II SA/KR 1376/05

II SA/Kr 1376/05 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2007-07-11
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-12-20
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Aldona Gąsecka-Duda /przewodniczący/
Janusz Kasprzycki
Krystyna Daniel /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6182 Zwrot wywłaszczonej nieruchomości i rozliczenia z tym związane
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Sygn. akt II SA/ Kr 1376/ 05 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 lipca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia WSA Aldona Gąsecka-Duda Sędzia : WSA Krystyna Daniel ( spr. ) Asesor: WSA Janusz Kasprzycki Protokolant: : Karina Lutyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 lipca 2007 r. sprawy ze skargi T. F., A. F. ,J. F., M. F. na decyzję Wojewody M. z dnia [...] 2005 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania przy zwrocie wywłaszczonej nieruchomości skargę oddala
Uzasadnienie
Prezydent Miasta N. decyzją z [...] 2000 r. znak: [...] na podstawie art.142 w zw. z art. 136 ust. 3, art. 137 i art. 140 ust. 1, 2 i 3 ustawy z 21.08. 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2000 r., Nr 46, póz. 543 ze zm.) i art. 97 § 2 k.p.a. w zw. z decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. z [...] 1999 r. znak:[...], uchylającą decyzję Przewodniczącego Zarządu Miasta N. z [...] 1999 r. znak:[...], o zwrocie na rzecz byłych właścicieli wywłaszczonej nieruchomości, stanowiącej zabudowaną działkę gruntu o numerze ewidencyjnym 8/107 obr. [...] w N., orzekł:
w pkt. 1 o zwrocie na rzecz: A. F. w ¼ części, J. F.w ¼ części, M. F. w ¼ części i T. F. w ¼ części nieruchomości, stanowiącej zabudowaną działkę gruntu, nr Ew [...] obr. [...] w N. o pow. 0,2678 ha, (poprzednio część pgr l .kat. [...] gm.kat. Z. o pow. 0,2944 ha), objętą KW nr [...] prowadzoną przez Sąd Rejonowy w N.,
w pkt. 2 zobowiązał A. F., J. F., M. F. oraz T. F. do wpłaty na rzecz Gm. N. zwaloryzowanego odszkodowania w wysokości: 337.426,00 zł, w tym: z tytułu zwaloryzowanego odszkodowania, wypłaconego w dniu zwrotu (48.204 starych złotych), w wysokości: 9.826 zł, z tytułu zwiększenia wartości nieruchomości wskutek działań podjętych na nieruchomości po jej wywłaszczeniu (zespół 36 budynków garażowych, oświetlenie zewnętrzne, przyłącz kablowy, drogi o nawierzchni asfaltowej i nawierzchni żwirowej) w wysokości: 327.600,00 zł,
w pkt. 3 ustalił, że należność ustalona w pkt. 2 decyzji winna być wpłacona jednorazowo w terminie 3 miesięcy od daty uprawomocnienia się decyzji na konto Urzędu Miejskiego w N. przez: A. F. - 84.356.50 zł, J. F. - 84.356.50 zł, M. F. - 84.356.50 zł i T. F.- 84.356.50 zł,
w pkt. 4 wskazał, że wierzytelność na rzecz miasta N. z tytułu zwrotu w wysokości 337.426 zł podlega zabezpieczeniu hipotecznemu na nieruchomości.
W uzasadnieniu swojej decyzji organ l instancji wskazał, że decyzją Prezydenta M. N. z [...] 1980r. znak: [...] orzeczono o wywłaszczeniu na rzecz Państwa z przeznaczeniem na cele budowy osiedla nieruchomość, stanowiącą niezabudowaną parcelę gruntową l. kat. [...]o pow. 0,2944 ha w N., (stanowiącą obecnie zabudowane działki gruntu o nr. ew.: 8/107 o pow. 0,2678 ha i 8/108 o pow. 0,0266 ha, obydwie w obrębie nr 19 w N., powstałe w wyniku podziału działki gruntu nr ew. 8/1 o pow. 0,2944 ha, obr. 19), będącą współwłasnością A., J., M. i T. F. po % części. Zgodnie z ustaleniami planu realizacyjnego przedmiotowa nieruchomość przeznaczona była pod urządzenia sportowe, rekreację i zieleń. Z wnioskiem o zwrot wywłaszczonej działki gruntu nr ew. 8/1, obr. 19 wystąpili jej poprzedni współwłaściciele, którzy, stosownie do postanowień uprzednio obowiązującej ustawy z 29.04.1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości, w uzasadnieniu swego wniosku podnieśli, iż nieruchomość wykorzystana została niezgodnie z przeznaczeniem, a tym samym jest zbędna na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu. W chwili złożenia wniosku o zwrot wywłaszczonej nieruchomości, tj. w 1991 r. dz. 8/1, obr. 19 była już zabudowana kompleksem 34 garaży murowanych, których lokalizację ustalono bez wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji jako inwestycję o charakterze czasowym, jednakże z pozwoleniem na budowę, wydanym przez Urząd Miejski w N. Wysokość zwaloryzowanego odszkodowania za zwracaną działkę organ ustalił w oparciu o opinię rzeczoznawcy majątkowego.
W wyniku rozpatrzenia odwołania od powyższej decyzji, wniesionego przez A. F., M. F. i T. F., kwestionujących zaskarżoną decyzję w części dotyczącej orzeczenia zwrotu zwaloryzowanego odszkodowania, Wojewoda M. decyzją z [...] 2000 r. znak: [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1 k.p.a. utrzymał w mocy decyzję Prezydenta M. N. z [...] 2000 r. W uzasadnieniu powyższej decyzji Wojewoda M. i powołując treść art. 139 i 140 ustawy z 21.08.1997 r. o gospodarce nieruchomościami wskazał, że nieruchomość podlega zwrotowi w stanie w jakim znajduje się w dniu zwrotu, a decyzja o zwrocie powinna zawierać rozliczenie pomiędzy dotychczasowym właścicielem wywłaszczonej nieruchomość, a poprzednim właścicielem, na rzecz którego następuje zwrot nieruchomości w razie zwiększenia się wartości nieruchomości po jej wywłaszczeniu a przed zwrotem, -
osoba na rzecz której następuje zwrot nieruchomości, zwraca dotychczasowemu właścicielowi kwoty nakładów zwiększające jej wartość w chwili zwrotu. Ponieważ na przedmiotowej nieruchomości zostały dokonane nakłady przez osoby trzecie w postaci kompleksu 36 garaży w chwili zwrotu), a zatem wartość nieruchomości uległa zwiększeniu o kwotę ustaloną przez rzeczoznawcę.
Wojewódzki Sad Administracyjny w K., po rozpoznaniu skargi od powyższej decyzji, wyrokiem z [...] 2004 r. sygn. [...] uchylił zaskarżoną decyzję w zakresie w jakim utrzymała ona w mocy decyzję Prezydenta miasta N. z [...] 2000 r. znak: [...] w przedmiocie zwrotu zwaloryzowanego odszkodowania określonego w punktach 2, 3 i 4 .
W uzasadnieniu wyroku WSA w K. wskazał, że bezsporne jest, iż przedmiotowa działka została wykorzystana na inny cel niż cel uzasadniający wywłaszczenie ponieważ została zabudowana obiektem budowlanym stanowiącym kompleks 36 garaży wzniesionych przez osoby trzecie. WSA podkreślił, że wobec niezaskarżenia decyzji Prezydenta M. N. z [...] 2000 r. w części dotyczącej orzeczenia o zwrocie przedmiotowej nieruchomości na rzecz A. F., J. F., M. F. i T. F. - w tym zakresie stała się ona ostateczna. Nadto Sąd wskazał, że zgodnie z ustaloną zasadą z art. 139 ustawy z 21.08. 1997 r. o gospodarce gruntami nieruchomość podlega zwrotowi w stanie w jakim znajduje się w dniu zwrotu, co oznacza, że byłemu właścicielowi nie przysługuje roszczenie o przywrócenie nieruchomości do stanu pierwotnego, sprzed wywłaszczenia. Wskazał, że zgodnie z art. 140 cyt. ustawy po stronie poprzedniego właściciela - w razie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości - powstaje obowiązek zwrotu wypłaconego odszkodowania, które podlega waloryzacji stosownie do dyspozycji art. 140 ust. 2-4 i art. 217 cyt. ustawy. Zarazem jednak WSA w K. zakwestionował sposób ustalenia kwoty zwaloryzowanego odszkodowania za zwracaną nieruchomość. Wskazał, że operaty szacunkowe określające wartość przedmiotowej nieruchomości, wykorzystane dla potrzeb ustalenia, przez organ prowadzący postępowanie, stopnia zwiększenia wartości nieruchomości, zostały sporządzone błędnie tj. niezgodnie z przepisami w/w ustawy oraz rozporządzenia Rady Ministrów z 7.07. 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad wyceny nieruchomości oraz zasad i trybu sporządzania operatu szacunkowego (Dz. U. Nr 98, póz. 612). Sąd zalecił, że przy ponownym rozpatrzeniu sprawy biegły winien opracować opinię uzupełniającą, a w razie
potrzeby należy biegłego przesłuchać. Nadto Sąd wskazał, że biegły powinien w szczególności uwzględnić realny stan rzeczy to znaczy, że częścią składową gruntu jest obiekt garażowy, a nie znajdujące się w nim poszczególne garaże, wskazał, że należy dokonać wyboru właściwej metody i techniki przewidzianej dla zastosowanego podejścia, uzasadniając swój wybór i rozwiązania merytoryczne stosownie do obowiązków wynikających z przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami i rozporządzenia Rady Ministrów.
Wojewoda M. decyzją z [...] 2005 r. znak: [...] na podstawie art. 138 § 1 ust. 2 k.p.a. oraz art. 9a, art. 140 ustawy z 21. 08.1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r. Nr 261, póz. 2603 ze zm.), uchylił zaskarżoną decyzję Prezydenta miasta N. z [...] 2000r. w części dotyczącej zwrotu zwaloryzowanego odszkodowania określonego w niej w punktach 2, 3 i 4 oraz w tym zakresie przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.
W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że w chwili orzekania w przedmiotowej sprawie zarówno decyzją Prezydenta z miasta N. z [...] 2000r. jak i Wojewody M. decyzją z [...] 2000 r. podstawą prawną do podjęcia rozstrzygnięć były przepisy ustawy z 21.08.1997r. o gospodarce nieruchomościami oraz rozporządzenie Rady Ministrów z 7.07.1998 r. w sprawie szczegółowych zasad wyceny nieruchomości oraz zasad i trybu sporządzania operatu szacunkowego (Dz. U. Nr 98, póz. 612), natomiast w chwili orzekania przez organ odwoławczy podstawą prawną do rozpatrzenia sprawy są przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r., Nr 261, póz. 2603 ze zm.) znowelizowanej ustawą z 28.11. 2003 r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2004 r. Nr 141, póz. 1492), która weszła w życie z 22. 09. 2004 r.) oraz nowe rozporządzenie Rady Ministrów z 21.09. 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego (Dz. U. Nr 207, póz. 2109 ze zm.). Zgodnie z przepisem art. 156 ust. 3 i 4 znowelizowanej ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz nowym rozporządzeniem Rady Ministrów z 21.09. 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego - operat szacunkowy może być wykorzystany do celu, dla którego został sporządzony przez okres 12 miesięcy i aktualizowany do dwóch lat po dacie sporządzenia. W przedmiotowej sprawie, od daty sporządzenia dwóch operatów szacunkowych wyceny nieruchomości ([...]1998 r. i
[...] 2000 r.) oraz wydania decyzji Prezydenta miasta N. z [...] 2000 r.) minęło ponad pięć lat, a w międzyczasie zmianie uległy również przepisy prawne będące podstawą do orzekania w przedmiotowej sprawie. W tej sytuacji, organ odwoławczy podał, że zaszła konieczność uchylenia decyzji Prezydenta miasta N. z [...] 2000r. w części dotyczącej zwrotu zwaloryzowanego odszkodowania określonego w niej w punktach 2, 3 i 4 oraz w tym zakresie przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, bowiem jej rozstrzygnięcie wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w znacznej części. Organ odwoławczy zaznaczył, że przy ponownym rozpatrzeniu sprawy, organ orzekający winien w szczególności wziąć pod uwagę wskazania i zalecenia zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu w K. z [...] 2004 r. sygn.[...]. Zgodnie bowiem z przepisem art. 153 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270) - ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. w dniu [...] 2005 r. wnieśli T. F., A. F., M. F. i J. F., wnosząc o unieważnienia decyzji Prezydenta M. N. w zakresie w jakim ustala ona wysokość należności za istniejące garaże. Skarżący zarzucili, że zespół garaży wybudowanych na działce, której zwrotu się domagają nie stanowi urządzeń infrastruktury osiedla. Dlatego też bezprawnym było działanie Urzędu Miasta N., który wbrew celowi wywłaszczenia wydał pozwolenia na budowę garaży tymczasowych, a następnie zawarł z osobami fizycznymi umowy dzierżawy działki. Skarżący podkreślili, że nie są w stanie zrozumieć działania Urzędu, który chce im koniecznie sprzedać garaże nie będące jego własnością i których skarżący nie chcą kupić. Skarżący podali, że domagają się zwrotu własności nieruchomości, która została wywłaszczona niezgodnie z prawem, sporną natomiast kwestię garaży zamierzają osobiście rozwiązać z ich właścicielami.
Wojewoda M. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie w całości, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] 2005 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Stosownie do art. 1 ustawy z 30. 08. 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, póz. 1270 ze zm. ) zwanej dalej w skrócie p.p.s.a, sądy administracyjne powołane są do kontroli działalności administracji publicznej, w tym w zakresie legalności decyzji administracyjnych i stosują środki określone w ustawie (art. 1 i 3 p.p.s.a.) W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego lub przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a.
Skarga nie jest zasadna i nie mogła być przez Sąd uwzględniona.
Przede wszystkim należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie dla sądowego rozstrzygnięcia zarzuty skargi jak i merytoryczne przesłanki zaskarżonej decyzji jak decyzji organu l instancji nie mają znaczenia, natomiast zasadnicze znaczenie dla rozpoznawanej sprawy i oceny zaskarżonego aktu administracyjnego ma prawomocny wyrok WSA w K. z [...] 2004 r., sygn.[...], uchylający decyzję Wojewody M. z [...] 2000 r. nr [...] - utrzymującą w całości decyzję wydaną przez Prezydenta Miasta N. z [...] 2000r., znak: [...] - w części dotyczącej zwrotu zwaloryzowanego odszkodowania, określonego w punktach 2. 3 i 4 decyzji Prezydenta M. N. z [...] 2000 r. Zaskarżona decyzja została bowiem wydana przez Wojewodę M. w dniu [...] 2005 r. po uchyleniu, w/w wyrokiem WSA w K. z [...] 2004 r. decyzji Wojewody M. z [...] 2000 r. - utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta M. N.- w części dotyczącej zwrotu zwaloryzowanego odszkodowania tj. w punktach 2,3,i 4. Zgodnie z dyspozycją z art. 170 ustawy z 30.08. 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.) prawomocne orzeczenie sądu wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby, natomiast zgodnie z dyspozycją z art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia.
Oceniając zaskarżoną decyzję Wojewody M. z [...] 2005 r. trzeba zauważyć, że organ odwoławczy, przy wydawaniu tej decyzji był związany prawomocnym wyrokiem WSA w K. z [...] 2004 r. , syg. [...]
, analogicznie jak tut. Sąd przy rozpoznawaniu niniejszej sprawy. Wynika to z zasady mocy wiążącej prawomocnego wyroku wyrażonej w art. 170 p.p.s.a. Oznacza to, że zarówno organy administracji publicznej jak i sąd muszą przyjmować, że kwestie prawne kształtują się tak jak stwierdzono w prawomocnym orzeczeniu sądu - w tym przypadku w wyroku WSA w K. z [...] 2004 r. sygn. [...] i w związku z tym w kolejnym postępowaniu, w którym pojawia się dana już rozstrzygnięta przez sąd kwestia, nie mogą jej ponownie badać (por. J. Kunicki, glosa do postanowienia SN z 21.10.1999 r, ICKN 169/98, OSP 2001, z. 4, poz. 63). W tym stanie rzeczy zarzuty podniesione w skardze, kwestionujące zasadność zwrotu skarżącym przedmiotowej nieruchomości wraz z 36 garażami, nie mogą być przez Sąd, rozstrzygające w niniejszej sprawie, w ogóle badane. Nadto należy stwierdzić, że zgodnie z dyspozycją z art. art. 153 p.p.s.a. wiążący charakter ma również ocena prawna i wskazania zawarte w orzeczeniu sądu dla organu.
Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że WSA w K. w wyroku z [...] 2004 r. syg. [...] uchylił decyzję Wojewody M. z [...] 2000 r. w części, w jakiej utrzymuje w mocy decyzję Prezydenta Miasta N. z [...] 2000 r., znak: [...] w przedmiocie zwrotu zwaloryzowanego odszkodowania tj. w punktach 2, 3 i 4. W uzasadnieniu przedmiotowego wyroku WSA w K. wskazał, że bezsporne jest, iż przedmiotowa działka nr [...] obr.[...] w N. została wykorzystana na inny cel niż cel uzasadniający wywłaszczenie ponieważ została zabudowana obiektem budowlanym stanowiącym kompleks 36 garaży wzniesionych przez osoby trzecie. WSA podkreślił, że wobec niezaskarżenia decyzji Prezydenta M. N. z [...] 2000 r. w części dotyczącej orzeczenia o zwrocie przedmiotowej nieruchomości na rzecz A. F., J. F., M. F. i T. F. - w tym zakresie słała się ona ostateczna. Nadto Sąd wskazał, że zgodnie z ustaloną zasadą z art. 139 cyt. ustawy o gospodarce gruntami nieruchomość z 21.08.1997 r. nieruchomość podlega zwrotowi w stanie w jakim znajduje się w dniu zwrotu, co oznacza, że byłemu właścicielowi nie przysługuje roszczenie o przywrócenie nieruchomości do stanu pierwotnego, sprzed wywłaszczenia. Wskazał, że zgodnie z art. 140 cyt. ustawy po stronie poprzedniego właściciela- w razie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości-powstaje obowiązek zwrotu wypłaconego odszkodowania, które podlega waloryzacji stosownie do dyspozycji art. 140 ust. 2-4 i art. 217 cyt. ustawy. Zarazem jednak Sąd, zakwestionował sposób ustalenia kwoty zwaloryzowanego odszkodowania
dokonany przez organ I instancji, wskazując na różnice w sposobie szacowania wartości rynkowej przedmiotowej nieruchomości w operatach szacunkowych, sporządzonych przez rzeczoznawcę majątkowego K. K., tj. w operacie z [...] 1998 r. oraz w operacie z [...] 2000 r. oraz wyraził zastrzeżenia związane z oparciem rozstrzygnięcia w zakresie rozliczeń w decyzji o zwrocie przedmiotowej nieruchomości na ustaleniach poczynionych w operacie z [...] 2000 r., bez wskazania motywów dlaczego organ l instancji uznał je za właściwe, pomijając odmienne ustalenia - dokonane przez tą samą biegłą - w operacie z [...] 1998 r. Tym samym WSA w K. w przedmiotowym wyroku w odniesieniu do uchylonej części zaskarżonej decyzji, dokonał oceny prawnej, w której wskazał, że przy ponownym obliczeniu zwaloryzowanego odszkodowania na rzecz Gm. N. związku ze zwrotem przedmiotowej nieruchomości należy ponownie, w sposób obiektywny i przy zastosowaniu obowiązujących przepisów, ustalić realną wartość wywłaszczonej nieruchomości tj samego gruntu i wartości jego części składowych, z czym - jednak w ocenie Sądu - wiąże się konieczność opracowania opinii uzupełniającej i ewentualne przesłuchanie biegłego.
Wypowiadając się w kwestii zaskarżonej decyzji z [...] 2005 r. znak: [...], którą Wojewoda M. uchylił decyzję Prezydenta M. N. z [...] 2000 r. w części dotyczącej zwaloryzowanego odszkodowania i w tym zakresie przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez organ l instancji, trzeba jeszcze raz podkreślić, że organ odwoławczy był związany oceną prawną i wskazaniami zawartymi w w/w wyroku, a nadto, w ocenie Sądu nie naruszył dyspozycji z art. 138 § 2 k.p.a., która pozwala na uchylenie decyzji pierwszoinstancyjnej i przekazanie sprawy do ponownego rozstrzygnięcia przez organ l instancji, gdy rozstrzygnięcie wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. Kasacyjny charakter decyzji organu odwoławczego uzasadnia bowiem treść art. 156 ust. 3 ustawy z o gospodarce nieruchomościami, znowelizowanego ustawą z 28.11. 2003 r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. 2004 nr 141, póz. 1492), która weszła w życie z dniem 22. 09. 2004 r., oraz rozporządzenia Rady Ministrów z 21.09. 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego (Dz. U. nr 207, póz. 2109 ze zm.), z których wynika, że operat szacunkowy może być wykorzystany do celu, do którego został sporządzony przez okres 12 miesięcy od daty jego sporządzenia i aktualizowany do
2 lat po dacie sporządzenia. Ponieważ dla wyceny przedmiotowej nieruchomości zostały sporządzone operaty w dniach [...] 1998 r. i [...] 2000 r., trzeba zgodzić się z Wojewodą M., że w niniejszej sprawie przy ustalaniu wysokości zwaloryzowanego odszkodowania za przedmiotową nieruchomość zachodzi konieczność - ze względu na zmianę w/w przepisów - sporządzenia aktualnego operatu szacunkowego, a tym samym przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w znacznym zakresie.
Biorąc po uwagę powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.