natomiast o dwóch lokalach mieszkalnych w każdym z budynków jednorodzinnych. Art. 3 pkt 2a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r prawo budowlane stanowiąc definicję legalną budynku mieszkalnego jednorodzinnego wskazuje, że dopuszcza się wydzielenie w nim nie więcej niż dwóch lokali mieszkalnych albo jednego lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego o powierzchni całkowitej nieprzekraczającej 30 % powierzchni całkowitej budynku.
W tej sytuacji sprzeciw Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 5 grudnia 2012 r wniesiony w terminie ( zgodnie z wiążącą oceną prawną zawartą w poprzednim wyroku WSA w Krakowie) miał merytoryczne i uzasadnione podstawy. W związku z tym należy przeprowadzić postępowanie legalizacyjne w trybie art. 50 – 51 prawa budowlanego. Pozostałe zarzuty skargi dotyczące braku przesłuchania Prezesa strony skarżącej i nie przeprowadzenia czynności kontrolnych w terenie nie zasługują na aprobatę , bowiem dowód z przesłuchania w charakterze strony ma charakter wyłącznie subsydiarny ( art. 86 kpa ) a strona nie wskazała na jakie istotne dla sprawy okoliczności dowód ten miałby zostać przeprowadzony. Czynności kontrolne zostały przeprowadzone i udokumentowane w toku prowadzonych czynności wyjaśniających przez PINB w K. Powiat [...], znak: [...] a także właściwie zinterpretowane przez organ wydający decyzję, w kontekście całego zgromadzonego materiału dowodowego - nie było, zatem potrzeby ich ponawiania.
Wszystkie naprowadzone motywy sprawiły, że orzeczono jak w sentencji wyroku na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z dnia 14 marca 2012 r. poz. 270).