II SA/Kr 1387/14

II SA/Kr 1387/14 - Postanowienie WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2014-10-31
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2014-09-19
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Kazimierz Bandarzewski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
art. 58 par. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 31 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na postanowienie nr [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 8 sierpnia 2014 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: I. odrzucić skargę, II. zwrócić skarżącemu A. S. kwotę 100 zł (stu złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 10 czerwca 2014 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S., działając na podstawie art. 31 § 2 K.p.a. uznał Stowarzyszenie [...] z siedziba w B. za stronę postępowania w sprawie wybudowanego bez pozwolenia na budowę tartaku na działkach nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...] i nr [...] położonych w B. W pouczeniu tego postanowienia stwierdzono, że nie służy na nie zażalenie
Skarżący A. S. wniósł na to postanowienie zażalenie i [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. postanowieniem nr [...] z dnia 8 sierpnia 2014 r. znak: [...] stwierdził niedopuszczalność zażalenia.
W uzasadnieniu organ wskazał, że w tej sprawie występuje przedmiotowa przesłanka uzasadniająca stwierdzenie niedopuszczalności zażalenia. W przypadku wydania postanowienia o dopuszczeniu organizacji społecznej do udziału w postępowaniu administracyjnym, na takie postanowienie nie służy zażalenie. Takie postanowienie strona może zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji.
Na to postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniósł skarżący A. S., domagając się uchylenia wydanych postanowień o dopuszczeniu organizacji społecznej do udziału w postępowaniu.
Skarżący podniósł, że udział tej organizacji przyczyni się tylko do wydłużenia i skomplikowania postępowania, a ta organizacja będzie składać odwołania i skargi od każdej niekorzystnej dla niej decyzji. Jedynym celem udziału tego Stowarzyszenia w tej sprawie jest pozbawienie skarżącego źródła dochodu i miejsca pracy.
W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna, ponieważ na tak wydane postanowienie nie służy skarga do sądu administracyjnego.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm..) dalej zwaną P.p.s.a., sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Katalog aktów prawnych oraz czynności organów administracji publicznej podlegających kontroli sądów administracyjnych wskazany został w treści przepisu art. 3 § 2 P.p.s.a. i obejmuje on:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
5) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
6) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
7) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 6, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
8) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-5.
Powyższe wyliczenie stanowi katalog zamknięty. Zaskarżenie przez skarżącego aktu lub czynności niewymienionych w powyższym katalogu oznacza, że sprawa nie jest objęta właściwością sądu administracyjnego, a tym samym zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu.
W tej sprawie przedmiotem skargi jest postanowienie wydane na podstawie art. 31 § 2 K.p.a. o dopuszczeniu organizacji społecznej do udziału w tym postępowaniu. Zgodnie z tym przepisem organ administracji publicznej, uznając żądanie organizacji społecznej o dopuszczeniu do udziału w postępowaniu za uzasadnione, postanawia o dopuszczeniu organizacji do udziału w takim postępowaniu a tylko na postanowienie o odmowie dopuszczenia do udziału w postępowaniu organizacji społecznej służy zażalenie.
Konfrontując tak przytoczoną treść art. 31 § 2 K.p.a. z art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a., zgodnie z którym skarga do sądu administracyjnego przysługuje tylko na te postanowienia wydane w toku postępowania administracyjnego, na które albo wprost z przepisów K.p.a. służy prawo wniesienia zażalenia, albo też są to postanowienia kończące postępowanie, bądź postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty – należy stwierdzić, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem.
Wydane w tej sprawie i zaskarżone skargą skarżącego postanowienie o dopuszczeniu organizacji społecznej do udziału w postępowaniu ani nie kończy postępowania administracyjnego w sprawie, ani też nie rozstrzyga sprawy. Nie służy też na nie zażalenie.
Tym samym skarga skarżącego na postanowienie, na które nie służy samodzielny środek zaskarżenia winna być odrzucona. Trafnie wskazał organ odwoławczy na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 marca 2013 r. sygn. akt II OSK 2310/11 zgodnie z którym jedynie na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania lub odmowie dopuszczenia do udziału w sprawie organizacji społecznej przysługuje prawo wniesienia zażalenia.
Nie oznacza to, że postanowienie o dopuszczeniu organizacji społecznej do udziału w postępowaniu nie może być przedmiotem kontroli sądu administracyjnego czy wcześniej organu administracyjnego. Jeżeli w danej instancji zostanie wydana decyzja lub inny akt kończący to postępowanie, to wnosząc odwołanie lub zażalenie strona może zakwestionować prawidłowość wydania postanowienia o dopuszczeniu organizacji społecznej do udziału w postępowaniu. Wówczas organ odwoławczy rozpatrując merytorycznie taki środek zaskarżenia winien ocenić trafność stanowiska organu pierwszej instancji co do zaistnienia przesłanek z art. 31 § 2 k.p.a. Innymi słowy: rozpoznając odwołanie czy to organizacji społecznej czy innego podmiotu organ odwoławczy w pierwszej kolejności winien ustalić czy zasadnie uznano, że cele statutowe i interes społeczny uzasadniały udział organizacji społecznej w postępowaniu, a więc ocenić czy postanowienie wydane w oparciu o art. 31 § 2 k.p.a. jest zgodne z prawem.
Podnoszone przez skarżącego argumenty nie mają znaczenia w tak rozpoznawanej skardze i Sąd stwierdzając niedopuszczalność samej skargi nie może się do nich ustosunkować. Sąd administracyjny odrzucając skargę w ogóle nie może polemizować czy nawet merytorycznie ustosunkowywać się do zarzutów skargi. Byłoby to bowiem naruszenie prawa przez sąd administracyjny.
W tym stanie rzeczy należy uznać, że skarga w przedmiotowej sprawie została wniesiona na postanowienie, które nie podlega samodzielnemu zaskarżeniu do sądu administracyjnego, a zatem podlega ona odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
Z powyższych względów, na podstawie powołanego przepisu, orzeczono jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu od skargi orzeczono w pkt 2 na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w związku z art. 232 § 2 P.p.s.a. Przepis ten stanowi, że Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego.